Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Η Τουρκία θα μετρά τα θύματα της, «Sehit» και δεν θα έχουν τελειωμό. Με αυτά τα λιτά αλλά πολύ περιεκτικά λόγια ένας Τούρκος αρθρογράφος περιέγραψε την κατάσταση μετά το τρομοκρατικό χτύπημα το βραδύ του Σαββάτου στην Κωνσταντινούπολη, που πραγματικά συγκλόνισε όλη την χώρα και έστησε νέα εκατόμβη θυμάτων σε ένα απελπισμένο και ατελείωτο εσωτερικό πόλεμο.
Όλες οι συζητήσεις που γίνονται μετά το Σάββατο στα τουρκικά κανάλια, μαρτυρούν ένα κλίμα αφ ενός πένθους με τις φωτογραφίες των θυμάτων, αλλά και αφ ετέρου και αυτό είναι το πιο σημαντικό, ένα κλίμα εσωτερικής φοβίας ότι ανά πάσα στιγμή με μια αδιέξοδη πολιτική μπορεί να συμβεί το μοιραίο και ότι όλοι είναι λίγο ή πολύ υποψήφιοι θύματα νέων τρομοκρατιών επιθέσεων.
Αδιέξοδο στην Συρία, αδιέξοδο στο Ιράκ, αδιέξοδο με τις ΗΠΑ, αδιέξοδο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χαλαρό αλλά και εδώ αδιέξοδο με την Ρωσία και το Ισραήλ και το πιο ηχηρό, μόνιμο οδυνηρό αδιέξοδο στο εσωτερικό, σε ένα ατέλειωτο πόλεμο με τους Κούρδους που φέρνει επί δεκαετίες ποταμούς αίματος και μίσους. Και σαν επιστέγασμα σε όλα αυτά, έχει αρχίσει η κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας παρά τις συνεχιζόμενες βαρύγδουπες δηλώσεις του Ερντογάν ότι η Τουρκία παραμένει μεγάλη οικονομική δύναμη.
«Τώρα φοβούμαστε και την σκιά μας», περιέγραψε χαρακτηριστικά ένα τουρκικό κανάλι την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και όλα είναι πλέον πιθανά αν δεν αλλάξει η κατάσταση και δεν σταματήσει αυτή η εσωτερική αιμορραγία που κλονίζει πλέον συθέμελα τα ίδια τα θεμέλια αυτής της χώρας.
Ο Ερντογάν είναι πλέον ένα βήμα πριν από την εδραίωση του σαν απόλυτος άρχοντας με την συνταγματική μεταρρύθμιση. Η εδραίωση αυτή όμως έχει ήδη βαφτεί με άφθονο αίμα, γεγονός που ακυρώνει με δραματικό τρόπο το μεγάλο του βήμα που το κάνει πλέον μετέωρο βήμα.
Πως θα αντιδράσει ο κατά τα άλλα πολυμήχανος Τούρκος ηγέτης, εδώ είναι το ερώτημα που θα πρέπει να μας απασχολεί.
Μια διέξοδος σε όλα αυτά τα αδιέξοδα θα μπορούσε να είναι ένα πλήγμα προς την δική μας πλευρά. Ήδη ηχεί δημιουργηθεί το κλίμα και αυξάνεται η εσωτερική πίεση προς αυτή τη πλευρά. “Τα νησιά μας κατέχονται παρανομα από τους Έλληνες”.
Τότε το ερώτημα γυρίζει προς εμάς και γίνεται αμείλικτο. Το να το υπεκφεύγουμε δεν είναι λύση. Πως θα αντιδράσουμε ακόμα και στην προοπτική μιας τέτοιας ενέργειας ?
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
nikosxeiladakis.gr
