Η οικονομική κρίση έχει αδιαμφισβήτητα επηρεάσει τη Πολεμική Αεροπορία. Οι εξαιρετικά χαμηλοί προϋπολογισμοί του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας επιβάλλουν μικρότερη δομή δυνάμεων και οροφή αεροσκαφών.
Με βάση τις τελευταίες εξελίξεις η 339 Μοίρα που εδρεύει μαζί με την 338 Μοίρα στην Αεροπορική Βάση της Ανδραβίδας βαίνει προς κατάργηση και ενοποίηση με την 338 Μοίρα. Ήδη έχουν δρομολογηθεί οι απαραίτητες ενέργειες. Σε πρόσφατη επίσκεψη μας, στην 117 Πτέρυγα Μάχης ενημερωθήκαμε πως το σύνολο των αεροσκαφών F-4E Phantom θα αναλάβουν εφεξής αποστολές βομβαρδισμού με δευτεύρον έργο αποστολές αέρος. Από τα 34 εκσυγχρονισμένα F-4E Phantom οι διαθεσιμότητες είναι οριακές λόγω παλαιότητας του αεροσκάφους ενώ περί το 40% των αεροσκαφών βρίσκονται στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ για συντήρηση. Ένα ακόμα πρόβλημα είναι το υψηλό κόστος πτήσης του δικινητήριου F-4E Phantom όπως αναφέρουμε παρακάτω.
Σήμερα, η Πολεμική Αεροπορία διατηρεί περί τα 233 μαχητικά αεροσκάφη ως οροφή σε επίπεδο αριθμών. Ένας αριθμός μειωμένος κατά 30-33% σε σχέση με την Δομή Δυνάμεων των 300 αεροσκαφών που ίσχυσε από το 1974 μέχρι σήμερα. Εξ αυτών τα 110 μπορούν να θεωρηθούν ως τα πλέον σύγχρονα υψηλών επιδόσεων μαχητικά ενώ τα υπόλοιπα 123 αφορούν εκδόσεις των F-16 παλαιότερων Block με υποδεέστερες επιδόσεις, τα μη εκσυγχρονισμένα Mirage 2000EGM/BGM καθώς και τα εκσυγχρονισμένα F-4E AUP, τα οποία αποτελούν πλέον (έπειτα από την απόσυρση των Α-7E/ΤΑ-7C Corsair II το 2014) τα παλαιότερα μαχητικά 1ης γραμμής που διαθέτει η ΠΑ.
Ήδη αποσύρθηκαν τα 12 αναγνωριστικά RF-4E Phantom II της 348 Μοίρας Τακτικής Αναγνώρισης λόγω παλαιότητας, μειωμένης επιχειρησιακής ικανότητας και επιβιωσιμότητας στο σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον, ενώ επιπλέον επιβαρυντικός παράγοντας είναι το υψηλό κόστος χρήσης. Ενδεικτικά, το κόστος ανά ώρα πτήσης του δικινητήριου RF-4E έχει υπολογιστεί σε €16.350, όταν το αντίστοιχο κόστος του F-16 Block 50 ανέρχεται σε €6.019.
Ο παροπλισμός των προαναφερόμενων τύπων αεροσκαφών υλοποιείται σταδιακά με τη συμπλήρωση του προβλεπόμενου αριθμού ωρών πτήσης για Προγραμματισμένη Εργοστασιακή Συντήρηση (PDM). Σύμφωνα με τις ισχύουσες εκτιμήσεις τα εκσυγχρονισμένα F-4E AUP που ως σήμερα προ της συγχώνευσης επιχειρούσαν με την 338Μ (κρούση) και την 339Μ (αναχαίτιση) αναμένεται να βγουν από την ενεργό δράση το αργότερο μέχρι το 2020 έχοντας συμπληρώσει 46 χρόνια υπηρεσίας από το 1974. Ο «Θρύλος» φυσικά έχει πλέον μετά τον εκσυγχρονισμό του από τις αρχές το 2003 και έπειτα, σημαντικά αναβαθμισμένες επιχειρησιακές δυνατότητες, με σύγχρονο ραντάρ APG-65GY, ατρακτήδιο σκόπευσης LITENING II και ικανότητα μεταφοράς βλημάτων AIM-120B σε συνδυασμό με ευρεία γκάμα σύγχρονων όπλων αέρος εδάφους που το καθιστά κυριολεκτικά πολύτιμο asset– ιδιαίτερα – υπό το πρίσμα της σημερινής δυσμενούς συγκυρίας.
Γνώμη του γράφοντος είναι ότι το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού που επικρίθηκε ως καθυστερημένο χρονικά, απέδωσε στην ΠΑ έναν τύπο με πλήρεις ικανότητες εναέριου αγώνα BVR και κρούσης ακριβείας παντός καιρού με κατευθυνόμενα πυρομαχικά, προσφέροντας τελικώς πολύτιμη συνδρομή στην ελληνική αεροπορική ισχύ. Το ορόσημο του 2018-2020 για τα F-4E Phantom μοιραία σημαίνει πως θα έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο προσφοράς του στην ΠΑ, οδεύοντας προς απόσυρση (όπως συνέβη άλλωστε με την περίπτωση των Α-7E). Κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να προκληθεί ένα επιπλέον – βαρύ- έλλειμμα 35 μαχητικών στη Δομή της ΠΑ.
