Μνημόνια μέχρι το 2060 και στο βάθος… Οικουμενική

Του Κώστα Τσιτούνα

Μετά το κρεσέντο λαϊκισμού με τα ψίχουλα των παροχών που υποσχέθηκε ο κ. Τσίπρας για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματα του τόπου, ξεκίνησε δειλά δειλά η συζήτηση περί Οικουμενικής Κυβέρνησης.

Μετατοπίστηκε δηλαδή η συζήτηση από τις πρόωρες εκλογές, στην ανάγκη ύπαρξης μιας «κυβέρνησης σωτηρίας» όπως συνηθίζεται να λέγεται η οποία θα εφαρμόσει το «πρόγραμμα της ανάπτυξης» που οραματίζεται ο Αλέξης Τσίπρας και διάφορες άλλες εύηχες αμπελοφιλοσοφίες περί εξόδου της χώρας από τα μνημόνια.

Η αλήθεια, όπως πάντα βρίσκεται αλλού: Ο κ. Τσίπρας πιέζεται από τους δανειστές να υπογράψει νέο μνημόνιο και να δεσμεύσει τη χώρα μέχρι το 2060 σε καθεστώς απόλυτης επιτροπείας.

Και όπως όλα δείχνουν οι δανειστές θα πετύχουν το σκοπό τους.

Η περίφημη 2η αξιολόγηση, όλα δείχνουν ότι θα κλείσει με νέα επώδυνα μέτρα για τη χώρα και τον λαό.

Για να βγει η χώρα από τα μνημόνια πρέπει να δανείζεται από τις αγορές με δυσθεώρητα επιτόκια στα οποία δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Αντιθέτως τα επιτόκια που προσφέρουν Ε.Ε. και ΔΝΤ είναι «ελκυστικά» για να κρατούν την Ελλάδα σε συνεχές και αέναο καθεστώς επιτροπείας.

Ο κ. Τσίπρας έχει κάνει το απαραίτητο μασάζ στους βουλευτές τους και τους τόνισε την περασμένη εβδομάδα ότι η ανάπτυξη είναι προ των πυλών και το πλεόνασμα που πέτυχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ γλίτωσε η χώρα από τον «κόφτη».

Ακολουθώντας την πεπατημένη των μνημονιακών πρωθυπουργών σε κάθε ευκαιρία τονίζει τη στήριξη που χαίρει ο ίδιος από Ευρωπαίους αξιωματούχους, ενώ εξακολουθεί να «βομβαρδίζει» και τους βουλευτές του και τον λαό με το αφήγημα της μείωσης χρέους χωρίς να απαντά στο βασικό ερώτημα: Πώς θα βγει η χώρα στις αγορές χωρίς παραγωγική βάση;

Αναμφισβήτητα όταν ο ελληνικός λαός θα αντιληφθεί ότι ο κ. Τσίπρας έδωσε το «ψευτοδωράκι» στους συνταξιούχους για να υπογράψει όλες τις απαιτήσεις των δανειστών, θα υπάρξει κοινωνική αναστάτωση και κατ’ επέκταση πολιτική αστάθεια.

Ο κ. Τσίπρας τα γνωρίζει όλα αυτά και εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι εκλογές δεν πρόκειται να γίνουν πριν από τον Φεβρουάριο του 2019.

Η αστάθεια όμως του πολιτικού σκηνικού δεν είναι καθόλου αρεστή στα διευθυντήρια των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών δεν συμφέρει πρωτίστως το διευθυντήριο των Βρυξελλών, αφού θα έφερναν σημαντικές καθυστερήσεις στην υλοποίηση του προγράμματος.

Αυτός είναι και ο λόγος που πιέζουν, με πρώτο τον Σόιμπλε, να βρεθούν «συναινετικές» λύσεις από όλο το πολιτικό προσωπικό.

Το χαρτί της Οικουμενικής το ρίχνει συνεχώς στο τραπέζι με τρόπο «κουραστικό» ο Βασίλης Λεβέντης.

Τις τελευταίες μέρες έχει αρχίσει να το ψιθυρίζει και η Φώφη Γεννηματά.

Θυμίζω ότι το έχει θέσει επανειλημμένα στο δημόσιο διάλογο και ο κ. Γιάννης Δραγασάκης ο οποίος τονίζει ότι απαιτούνται «ευρύτερες δυνατές και προωθητικές συναινέσεις».

Τυχαίο;

Καθόλου.

Σε ανύποπτο χρόνο το Newsbomb.gr είχε επισημάνει ξεκάθαρα τις κινήσεις που γίνονται στο παρασκήνιο και τις εισηγήσεις που δέχεται τόσο ο κ. Τσίπρας, όσο και το υπόλοιπο πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας.

Η αδυναμία διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. δεν περιορίζεται μόνο στα θέματα της οικονομίας.

Τα «καυτά θέματα» είναι τα Εθνικά.

Η «αριστερή – πατριωτική» διακυβέρνηση των Τσίπρα – Καμμένου αφού «κατάπιε αμάσητη» την ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, τη μετατροπή των νησιών μας σε χώρους συγκέντρωσης μεταναστών, αλλά και τις συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας , αποφάσισε να «υψώσει ανάστημα» σχετικά με το καθεστώς των εγγυήσεων στο Κυπριακό.

Οι «ενστάσεις» του κ. Τσίπρα μέχρι στιγμής δεν έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα και κινδυνεύει να χρεωθεί το πολιτειακό έκτρωμα και την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που προβλέπει το νέο ««σχέδιο Ανάν».

Το 2017 θα είναι ακόμα πιο δύσκολο από τα προηγούμενα μνημονιακά έτη και επαναλαμβάνω όχι μόνο για ζητήματα που άπτονται της Οικονομίας.

Ο Θεός να βάλει το χέρι του…