Του Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη
ΤΟ F-35 ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΛΟΓΩ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Είναι γεγονός πως η Τουρκία γνωρίζει πολλά μυστικά απο τη κατασκευή των F-35, αφού συμμετείχε στην ανάπτυξη του project. Η προσκόλλησή της στο άρμα της Ρωσίας έχει ήδη δημιουργήσει πολλούς τριγμούς μέσα στο ΝΑΤΟ, αφού μυστικά του εν λόγω αεροπλάνου μπορούν να μεταφερθούν σε τρίτες χώρες, ακόμη και στη Κίνα. Η διασπορά μιας τεχνολογίας παράγει αλυσιδωτά αποτελέσματα στην αγορά συγκεκριμένων όπλων, όπως το F-35 που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια πρώτη επίθεση. Σκεφτείτε την Κίνα να γνωρίζει ήδη τα μυστικά αορατότητας του F-35 πάνω π.χ. απο μια πενταετία! Το F-35 είτε η Τουρκία το πάρει είτε όχι απο τις ΗΠΑ, αποτελεί ένα πολύ μεγάλο διαπραγματευτικό χαρτί για αυτή, κάτι που μπορεί ακόμη και να ρίξει την κυβέρνηση Donald Trump!
ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΩ Η 5η ΦΑΛΑΓΓΑ ΑΛΩΝΙΖΕΙ ΤΑ ΜΜΕ
Στο υπουργείο εξωτερικών δεν έχουν μάθει να ξεχωρίζουν βράχους απο νησίδες και βραχονησίδες και στις θέσεις Γιλντιρίμ απαντούν σαν ηλίθιοι. Αν δεν ξέρεις τα βασικά του Νόμου της Θάλασσας καλύτερα να μη μιλάς. Η πραγματικότητα δεν αλλάζει επαναλαμβάνοντας εκατό φορές το ίδιο λάθος, κάτι που κάνουν και τα ΜΜΕ του διαδικτύου. Όλοι τους την έχουν δεί μεταξύ μας. Κολομβία η χώρα. Αυτό εκμεταλλεύονται και οι Τούρκοι, βλέποντας την Ελλάδα όπως το Ισραήλ την Παλαιστίνη, μόνο που εμείς δεν σκοτώνουμε Τούρκους. Στο νόμο της Θάλασσας υπάρχουν νησιά και βράχοι. Νησιά είναι ότι υπάρχει επι 24 ώρες πάνω απο τα κύματα. Δεν υπάρχουν πια βραχονησίδες. Υπάρχουν μόνο νησιά και βράχοι, τίποτα άλλο.
Πρίν το νόμο της Θάλασσας που δεν έχει υπογράψει η Τουρκία, τα θαλάσσια σύνορα ήταν καθορισμένα στο Αιγαίο απο τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, συνεπώς οι Τουρκικοί ισχυρισμοί περί 132 νησιών και άλλων 30 με 50 που τους “λείπουν” και που ανακάλυψαν τώρα είναι παραμύθια.
Σύμφωνα με το άρθρο 12 της Συνθήκης της Λοζάνης, «η Ελλάδα αποκτά την κυριαρχία όλων των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, εκτός της Ιμβρου, Τενέδου και Λαγoυσώv νήσων». Ενώ στο άρθρο 16 της ίδιας συνθήκης ρητά αναφέρεται ότι «η Τουρκία παραιτείται από οποιαδήποτε αξίωση από τα προαναφερθέντα νησιά ».
Σύμφωνα με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, η Ιταλία παραχώρησε στην Ελλάδα την κυριαρχία των νησιών Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσος, Τήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος, Λέρος, Πάτμος, Λειψοί, Σύμη, Κως και Καστελόριζο, καθώς και τις παρακείμενες σε αυτές νησίδες. Με την υπογραφή της η Ελλάδα έγινε το διάδοχο κράτος στις συμφωνίες που είχε υπογράψει η Ιταλία με την Τουρκία το 1932 οι οποίες αφορούσαν τον καθορισμό της συνοριακής γραμμής των Δωδεκανήσων, που τότε ανήκαν στην Ιταλία, με την τουρκική επικράτεια. Η Τουρκία δεν ήταν καν στο τραπέζι των Παρισίων αφού δεν συμμετείχε στον πόλεμο και συνεπώς δεν έχει λόγο να αναφέρεται στη τήρησή της μιλώντας για τη στρατικοποίηση των νησιών στο Ανατολικό Αιγαίο.
Στην όλη υπόθεση των διεκδικήσεων της Τουρκίας έχουν παίξει ρόλο και οι ΗΠΑ, που εξαφάνιζαν με έντυπα τα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας (βλέπετε εδώ) και αυξάνοντας το μέγεθος σε δόντι στην Ελληνική ΑΟΖ που “ανήκε” στη Τουρκία ακολουθώντας την μέθοδο της μέσης γραμμής και ξεχνώντας τις συνθήκες. Εδώ είναι και μία ακόμη διαφορά μου με αυτούς που μιλάνε για ΑΟΖ και για 20% κέρδος στα κοιτάσματα για τη χώρα (αυτό τους ενδιαφέρει πιο πολύ). Και πιο πίσω ο… Μαρκεζίνης.
Εγώ λέω μέση γραμμή, αφού ληφθούν υπόψη τα υπάρχοντα θαλάσσια σύνορα που καθορίζονται απο τις συνθήκες, αυτοί παίζουν άλλα παιγνίδια ξεχνώντας το. Πολλά ΜΜΕ προβάλουν τις απόψεις τους μαζί με ζεόλιθο, τον οποίο και σας τον ταίζουν γιατί δεν υπάρχει κράτος και έλεγχοι υγείας…
Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, ότι ο Γιλντιρίμ μιλάει για 132 βραχονησίδες στο Αιγαίο. Έχει βρεί πλάτες. Οι “ειδικοί” στην ΑΟΖ και στα “κοιτάσματα” που βγαίνουν στον ΔΟΛ Κρήτης και στον Αντ1 με τον Παπαδάκη κάνουν τη δουλειά τους μια χαρά. Εμένα όμως με διαβάζουν περισσότεροι εντός και εκτός Ελλάδας και σε μεγάλα γραφεία, αυτούς όχι. Η ελεύθερη άποψη είναι πιο σημαντική απο τη κατευθυνόμενη ή μιά άλλη. Οι καραγκιόζηδες γενικώς είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ
Το Τουρκοκυπριακό κράτος είναι αποτέλεσμα κατοχής άρα δεν μπορεί να έχει άποψη επι της ενεργειακής πολιτικής του νησιού, γιατί διεθνώς δεν υπάρχει. Συνεπώς δεν μπορεί να διεκδικεί και τίποτα επι των κερδών απο τα κοιτάσματα ή τα συμβόλαια που υπογράφονται. Οι Τουρκοκύπριοι όμως το δικαιούνται. Το πρόβλημα είναι στην εκπροσώπηση. Οι επιλογές που κάνει η Τουρκία σε ένα κόσμο δικαίου δεν είναι σωστές. Όμως υπάρχει ο νόμος των ισχυρών και η λύση των δύο κρατών. Με τη πρωτη επιλογή θα καταλήξουμε σε ένα νέο μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ κάτι που βλέπω δύσκολο να γίνει στις παρούσες συνθήκες ενώ με τον δεύτερο υπάρχει ελπίδα να λειτουργήσουν καλύτερα οι οικονομίες υπανάπτυκτων χωρών, στις οποίες ρέει μαύρο χρήμα απο παντού, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Ο διαχωρισμός των ΑΟΖ όμως τότε θα είναι γεωγραφικός, όπως αυτός που σας δείχνω στο ένθετο χάρτη στη φωτογραφία της κορυφής. Στη λύση αυτή το 50-50 που επθυμεί η Τουρκία, στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κύπρου δεν υπάρχει. Ισως η λύση των δύο κρατών να είναι η καλύτερη λύση, αν και μπορεί να αλλάξει το καθεστώς των Βρεττανικών βάσεων στο νησί. Δεν το βλέπω αυτό και τόσο μεγάλο πρόβλημα όσο υπάρχει η Κρήτη.
