ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ ΚΑΙ ΔΕΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ!
«Παύσις πολέμου υπό Αγγέλου και παράδοσις Πόλεως στοις Έλλησιν»
Το Καθολικό της Μονής Κουτλουμουσίου
«Μάχη επτά κρατών εις Κωνσταντινούπολιν. Τρία ημερονύκτια σφαγή. Νίκη του μεγαλυτέρου κράτους κατά εξ κρατών»
«Παύσις του Πάπα και κήρυξις ενός Πατριάρχου δια όλην την Ευρώπην»
Ληφθείς εκ της εν Αγίω Όρει Ιεράς Μονής του Κουτλουμουσίου. Χρονολογούμενος από του έτους 1053 μ.Χ.
“Ουαί και αλοίμονον εις τους κατοικούντας την γην και την θάλασσαν. Άδης έτοιμος προς Αγαρηνών και βαρβάρων. Νέος Ευρωπαϊκός πόλεμος. Ένωσις Ορθοδόξων λαών μετά της Γερμανίας, ήττα Γάλλων υπό Γερμανών, επανάστασις Ινδιών και χωρισμός αυτών από της Αγγλίας. Αγγλία περιορισθήσεται εις μόνον τους Σάξωνας. Νίκη Ορθοδόξων, ήττα Αγαρηνών, γενική σφαγή Αγαρηνών και βαρβάρων υπό ορθοδόξων λαών. Ανησυχία κόσμου. Γενική απελπισία επί της γης. Μάχη επτά κρατών εις Κωνσταντινούπολιν και τρία ημερονύκτια σφαγή. Νίκη μεγαλυτέρα κατά εξ κρατών. Συμμαχία. Συμμαχία εξ κρατών κατά εβδόμου κράτους Ρωσσίας και τρία ημερονύκτια σφαγή. Παύσις πολέμου υπό Αγγέλου και παράδοσις της πόλεως τοις Ελλήσι. Υπόκυψις Λατίνων εις αλάνθαστον πίστιν Ορθοδόξων. Υψωθήσεται η Ορθόδοξος πίστις από Ανατολάς μέχρι Δυσμών. Παύσις Πάπα Ρώμης. Ανακήρυξις ενός Πατριάρχου δι’όλην την Ευρώπην επί 5 έτη ή και 50 έτη, και τέλος των θλίψεων του κόσμου. Την εβδόμην ουκ εστί ταλαίπωρος, ουκ εστί εξόριστος. Επανερχόμενος εις τας αγκάλας της μητρός Εκκλησίας αγαλλόμενος. Ούτως έσται, ούτω γέννηται. Αμήν.
Αριθμός 3 (Αγία Τριάς). Εγώ ειμί το Α και το Ω, ο πρώτος και ο έσχατος, ο Θεός εις Χριστός. Τέλος μία ποίμνη εις ποιμην. Έσται εκ της αληθούς πίστεως Ορθοδόξου, ούτω γένοιτω. Αμήν. Αμήν! Δούλος Χριστού αληθινού.
Ος γέγραπται τα πάντα εν τω Χιλιοστώ πεντηκοστώ τρίτω (1053 μ.Χ.)”
Η ερμηνεία των χρησμών
Σημείωση: Ενδεχομένως οι 13 πρώτοι χρησμοί να αναφέρονται σε γεγονότα που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. Διαβάζοντας τον 14ο, αναλογιστείτε που βρίσκονται σήμερα οι Ρώσοι, τι συμβαίνει στη Μέση Ανατολή, στην Τουρκία και τι άλλο έρχεται…
1. Μέγας ευρωπαϊκός πόλεμος.
2. Ήττα της Γερμανίας, καταστροφή Ρωσσίας και Αυστρίας.
3. Ήττα των Αγαρηνών υπό Ελλήνων.
4. Ενίσχυσις Αγαρηνών υπό Δυτικών λαών και ήττα των Ελλήνων υπό της Άγαρ.
5. Σφαγή ορθοδόξων λαών.
6. Και μεγάλη ανησυχία ορθοδόξων λαών.
7. Εισβολή ξένων στρατευμάτων εξ Αδριατικού πελάγους. Ουαί εις τους κατοικούντας επί της γης, ο Άδης έτοιμος.
8. Προς στιγμήν ο Αγαρηνός μέγας.
9. Νέος ευρωπαϊκός πόλεμος.
10.Ένωσις ορθοδόξων λαών μετά της Γερμανίας.
11.Ήττα Γάλλων υπό Γερμανών.
12.Επανάστασις των Ινδιών και χωρισμός αυτώ από της Αγγλίας.
13.Αγγλία εις μόνους Σάξονας.
14.Νίκη ορθοδόξων λαών και γενική σφαγή Αγαρηνών υπό ορθοδόξων.
15.Ανησυχία κόσμου.
16.Γενική απελπισία επί της γης.
17.Μάχη επτά κρατών εις Κωνσταντινούπολιν.Τρία ημερονύκτια σφαγή. Νίκη του μεγαλυτέρου κράτους κατά εξ κρατών.
18.Συμμαχία εξ κρατών κατά του έβδομου κράτους: τρία ημερονύκτια σφαγή.
19.Παύσις πολέμου υπό Αγγέλου,(Θεού Χριστού) και παράδοσις Πόλεως στοις Έλλησιν.
20.Υπόκυψις Λατίνων εις αλάνθαστον πίστιν ορθοδόξων.
21.Εξωθήσεται ορθόδοξος πίστης από Ανατολών μέχρι Δυσμών.
22.Φόβος και τρόμος βαρβάρων υπo αυτής.
23.Παύσις του Πάπα και κήρυξις ενός Πατριάρχου δια όλην την Ευρώπην.
24.Εν πέντε και πεντήκοντα έτοι το τέλος των θλίψεων, την δε εβδόμην ουκ έστι ταλαίπωρος, ουκ έστιν εξόριστος, επανερχόμενος εις τας αγκάλας της μητρός, αγαλλομένης.
Ουτώς έσται, και ούτω γένοιτο. Αμήν, Αμήν, Αμήν. Εγώ ειμί το Α και το Ω. Πρώτος και έσχατος.
Τέλος μια ποίμνη και εις ποιμήν έσται της αληθούς Ορθοδόξου πίστεως. Αυτό γένοιτο. Αμήν.
Η Μονή Κουτλουμουσίου
Σε πολύ μικρή απόσταση από τις Καρυές βρίσκεται η μονή Κουτλουμουσίου. Είναι η πρώτη μονή που συναντούν οι προσκυνητές που επιθυμούν να μεταβούν στις άλλες μονές ακολουθώντας τα μονοπάτια. Η ίδρυση της μονής τοποθετείται χρονικά πριν το 1169. Τον 14ο αι. καταστράφηκε από τους Καταλανούς επιδρομείς, αλλά αμέσως μετά πέρασε μια περίοδο ακμής, τουλάχιστον μέχρι την κατάκτηση του Αγίου Όρους από τους Οθωμανούς. Τμήματα της μονής καταστράφηκαν από πυρκαγιές τον 15ο, 18ο, 19ο αι.
Το καθολικό, κτίσμα του 1540 και εικονογραφημένο την ίδια εποχή, είναι αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος. Το τέμπλο του καθολικού είναι έργο του 19ου αι. και συγκαταλέγεται στα καλύτερα έργα ξυλογλυπτικής στον Άθω. Στη μονή υπάρχουν αρκετά παρεκκλήσια. Το πιο εντυπωσιακό είναι της Παρθένου μέσα στο καθολικό, στα αριστερά του εξωνάρθηκα, χτίσμα του 1733 που φιλοξενεί τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας με το Χριστό. Επίσης παρεκκλήσια είναι αφιερωμένα στην Αγία Ναταλία, τους Αγίους Κοσμά και Δαμιανό, στους Άγιους Πάντες, στον Άγιο Ιωάννη το Βαπτιστή, στους Αρχάγγέλους και στον Άγιο Σπυρίδωνα.
Το κτίριο της Τράπεζας βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το καθολικό, όμως λόγω των έργων συντήρησης και τοιχογράφησης που εκτελούνται, δεν χρησιμοποιείται. Η φιάλη που βρισκόταν μεταξύ του καθολικού και της Τράπεζας μεταφέρθηκε πρόσφατα βορειότερα λόγω καθίζησης.
Η μονή καταλαμβάνει την έκτη θέση μεταξύ των αξιορείτικων μονών. Στη βιβλιοθήκη της μονής φυλάσσονται 662 χειρόγραφοι κώδικες και 3500 έντυπα βιβλία. Επίσης στο καθολικό φυλάσσονται τα λείψανα πολλών αγίων.
Κοντά στη μονή βρίσκονται τα εξαρτήματα, η σκήτη Τιμίου Προδρόμου και αρκετά κελιά. Το πιο γνωστό κελί της μονής Κουτλουμουσίου είναι το Κελί Τιμίου Προδρόμου στις Καρυές, στο οποίο μόνασε ο αγιογράφος του 18ου αιώνα Διονύσιος από τον Φουρνά της Ευρυτανίας. Εκεί έγραψε το σπουδαίο βιβλίο Ερμηνεία της Ζωγραφικής Τέχνης, χάρη στο οποίο γνωρίζουμε πολλά για την εικονογραφία στο Άγιο Όρος. Επίσης το 1711 φιλοτέχνησε τις τοιχογραφίες του ναού του κελιού.
Η εικόνα της «Φοβεράς Προστασίας»
Η εικόνα της Θεοτόκου η λεγόμενη «Φοβερά προστασία» ήταν το μόνο αντικείμενο που σώθηκε από μια φοβερή πυρκαϊά, η οποία κατέστρεψε ολόκληρο, ένα μετόχι της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου στην Κρήτη. Μεταφέρθηκε στη μονή, όπου εξακολουθεί να επιτελεί πολλά θαύματα, όπως μαρτυρείται από τους πατέρες της μονής και τους προσκυνητές. Η εικόνα βρίσκεται στο τέμπλο παρεκκλησίου του Καθολικού και την Τρίτη της Διακαινησίνου λιτανεύεται από το μοναστήρι στο Πρωτάτο, όπου ανταποδίδει την επίσκεψη του «Άξιον Εστίν», που έχει γίνει την προηγούμενη μέρα στο Κουτλουμούσι.
Αφηγείται σχετικά ο π. Γεώργιος Ρ. Ζουμής:
«Στήν Ἱερά Μονή Κουτλουμουσίου Ἅγίου Ὄρους ὑπάρχει μία θαυματουργή εἰκόνα τῆς Παναγίας, πού ἔχει ἓνα ἠχηρό, ἓνα παράξενο ὄνομα. Λέγεται «Φοβερά Προστασία». Παλαιότερα, γύρω στά 1330, ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη πού βρισκόταν ἡ εἰκόνα, τήν ἔφεραν σ᾿ἕνα μετόχι τῆς Μονῆς, ἔξω ἀπό τίς Σέρρες. Τό 1848 μεγάλη πυρκαϊά κατέστρεψε ὁλόκληρο τό μετόχι. Δέν ἔμεινε τίποτε ὄρθιο. Μέ θαυμαστό τρόπο διασώθηκε ἀπό τίς φλόγες μόνο ἡ εἰκόνα αὐτή καί τότε τήν μετέφεραν στό Ἅγιο Ὂρος. Τήν πῆγαν ἐκεῖ γιά μεγαλύτερη ἀσφάλεια, ἀλλά καί γιά νά τῆς ἀπονέμωνται οἱ τιμές πού τῆς ἀξίζουν.
Τήν δεύτερη ἡμέρα τοῦ Πάσχα, οἱ μοναχοί κάνουν λιτανεία τῆς ἄλλης θαυματουργῆς εἰκόνας «Ἄξιον Ἐστίν» ἀπό τίς Καρυές καί πηγαίνουν μέχρι τήν Μονή Κουτλουμουσίου, πού εἶναι κοντά, πρός ἁγιασμόν τῆς Μονῆς καί τῶν Πατέρων τῆς Μονῆς. Τήν τρίτη τῆς Διακαινησίμου πάλι οἱ Πατέρες τοῦ Κουτλουμουσίου κάνουν λιτανεία μέ τήν «Φοβερά Προστασία» καί πηγαίνουν μέχρι τῖς Καρυές, ὅπου συναντῶνται οἱ δύο Κυρίες, οἱ Παναγίες «Ἄξιον Ἐστίν» καί ἡ «Φοβερά Προστασία». Ἔτσι ἡ δεύτερη εἰκόνα ἀνταποδίδει τήν ἐπίσκεψη στήν πρώτη εἰκόνα.
Ὅποιος παρατηρεῖ τήν θαυματουργή εἰκόνα τῆς «Φοβερᾶς Προστασίας» πλημμυρίζει ἡ καρδιά του ἀπό λύπη καί πόνο, γιατί καί τό βλέμμα τῆς Παναγίας εἶναι θλιμμένο, καθώς ἀντικρύζει τά σύμβολα, τά ὄργανα τοῦ πάθους, δηλαδή στόν σταυρό, τήν λόγχη καί τόν σπόγγο, πού τά κρατάει ἄγγελος πετώντας ἀπό τόν οὐρανό. Ἡ Παναγία μέ εὐγένεια καί στοργή σφίγγει τόν Χριστό στήν ἀγκαλιά της, γιά νά τόν προστατεύσει, ἐπειδή ἡ σκέψη της πηγαίνει στήν προφητεία τοῦ πρεσβύτη Συμεών, πού τῆς εἶπε κατά τήν ὑπαπαντή, καί σοῦ δέ αὐτῆς τήν ψυχήν διελεύσεται ρομφαία.Ἀλλά καί στό βλέμμα τοῦ Κυρίου διακρίνεται κάποιος φόβος, πού δέν εἶναι φόβος τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά φόβος τῶν ἀνθρώπων, φόβος ὅλου τοῦ κόσμου γιά ὅσα πρόκειται νά συμβοῦν. Μέ τήν αἴσθηση αὐτοῦ τοῦ φόβου ὁ Χριστός ὀπισθοχωρεῖ, μαζεύεται καί ἀναζητᾶ προστασία στήν ἀγκαλιά τῆς Παναγίας, τῆς Μητέρας τοῦ πόνου.
Κατά τό ἔτος 1980 τήν Κυριακή πρίν ἀπό τά Χριστούγεννα, ὅλοι οἱ Πατέρες ἦσαν μέσα στό Καθολικό, στήν κεντρική Ἐκκλησία. Κάποια στιγμή μία νεφέλη, ἓνα σύννεφο σκέπασε τήν αὐλή τῆς Μονῆς. Ἡ νεφέλη αὐτή ἦταν ἄοσμη. Σέ ὃλους φάνηκε παράξενο τό γεγονός. Σέ λίγο ὅμως ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἡ ἀνατολική πτέρυγα τῆς Μονῆς φλέγεται, πῆρε φωτιά καί οἱ φλόγες ἔγλυφαν τόν κεντρικό Ναό. Ὁ κίνδυνος νά καεῖ ὅλο τό μοναστήρι εἶναι μεγάλος. Τρέχουν οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς νά σβύσουν τήν φωτιά μέ τά πενιχρά μέσα πού διαθέτουν. Καταλαβαίνουν ὅμως ὃτι αὐτό εἶναι ἀδύνατον. Τότε πηγαίνουν καί παίρνουν τήν θαυματουργή εἰκόνα τῆς Παναγίας καί βγαίνουν ἔξω στήν αὐλή. Περνοῦν ἀνάμεσα ἀπό τίς φλόγες. Μοιάζουν μέ τούς τρεῖς παῖδες στήν κάμινο τῆς Βαβυλῶνος. Οἱ φλόγες σέβονται τήν Παναγία καί ὑποχωροῦν, ἀπομακρύνονται ὥσπου χάθηκαν, ἔσβυσαν ἐντελῶς. Ἔπρεπε νά καεῖ ὅλο τό μοναστήρι. Δέν ἦταν δυνατόν νά γλυτώσει τίποτε ἀπό τήν μανία τῆς φωτιᾶς. Κάηκε μόνο ἡ ἀνατολική πτέρυγα. Θά τό πῶ πάλι καί θά τό τονίσω, οἱ φλόγες σεβάσθηκαν τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας κι᾿ ἐμεῖς δέν σεβόμαστε καί δέν ὑπολογίζουμε τίποτε. Δέν ξέρω, ἄν μποροῦμε νά λεγώμαστε ἄνθρωποι σέ τέτοια ἐλεεινή κατάσταση πού βρισκόμαστε.
Τό ἒτος 1994 γινόταν ἀγρυπνία λόγῳ τῆς ἑορτῆς τῆς κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου. Μετά τά μεσάνυχτα κάποιοι ἀθεόφοβοι, ὄργανα τοῦ διαβόλου, ἔβαλαν φωτιά σέ τέσσερα σημεῖα στό δάσος, ὄχι πολύ μακρυά ἀπό τήν Μονή Κουτλουμουσίου. Ζητήθηκε καί ἀπό τούς Πατέρες τῆς Μονῆς, ὅσοι μποροῦν, νά τρέξουν γιά νά βοηθήσουν στό σβύσιμο τῆς φωτιᾶς.
Ὁ καιρός ἦταν ζεστός. Ὁ οὐρανός πεντακάθαρος, ἀλλά ἀπότομα μαύρισε. Γέμισε σύννεφα καί ἄρχισε νά βρέχει καταρρακτωδῶς μόνο στόν τόπο τῆς φωτιᾶς καί τήν ἔσβυσε. Σ᾿ ὅλο τό Ἅγιο Ὂρος ὁ οὐρανός ἦταν καθαρός καί δέν ἔπεσε οὔτε μία σταλαγματιά. Ἡ Φοβερά Προστασία πάλι ἔκανε τό θαῦμα της».
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΜΑΚΕΛΕΙΟ”
