Τα δελτία ειδήσεων, οι φάτσες των δημοσιογράφων, ιδίως στα Μεγκάλα και Ουράνια κανάλια, καθώς και η όψη των πολιτικών, αποπνέουν χολέρα, σήψη και θανατικό.
Όσοι βλέπετε ακόμα ειδήσεις καταλαβαίνετε τί εννοώ:
Μόλις εμφανιστούν αυτές οι κίτρινες και χολερικές φυσιογνωμίες, ένα πιάσιμο στην ανάσα, κάτι σαν δύσπνοια, μαζί με την αίσθηση ότι αναπνέεις κάτι μολυσμένο, κάτι εξαιρετικά βρώμικο, σε κυριεύει.
Έχεις την αίσθηση ότι κάτι πανουκλιασμένο μπαίνει μέσα σου με την κάθε ανάσα και σε απειλεί, σε βρωμίζει, τρώει το ”είναι” σου.
Και δεν έχετε άδικο.
Όλοι αυτοί, οι μνημονιακοί ιδίως πολιτικοί και τα φερέφωνά τους, κάτω απ’ τα ακριβά τους ρούχα και τα ψεύτικα χαμόγελα, δεν είναι παρά μια σάπια μάζα κακίας, ιδιοτέλειας, απανθρωπιάς.
Οι εκφράσεις τους, τα λόγια τους, τα ψέματά τους, οι απειλές κι οι εκβιασμοί τους, πάντα τα ίδια, φαρμακερά, εκτοξεύουν θάνατο και μισανθρωπία.
Και στα μάτια τους λάμπει μιά άγρια, υπόγεια χαρά για όσα λένε, όσα ”ευαγγελίζονται”!
Ξέρουν ότι δεν αφορούν αυτούς, αλλά κάποιους άλλους.
Όλους αυτούς, έχω σταματήσει εδώ και καιρό να τους θεωρώ ανθρώπους. Για μένα είναι ένα ιδιαίτερο είδος πολύ κατώτερο του ανθρώπινου γένους. που κινείται και δρά έξω απ’ τα πλαίσια του ουμανισμού και της ανθρώπινης ηθικής γενικότερα.
Λυπάμαι που το λέω αλλά αν έβλεπα κάποιον απ’ αυτούς χτυπημένο, ”πατημένο” σ’ έναν δρόμο, δεν θα στεναχωριόμουν περισσότερο απ’ ό,τι όταν βλέπω κάποιο χτυπημένο γατάκι ή σκυλί..
Δεν περισσεύει ίχνος οίκτου γι αυτούς.
Όλη η συμπόνια και η αλληλεγγύη είναι κρατημένη για τους ανθρώπους τούτου του λαού, που εξοντώνεται καθημερινά εξ αιτίας της απανθρωπιάς της ανθρώπινης χολέρας που μας κυβερνάει.
Ας σταματήσουμε να τους ακούμε και να τους βλέπουμε.
Ας βγούμε στους δρόμους και στις πλατείες να βρούμε τον καθαρό αέρα του αγώνα εναντίον τους.
Δεν είναι του λαού, δεν είναι ούτε έλληνες, δεν είναι καν άνθρωποι..
Είναι χολέρα..
