Η ύφεση βουλιάζει τα κρατικά έσοδα, παρά την υπερφορολόγηση των πολιτών, με αποτέλεσμα να πέσουν έξω όλες οι προβλέψεις και κυρίως εκείνες για τις εισπράξεις από έμμεσους φόρους.
Ο Αντώνης Σαμαράς όταν ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση τόνιζε την ανάγκη να υπάρξει μια
διαφορετική οικονομική πολιτική που δεν θα βασίζεται στην υπέρμετρη φορολογία, σήμερα ως πρωθυπουργός ουσιαστικά «πληρώνει» πολύ ακριβά τη δική του εκτίμηση.
Κάθε μέρα που περνάει τα πράγματα γίνονται χειρότερα, δεν αντέχει η πραγματική οικονομία πάνω σε μια υπερφορολογημένη χώρα, σε μια αγορά στεγνή, σε μια περίοδο που η οικονομική δραστηριότητα έχει φτάσει στο μηδέν, δεν σηκώνει σε αυτή την ύφεση να ζητάς να πάρεις και άλλους φόρους γιατί και να τους ζητήσεις δεν θα τους βρεις. Ουσιαστικά επιβεβαιώνεται αυτό που ο Αντώνης Σαμαράς αγαπούσε να λέει, «οι φόροι σκοτώνουν τους φόρους».
Χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια μνημονιακής κατεδάφισης μισθών, εισοδημάτων, συντάξεων, αποζημιώσεων και επιδομάτων, να φτάσουν επισήμως οι άνεργοι το 1,5 εκατομμύριο και να σπάει η ύφεση όλα τα ρεκόρ για να έλθει ο αποπληθωρισμός που είχαν προβλέψει οι τροϊκανοί, αλλά δύο χρόνια αργότερα!
Ειδικότερα, ο πληθωρισμός γύρισε τον Μάρτιο για πρώτη φορά μετά από 45 χρόνια σε αρνητικό πρόσημο υπό το βάρος της ύφεσης. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ κάνουν λόγο για πληθωρισμό -0,2% τον Μάρτιο, με ανάλογα ποσοστά να έχουν παρουσιαστεί για τελευταία φορά στην Ελλάδα τον Μάιο του 1968.
Υπενθυμίζεται ότι το Μνημόνιο και η τρόικα προέβλεπαν αποπληθωρισμό στην ελληνική οικονομία εδώ και δύο χρόνια, προβλέψεις οι οποίες αποδείχθηκαν εκτός τόπου και χρόνου, όπως έπεφταν έξω άλλωστε και όλες οι προβλέψεις των τροϊκανών, όπως το μέγεθος της ύφεσης.
Κυριότερος λόγος για τον οποίο άργησε τόσο ο αποπληθωρισμός ήταν οι διαρκείς αυξήσεις κυρίως των έμμεσων φόρων τα τελευταία χρόνια, όπως συνέβη με το πετρέλαιο θέρμανσης όπου η αύξηση των φόρων επιβάρυνε τις τιμές, οδηγώντας τις τον Μάρτιο σε αυξημένα κατά 26,9% επίπεδα σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα.
Η συνύπαρξη ύφεσης και πτώσης των τιμών θεωρείται ότι είναι η κανονική συμπεριφορά της οικονομίας.
Ωστόσο η κατάσταση αυτή διαψεύδει τις εκτιμήσεις της κυβέρνησης για γρήγορη ανάκαμψη και ανάπτυξη που θα οδηγήσει σε έξοδο από την κρίση.
Ήδη η ανησυχία για το ενδεχόμενο να υπάρξει μεγάλη διάρκεια αποπληθωρισμού στην ελληνική οικονομία μεγαλώνει και αυτό γιατί μπορεί να αναπτυχθεί μια ψυχολογία προσδοκιών για συνεχή πτώση τιμών, πράγμα το οποίο θα επιτείνει την ύφεση.
Σε πρώτη φάση η πτώση των τιμών μπορεί να έχει θετικές συνέπειες διότι αυξάνει τα πραγματικά εισοδήματα των εργαζομένων. Όμως η προσδοκία συνεχούς πτώσης και η έλλειψη ρευστότητας μπορεί να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα.
Αν αυτή είναι η γενική συμπεριφορά, δηλαδή αν όλοι αναβάλουν ή δεν μπορούν να καταναλώσουν, η συνολική ζήτηση θα μειωθεί και η ύφεση θα χειροτερεύσει. Αυτό δηλαδή που είναι επικίνδυνο με το ενδεχόμενο του αποπληθωρισμού είναι να κολλήσει η οικονομία να αυξηθεί το χρέος και να απομακρυνθεί η ελπίδα της ανάπτυξης.
Πέφτουν έξω οι προβλέψεις για τα έσοδα
Τα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών για το αποτέλεσμα από την εξίσωση των φόρων στο πετρέλαιο, είναι η ομολογία της αποτυχίας.
Όπως προκύπτει τα έσοδά από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης αυξήθηκαν από περίπου 142 εκατ. ευρώ πέρυσι, στα περίπου 244 εκατ. ευρώ εφέτος.
Ωστόσο, λόγω της πτώσης της κατανάλωσης κατά 70%, τα έσοδα του ΦΠΑ από τα 441 εκατ. ευρώ πέρσι, υποχώρησαν στα περίπου 177 εκατ. ευρώ.
Εάν, μάλιστα, συνυπολογιστεί και η δαπάνη των 59 εκατ. ευρώ για επίδομα θέρμανσης, τα κρατικά ταμεία έως το τέλος Μαρτίου αντί να κερδίσουν, έχασαν πάνω από 220 εκατ. ευρώ!
Το υπουργείο Οικονομικών, που έχει θέσει ως πρωταρχικό στόχο την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος -έστω και οριακού- έως το τέλος του έτους βλέπει πλέον το ενδεχόμενο να μην πετύχει τον στόχο.
Ζητούμενο είναι η κάλυψη της τρύπας των 351 εκατ. ευρώ στα έσοδα των τριών πρώτων μηνών, αλλά από πού θα βρεθούν αυτά τα χρήματα;
Την ώρα μάλιστα που ο Πρωθυπουργός υπόσχεται και δηλώνει πως πρέπει να μειωθούν ο ΦΠΑ στην εστίαση και οι συντελεστές φορολογίας των επιχειρήσεων.
Αυτό θα έπρεπε να γίνει τώρα και όχι τον Ιούνιο, όταν μάλιστα θα έχουμε μπει για τα καλά στην τουριστική περίοδο και θα είναι σχεδόν κλεισμένα τα τουριστικά πακέτα με τον υψηλό ΦΠΑ και άρα λιγότερο ανταγωνιστικά.
Αν μείωναν τους συντελεστές, ίσως να προλάβαιναν να αυξήσουν τη ζήτηση και να έκλειναν τις μαύρες τρύπες που είναι αποτέλεσμα της υψηλής φορολόγησης.
Η κυβέρνηση, μπορεί να κέρδισε λίγο χρόνο αλλά αν δεν κινηθεί γρήγορα θα τον πληρώσει πολύ ακριβά με νέα μέτρα.
Οι δόσεις που θα εκταμιευτούν δεν θα πέσουν στην αγορά και δεν θα αλλάξουν την κατάσταση της οικονομίας.
Η πολυαναμενόμενη ρευστότητα που θα επανεκκινήσει την οικονομία δεν θα έρθει ούτε και με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με όποιον τρόπο κι αν γίνει αυτή.
Όσοι, λοιπόν, βιάζονται να δουν φως στο τούνελ ας προσέξουν, μη βλέπουν το τρένο που έρχεται…
