Από την Ιόλη Πιερίδη
Parkside Wimbledon, Απρίλιος 2013. Οι καλεσμένοι του γόνου της γνωστής εφοπλιστικής οικογενείας στο υπέροχο σπίτι του στο νοτιοδυτικό Λονδίνο, χάζευαν τα έργα τέχνης που κοσμούσαν τους
τοίχους του σαλονιού. Εκείνος με δύο άλλους Έλληνες φίλους του είχαν αποσυρθεί στο γραφείο του και συζητούσαν.
-Έχω κάτι για σας…,
ακούστηκε κάποια στιγμή ο οικοδεσπότης.
Καθώς έκλεινε το συρτάρι του γραφείου του ένα αντίγραφο επιταγής πάνω στο οποίο υπήρχε ο αριθμός 6.000.000 δολλάρια και δύο ονόματα, έκανε την εμφάνισή του. Η επιταγή είχε πολύ παλιά ημερομηνία, δεκαετίες πίσω, αλλά τα ονόματα εκείνου που την εξέδιδε και του παραλήπτη είχαν μια σατανική “επικαιρότητα” στα πολιτικά πράγματα της Αθήνας.
Τόσο βαριά επικαιρότητα που ούτε καν αυτή η δίκη του Άκη και της Βίκυς Σταμάτη, δεν μπορούσαν να αναχαιτίσουν την σημασία της. Ήταν μία από τις τουλάχιστον δύο επιταγές που είχαν ρίξει την κυβέρνηση του ανθρώπου που σε βαθιά γεράματα πλέον, αλλά πάντα κοτσονάτος, θα μιλήσει την Τετάρτη το απόγευμα στο Free Thinking Zone της Σόλωνος σε νεαρούς bloggers.
O εφοπλιστής και η παρέα του είναι το αντίπαλο δέος στη παρέα των Γερμανών επιχειρηματιών που λίγες μέρες πριν είχαν συναντηθεί στην βίλα του Σουνίου. Τα στρατόπεδα είχαν πλέον αρχίσει να ξεκαθαρίζουν. Αμερικανοί εναντίον Γερμανών με φόντο την Ελλάδα και την Κύπρο-για την ώρα.
Η παρέα του εφοπλιστή εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα και για την ώρα σχολίαζε ειρωνικά την “τιμή” των Ελλήνων πολιτικών. Δεν παρέλειψαν μάλιστα να αναφερθούν με περίσσευμα χαιρεκακίας στην προσπάθεια του πρωθυπουργού Σαμαρά να καταφέρει ένα ραντεβού με τον Ομπάμα, βάζοντας μέσο, για την ακρίβεια ικετέυοντας την βοήθεια του Εβραικού λόμπι. Ο Σαμαράς όπως έγραψε πρώτο το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» έσπευσε καταιδρωμένος να δηλώσει συμμετοχή-από τους πρώτους- στο AJC Global Forum 2013- το οποίο διεξάγεται τις πρώτες μέρες του Ιουνίου στην Ουάσινγκτον με την ελπίδα ότι έτσι θα καταφέρει να δει και τον Ομπάμα.
-Ακόμη και να το πετύχει η συνάντηση θα είναι απόλυτα εθιμοτυπική, το κλίμα ψυχρό και σχεδόν στο όρθιο. Οι δικοί μας ξέρουν ότι ο Σαμαράς παραδόθηκε αμαχητί στους Γερμανούς και τώρα πλέον είναι αναλώσιμος ακόμη και για την Μέρκελ.
Στα αυτιά τους είχαν φθάσει οι πληροφορίες ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος αναζητά τον αντικαταστάτη του Σαμαρά , ει δυνατόν ως τις 20 Ιουλίου, και δεν υπήρχε πλέον κανένας λόγος οι Αμερικανοί να ανοίξουν παρτίδες μαζί του. Απλά για λόγους fairplay δεν θέλουν να δυναμιτίσουν την γερμανική προεκλογική περίοδο κάτι που έκανε και η Μέρκελ όσο πλησιάζαμε στις αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου με την επανεκλογή του Ομπάμα.
Οι Σεπτέμβριος είναι το όριο για την Ελλάδα. Αυτό το γνωρίζουν τόσο οι Αμερικανοί, όσο και οι Γερμανοί. Απλά ως τον Σεπτέμβριο ότι και να γίνει, αν χρειασθεί να γίνουν πράγματα (όπως θάλεγε και η Βάνα Μπάρμπα), αυτά πρέπει να γίνουν με σιγαστήρα, όπως οι κομψές, αθόρυβες εκτελέσεις, στις απομονωμένες βίλες με τα ξεχασμένα πτώματα ακόμη και από το θεό. Οι Αμερικανοί θα συνεχίσουν μεθοδικά το σχέδιό τους που δεν είναι άλλο από την τορπίλη στο ευρώ σε πρώτη φάση. Μετά…(απλά να διαβάζετε «Κουρδιστό Πορτοκάλι).
-Το ευρώ είναι πλέον ένα κερί στον άνεμο. Ήδη οι αμερικανικές τράπεζες άρχισαν να δέχονται τα εκατομμύρια που δραπετεύουν από τις ευρωπαικές χώρες του Νότου εξαιτίας της αντίληψης του Σόιμπλε για την οικονομική ηθική και την τιμωρία. Αυτό που έγινε στην Κύπρο δεν ήταν παρά ένα ακόμη βήμα προς την ανατίναξη του ευρωπαικού οικοδομήματος. Ποιος εμπιστεύεται πλέον την Ευρώπη;
.Σωστό είναι αυτό που λες, μόνο που καλά θα είναι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με την Ελλάδα. Για την ώρα θα πρέπει να απελευθερώσουμε τους Έλληνες από τα δεσμά και τις φοβίες που καλλιεργούν οι Γερμανοί σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ. Οι Έλληνες φίλοι μας δεν έχουν παρά να κοιτάξουν γύρω τους, για την ακρίβεια δίπλα τους. Η Τουρκία μέσα σε λίγα χρόνια όχι μόνο κατάφερε να αποπληρώσει το δάνειο του ΔΝΤ αλλά γνωρίζει πλέον μια καλπάζουσα ανάπτυξη 8% ΦΠΑ στην εστίαση κι όχι το 23% της Ελλάδας. Οι Έλληνες δεν έχουν παρά να κοιτάξουν και το Ισραήλ το οποίο αποφάσισε να σταθεί μόνο του τα πόδια του μετά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Ισραηλινοί αποφάσισαν να κάνουν την ανεξαρτησία της χώρας τους δική τους υπόθεση, όπως συμβαίνει με όλα τα σοβαρά κράτη του πλανήτη. Οι Έλληνες δεν έχουν να φοβούνται τίποτε αν εγκαταλείψουν το ευρώ, μόνο που πρέπει να το κάνουν με δική τους επιλογή και οργανωμένα.
Σ΄ αυτή την περίπτωση δεν αρκεί μόνο ο Αλαβάνος. Χρειαζόμαστε νέους ανθρώπους ώστε να ανανεωθεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι ο Ανδρέας Ανδρέαδης, ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ. Ο Τόμσεν μου έχει πει τα καλύτερα για τον Ανδρεάδη.
Χρειαζόμαστε νέο αίμα. Ο απρόβλεπτος Καμμένος είναι επίσης φίλος μας και σημειώστε ότι έχει μεγάλες πιθανότητες να εκτιναχθεί σε ένα ποσοστό 15-18% εάν περιορίσει τα λάθη του και κάνει πιο κατανοητές τις θέσεις του για την διακυβέρνηση μιας χώρας η οποία ετοιμάζεται να εγκαταλείψει το ευρώ…Σημειώστε ότι στα μέσα Μαίου ο Καμμένος θα είναι το πλέον σταθερό σημείο αναφοράς στο κομματικό σκηνικό της Ελλάδας που καταρρέει.
Aπό στιγμή σε στιγμή θα αρχίσει το τσουνάμι των δημοσιευμάτων στα διεθνή ΜΜΕ για κορυφαίους Έλληνες πολιτικούς. Αυτό το γνωρίζουν και οι Γερμανοί γι΄αυτό φροντίζουν να πάρουν θέση για την επόμενη μέρα της πτώσης της κυβέρνησης Σαμαρά. Εκείνο που θα κρίνει ποιος από τους δύο-εμείς η οι Γερμανοί -θα έχουμε τον έλεγχο της Ελλάδας την επόμενη μέρα είναι τα πρόσωπα που θα επιλέξουμε για να ποντάρουμε πάνω τους.
Οι δικοί μας στην Ουάσινγκτον θεωρούν την Ελλάδα και την Κύπρο τους πολιορκητικούς κριούς στην υπόθεση ανατίναξης της ευρωζώνης. Η Ελλάδα θα πληρώσει με πολύ σκληρό νόμισμα τους Γερμανούς πολιτικούς και το πάθος τους για αιματηρή λιτότητα των αδυνάτων.
Από την άλλη μεριά οι Έλληνες πρέπει να ετοιμασθούν για την επόμενη μέρα που ξεκινάει μετά τις γερμανικές εκλογές για την χώρα τους. Δεν έχουν δικαίωμα, αυτή τη φορά, οι πολίτες της Ελλάδας να πουν ότι δεν γνώριζαν. Τους θυμίζουμε την δήλωση της Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ στην συνέντευξή της στο Μega (σχετικό video) «Μου διεμήνυσαν ότι θα έχετε κράτος μέχρι το Σεπτέμβριο του 2013, μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Μετά τέλος….»
