ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΑΡΙΑ ΑΚΡΙΒΟΥ
Ελληνικές παραδοσιακές πίτες τοποθετεί στα ράφια των Αμερικάνικων supermarket η Demetra Pies, η εταιρεία που έγινε γνωστή και μέσω της βράβευσήw της στο διαγωνισμό ReInspire Greece, στο
πλαίσιο της παγκόσμιας εβδομάδας επιχειρηματικότητας 2013.
Αν και οι περισσότεροι διαβάζοντας το άρθρο θα σκεφτούν πως πίσω από την επιχείρηση κρύβονται μαμάδες και γιαγιάδες που έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές με τις λαχταριστές πίτες τους, τελικά θα εκπλαγούν μαθαίνοντας πως η DemetraPies είναι δημιούργημα τεσσάρων συμφοιτητών από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Ορμώμενοι από την αγάπη τους για την παραδοσιακή ελληνική κουζίνα, διαδίδουν με τον καλύτερο τρόπο τις ελληνικές πίτες στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Ο Γιώργος Μπάλλας, οΓεράσιμος και ο Δημήτρης Σκαλτσάς και ο Αλέξανδρος Τούλιας προσφέρουν παραδοσιακή σπανακόπιτα, τυρόπιτα και χορτοφαγική σπανακόπιτα υπό το brand «Demetra Pies» και διεκδικούν σημαντικό μερίδιο από την αμερικανική αγορά κατεψυγμένων τροφίμων.
Κατά κοινή ομολογία η Αμερική θεωρείται πρόσφορο έδαφος για τη δραστηριοποίηση ελληνικών επιχειρήσεων από τον κλάδο των τροφίμων. Αρκετά ελληνικά προϊόντα όπως για παράδειγμα λάδια, ελιές, φέτα, γιαούρτι, αναψυκτικά και snacks αναζητούν την τύχη τους εκτός Ευρώπης και έχουν εθίσει τους Αμερικάνους στα προϊόντα made in Greece.
Η παραγωγή των προϊόντων Demetra Pies γίνεται στην Ελλάδα σε πιστοποιημένη εγκατάσταση δυναμικότητας δεκάδων τόνων σε μηνιαία βάση, με εγχώριες πρώτες ύλες. Φρέσκο σπανάκι, εκλεκτής ποιότητας φέτα και μυζήθρα και προσεγμένα άλευρα είναι το μυστικό της επιτυχίας. «Δεν κάνουμε συμβιβασμούς στην ποιότητα των υλικών μας. Η ποιότητα και η γεύση είναι αυτά που θα κρατήσουν εν τέλει το προϊόν στο ράφι» δηλώνει ο Γεράσιμος.
Σκληρή δουλειά και προσήλωση στο στόχο είναι η βασική αρχή που ακολουθούν οι τέσσερις νέοι επιχειρηματίες. Ο τρίτος της παρέας, ο Αλέξανδρος, παραιτήθηκε από μεγάλο επενδυτικό σχήμα στη Γερμανία όπου και εργαζόταν, μετεγκαταστάθηκε από τον Νοέμβριο του 2013 στη Νέα Υόρκη και έχει αναλάβει τις πωλήσεις. Ο ίδιος τονίζει πως «Η καθημερινή στενή επαφή με τους διανομείς και τα τελικά σημεία πώλησης είναι επιτακτική ανάγκη για κάθε εταιρεία τροφίμων που θέλει να πουλήσει στην Αμερική».
fortunegreece
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Γ.Δ
“Οι ιδρυτές της Demetra Pies διδάσκουν τα μυστικά της ελληνικής διατροφής στην άλλη άκρη του Ατλαντικού” ….πλην το ελληνικό γκουβέρνο ….”χτενίζεται” !
==Όχι μόνον οι πίτες (της Demetra Pies)
….και άλλα -όπως π.χ- τα “ηλιο-χαϊδεμένα” φρούτα μας, κλπ.
“Έχετε τον ήλιο της Μεσογείου κλεισμένο στα φρούτα και τα λαχανικά σας” ….μας είχε πει διάσημη γεροντολόγος που της ζητούσαμε εναγωνίως συνταγές νεότητας!
-Γιατί ρε να τρώμε, π.χ ξινές μαρμελάδες, εισαγόμενες από ξένες αλυσίδες ….από την Ολλανδία ή την *Μερκελιστική Γερμανία, κλπ ….αφήνοντας να σαπίζουν τα ροδάκινα και τα πορτοκάλια μας;
Η Ελληνική γη είναι από τις πιο ευλογημένες -κοινότυπο θα μου πείτε- ….όμως όλα τα προϊόντα που γεννάει ….έχουν φυλακισμένο τον ήλιο και την μεσογειακή αρμύρα -το κλίμα- μέσα τους.
-Τροφοδοσίες με ξένα προϊόντα ….σε Ελληνικά λιμάνια!
Μας έχει πρήξει ο Γ. Ανωμερίτης του ΟΛΠ ….για πόσο αυξήθηκε ο αριθμός των των ελλιμενιζόμενων κρουαζιερόπλοιων(και εμπορικών) ….μεγάλα -μας λέει- είναι τα οφέλη για την οικονομία μας (το σκατό τους μας αφήνουμε) ….δεν μας λέει όμως τίποτε για την προέλευση των προϊόντων της τροφοδοσίας τους -αλλά πότε είχε φαντασία και παραγωγική σκέψη ο “εκσυγχρονισμένος” τραπεζο-λογιστής, που όλα με κομματικό μέτρο τα μέτραγε και τα μετράει- ….κύριε Γιώργο μας κάθε μέρα ….κυρίως τους θερινούς μήνες, φτάνουν στις προβλήτες του “μαγαζιού” σου τόννοι λαχανικών, κλπ, από την Ευρώπη ….π.χ από την Ολλανδία ….έρχονται εμπορικά αεροσκάφη -στο Βενιζέλος- ….και μαζί με τις τουλίπες και τα χρυσάνθεμα, φέρνουν το κατακαλόκαιρο και ένα σωρό ξένα ζαρζαβατικά -που θα μπορούσαν κάλλιστα να παραχθούν σε ημιορεινές περιοχές της πατρίδας μας- από μαρούλια μέχρι φράουλες ….τρυφερά φασολάκια και “αρχιδάκια” Βρυξελλών ….αφήνοντας τους δικούς μας αγρότες με τον πούλο στο χέρι ….κι’ από πάνω ν’ άρχονται και τα στουρνάρια του ηλίθιου γκουβέρνου να τους “πιάσουν και τον κώλο” ….με τις “δίκαιες” και αενάως ασταθείς, ως “το αιδοίον της ***γκόμενας του Χότζα” ….φορολογικές τραμπάλες τους!
-Θα μπορούσε κανείς -άσχετος όπως εγώ- να απαριθμήσει δεκάδες αξιόλογα, με σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, προϊόντα της Ελληνικής γης -και θάλασσας- ….που με έξυπνη -σχετικά απλή- μεταποίηση και κατάλληλες, μέσω συλλογικών -με την στήριξη και του κράτους- σύγχρονες ηλεκτρονικές μεθόδους μάρκετινγκ ….θα μπορούσαν λέμε ….να πλημμυρίσουν τις αγορές του κόσμου!
-Αντί λοιπόν να ρίξουνε το βάρος στην πραγματική -με συγκριτικά πλεονεκτήματα- παραγωγή ….την αύξηση των εξαγωγών και την μείωση των εισαγωγών ….πανηγυρίζουν τα πάσης φύσεως **ανερμάτιστα τούβλα της οικονομικής επιστήμης ….όταν το ΧΑΑ ανεβαίνει -σερνόμενο και χαλιναγωγούμενο- άλλες 100 μονάδες!
-Ου να μου χαθείτε, άχρηστοι κομπογιαννίτες ….που για το “ένα σας στη τσέπη”, χάνει η χώρα εκατό!
*Ερμής ….και Θεός-προστάτης- του εμπορίου. Στα Λατινικά o Ερμής “πέρασε” ως Mercurius > ιταλ. mercato, αγγλ.: market, γαλλ: *mercenaire ….λέτε από εδώ να προκύπτουν τα πέντε πρώτα γράμματα της *Mercel ;
Στο θεό -των Ελλήνων- Ερμή αποδιδόταν και το έρμαιο: “το δώρο του Ερμή”, το “θεόσταλτο”, “το απροσδόκητο εύρημα”
Οι εμπορικοί δρόμοι των αστικών κέντρων είναι, συνήθως, αφιερωμένοι στο θεό Ερμή, τον Κερδώο Ερμή (οδός Ερμού), ο οποίος ήταν και προστάτης του εμπορίου.
**ανερμάτιστος άνθρωπος (: ο δίχως ηθικό αντίβαρο)
***Εδώ δεν σταθεροποιείται τίποτε! Ξέρετε το ανέκδοτο με τον Χότζα και την γκόμενα ….που γούσταριζε!
Ο Χότζας γύριζε σπίτι του με ένα μεγάλο ψάρι στο χέρι. Η γκομενάρα γειτόνισα, που γούσταρε ο Χότζας, ήταν στο παράθυρο και γουστάριζε το ψάρι του Χότζα. Του λέει λοιπόν: Χότζα μου παίζουμε ένα στοίχημα; Αν βρεις πού έχω το μουνί μου, εμπρος ή πίσω, θα σου κάτσω να με γαμήσεις. Αν δεν το βρείς θα μου δώσεις το ψάρι”. Ο Χότζας το θεώρησε απλό κι έτριβε τα χέρια του: “Φυσικά εμπρός τό’χεις γειτόνισα”. Σκύβει η γειτόνισα και του δείχνει το μουνί της από πίσω! Πάει το ψάρι του Χότζα. Την επόμενη ξανά ο Χότζας με άλλο ψάρι στο χέρι. Στο παράθυρο η γειτόνισα πάλι να βάζει στοίχημα: “Μπρος ή πίσω;” Βέβαιος ο Χότζας πιά της λέει: “Πίσω τό’χεις φυσικά”. Κι η γειτόνισα ανοίγοντας τα μακρυά πόδια της του το δείχνει από εμπρός! Πάει και τ’ άλλο ψάρι! Κι όταν η γυναίκα του ρωτάει: “πού είναι το ψάρι” ο Χότζας απαντά: “Γυναίκα, ψάρι δεν τρώμε αν δεν σταθεροποιηθεί το μουνί της γειτόνισας”….
Σ: Δηλαδή να έρθει στον τόπο του. Λέτε από ’κεί να έμεινε η έκφραση;
