Η δυστυχία και η δυστοκία άπλωσαν για τα καλά τα μαύρα τους φτερά σ αυτό τον τόπο που επιμένει στη «φαιδρά πορτοκαλέα» ή σ’ ό,τι απέμεινε απ αυτή..
Δεν έχει τέλος αυτό το ανθρώπινο δράμα..Καραβάνια προσφύγων ατελείωτα να βαδίζουν στους αποκλεισμένους μας δρόμους του .. πουθενά, άλλοι να ρίχνουν φράχτες, άλλοι να προσπαθούν στην απελπισία τους ν αυτοκτονήσουν σε μια ηττημένη χώρα με μπερδεμένους, ηττημένους κι άβουλους πρώην πολίτες κράτους.
Για να μην ξεχνάμε και το παραδοσιακό μας άθλημα, βρήκαμε ακόμη μια αφορμή να διχαστούμε πάλι και να ξεσχίσουμε ο ένας τις σάρκες του άλλου.. Φωτιά πήρε πάλι η κοινωνική δικτύωση που ξέχασε προς στιγμήν το συγχωρεμένο τον Παντελίδη και τη Φαίη Σκορδά για ν ασχοληθεί με την ίδια όμως πάντα ελαφρότητα που μας διακρίνει με τις εκατοντάδες χιλιάδες των δυστυχισμένων αυτών ανθρώπων. Από τη μια μεριά οι παντός καιρού «πατριώτες» απασφάλισαν με την γνωστή ιδεοληπτική τους ομελέτα των στερεοτύπων του φόβου και φυσικά με κερασάκι τις..προφητείες ( δε γίνεται ομελέτα χωρίς αυγά..), «ντύνοντας» τους ανθρώπους αυτούς με στολές Όρκ και λοιπών τεράτων, γιατί για έναν φοβιτσιάρη τι πιο εύκολο να επιτίθεται στον αδύναμο? Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι πριν 100 σχεδόν χρόνια το ίδιο κάναμε όταν λέγαμε «τουρκόσπορους» τους Ρωμιούς πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής, την ίδια μας τη Φυλή δηλαδή..
Από την άλλη, οι παντός καιρού «προοδευτικοί» με τα δικά τους αριστερόμορφα στερεότυπα που πίσω απ τον ανθρωπιστικό μανδύα κρύβεται μια στείρα και παρωπιδική αντιμετώπιση του προβλήματος με «λύσεις» πάντα στο αγαπημένο μας δεύτερο πληθυντικό..»Γκρεμίστε», «δώστε», «ταίστε» «σπιτώστε»..Πολύ σωστά..Που σημαίνει πως αυτό έχουν στο μυαλό τους. Να δώσει κάποιος άλλος λύση στο πρόβλημα, υποδεικνύω βέβαια εγώ την σωστή αλλά μέχρι εκεί, δε θα χάσω και τη μαρξιστική μου ραστώνη ..Εγώ θα είμαι ο φιλάνθρωπος έξυπνος αμέτοχος αριστερός, άντε να κάνω και μια συμβολική χειρονομία συμπαράστασης, αλλά όλα τα υπόλοιπα να τα αναλάβει ο κακός καπιταλισμός και το σύστημα..
Υπάρχει βέβαια και η τρίτη κατηγορία των «συμπολιτών» μας που αναδεικνύει όλο το επιχειρηματικό δαιμόνιο που κρύβει στα θεριακλίδικα σπλάχνα του ο νεοέλληνας.. Πόσο κάνει ένα μπουκάλι νερό? Εξαρτάται ποιος το πίνει και πόσο ανάγκη το χει..Μπορεί να στο δώσει δωρεάν ένας δημοτικός σύμβουλος για να προβληθεί τ όνομά του, μπορεί να στο δώσει δύο ευρώ ο μαγαζάτορας για να κονομήσει και να ρίξει και τις μπουνιές του στο δημοτικό σύμβουλο που του χαλάει τη δουλειά. Είναι μια ανταγωνιστική αναπτυξιακή
οικονομία η Ελλάδα του 2016 ηλίθιε..Καθόλου πρωτότυπο. Στην κατοχή πουλούσαν λάδι και ψωμί για χρυσά δόντια, βαφτιστικούς σταυρούς και βέρες, τώρα μένουν Ευρώπη οι μαυραγορίτες, πως?
Τέταρτη κατηγορία, όλοι οι υπόλοιποι. Μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα. Αλλοπρόσαλλοι, απελπισμένοι, κατεστραμμένοι, τα παιδιά μας με τα δύο πόδια στο εξωτερικό, τσόντα ευρώ ο παππούς και η γιαγιά για να βγεί ο μήνας, ανεργία, δυστυχία, ήρθε κι αυτό, τι να πούμε τώρα και τι να κάνουμε?.. Μέσα κι έξω, μια φυλακή η ζωή μας, χωρίς όνειρα, μέρα και νύχτα.
Στην αρχαία Κίνα της Ανατολής, ζούσε κάποτε ένας στρατηγός πολύπειρος και δεξιοτέχνης που αποφάσισε να γράψει ένα δοκίμιο για την τέχνη του. Το έργο αυτό έγινε γνωστό στην Ανθρωπότητα ως «η τέχνη του Πολέμου». Τον λέγανε Σουν Τζου..Αυτά που έγραψε, τα παραδέχτηκε όχι μόνο ο Κινέζος Αυτοκράτορας της εποχής του αλλά και όλες οι στρατιωτικές σχολές του κόσμου από τότε μέχρι τώρα. Ο λόγος είναι πολύ απλός και λογικός. Εγώ μπορεί να γράφω ό,τι θέλω, ας πούμε αυτές τις αράδες εδώ..Αν όμως συμβαίνει αυτές οι αράδες να έχουν ΠΡΑΚΤΙΚΗ εφαρμογή και να λύνω τα προβλήματα του κράτους μου μ αυτές, τότε αυτές οι «αράδες» γίνονται ένας πρακτικός οδηγός επιβίωσης κράτους. Γράφει λοιπόν εκεί ο Σουν Τζου μεταξύ άλλων πως ο καλός ο στρατηγός μετατρέπει την ήττα σε νίκη..Καλά, γίνεται αυτό? Και τι σχέση έχει αυτό με το δικό μας πρόβλημα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς?
Η χώρα και το έθνος αυτό, το δικό μας, το Ρωμαίκο είχε ένα υπερόπλο κι επιβίωσε μέσα στις τρικυμίες που πέρασε. Τον Πολιτισμό του. Αυτός ο Πολιτισμός ήτανε πάντοτε Ανθρωποκεντρικός και κατ ουσία και πράξη φιλάνθρωπος. Αυτή ήτανε η διαφορά με τους κάθε είδους ανατολικούς και δυτικούς βαρβάρους. Αγαπάει τον Άνθρωπο. Από την Ομηρική φιλοξενία μέχρι τη Ρωμαική Χριστιανοσύνη, ο γνήσιος Ρωμιός δε φοβάται τον ξένο. Το απέδειξε άλλωστε. Οι Ρωμαίοι ήρθανε κατακτητές και φύγανε κατακτημένοι. Οι φράγκοι το ίδιο. Οι τούρκοι στα 500 χρόνια βαρβαρότητας και δεν μας κατάφεραν..Γιατί, η πραγματική δύναμη, δεν είναι οι φέτες κοιλιακοί. Το μυαλό είναι..Αυτό λοιπόν είναι τα όπλο που τώρα πρέπει να βγάλουμε πάλι από τη φαρέτρα μας.
Η αλήθεια λένε είναι ένα διαμάντι που μπορείς να το δεις από πολλές πλευρές αλλά πάντα είναι διαμάντι. Δηλώνουμε Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Πολύ ωραία, κι Ο Κύριός μας πρόσφυγας ήτανε να λέμε αλήθειες. Στο κάτω κάτω, γι Αγάπη δε Μίλησε? Φοβάται κανέναν η Θεική Αγάπη? Φυσικά και όχι. Αλλιώς, δεν είναι Θεική..Χρέος λοιπόν της Εκκλησίας Του Χριστού ποιό είναι? Ναι , φοβικέ μου θρησκόληπτε, αυτό είναι..Να βάλει το ράσο αγγαρείας και να βοηθήσει τους δυστυχισμένους αυτούς ανθρώπους. Τί να τις κάνεις τις Ιεραποστολές στην Αφρική υποκριτή, που η δυστυχία σου χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού σου? Βοήθα με κάθε τρόπο. Είτε μείνουν αυτοί οι άνθρωποι είτε φύγουν, εσύ δείξε ποιός είσαι..Έτσι , θα τα χεις καλά και με τη λογική και με το Θεό. Αν μείνουν, θα τους κερδίσεις με τη φιλανθρωπία σου και τη συμπόνια σου. Τι θέλει ένας άνθρωπος για να μη γίνει θηρίο? Ένα πιάτο φαί και να νιώθει ότι τον αγαπούν. Όσο μπορούμε. Διπλή αξία έχει και για Το Θεό, τώρα που είμαστε και κατεστραμμένοι και οι δύσμοιροι αυτοί άνθρωποι το ξέρουν. Άνθρωποι είναι. Φανατικός ισλαμιστής να είναι ή και τούρκος πράκτορας, πεινάει, και το χέρι που σε ταίζει δεν το δαγκώνεις, αλλά και να θες να το δαγκώσεις, αν ο άλλος σου φέρεται καλά,
ζορίζεσαι κι εκτίθεσαι. Γίνεσαι μια μειοψηφία και απομονώνεσαι. Δε λέμε να του κάνεις όλα τα χατίρια και να του χτίζεις τζαμιά. Αλλά, δείξε το Χριστιανισμό και τον ανθρωπισμό σου. Το μίσος δεν το Ευλόγησε Ο Θεός. Κερδίζεις σε όλα.
Από την άλλη, αριστερέ μου πρίγκιπα, δείξε μου κι εσύ το μαρξισμό σου. Αφού πιστεύεις πως τον πρόσφυγα τον έφερε σε σένα ο καπιταλιστικός πόλεμος, βοήθα λοιπόν τον Άνθρωπο στην πράξη. Κάντον σύμμαχο κατά της Ευρώπης των τραπεζιτικών μονοπωλίων που του κλείνει το διάβα..Από θεωρητικός της συμφοράς κάνε πράξη τα όσα λες. Άλλωστε, τι ψάχνουμε όλοι? Μια καλύτερη ζωή για εμάς και τα παιδιά μας, αυτό θέλουμε κι αυτό θέλουν. Πάμε λοιπόν να την παλέψουμε αυτή την καλύτερη ζωή μαζί τους. Όπως καταλαβαίνεις, κοινός εχθρός με τα «εθνίκια» που κατηγορείς και τους «φασίστες» είναι οι αιώνιοι εφιάλτες. Οι παρασιτικοί μαυραγορίτες κι όχι οι συμπολίτες σου με πατριωτικές ανησυχίες. Ο κατακερματισμός είναι όπλο του συστήματος φιλαράκο.
Φτάνω και σε σένα σιωπηρή πλειοψηφία που σκέφτεσαι να λύσεις το πρόβλημα παίρνοντας κυνηγετική καραμπίνα και διαβάζοντας οδηγούς επιβίωσης πρώην στρατιωτικών. Αυτό που δεν καταλαβαίνεις όσα και να μάθεις, ό,τι και να σκαρφιστείς νεοφώτιστε «ανορθόδοξε» πολεμιστή είναι πως ΔΕΝ θα σωθείς ΜΟΝΟΣ όπως σκέφτεσαι, εσύ άντε και ο μπατζανάκης σου και η φαμέλια σου. Θα σωθείς, αν καταλάβεις πως εχθρός σου δεν είναι ο συνάνθρωπος που είχε κάποτε ένα σπίτι μικρότερο ή μεγαλύτερο δεν έχει σημασία και ήρθε σε σένα από συνομωσία ή από ανάγκη ούτε αυτό έχει σημασία. Σημασία έχει ότι εσύ δε μπορείς να ζήσεις με το τεράστιο εγώ σου, γιατί είναι αδιέξοδο θρησκευτικά, ιδεολογικά, κοινωνικά. Έχεις ανάγκη το συνάνθρωπό σου για ν αντιμετωπίσεις ακόμη και ειδικά μια «εισβολή» όπως και αν τη βλέπεις αυτή. Άνοιξε τα φύλλα της ψυχής σου λοιπόν στον Πλησίον σου κι άσε τους ψευτολεονταρισμούς που μόνο το φόβο σου δείχνουν. Ο θαρραλέος είναι πνευματικά θαρραλέος πρώτα.
Η κάθε κρίση είναι ευκαιρία να γίνουμε περισσότερο ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Κάπως έτσι γίνεται η ήττα νίκη. Σε φιλώ.
Γιώργος Παραθυράς.
