Δεν θα τους λυπηθεί ούτε ο βόθρος. Αυτή είναι η αλήθεια. Βρώμισαν την πατρίδα μας, την έβγαλαν στον τόκο και παρέδωσαν τα πάντα στους αφέντες τους, για να εξασφαλίσουν την δόση τους στην εξουσία.
Ο ένας μετά τον άλλον, παρελαύνουν από τα μπαλκόνια και επιδεικνύουν το πτώμα της βιασμένης δημοκρατίας. Το πολίτευμα έχει ανατραπεί. Οι νόμοι δεν ισχύουν και αντικαταστάθηκαν από βωμολοχίες κατά της λογικής και από εμέσματα υπανθρώπων.
Οι ανθρωποθυσίες δεν έχουν τελειωμό. Τα κτήνη δεν ικανοποιούνται με τίποτε. Τα θέλουν όλα…
Μην τους κοιτάτε άλλο να σας παίρνουν την ζωή. Μην τους πετάτε ντομάτες, κοστίζουν. Σκατά πετάξτε στα εκτρώματα, για να νιώθουν σαν στο σπίτι τους. Να πάρουν αυτό που τους αξίζει.
Ξέρουν πολύ καλά πως σύντομα θα έρθει η στιγμή να φύγουν τρέχοντας για να μην βρεθούν απέναντι
στην Δικαιοσύνη που ποδοπάτησαν, απέναντι στους νόμους που αγνόησαν, απέναντι στον λαό που εξαθλίωσαν.
Ξέρουν πολύ καλά πως τους συνοδεύουν οι κατάρες εκατομμυρίων ανθρώπων και πως ούτε η γη θα ανεχτεί να σκεπάσει την βρωμιά που έχουν μέσα τους.
Ξέρουν πολύ καλά πως πλησιάζει η ώρα να αποκαλυφθούν τελείως και να παρατάξουν τις δυνάμεις τους για να σκορπίσουν πραγματικό τρόμο, αιματηρή βία, ελπίζοντας πως θα καταστείλουν την οργή, ελπίζοντας πως θα σταματήσουν τον χείμαρρο που θα ξεχυθεί προς το μέρος τους…
Μετρούν τις ώρες και τις μέρες, ελπίζοντας πως αυτοί, οι λίγοι, θα μπορέσουν να λυγίσουν τους πολλούς, και ξεχνάνε πως αυτός ο τόπος μπορεί να αλλοιώθηκε από την βρωμιά που τον πότιζαν, όμως η εξαθλίωση κάνει τους ανθρώπους θηρία…
Θα βάλουν τους κουκουλοφόρους τους να ρίξουν αίμα, θα βγάλουν τους πραίτορές τους να υπερασπιστούν την βρώμα, θα καλέσουν τους φίλους τους και τα αφεντικά τους από τα ξένα για να σωθούν οι ίδιοι και να κρατήσουν τα κλεμμένα…
Αλίμονο, οι άθλιοι, ξεχάσανε πως ετούτη η πατρίδα, αυτός ο τόπος, έχει μάθει να δίνει αγώνες… Ξεχάσανε οι μιαροί πως «η οργή του λαού είναι η φωνή του Θεού», επειδή θεό και σύμμαχό τους κάνανε τον διάολο, στον οποίο θυσιάζουνε καθημερινά ανθρώπινες ψυχές…
Η τιμωρία έρχεται καλπάζοντας και αυτή τη φορά κανένας τους δεν θα ξεφύγει. Ούτε ένας…
