Δεν υπάρχει πιο δίκαιο φορολογικό σύστημα πέρα από εκείνο που φορολογεί το καθαρό εναπομείναν εισόδημα, μετά την αφαίρεση όλων των εξόδων.
Αυτό που γίνεται στις επιχειρήσεις θα πρέπει να γίνει και…
σε όλα τα φυσικά πρόσωπα. Δηλαδή το κάθε φυσικό πρόσωπο ορίζεται ως μία οικονομική μονάδα με έσοδα και έξοδα. Όταν λέμε αφαίρεση όλων των εξόδων εννοούμε όλων, από την αγορά ακινήτου μέχρι την αγορά μιας καρφίτσας. Μόνο έτσι ο φορολογούμενος θα ζητάει αναγκαστικά απόδειξη για την αγορά που έκανε, γιατί διαφορετικά, αν κάνει τα «στραβά μάτια», τότε θα πληρώσει αυτός το φόρο που θα γλιτώσει ο πωλητής. Αν μάλιστα πληρώσει και ΦΠΑ και δεν πάρει απόδειξη τότε μαθηματικά θα πληρώσει διπλό φόρο, ενώ ο αντισυμβαλλόμενος δεν θα πληρώσει τίποτα.
Ποιο είναι εκείνο το γεγονός που θα απέτρεπε την όποια συνεννόηση για αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ ή την απόκρυψη εισοδήματος; Αυτό είναι η εξίσωση ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος. Όταν δηλαδή εξισωνόταν ο συντελεστής του ΦΠΑ με τον αντίστοιχο σταθερό συντελεστή φορολογίας εισοδήματος. Έτσι, εξουδετερώνεται οποιαδήποτε επιθυμία απόκρυψης του ΦΠΑ, αφού ο ίδιος φόρος αναγκαστικά θα καταβληθεί, είτε ως ΦΠΑ είτε ως φόρος εισοδήματος.
Ωραία, θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος. Ναι μεν θα πέσει ο φόρος στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα, αλλά έτσι θα πληρώνουν λιγότερους φόρους τα υψηλότερα στρώματα. Λάθος.
Πρώτον, με τον τρόπο αυτό, αναγκαστικά εμφανίζονται όλα τα εισοδήματα (μικρά και μεγάλα) και δεν μπορεί να αποκρυβεί τίποτα, ούτε ευρώ. Άρα θα πληρώσουν κανονικά και τα υψηλότερα στρώματα που τώρα μπορούν να κρύβουν μαύρα εισοδήματα και να τα βγάζουν στο εξωτερικό.
Δεύτερον, μπορεί να μπει ένας προοδευτικός συντελεστής φόρου για όσα καθαρά εισοδήματα ξεπερνούν ένα ορισμένο ύψος. Επομένως έτσι μπορούν να φορολογηθούν προοδευτικά τα μεγάλα εισοδήματα που δεν θα μπορούν να αποκρυβούν, ενώ τώρα οι μεν φτωχότεροι φορολογούνται από το πρώτο ευρώ, οι δε πλούσιοι δεν πληρώνουν ούτε ευρώ.
Τρίτον, με τον τρόπο αυτό θα επέρχεται συνεχώς μια αυτόματη ανακατανομή του εισοδήματος από τα πλουσιότερα προς τα φτωχότερα οικονομικά στρώματα.
Τέταρτον, θα απαλλαγούν εντελώς οι εφορίες από τον φόρτο των γραφειοκρατικών εργασιών επιπλέον θα εξαφανιστεί κάθε συναλλαγή και διαφθορά και
Πέμπτον και σοβαρότερο, το Δημόσιο δεν πρόκειται να χάνει ούτε ένα ευρώ από τα προϋπολογιζόμενα έσοδα, τα οποία θα εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από την αυξομείωση του ΑΕΠ.
Αυτό το σύστημα όμως, ενώ όλοι το γνωρίζουν, εντούτοις δεν εφαρμόζεται με ευθύνη εκείνων που ελέγχουν το πολιτικό σύστημα, δηλαδή της κρατικοδίαιτης άρχουσας τάξης, αφού τότε δεν θα μπορεί η τάξη αυτή, αφενός να κρύψει έστω και ένα ευρώ από αυτά που αρπάζει από το Δημόσιο, ενώ αφετέρου θα φορολογείται για το κάθε ευρώ. Αντί λοιπόν γι’ αυτό τι έχουμε; Έχουμε ένα πολύπλοκο φορολογικό σύστημα, επίτηδες φτιαγμένο έτσι ώστε, να αναπτύσσει φοροδιαφυγή και διαφθορά και ταυτόχρονα, να εξαρτά τις ζωές όλων μας από την κεντρική κρατική εξουσία, η οποία ελέγχεται από τις άρχουσες κρατικοδίαιτες ελίτ.
hassapis-peter
