Η Ενωμένη Ευρώπη στο εγγύς μέλλον και πάλι θα δοκιμαστεί. Αυτή τη στιγμή από την ΕΕ θα μπορούσε να φύγει η Ιταλία. Αυτό θα συμβεί σε περίπτωση που θα έλθει στην εξουσία με πρόωρες εκλογές το λαϊκιστικό “Κίνημα των Πέντε Αστέρων», που σε ένα από τα σημεία του προγράμματος του υπόσχεται στους Ιταλούς ανεξαρτησία από τις Βρυξέλλες.
Οι εκλογές θα προκηρυχθούν , αν στο δημοψήφισμα για τη συνταγματική μεταρρύθμιση του νυν Πρωθυπουργού Matteo Renzi θα αποτύχει. Αυτή τη στιγμή, οι ψηφοφόροι για την μεταρρύθμιση είναι αρνητικοί. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί το επόμενο Σαββατοκύριακο – την 4η Δεκεμβρίου.
Η ουσία της πρότασης της Κυβέρνησης – είναι ότι προσβλέπει σε περισσότερο συγκεντρωτισμό της εξουσίας στη χώρα. Το σημερινό σύστημα τώρα, κατά τη γνώμη του, δεν επιτρέπει να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της εποχής. Μιλάμε κυρίως για τη μετανάστευση και την οικονομία. Ωστόσο, οι ειδικοί του Βρετανικού περιοδικού The Economist, δείχνουν ότι η προτεινόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση δεν θα λύσει τα θεμελιώδη προβλήματα της Ιταλίας. Ταυτόχρονα, αποτελεί απειλή για τον αυταρχισμό. Παρόμοια με αυτή την άποψη συμμερίζεται και η πρώην πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Κάλεσε το προγραμματισμένο δημοψήφισμα έναν “άμεσο τρόπο για την απόρριψη της δημοκρατίας.”
Ίσως την ίδια η σκέψη έχει επίσης και η πλειοψηφία των ψηφοφόρων. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με την έρευνα της Ipsos, από την εφημερίδα Corriere della Sera, το 55% θα ψηφίσουν στο δημοψήφισμα κατά της μεταρρύθμισης, και μόνο το 45% – υπέρ. Renzi σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να παραιτηθεί. Έχει ήδη υποσχεθεί να το πράξει. Γιατί με τέτοιες διαθέσεις στην κοινωνία ο Ιταλός πρωθυπουργός εξακολουθεί να έχει ξεκινήσει την ψηφοφορία, παραμένει ένα μυστήριο.
Σύμφωνα με τον Αντιπρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου υπό την κυβέρνηση της Ρωσίας Konstantin Simonov, στην Ιταλία, είναι περίπου το ίδιο όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπενθύμισε ότι η ψηφοφορία για την «Brexit» ξεκίνησε από τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος ήλπιζε έτσι να εκβιάσει τις Βρυξέλλες, αλλά έκανε ένα λάθος στους υπολογισμούς του . Ο “Renzi δεν θα πετύχει στο δημοψήφισμα την υποστήριξη των ψηφοφόρων. Ταιριάζει απόλυτα στην γενική τάση, όταν η κυρίαρχη ελίτ είναι σίγουρη ότι ο πληθυσμός πιστεύει όπως εκείνη θέλει…. στην συνέχεια βλέπει το λάθος της», είπε ο εμπειρογνώμονας.
Ο Μπερλουσκόνι δεν είναι μάταιο να καθορίσει τη στάση του σε ό, τι συμβαίνει. Αυτός είναι όπου οι τοπικοί πολιτικοί βλέπουν έναν άνθρωπο ικανό να ενώνει το έθνος και να σχηματίσει μια κεντροδεξιά κυβέρνηση. Αυτός παραδοσιακά θα συμπεριλάβει όλες τις δυνάμεις της Δεξιάς στην Ιταλία, συμπεριλαμβανομένων των “Λίγκα του Βορρά”, “Forza Italia”, “Αδελφοί της Ιταλίας» και ούτω καθεξής. Ένας άλλος υποψήφιος για τη θέση του πρωθυπουργού – ο ηγέτης της “Βόρειας Συμμαχίας” Matteo Salvini. Ένας επιπλέον παράγοντας που ενώνει τις δυνάμεις αυτές είναι η εμφάνιση ενός ισχυρού ανταγωνιστή στο πρόσωπο του «Κινήματος των Πέντε Αστέρων», με επικεφαλής τον πρώην κωμικό Beppe Grillo. Τα αποτελέσματα αυτής της σχετικά νέας πολιτικής δύναμης είναι εντυπωσιακά.
Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές του Ιουνίου οι εκπρόσωποι του κινήματος κέρδισαν 19 από τις 20 επαρχίες. Στο σημερινό κοινοβούλιο έχουν τη δεύτερη θέση με 50 έδρες στη Γερουσία και 106 στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Επίσης, τώρα στα γκάλοπ έχουν την υψηλότερη βαθμολογία στη χώρα – 30,6%. Έτσι, η πιθανότητα να σχηματίσει κυβέρνηση το «Κίνημα Πέντε Αστέρων» είναι μέγιστη. Εκτελώντας το πρόγραμμα του- υπάρχει η μεγάλη πιθανότητα να ανακηρύξει ένα δημοψήφισμα για την έξοδο από την ΕΕ
Ο Ιταλός εμπειρογνώμονας Πρύτανης της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης MGIMO Henry Sardaryan βλέπει την μεταρρύθμιση του Renzi προσπάθεια να σταματήσει την υπερβολική αποκέντρωση της εξουσίας που άρχισε μετά την πτώση του Μουσολίνι.
Το Πολιτικό σύστημα της Ιταλίας από την στιγμή της ίδιας της έναρξης της σύγχρονης δημοκρατίας το 1947,στάθηκε σε τρεις πυλώνες.
Ο Πρώτος πυλώνας – αυτούς είναι μια πολύ ισχυρή αποκέντρωση της εξουσίας. Ένας μεγάλος αριθμός των εξουσιών που μεταβιβάστηκαν στις περιφέρειες. Αυτό οφείλεται στα διαφορετικά επίπεδα ανάπτυξης. Όχι μόνο στην γραμμή Βορρά-Νότου, αλλά και εντός του Βορρά και εντός του Νότου.
Ήταν το κλώτσημα μετά τον Μουσολίνι. Όλα όσα έκανε στάλθηκαν στο «ανάθεμα» και αυτό αντικατοπτρίζεται στους πολιτικούς θεσμούς.
Ο δεύτερος πυλώνας – η λεγόμενη αδύναμη κυβέρνηση. Για μισό αιώνα, κάθε 7-8 μήνες, ερχόταν ένα νέο υπουργικό συμβούλιο. Συνεχώς υπήρχαν πολιτικές κρίσεις. Γίνονταν όλα επίτηδες, για να αποφευχθεί η δύναμη ενός χαρισματικού δικτάτορα, ο οποίος και πάλι θα μπορούσε να συγκεντρώσει όλη την εξουσία στα χέρια του. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει επιλεγεί.
Ο τρίτος πυλώνας – ιδανικός διθαλαμισμός. Δηλαδή, το κοινοβούλιο είναι μοναδικό στην Ιταλία. Δεν υπάρχει κανένας επίσημος θάλαμος(κοινοβούλιο) ο άνω ή ο κάτω θάλαμος. Σύμφωνα με τη διαδικασία που υιοθετήθηκε και τα δύο σώματα να υιοθετούν νόμο για οποιοδήποτε θέμα. Έχουν απολύτως ίσες εξουσίες.
Η επικείμενη μεταρρύθμιση αλλάζει όλους αυτούς του τρεις πυλώνες. Ο Renzi φέρνει στη συζήτηση του θέματος τη μείωση των περιφερειακών εξουσιών υπέρ του κέντρου, τη μεταρρύθμιση της Γερουσίας – δεν θα εκλέγονται, αλλά διορίζονται από τις περιφέρειες, ο πρόεδρος, κλπ
Ο κύκλος των εξουσιών θα περιορίσει τα συνταγματικά ζητήματα…
Θα χάσουν το δικαίωμα να περάσουν ψήφους μη εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Όλα αυτά, βέβαια, θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη συγκέντρωση της εξουσίας.
– Αυτή είναι η πρώτη προσπάθεια να αλλάξει το σύστημα της κυβέρνησης; –
Αυτό δεν έχει συμβεί από τον πόλεμο. Από το 1947 μέχρι σήμερα ήταν μόνο η διοικητική αποκέντρωση. Θα μπορούσε να συζητήσει τις αλλαγές, αλλά η γενική τάση ήταν υπέρ της διασποράς της εξουσίας.
– Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία δεν υποστηρίζει τη μεταρρύθμιση. Θα μπορούσαν να τελειώσει το θέμα….
– Το βασικό λάθος των συγγραφέων της μεταρρύθμισης – είναι ότι ο Πρωθυπουργός Renzi απευθύνθηκε στο έθνος για την υποστήριξη της . «Θέλω να ξέρω ότι είστε μαζί μου ή όχι» – Ρώτησε τους Ιταλούς. Οι άνθρωποι το πήραν ως ψήφο εμπιστοσύνης ή μη εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Renzi. Λαμβάνοντας υπόψη τη δύσκολη οικονομική κατάσταση, την κακή απόδοση της ανεργίας, πολλοί Ιταλοί είναι δυσαρεστημένοι. Έτσι, δεν έρχονται να ψηφίσουν υπέρ ή κατά της συνταγματικής μεταρρύθμισης, αλλά υπέρ ή κατά της κυβέρνησης Renzi.
– Αλλά αυτό μπορεί να καταλήξει μοιραίο για το Υπουργικό Συμβούλιο –
Ναι, αν ο εκλογέας απορρίπτει μεταρρύθμιση Renzi πρέπει σχεδόν σίγουρα θα παραιτηθεί. Είτε το θέλει είτε όχι. Ο πολιτικός προσπαθεί ήδη να εξασφαλιστεί, δηλώνοντας ότι δεν είναι απαραίτητο να συνδεθεί το θέμα της μεταρρύθμισης με την εμπιστοσύνη, αλλά στην πράξη είναι απίθανο να βαστηχτεί. –
Δηλαδή, στην Ιταλία, θα περιμένουμε πρόωρες εκλογές; –
Προαιρετικό. Υπάρχουν δύο επιλογές. Η πρώτη – μια τεχνοκρατική κυβέρνηση. Έτσι έγινε μετά την αποχώρηση του Μπερλουσκόνι. Διορισμός του Mario Monti, χωρίς μια νέα εκλογική μάχη να έχει εισαχθεί.
Στο διορισμό του όλοι συμφώνησαν ότι δεν υπήρχε σοβαρή πολιτική κρίση.
Αλλά οι εκλογές – είναι ακόμα πιο πιθανή επιλογή. – Ποιανού οι πιθανότητες είναι υψηλότερες σε αυτή την περίπτωση;
– Οι πιθανότητες είναι μεταξύ του κόμματος του Μπερλουσκόνι και του «Κινήματος των Πέντε Αστέρων», με επικεφαλής τον Beppe Grillo, του πρώην κωμικού.
Και τώρα για τον Μπερλουσκόνι λειτουργεί η απαγόρευση από το Συνταγματικό Δικαστήριο. Ο πολιτικός θα ασκήσει έφεση. Η έφεση του έγκειται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Αλλά αντί του Μπερλουσκόνι θα μπορούσε να είναι ο συνάδελφός του στο κόμμα. –
Ποιες είναι οι πιθανότητες του «Κίνημα Πέντε Αστέρων»;
– Η εξουσία αυτή είναι δύσκολο εκφραστεί προς τα δεξιά η αριστερά, μάλλον είναι λαϊκιστές
Ωστόσο, έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ανταγωνιστούν για μια τόσο σοβαρή θέση ως επικεφαλής της Ρώμης. Δεν ήταν μία αναμενόμενη νίκη. Έτσι ώστε να είναι πολύ πιθανή η περίοδος πολιτικής αστάθειας στην Ιταλία. –
Αν το “Κίνημα Πέντε Αστέρων» θα είναι σε θέση να σχηματίσει κυβέρνηση, μπορούν να προσπαθήσουν να συνειδητοποιήσουν το στοιχείο σχετικά με το πρόγραμμα της απόσυρσης από την ΕΕ;
– Τώρα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτα. Ωστόσο, η εκτίμηση των πιθανοτήτων ενός ανάλογου “Brexit”, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι, σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο δεν αποτελεί μέρος της ζώνης του ευρώ, η Ιταλία -είναι το έδαφος της κυκλοφορίας του ευρωπαϊκού νομίσματος.
Η απόσυρσή της από την ΕΕ θα οδηγήσει σε μια σοβαρή κρίση στην ευρωζώνη. Ως εκ τούτου, η Μέρκελ παλεύει ενάντια στο «Brexit” σε χώρες όπως η Ιταλία, ήταν αναπάντεχο.
Η μονομερής αποχώρηση της θα έχει ολέθριες συνέπειες. Ίσως αυτό εμποδίσει την ρώμη από την έξοδο.
Αλλά αντιδράσεις στη ΕΕ δεν θα υπάρξουν;
Ναι αλλά στο πλαίσιο της «δεξιάς στροφής» που συμβαίνει παντού στην Ευρώπη, ίσως η νέα συναίνεση θα οδηγήσει στον σχηματισμό της απαραίτητης μεταρρύθμιση της ΕΕ.
Και εδώ αν δεν συμβεί τότε οι συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες.
Πηγή [1]
Φωτογραφία TASS
References ↑ Источник
( http://svpressa.ru/politic/article/161795/ )
