Εμπαιγμός και Αδικία για τους καταταγέντες τα έτη 1990 – 1992
Για πολλοστή φορά επανέρχομαι επί του θέματος και η παρούσα αποσκοπεί στην ανάδειξη της δυσμενούς διακριτικής μεταχείρισης του στρατιωτικού προσωπικού που κατετάγη τα έτη 1990 – 1992, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις του ασφαλιστικού συστήματος και μετά από τις αλλεπάλληλες ρυθμίσεις – αναμορφώσεις που έλαβαν χώρα τα τελευταία έτη, καθιστώντας έτσι την Πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς, κοινωνό των προβληματισμών του προσωπικού.
Το θέμα αφορά συναδέλφους, οι οποίοι σε μια ιδιαίτερα παραγωγική φάση της σταδιοδρομίας τους, αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν την αδιαφορία της Πολιτείας, γεγονός που αποτελεί ζήτημα μείζονος ηθικής τάξεως.
Από τη μέχρι σήμερα εφαρμογή στο θέμα του ασφαλιστικού, ουδείς επέδειξε έστω και ελάχιστα πραγματικό ενδιαφέρον για την απτή αναγνώριση του δίκαιου αιτήματος μας, καθώς πολλοί υποσχέθηκαν την άρση των αδικιών που έχει επιφέρει ο Ν.3865/2010 και καμία ουσιαστική ενέργεια (τροποποίηση ή αναθεώρηση) δεν έχει δρομολογηθεί μέχρι σήμερα, για την επίλυση του συγκεκριμένου προβλήματος, που ταλανίζει όχι μόνο τα ίδια τα στελέχη, αλλά συνεπακόλουθα και τις οικογένειες τους.
Επισημαίνεται ότι, η παραπάνω κατηγορία προσωπικού (Στρατιωτικοί – Σώματα Ασφαλείας) είναι η μοναδική ομάδα εργαζομένων στο σύνολο του ευρύτερου δημοσίου τομέα, που αποσπάται αυθαίρετα και εντελώς καταχρηστικά από την μεγάλη «μήτρα» των παλαιών ασφαλισμένων. Πρέπει δε να τονιστεί ότι, οι οποίες τροποποιήσεις – μεταρρυθμίσεις επήλθαν επί του ασφαλιστικού συστήματος μεταγενέστερα του Ν.2084/1992, όπως επίσης όλες οι συναφείς προβλέψεις των Ν.3513/2006 και ΠΔ 169/2007, δεν διαχώρισαν (δεν θα μπορούσαν άλλωστε συνταγματικά) τη συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων.
Από τις διατάξεις του νόμου, είναι σαφέστατη η πρόθεση της Πολιτείας, για λόγους κοινωνικής ευαισθησίας και ισονομίας, να θεσπίσει μεταβατικές διατάξεις, οι οποίες όμως αδικαιολόγητα περιορίζονται στους παλαιούς ασφαλισμένους που κατετάγησαν μεταξύ των ετών 1986-89, χωρίς να περιλαμβάνει περαιτέρω μεταβατική κλιμάκωση για τους λοιπούς παλαιούς ασφαλισμένους (1990-92).
Υπενθυμίζεται ότι οι προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες του ΥΠΕΘΑ, στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού ελέγχου, αναγνώρισαν το δίκαιο του αιτήματος και την ανάγκη επίλυσης του συγκεκριμένου θέματος. Επιπλέον πολλές επερωτήσεις γίνανε επί του συγκεκριμένου θέματος από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση,
Η εν λόγω διακριτή μεταχείριση εις βάρος των Ελλήνων Στρατιωτικών, εγείρει ερωτήματα, ως προς τη στόχευση της πράξης αυτής, που επαγωγικά οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Πολιτεία, είτε υποτιμά το πολύτιμο (αλλά δυστυχώς μη εμφανές στην κοινωνική καθημερινότητα) έργο που παράγουν οι ΕΔ, είτε θεωρεί τους υπηρετούντες σε αυτές ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, βλέποντας μονάχα στο πρόσωπό τους πρόθυμους και δεδομένους λειτουργούς του κρατικού μηχανισμού, οι οποίοι θα κληθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε οποιοδήποτε τομέα της κρατικής μέριμνας αποτυγχάνει ο συμβατικός μηχανισμός (πολιτική προστασία κ.α) που έχει στη διάθεσή της η Πολιτεία (πρόσφατο παράδειγμα η αντιμετώπιση της προσφυγικής – μεταναστευτικής κρίσης), με δεδομένο μάλιστα ότι – εύλογα – δεν παρέχεται θεσμικά στην υπόψη κατηγορία εργαζομένων, το δικαίωμα της απεργίας.
Αρνούμενος να αποδεχθώ τη συλλογιστική της δεύτερης παραδοχής, η οποία υποκρύπτει διαχρονικές συμπλεγματικές αντιλήψεις, προτείνεται η λήψη μέτρων τα οποία εφαρμοζόμενα θα καταδείξουν το ενδιαφέρον της Πολιτείας για το προσωπικό των ΕΔ και θα άρουν χρόνιες αγκυλώσεις και παθογένειες. Κατόπιν τούτου, προτείνεται η ενσωμάτωση στο ισχύον νομικό πλαίσιο(Ν.3865/2010), τροποποιητικής προσθήκης, όπως παρακάτω:
‘’ αυξάνονται, σταδιακά, από 01-01-2011 τα έτη συνολικής συντάξιμης υπηρεσίας που απαιτούνται για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος των στρατιωτικών, γενικά, (νέοι και παλαιοί ασφαλισμένοι), οι οποίοι συμπληρώνουν, από 01-01-2011 και μετά, 24 1/2 έτη συντάξιμης υπηρεσίας, ως εξής: Για τη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης των στρατιωτικών, που συμπληρώνουν 24 1/2 έτη συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2011, απαιτούνται πλέον 26 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2012, απαιτούνται 27 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2013, απαιτούνται 28 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2014, απαιτούνται 29 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2015, απαιτούνται 30 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2016, απαιτούνται 31 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
– το έτος 2017, απαιτούνται 32 έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.
Σας υπενθυμίζω επίσης τη δέσμευση ότι: «η λύση του ασφαλιστικού των στρατιωτικών (καταταγέντων από το 1990 έως το 1992) θα είναι από τις πρώτες προτεραιότητες όταν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει στη Κυβέρνηση» και το επαναλάμβανε συνεχώς η τότε επιτροπή άμυνας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (Δρίτσας Θεόδωρος, Βαρεμένος Γεώργιος και Αυλωνίτου Ελένη) στη συνάντησή που είχε το Νοέμβριο του 2014 με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΕΣ). Μάλιστα η επιτροπή φάνηκε να απορεί με τη χρόνια καθυστέρηση της αποκατάστασης της εν λόγω αδικίας, δεδομένου μάλιστα ότι δεν έχει κανένα οικονομικό κόστος, αλλά δυστυχώς τώρα με την παρουσία τους στην Κυβέρνηση, συνεχίζει το συγκεκριμένο θέμα να παραμένει άλυτο.
Ο μεγάλος Αρχαίος μυθοποιός Αίσωπος έλεγε:
«Πολλοί μεγάλα επαγγέλλονται, μηδέ μικρά ποιήσαι δυνάμενοι».
«Πολλοί υπόσχονται μεγάλα πράγματα, ενώ δεν μπορούν να κάνουν ούτε τα μικρά».
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΥΚΟΥΡΑΒΑΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ε.Σ.ΠΕ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
