Οι ενεργειακοί δρόμοι που περνούν από Κοσσυφοπέδιο και Σκόπια, η παγίδα της προσωρινής ονομασίας και η στάση του Νίκου Κοτζιά.
Δεν είναι μυστικό βέβαια, ότι οι Η.Π.Α. επείγονται για τη σταθεροποίηση της εσωτερικής και εξωτερικής κατάστασης του Κοσσυφοπεδίου και των Σκοπίων, ώστε τα δύο αυτά κράτη, αφενός να καταστούν ορμητήρια για όλες τις πιθανές επιχειρήσεις που θα κριθούν απαραίτητες προς εξυπηρέτηση των ατλαντικών συμφερόντων, αφετέρου να αποτελέσουν ισχυρό ανάχωμα στην επιθυμία των Ρώσων για “κάθοδο” στη Βαλκανική.
Ταυτόχρονα, Κοσσυφοπέδιο και Σκόπια, είναι σαν “κλεισούρες”, σε θέση τέτοια δηλαδή που να παράσχουν προστασία στους ενεργειακούς δρόμους που θα διέλθουν κάποια στιγμή από την περιοχή, ή να αποκλείσουν τους ανεπιθύμητους. Το είχε εκμυστηρευθεί ο Βρετανός στρατηγός κ. Μάικλ Τζάκσον (που συγκράτησε τον Αμερικανό στρατηγό κ. Ουέσλι Κλαρκ, ο οποίος ήταν έτοιμος να διατάξει επιθέσεις του πεζικού στο έδαφος της Σερβίας!), κατά τους βομβαρδισμούς το 1999.
Είχε πει, ότι για τη Δύση είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της σταθερότητας στη “Μακεδονία” (με την ένταξή της και στο ΝΑΤΟ) ώστε να παράσχει ασφάλεια στους αμερικανικούς αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Δεν είναι λοιπόν αφιλοκερδές το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. για την περιοχή. Μάλιστα, η τύχη του Κοσσυφοπεδίου συνδέεται μ’ αυτήν των Σκοπίων, διότι ακριβώς επί των μη καθορισθέντων ακόμη συνόρων των δυο κρατών, βρίσκεται η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση (Camp Bondsteel), που δημιούργησαν οι Αμερικανοί μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Είναι σαφές ότι οι Αμερικανοί δεν έλαβαν καθόλου υπόψη τα σύνορα όταν σχεδίασαν (προ του 1999) την τεράστια αυτή βάση.
Αλλά και εντός των Σκοπίων, τους παραχωρήθηκε έκταση 4.000 στρεμμάτων στο μεγαλύτερο άθικτο βυζαντινό φρούριο, για εγκατάσταση της αμερικανικής Πρεσβείας, του Στρατηγείου του ΝΑΤΟ, αλλά και οικονομικού Οργανισμού με αφιχθέντα επιφανή οικονομολόγο εξ Η.Π.Α. Λόγω δε του ότι το κτήριο έχει περίπου 10 υπόγειους ορόφους, ειπώθηκε ότι αποτελεί και φυλακή, των απομακρυνθέντων από το Γκουαντάναμο, αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί. Πάντως, οι υπόγειοι αυτοί όροφοι θα επιτελούν σημαντικό έργο.
Επομένως, μεταξύ άλλων, υποφέρει η Ελλάδα για να προστατευθούν αλλότρια συμφέροντα. Και χωρίς την ελληνική συγκατάθεση τα δύο αμφισβητούμενα κράτη είναι ανάπηρα, υπό την έννοια ότι δεν έχουν διέξοδο στην θάλασσα, άρα η συμφωνία με την Ελλάδα και η ύπαρξη ειρηνικών σχέσεων είναι απαραίτητη, ώστε να υπάρχει ασφαλής διέξοδος προς αυτήν. Το λιμάνι του Μπαρ στο Μαυροβούνιο είναι αρκετά μακριά, και μαζί με το κακό οδικό δίκτυο, δεν το καθιστούν καθόλου ελκυστικό από οικονομικής άποψης. (Σχεδιάζεται πάντως, εδώ και 10ετία περίπου, η σιδηροδρομική σύνδεση με τα Σκόπια, αλλά λείπουν τα χρήματα).
Έτσι, είναι αναμενόμενη η πίεση που υφίσταται η Ελλάδα, να δεχθεί κατ’ αρχάς την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, με το τέχνασμα της χρήσης της επωνυμίας FYROM, που επιχειρείται από την Σύνοδο του Βουκουρεστίου το 2008 να αποδεχθεί η Ελλάδα, και τότε -για λόγους που άλλες φορές εξήγησα- τότε η επιχείρηση δεν τελεσφόρησε. Τώρα όμως, με φιλο-ατλαντική κυβέρνηση, υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ελλάδα μπορεί να υποχωρήσει, με τις δηλώσεις του Ν. Κοτζιά να μη το αποκλείουν.
Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Εξωτερικών αποσαφήνισε, ότι η Ελλάδα θέλει να γίνει η FYROM μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά «Αυτό μπορεί να γίνει πολύ απλά με το να βρούμε μία συμβιβαστική λύση στο ονοματολογικό και αμέσως μετά να πάμε στον ΟΗΕ να υπογράψουμε τη νέα μας συμφωνία, να πάμε στις Βρυξέλλες και να το ανακοινώσουμε στους διεθνείς οργανισμούς που βρίσκονται εκεί». Ποια είναι αυτή η συμβιβαστική λύση, έμεινε αδιευκρίνιστο.
Ο Ν. Κοτζιάς χαρακτήρισε μάλιστα πολύ σημαντικό το γεγονός την συνάντηση με τον Σκοπιανό ομόλογό του, και έκανε γνωστό ότι ο διάλογος θα συνεχιστεί πιο σχεδιασμένα, την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου στα Σκόπια, και ότι «Ο διάλογος και η δημοκρατική διάθεση που έχουμε και οι δύο πλευρές είναι η καλύτερη εγγύηση ότι θα βρούμε λύση». Παρατήρησα τότε, ότι οι ημέρες από την νέα συνάντηση των δύο υπουργών έως την Σύνοδο του ΝΑΤΟ, δεν επαρκούν για εξεύρεση λύσης, όταν αυτό δεν κατέστη δυνατό επί 27 έτη. Πλην εάν, όλα έχουν προκαθοριστεί, και η συνάντηση θα γίνει απλώς για τις υπογραφές.
Επ’ αυτού πάντως, μεταφέρω μια παράγραφο από άρθρο του Μ. Ιγνατίου: «Η πρόταση για ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με προσωρινή ονομασία, η οποία υποτίθεται θα αλλάξει όταν επιλυθεί το πρόβλημα, είναι εγκληματικά λάθος κίνηση από οποιαδήποτε κυβέρνηση.
» Είναι γεγονός ότι τα Μνημόνια και η γερμανική επιτροπεία επί της Ελλάδας, έχουν μειώσει τις αντιστάσεις των Ελλήνων πολιτικών. Όμως, να μη χάσουμε και στα εθνικά θέματα επειδή μας πιέζει η οικονομική κατοχή. Εάν χαθεί η υπόθεση της ονομασίας, αυτό θα είναι η αρχή για την “διευθέτηση” των υπολοίπων εθνικών θεμάτων. Ενός κακού μύρια έπονται. Και αυτό θα είναι το πρώτο και το πιο μοιραίο».
Μακεδών
