“Η Ορθόδοξη Ρωμανία-Βυζάντιο υπήρξε η πιο μακραίωνη, η πιο πλούσια και η πιο ισχυρή αυτοκρατορία στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ήταν, για 1123 χρόνια, η πιο απαστράπτουσα και η πιο δοξασμένη κρατική οντότητα που υπήρξε ποτέ ιστορικά πάνω στη γη. Η ιστορία της είναι κυριολεκτικά απαράμιλλη. Μοναδική. Οι κάτοικοι της Ρωμανίας ζούσαν πιστώς εν Κυρίω και Θεώ, αφού είχαν γι’ αυτό τον ιερό σκοπό 160 επίσημες αργίες. Γενάρχης και ιδρυτής της Ρωμανίας-Βυζαντίου είναι ο Άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος. Ο μόνος ηγέτης στην παγκόσμια ιστορία που εβασίλευσε ως Μονοκράτωρ Ανατολής και Δύσης. Χάρη δε στον Τίμιο Σταυρό («Εν Τούτω Νίκα!») είναι επίσης και ο μόνος ηγέτης στην ανθρώπινη ιστορία που ποτέ, ναι, ποτέ!, του δεν έχασε εμφύλιο ή κανονικό πόλεμο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.
Εντούτοις, Φράγκοι ηγεμόνες, απόγονοι του Καρλομάγνου, μετά το 800 μ.Χ., δυστυχώς, το μπόρεσαν και στο τέλος τα κατάφεραν σε τρεις περιπτώσεις να παραχαράξουν, να αλλοιώσουν και τελικώς να ψαλιδίσουν υπέρμετρα την πιο λαμπρή και ένδοξη αυτοκρατορία που είδε ποτέ ο πλανήτης γη. Αρχικά, αλλάζοντας, πλαστογραφώντας και νοηματοδοτώντας αρνητικά την ιστορική πραγματικότητα, εν τέλει οι Φράγκοι το επέτυχαν και μας νοηματοδότησαν, σκοπίμως και με δολιότητα, ως απατεώνες, τυχοδιώκτες και αυθάδεις «Γραικούς». Με διαφορετικά λόγια, ευρηματικά και με το έτσι θέλω, οι Φράγκοι μας βάπτισαν, μας λεξικοποίησαν, μας αποκαλούσαν και μας νοηματοδότησαν αρνητικά ως αστοιχείωτους, άγριους, πανούργους και λωποδύτες «Γραικούς», ενώ ποτέ τους δεν μας αποκαλούσαν, όπως όφειλαν ή θα έπρεπε κανονικά και νόμιμα να μας αποκαλούν, Ρωμηούς ή Έλληνες.
Στη συνέχεια, δεύτερον, επίτηδες και πάλι, οι Φράγκοι μας ονόμασαν πολίτες του Βυζαντίου και όχι πολίτες της Ρωμανίας. Δηλαδή, και αυτή τη φορά σκόπιμα μας παρουσίασαν ως ένα Γραικικό γένος τυχοδιωκτών και αγροίκων που κατοικούσε γεωγραφικώς στο Βυζάντιο ή στη Βυζαντινή αυτοκρατορία που, εντούτοις όμως, ως γένος, δεν είχε καμία ουσιώδη διασύνδεση με την σπουδαία και κλασική Αρχαία Ελλάδα. Με άλλα λόγια, για να μας ξεκόψουν ιστορικά, γεωγραφικά και κυρίως υπονοηματικά οι Φράγκοι από τους αρχαίους Έλληνες προγόνους μας, οι ίδιοι μιλούσαν εσκεμμένα για το περιορισμένο χωρικά Βυζάντιο και την ιστορία του και όχι για την υπερ-γιγαντιαία Ρωμανία, με το υπερχιλιετές και επίσημο όνομά της. Οι Φράγκοι μισούσαν την εκλαμπρότατη, παντοδύναμη και τεράστια σε γεωγραφική έκταση Ρωμανία και ως εκ τούτου την αποκαλούσαν σκόπιμα και περιφρονητικά Βυζάντιο.
Εν τέλει, τρίτον, το 1830, οι Φράγκοι μας κατασκεύασαν ξανά, επίτηδες και καθ’ υποτροπή, ως μια μικρή και ελεγχόμενη γεωγραφικά χώρα που κατοικείται από κάποιους δήθεν γραικίζοντες, πανούργους, κλέφτες και ακαλλιέργητους πολίτες. Με άλλα λόγια, αφού πρώτα οι Φράγκοι ευρηματικά μας νοηματοδότησαν αρνητικά ως τυχοδιώκτες Γραικούς (και όχι Ρωμηούς ή Έλληνες) και στη συνέχεια μας τοποθέτησαν νοηματικώς πάνω στη λέξη και γεωγραφική έννοια Βυζάντιο (και όχι στη λέξη και έννοια Ρωμανία), τώρα είχε φτάσει πλέον ο ύψιστος καιρός για το γράψιμο του οριστικού πια τέλους της ιδέας της αναβίωσης της Ρωμανίας. Αυτό το αποτελειωτικό χτύπημα πραγματόθηκε το 1821, όταν οι Φράγκοι έδωσαν την τελική συγκατάθεσή τους για την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, μετά βεβαίως από τις Ελληνικές διαβεβαιώσεις της μη απαίτησή μας για την αναβίωση της πάλαι ποτέ Ρωμανίας-Βυζαντίου.”
