Αυτές τις μέρες ζούμε το απόλυτο ξεβράκωμα της κυβέρνησης-παραδουλεύτρας του φον-σακάτη.
Το προτελευταίο “αφήγημα” του πρωθυπουργού έλαβε τέλος.
( Αλήθεια τί “αφήγημα”; Γιατί αφήγημα; Εμείς ζητήσαμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση και όχι παραμυθάδες να μας αφηγούνται “αφηγήματα” )
Ήταν αυτό που μας “αφηγήθηκε” τον περασμένο Μάϊο και Ιούνιο για να μας
πείσει πως τα μέτρα που ψηφίζονταν τότε,
..θα ήταν αυτά που θα μας οδηγούσαν τσιφ στην ελάφρυνση(;) διαγραφή(;) επιμήκυνση(;), κάτι τέλος πάντων τού χρέους.
Τώρα μέσα στον ορυμαγδό τού τί θα δώσουμε ακόμη για να μας δώσουν την “αξιολόγηση” (γ@μώ την γλώσσα σας ανθέλληνες που μας έχετε κάνει να μιλάμε με εισαγωγικά), και του τί θα μας ζητήσουν ακόμη παραπάνω,
..έχουν ξεχαστεί και ελαφρύνσεις, και αφηγήματα και χρέη, και η παραμύθα πάπαλα.
Τώρα ζούμε στον αστερισμό του “μηχανισμού αυξημένων εγγυήσεων” (φτού να χαθείτε ανελλήνιστοι κι αγράμματοι που μας ρημάξατε τη γλώσσα), όπως λένε τώρα τον “κόφτη”,
..γιατί ντρέπονται ή φοβούνται ακόμη και να χρησιμοποιήσουν την λέξη. (Αν ντρέπονται σιγά τις παρθένες, αν φοβούνται όμως πολύ καλά κάνουν.)
Ταλανίζονται, λέει, από το δίλημμα αν θα φηφίσουν ή όχι την επέκταση του κόφτη και μετά το 2018.
Γι αυτό και είπαμε πριν πως η ελάφρυνση του χρέους ήταν το προτελευταίο “αφήγημα” του πινόκιο:
Το τελευταίο φαίνεται πως είναι η υπεράσπιση του Συντάγματος, διότι τάχα λέει, η κυβέρνηση δεν ψηφίζει μέτρα εκ των προτέρων. Είναι, μάλλον, λέει, αντισυνταγματικό!
Αυτό μάρανε τις παρθένες καλντεριμιτζούδες.
Όταν έκαναν το Σύνταγμα κ@λόχαρτο για τους καμπινέδες της Βουλής, ήταν όλα συνταγματικά.
Όταν παραχωρούσαν την δημόσια περιουσία για 99 χρόνια,
..όταν δεχόντουσαν την επιμήκυνση του χρέους μέχρι το 2060,
..όταν νομοθετουσαν φόρους και χαράτσια για ψεύτικα, ανύπαρκτα εισοδήματα,
..λογίζεται πως δεν ψήφιζαν εκ των προτέρων,
..και πως δεν δέσμευαν εκ των προτέρων τις επόμενες κυβερνήσεις,
..ή το κυριότερο πως δεν προεξοφλούσαν την γνώμη των ερχόμενων γενεών.
Νομίζουν πως θα βγουν στο μεϊντάνι σαν υπερασπιστές του Συντάγματος, και όλοι πιά θα τρέχουν να τους φιλήσουν τα χέρια.
Μιλάμε για τους απόλυτους πολιτικούς απατεώνες, για τα τελευταία κατακάθια του απόπατου.
Πιό κάτω απ’ αυτούς δεν έχει.
Ως εκ τούτου, νικάμε αδέλφια!
Οι επόμενοι δεν μπορεί να είναι χειρότεροι. Το πολύ-πολύ να είναι οι ίδιοι.
Ο Κούλης ο επίδοξος νέος “αφηγητής”, είναι τόσο ανίκανος, που είναι ανίκανος να γίνει χειρότερος απ’ το “αριστερό” πινόκιο.
(Εκτός κι αν γίνει χειρότερος απ’ την ανικανοσύνη του! Μπέρδεμα.)
Ως εκ τούτου, νικάμε: είδαμε τον πολιτικό πάτο.
Ζούμε ήδη το χειρότερο. Τί να φοβηθούμε πιά;
Χρειάζεται μόνο,
..να τραβήξουμε το καζανάκι!..
