Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ
Ο αξόδευτος ολοκληρωτισμός, που κουβαλάει στο αίμα της η μυθολογημένη Ευρώπη, στιγματίζει με ανεξίτηλα τατουάζ το σώμα της ευρωπαϊκής κοινωνίας από τότε που άρχισε η οικονομική κρίση. Το
τελευταίο, ευμέγεθες και εξίσου αποκρουστικό με τα υπόλοιπα, είναι η απόφαση για την Κύπρο.
Ανεξάρτητα από τις ειδικότερες οικονομικές πτυχές και τις γεωπολιτικές διαστάσεις, εκείνο που εξέχει είναι ο κυνισμός, η ωμότης και η θρασύτατη εγκατάλειψη ώς και των γνωστών προσχημάτων. Πρόκειται για θλιβερό συμπλήρωμα της μέχρι τούδε περιφρόνησης που δείχνει ο εσμός αυτός απέναντι στο στοιχειώδες της δημοκρατικής και συνταγματικής τάξης. Απλώς, στην περίπτωση της Κύπρου ο νέος ολοκληρωτισμός δεν ήρθε με λάστιχα στις ερπύστριες, για να μην ακούγεται ο απαίσιος συριγμός τους, αλλά με το σπαθί γυμνό. Οπως συνηθίζουν οι σεσημασμένοι εγκληματίες και οι ληστές του παλιού καιρού.
Ομως, ουδέν αμιγές. Πρώτον, τιτρώσκεται και απειλείται ο φροντισμένος μύθος της Ευρώπης των ιδεωδών. Το θολό αυτό δημιούργημα της ακάματης προπαγάνδας, επιστρατεύοντας τις υπαρκτές δημοκρατικές κατακτήσεις και τις φωτεινές στιγμές, επιδιώκει να κρύψει την αυθεντική του ουσία. Την διαμόρφωση μιας κυνικής καπιταλιστικής Ευρώπης, η οποία θα ορίζεται αποκλειστικώς από την εκάστοτε ηγεμονεύουσα δύναμη (σήμερα είναι η Γερμανία)… Στη διαδικασία αυτή εντοπίζεται και ακόμη μία επιδίωξη. Η πολτοποίηση των μικρών χωρών μοιραία θα συνοδευτεί και από καίριο πλήγμα στην ιδιοσυστασία των λαών, στην ιστορική τους διαδρομή, στα κατ’ έθος και τις παραδόσεις τους. Στη συντριβή της ιδέας του έθνους, δηλαδή, η οποία διαφορίζει την Ευρώπη από τις ΗΠΑ και τον ομοσπονδιακό τους χαρακτήρα.
Το δεύτερο, και εξίσου σημαντικό, είναι το πολύτιμο ΟΧΙ των Κυπρίων. Οι εκβιαστές -σκληραίνοντας μέχρις ανωτάτου ορίου τη στάση τους- διακινδυνεύουν άμεσα την υπεσχημένη ηρεμία στην Ενωση. Η σοβαρή γεωπολιτική διάσταση της εγκληματικής απόφασής τους (δυναμική ανάμειξη της Ρωσίας στην ευρύτερη περιοχή), καθώς και η προφανής στόχευση της Ευρώπης, θα περνούσαν σε δεύτερη μοίρα αν δεν εμφανιζόταν η άκανθα του κυπριακού Οχι… Αυτό το μπρα ντε φερ είναι πιθανό να έχει επιπτώσεις στην Κύπρο. Αλλά εξίσου πιθανό είναι να ενεργοποιηθεί εκρηκτικό το ηφαίστειο του Νότου και συνολικά της Ευρώπης. Και τότε… Αν από την αρχή της κρίσης είχαν υψωθεί ανένδοτα και ηχηρά τα Οχι κυβερνήσεων και πολιτικών, η κατάσταση ενδεχομένως να ήταν πολύ διαφορετική.
Ιδού, λοιπόν, η αναγκαιότητα της εναντίωσης, της σφοδρής αντίδρασης, της εγερτήριας αναταραχής. Ιδού το ανεκτίμητον της αντιμνημονιακής δυναμικής. Ιδού η προσφορά των Αγανακτισμένων, των Κομμάτων που αντέστησαν θαρραλέα στην καταιγίδα της προπαγάνδας και των στυγνών εκβιασμών, των παιγνίων και της απροκάλυπτης τρομοκρατίας…
Και, ιδού, πόσο εκτίθενται οι «συνετοί», οι «σοβαροί» και «υπεύθυνοι πολιτικοί» που «μάχονται τον λαϊκισμό» και κήδονται για τη σωτηρία της χώρας… Αποδεικνύεται καθαρά ότι οι τραγικά ευένδοτοι, οι «γιέσμεν» και τα μηντιακά εξαπτέρυγά τους συνέβαλαν με την κατάφασή τους στα Μνημόνια και την παράδοσή τους στις επιθυμίες των επικυρίαρχων, ώστε να μετατραπεί η χώρα -και η Ευρώπη- σε κόλαση. Οπερ έδει δείξαι…
