Σήμερα το ναυτικό πυροβόλο χρησιμοποιείται κυρίως για την προσβολή στόχων σε κοντινές αποστάσεις και παράκτιων στόχων, όπως είναι οι οχυρώσεις. Το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) δεν θα μπορούσε φυσικά να μη διαθέτει ναυτικά πυροβόλα, όχι μόνο στις μονάδες κρούσης (φρεγάτες, ταχέα περιπολικά κατευθυνόμενων βλημάτων, κανονιοφόροι), αλλά και στις μονάδες υποστήριξης που διαθέτει.
Συγκεκριμένα: (α) Οι τέσσερις φρεγάτες MEKO-200HN Mod.3 διαθέτουν ένα Mk.45 Mod.2A των 127mm της βρετανικής BAE Systems (β) Οι εννέα φρεγάτες Standard διαθέτουν ένα Otobreda Compatto των 76mm της ιταλικής OTO Melara, εκτός από τα πλοία F-450 «Έλλη» και F-451 «Λήμνος» που διαθέτουν δύο πυροβόλα του αυτού τύπου (γ) Οι επτά Super Vita διαθέτουν ένα Otobreda Super Rapido των 76mm της OTO Melara και δύο πυροβόλα Otobreda Compatto των 30mm της ίδιας εταιρίας (δ) Οι εννέα La Combattante IIIA/ΙΙΙΒ διαθέτουν δύο Otobreda Compatto των 76mm και δύο δίδυμα Εmerlec-30 των 30mm της αμερικανικής Emerson Electric (ε) Οι τρείς S-148 διαθέτουν ένα Otobreda Compatto των 76mm και ένα Bofors 40/70 των 40mm της σουηδικής Bofors (στ) Οι οκτώ κανονιοφόροι Osprey-55 και HSy-56 διαθέτουν ένα Otobreda Compatto των 76mm, ένα Bofors 40/70 και δύο Rh.202 Mk.20 των 20mm της γερμανικής Rheinmetall και (ζ) Οι δύο κανονιοφόροι Asheville διαθέτουν δύο Bofors 40/70 και δύο Μ-2HB-QCB Browning των 12,7mm της αμερικανικής General Dynamics.
Το Mk.45 Mod.2A αποτελεί εξέλιξη του Mk.45 Mod.0, το οποίο άρχισε να αναπτύσσεται στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τέθηκε σε υπηρεσία το 1971. Η λειτουργία του πυροβόλου ελέγχεται από τα συστήματα ελέγχου πυρός Mk.86 GFCS (Gun Fire Control System) ή Mk.160 GCS (Gun Computing System). Χρησιμοποιεί πέντε τύπους πυρομαχικών: Υψηλής εκρηκτικότητας ελεγχόμενης πυροδότησης διαφορετικού χρόνου, υψηλής εκρηκτικότητας πυροδότησης σημείου, φωτιστικό με χρονοδιακόπτη πυροδότησης, υψηλής εκρηκτικότητας πυροδότησης σε διαφορετικούς χρόνους και υψηλής εκρηκτικότητας με πυροκροτητή υπέρυθρων. Το μέγιστο βεληνεκές του είναι 23.130 μέτρα με γωνία βολής 47ο, ενώ το δραστικό βεληνεκές του περιορίζεται στα 15.000 μέτρα. Για αντιαεροπορικές βολές, το μέγιστο βεληνεκές είναι 7.000 μέτρα με γωνία βολής τις 65ο.
Τα πυροβόλα Otobreda Compatto και Otobreda Super Rapido είναι από τα πλέον διαδεδομένα μοντέλα σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι σημαντικότερες διαφορές μεταξύ των δύο πυροβόλων είναι ο μέγιστος ρυθμός βολής και η ακρίβεια προσβολής (σημειωτέον ότι τα πυροβόλα της έκδοσης Compatto δεν μπορούν να αναβαθμιστούν στο επίπεδο Super Rapido, με μοναδική εξαίρεση την αύξηση του ρυθμού βολής τους, κατόπιν ενσωμάτωσης νέου κιτίου τροφοδοσίας βλημάτων). Το Super Rapido, σε συνδυασμό με το σύστημα ελέγχου πυρός Dardo, μπορεί να αντιμετωπίσει βλήματα κατά πλοίων σε αποστάσεις έως και 6.000 μέτρα. Επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές της τάξεως των 18.400 μέτρων με πυρομαχικά υψηλής εκρηκτικότητας και από γωνία προσβολής 45ο , 8.000 μέτρων με γωνία προσβολής 85ο, 20.000 μέτρων με τη χρήση πυρομαχικών επαυξημένου βεληνεκούς και από γωνία προσβολής 45ο ή 30.000 μέτρων με τη χρήση του κατευθυνόμενου πυρομαχικού DART.
Το Otobreda Compatto (30mm) τέθηκε σε υπηρεσία το 1988 με κύριο ρόλο την αντιαεροπορική άμυνα. Αλλά, χρησιμοποιούνται και κατά στόχων επιφανείας σε αποστάσεις έως τα 3.000 μέτρα. Εκτός από την έκδοση μονού πυροβόλου, διατίθεται και η έκδοση δίδυμου πυροβόλου ή πυροβόλου διαμετρήματος 25mm, αλλά το ΠΝ έχει επιλέξει την έκδοση μονού πυροβόλου. Το Εmerlec-30 χρησιμοποιεί βλήματα υψηλής εκρηκτικότητας ή διατρητικά και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 10.000 μέτρα ή 3.000 μέτρα εάν πρόκειται για αντιαεροπορική βολή.
To Bofors 40mm (Model 1958) αποτελεί βελτίωση του Model 1948, το οποίο έλκει την καταγωγή του από το προπολεμικό Model 1936. Η τελευταία έκδοση του πυροβόλου, Model 1958 Mk.3, μπορεί να ενσωματώσει αναλογικό ή και ψηφιακό σύστημα ελέγχου πυρός και να χρησιμοποιήσει βελτιωμένα πυρομαχικά θραυσμάτων, τα οποία ενσωματώνουν πυροσωλήνα προσέγγισης ή πυροδότησης σημείου. Το μέγιστο βεληνεκές του Model 1958 είναι 12.000 μέτρα ή 4.000 μέτρα, για τις αντιαεροπορικές βολές, ενώ για την έκδοση Model 1958 Mk.3 το μέγιστο βεληνεκές κατά στόχων επιφανείας περιορίζεται στα 10.000 μέτρα. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη έκδοση, το πυροβόλο μπορεί να εκτελέσει βολές κατά βλημάτων επιφανείας σε αποστάσεις έως και 2.500 μέτρα.
Το Rh.202 Mk.20 αναπτύχθηκε για λογαριασμό του Γερμανικού Στρατού το 1962 ως αντιαεροπορικό πυροβόλο και ως κύριος οπλισμός των τεθωρακισμένων οχημάτων Marder-1. Η έκδοση για χρήση από πλοία αναπτύχθηκε το 1973 και τέθηκε σε υπηρεσία το 1974. Το πυροβόλο χρησιμοποιεί βλήματα υψηλής εκρηκτικότητας ή διατρητικά και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 2.000 μέτρων όταν η γωνία βολής είναι 45ο.
