Πολλοί δεν νοιάζονται για το θέμα αυτό. Βλέπουν το θέμα εντελώς αδιάφορα, σαν κάτι που δεν έχει ιδιαίτερη αξία να ασχοληθεί κάποιος. Όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Το θέμα έχει να κάνει ευθέως με την κατανομή του πλούτου μεταξύ μας.
Στην ολιγαρχία λίγοι είναι οι ισχυροί που ασκούν την εξουσία και όπως είναι μαθηματικά επόμενο,…
λίγοι πλουτίζουν. Εκτός και αν κάποιος είναι τόσο αφελής που να πιστεύει ότι ο ολιγάρχης δεν θα φροντίσει για τον δικό του πλουτισμό. Στη δημοκρατία αντίθετα, ασκούν όλοι την εξουσία και επομένως είναι αδύνατο στην πραγματική δημοκρατία να πλουτίζουν μόνο λίγοι. Δεν απαγορεύεται φυσικά ο πλούτος, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν κάποιοι να πλουτίζουν χωρίς τον έλεγχο και τη σύμφωνη γνώμη της κοινωνίας, ανάλογα με την προσφορά του καθενός. Έτσι, στη δημοκρατία, αναγκαστικά ο πλούτος είναι ελεγχόμενος και κατανέμεται αυτόματα σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, ανάλογα με την πραγματική προσφορά.
Αυτή είναι στο παρασκήνιο η πραγματική σύγκρουση μεταξύ κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας και δημοκρατίας.
Το κακό στην όλη υπόθεση, είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, επηρεασμένη και από τα προβλήματα της καθημερινότητας, βαριέται ή πιστεύει ότι δεν θα έχει το χρόνο να ασχοληθεί με διαδικασίες διαβουλεύσεων και λήψης αποφάσεων. Όμως, δεν έχει καταλάβει και αυτό είναι το σημαντικό, ότι έτσι κλείνει τα μάτια στον ανεξέλεγκτο πλουτισμό των λίγων, την στιγμή που η ίδια χάνεται στο συνεχές κυνήγι του χρόνου και της καθημερινότητας που τεχνητά της στήνει η ολιγαρχία για να εξασφαλίζει η ίδια την εξουσία της.
Αυτό ακριβώς μας λέει ο Αριστοτέλης.
«…Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος, και αφ’ εταίρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές.
Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών, όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά….». Αριστοτέλους Πολιτικά.
Αυτή είναι η ζωή των ανθρώπων που δεν θέλουν να καταλάβουν εις τους αιώνας των αιώνων. Η απάντηση λοιπόν στην τυραννία των διεθνών ελίτ της παγκοσμιοποίησης ή στην γερμανική τυραννία της Ευρωζώνης, είναι μια και μοναδική. Αντίσταση μέσω Δημοκρατίας
Πέτρος Χασάπης
