Η ιστορία των συζητήσεων γύρω από το SETI κατά τη διάρκεια των ανακαλύψεων των πάλσαρ δεν έχει ειπωθεί πλήρως ποτέ μέχρι τώρα.Ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα για το ανθρώπινο είδος θα είναι η ανίχνευση νοήμονος ζωής και σε άλλες περιοχές στο σύμπαν. Αυτό το είδος των «επαφών»
είναι βέβαιο ότι θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στον ανθρώπινο πολιτισμό, την κοινωνία και την τεχνολογία.
Το ερώτημα για το πώς η ανθρωπότητα θα χειριστεί ένα τέτοιο γεγονός έχει συζητηθεί ευρέως. Πράγματι, η διεθνής κοινότητα συμφώνησε σε ένα «Πρωτόκολλο ανίχνευσης» το 1990, με το οποίο καθόριζε τα βήματα που μια ερευνητική ομάδα θα έπρεπε να ακολουθήσει σε περίπτωση επαφής.
Σήμερα, ο Alan Penny στο Πανεπιστήμιο του St Andrews στη Σκωτία, αφηγείται την ιστορία ενός πραγματικού περιστατικού ζωής, στην οποία η πιθανότητα επαφής με έναν ευφυή πολιτισμό λήφθηκε σοβαρά υπόψη. Ο Penny συγκεντρώνει διάφορες πρώτες αναμνήσεις του περιστατικού για να δείξει πώς αντιμετώπισαν οι ερευνητές αυτή τη δυνατότητα.
Το εν λόγω γεγονός είναι η ανακάλυψη το 1967 των πάλσαρ, που όπως γνωρίζουμε σήμερα είναι περιστρεφόμενα άστρα νετρονίων τα οποία παράγουν τακτικούς ραδιοφωνικούς παλμούς . Η ομάδα που έκανε την ανακάλυψη είχε επικεφαλής τον Anthony Hewish, ο οποίος κέρδισε αργότερα το βραβείο Νόμπελ για την εργασία αυτή , και ως γνωστόν σε αυτήν συμπεριλαμβάνεται και ο Jocelyn Bell Burnell, ο οποίος δεν είχε κερδίσει το βραβείο.
Εκείνη την εποχή, την αυγή της ραδιοαστρονομίας, η ανακάλυψη των πηγών των τακτικών παλμών στο διάστημα ήταν μια τεράστια έκπληξη. «Είχαμε να αντιμετωπίσουμε την πιθανότητα ότι τα σήματα αυτά, πράγματι, δημιουργούνται σε έναν πλανήτη που περιβάλλει κάποιο μακρινό αστέρι, και ότι ήταν τεχνητά”, δήλωσε ο Hewish αργότερα.
Το χρονοδιάγραμμα πίσω από την ανακάλυψη απλώνεται πάνω από 6 μήνες ή κάπου τόσο. Τον Αύγουστο του 1967, ο Bell παρατήρησε τακτικά σήματα την ίδια ώρα κάθε μέρα. Σχεδόν αμέσως, η ομάδα εξέτασε την πιθανότητα ότι τα σήματα παράγονταν από το Little Green Men ή LGM όπως το αποκαλούσαν.
Τον Δεκέμβριο, η ομάδα επιβεβαίωσε την ανακάλυψη χρησιμοποιώντας ένα άλλο τηλεσκόπιο και ο Bell εντόπισε την ακριβή θέση της πηγής στον ουρανό.
Λίγο αργότερα, βρήκε μια δεύτερη πηγή των σημάτων και μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου, μία τρίτη και μία τέταρτη πηγή. Αυτή τη φορά, η ομάδα απέκλεισε την πιθανότητα ότι μια τεχνητή πηγή θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη και τελικά κατέληξαν στους αστέρες νετρονίων ως εξήγηση.
Τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα ανακοίνωσε την ανακάλυψη που έγινε δεκτή και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature μετά από δημόσια ανακοίνωση στις 24 Φεβρουαρίου 1968.
Ο Penny λέει πως είναι ενδιαφέρον ότι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανακάλυψης, η ομάδα συζήτησε τις επιπτώσεις που θα προκαλούσε η αποδοχή ότι το σήμα προέρχεται από μια τεχνητή πηγή, πώς θα μπορούσε να ελεγχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα και με ποιο τρόπο θα γινόταν η ανακοίνωση.Επίσης, συζητήθηκε κατά πόσον μια τέτοια ανακάλυψη θα μπορούσε να είναι επικίνδυνη.
Η διαδικασία αυτή ακολούθησε πιστά το πρωτόκολλο ανίχνευσης που είχε συμφωνηθεί από τη διεθνή κοινότητα το 1990.
Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα συνέπεια σε αυτό. Η ομάδα εξέτασε επίσης το ενδεχόμενο ότι αν ήταν μια τεχνητή πηγή, κάποιος θα έπρεπε να απαντήσει.
Ο Penny επισημαίνει ότι η διεθνής κοινότητα δεν έχει ακόμη συμφωνήσει για τη σύναψη πρωτοκόλλου επικοινωνίας επειδή υπάρχουν πολύ διαφορετικές απόψεις σχετικά με το αν μια τέτοια πορεία δράσης θα είναι επωφελής ή επικίνδυνη για την ανθρωπότητα.
Αυτή είναι μια κατάσταση που πρέπει να διορθωθεί. “Το επεισόδιο του 1967, δείχνει πόσο δύσκολο θα ήταν να δημιουργήσουμε μια πολιτική στην φλογερή ατμόσφαιρα της Επικοινωνίας με όντα από άλλους πλανήτες »επισήμανε ο Penny .
Με το SETI να έχει εστιάσει την αναζήτηση του σε κατοικήσιμους εξωπλανήτες γύρω από άλλα αστέρια, φαίνεται συνετό ότι αργά η γρήγορα πρέπει να επιτευχθεί μία συμφωνία
