Όποιες κι αν είναι οι επόμενες εξελίξεις, το «όχι» της Κυπριακής Βουλής θυμίζει κάτι από τα λόγια του Γέρου του Μωριά, στην Πνύκα, το Νοέμβριο του 1838:
«…όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν συλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα,
ούτε πως δεν έχομε άρματα…. ως μια βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας…»
Ας πρυτανεύσει, λοιπόν, στις δύσκολες
ώρες που διατρέχουμε, η επιθυμία όλων μας για ελευθερία. Κι ας τολμήσουμε επιτέλους τη δική μας επανάσταση, χωρίς να συλλογιζόμαστε πόσοι είμαστε, αλλά πόσοι μπορεί να βρεθούμε στον ίδιο αγώνα.
Ανεχθήκαμε πολλούς για πολλά χρόνια. Ανεχθήκαμε επίορκους και κλέφτες να αποφασίζουν για το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας. Ανεχθήκαμε αγύρτες να μας λεηλατούν, αλλά και να μας κουνούν το δάκτυλο. Ανεχθήκαμε να μας φτωχαίνουν για …το καλό μας.
Είναι χρέος μας να στηρίζουμε κάθε εκλεγμένη κυβέρνηση σε κάθε θετικό που επιχειρεί ή σχεδιάζει. Είναι υποχρέωσή μας να αναδεικνύουμε και κάθε υπεύθυνη θέση της Αντιπολίτευσης. Να προβάλλουμε γόνιμες ιδέες βγαλμένες από την ίδια την κοινωνία.
Δεν μπορεί, όμως, να αποδεχτούμε την άποψη πως με παλιά υλικά μπορεί να χτιστεί οτιδήποτε καινούριο. Δεν μπορεί να σωπαίνουμε. Δεν μπορεί να μην ακούμε την επιταγή των καιρών για τη δική μας επανάσταση. Την επανάσταση της λογικής, της δικαιοσύνης και της ελπίδας.
Και μια τέτοια ειρηνική Επανάσταση μπορεί να γίνει μόνο από όσους την 25η Μαρτίου θυμούνται του λόγια του Γέρου του Μωριά, αντί να σκέφτονται πως είναι μέρα για μπακαλιάρο και σκορδαλιά.
Χάρης Οικονομόπουλος – Εκδότης της Ελευθεροτυπίας.
