Η λαθρομετανάστευση και το «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο πρέπει να τεθούν στην κρίση του Ελληνικού λαού. Και αυτό απαιτείται να γίνει σήμερα, πέρα από τις όποιες ιδεοληψίες των γνωστών «αριστεριζόντων» (και καταγεγραμμένου ανθελληνικού μένους πολιτικών κομμάτων και των
εξαπτερύγων τους) περιφερόμενων εντός και εκτός του Ελληνικού Κοινοβουλίου και πέρα από εξωτερικές παρεμβάσεις που γίνονται με την πρόφαση του «Ευρωπαϊκού Δικαίου».
Ό,ποιος τολμά να επικαλείται πως είναι δημοκράτης, οφείλει να αναθέσει στον Ελληνικό λαό την απόφαση για τα δύο αυτά, μείζονος εθνικής σπουδαιότητας ζητήματα, που άπτονται της εσωτερικής ασφάλειας, αλλά και των βασικών αρχών ισονομίας και ισοπολιτείας μεταξύ των κατοίκων της χώρας, ενώ –ιδιαίτερα με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο- απαιτείται να προστατευθεί από τον ίδιο τον Έλληνα (και όχι εισαγόμενο) πολίτη το δικαίωμα της ελευθερίας και ανεμπόδιστης σκέψης και έκφρασης μέσω του γραπτού ή προφορικού λόγου.
Η ευθύνη για νομοθετήματα και αποφάσεις οι οποίες δύνανται να επηρεάσουν ή και να αλλοιώσουν σε άγνωστο βαθμό την κοινωνική σύνθεση, τον πολιτισμό της χώρας, ανήκει αποκλειστικά στους ίδιους τους πολίτες και όχι σε πολιτικούς που εξυπηρετούν ξένα συμφέροντα, που έχουν «πέσει στα τέσσερα» και με συνοπτικές διαδικασίες αποδομούν την οικονομία, την κοινωνία και εκθέτουν ανεπανόρθωτα την εθνική άμυνα και ασφάλεια της χώρας και των πολιτών της. Ιδιαίτερα, μάλιστα, όταν αποδεδειγμένα με αποφάσεις του παρελθόντος είναι οι ίδιοι άνθρωποι (πολιτικά όντα ή υποκείμενα) που με την παρουσία τους ή την σιωπή τους ζημίωσαν πολυεπίπεδα κατ’ επανάληψη την Ελλάδα…
Δεν πρέπει να γίνει –και δεν θα γίνει- δεκτή καμία απόφαση, ιδιαίτερα για τα δύο αυτά θέματα, η οποία δεν θα αποτελεί έκφραση των γηγενών κατοίκων της Ελλάδας. Είναι σαφές πως επί χρόνια σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε ένα σχέδιο «αλλαγής του πληθυσμού», ένα σχέδιο που ευνόησε συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα οικονομικών παραγόντων (εγχωρίων και μη) που δραστηριοποιούνται στην χώρα. Είναι επίσης σαφές πως καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίζει ερήμην και εις βάρος του λαού και να εκτελεί αποφάσεις οι οποίες έχουν μηδενική απόσταση από τον χαρακτηρισμό «εθνική προδοσία».
Δεν είναι δυνατόν εκείνοι οι οποίοι σε βάθος χρόνου, μέσα από εκτρωματικά νομοθετήματα, μέσα από τις πολιτικές τους αποφάσεις, μέσα από ενέργειες ή παραλείψεις, μέσα από την αποδοχή και υπογραφή συμφωνιών που εξέθεσαν ανεπανόρθωτα το σύνολο των συμφερόντων και των δικαιωμάτων της χώρας, να συνεχίζουν να λοιδωρούν την κοινή λογική, να μειώνουν ή να αποδέχονται την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, να συμμετέχουν και να εργάζονται με κάθε τρόπο και μέσο για την εξαθλίωση της Ελληνικής κοινωνίας, να προτάσσουν επιχειρήματα τα οποία έχουν έμπρακτα απολύτως καταπέσει τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης και να επιμένουν στην πλήρη αλλοίωση των εθνικών χαρακτηριστικών και όλων των εκείνων των εννοιών που ορίζουν την ύπαρξη και την λειτουργία μίας (έστω και τυπικά λειτουργούσας) δημοκρατίας.
Μόνο ο Έλληνας πολίτης μπορεί να αναλάβει την ευθύνη να αποφασίσει και να δώσει την εντολή προς το πολιτικό (ευελπιστούμε παρά τις όποιες αντίθετες ενδείξεις πως δεν είναι πωλητικό) προσωπικό της χώρας κι αυτό με τη σειρά του να εκτελέσει τις απαραίτητες – κατάλληλες εντολές διαχείρισης που του έχουν δοθεί στα δύο φλέγοντα αυτά θέματα.
Δεν είναι υποχρέωση, αλλά χρέος και ευθύνων όλων των Ελλήνων πολιτών να αποφασίσουν οι ίδιοι για την χώρα τους, αντί άλλων που μέχρι σήμερα λάμβαναν αποφάσεις σε γραφεία με κλειστές πόρτες με γνωστούς και άγνωστους συνομιλητές.
Σε περίπτωση που δεν γίνει σεβαστό το Σύνταγμα (όσο από αυτό απέμεινε), το οποίο προτάσσει την ασφάλεια των πολιτών της χώρας, την λειτουργία των θεσμών με βάση τις βασικές αρχές ισονομίας και ισοπολιτείας, την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων και κυριαρχικών δικαιωμάτων, τότε όλοι όσοι θα προσπαθήσουν να νομιμοποιήσουν την ανισότητα, να θέσουν τα θεμέλια εξισλαμισμού της χώρας και να ξεκινήσουν την απόλυτη αποδόμηση κάθε έννοιας του Ελληνικού κράτους, θα πρέπει να γνωρίζουν πως στο μέλλον δεν πρόκειται να προστατευθούν από καμία παραγραφή και πως δεν πρόκειται να αντιμετωπιστούν ως Έλληνες πολίτες αλλά ως πράκτορες ξένων χωρών που λειτούργησαν κατά της Ελλάδας και του Ελληνισμού.
Και αυτό δεν είναι απλή ανακοίνωση, αλλά υπόσχεση από κάθε Έλληνα πολίτη, τον οποίο σήμερα μία ελληνόφωνη κυβέρνηση επιχειρεί να τον περιθωριοποιήσει και να τον απομακρύνει από την μέγιστη ευθύνη του ως πολίτη, την ευθύνη προάσπισης όλων των αυτονόητων που ορίζονται μέσα από την (έστω και κάκιστη) δημοκρατία, ενώ επί της ουσίας αποτολμάται ευθέως ένα πολιτικό πραξικόπημα που έχει ως απώτερο σκοπό την μετατροπή μερικών εκατομμυρίων λαθρομεταναστών σε πιστούς πραιτωριανούς υποστηρικτές του.
Μόνο ένα δημοψήφισμα μπορεί να προσφέρει λύση. Τίποτε και κανείς άλλος, δεν μπορεί να αφαιρέσει το δικαίωμα και την υποχρέωση -και του ελάχιστου πολίτη της χώρας- στην αυτοπροστασία του, από πολιτικές και πολιτικούς που λειτουργούν υπό καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας και χωρίς να μπορούν να αιτιολογήσουν ούτε κατ’ ελάχιστο τις πολιτικές τους ενέργειες και σκοπιμότητες…
Ο αγώνας που σήμερα καλείται να δοθεί από το σύνολο των Ελλήνων γηγενών πολιτών, δεν αφορά την διαβίωση, αλλά την επιβίωση (κυριολεκτικά). Κι αυτό, επειδή -και έχει αποδειχθεί με όλα όσα μέχρι σήμερα έχουν συμβεί- πως το πολιτικό προσωπικό απεργάζεται την μείωση των δικαιωμάτων των πολιτών και την μετατροπή τους σε χωρίς δικαιώματα χειραγωγούμενη άβουλη μάζα, η οποία “απαιτείται” να αντικατασταθεί τάχιστα και με συνοπτικές διαδικασίες…
Δημοψήφισμα, λοιπόν. Ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε εμείς για εμάς.
Δημοψήφισμα, για να δώσουμε τέλος στα σχέδια των “σωτήρων” μας.
Δημοψήφισμα, επειδή είναι ο μονόδρομος της Δημοκρατίας, απέναντι στα αδιέξοδα της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας και στους ιδεοληπτικούς διασώστες και προωθημένους “ηγέτες”…
Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
