ΑΜΦΙΤΑΛΑΝΤΕΥΤΗΚΑ ΑΡΚΕΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ ΠΟΙΟΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ; ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΕΘΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΤΕΙ ΘΕΤΙΚΑ, ΟΦΕΛΟΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ.ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, ΕΙΧΑ ΤΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ, ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ. ΕΙΧΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΕΝΑ ΔΙΑΥΛΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑ ΜΟΝΙΜΩΣ ΕΝΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ.
ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ, ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ, ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΣΑ, ΤΟΝ ΔΟΞΟΛΟΓΟΥΣΑ. ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΑ 20 ΠΟΥ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΩ, ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΜΑΙ.
ΔΕ ΘΑ ΕΛΕΓΑ, ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΞΕΦΕΥΓΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΚ ΦΥΣΕΩΣ ΕΧΩ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΕΠΕΙ.
ΚΑΠΟΥ ΜΕΤΑΞΥ 30 ΚΑΙ 38 ΕΙΧΑ ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΡΚΕΤΑ. ΗΤΑΝ ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΡΡΕΕ ΚΑΙ ΕΙΧΑΜΕ ΠΕΣΕΙ ΜΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ. ΠΟΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΝΗΣΤΕΙΑ; Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΡΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ; ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ. ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΤΟ 2004 ΕΧΑΣΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ΟΤΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ.
ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ. ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΕΥΤΕΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΝΤΡΕΠΟΜΟΥΝ ΝΑ ΠΑΩ ΝΑ ΤΑ ΠΩ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ. ΓΙΑΤΙ Ο ΠΟΝΗΡΟΣ ΜΑΣ ΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ, ΟΧΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΠΑΜΕ ΝΑ ΞΕΠΛΥΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΠΑΡΕΝΕΒΗ ΞΕΚΑΘΑΡΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ. ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΕΙΔΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ (;) ΜΙΑ ΜΑΥΡΟΦΟΡΕΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ (ΣΑΝ ΜΟΝΑΧΗ), ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΕΠΙ ΛΕΞΗ: “ΑΝ ΔΕΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΣ, ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ”. ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΟΝΕΙΡΟ, ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΖΗΣΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΠΙΟ ΖΩΝΤΑΝΟ. ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΡΑΝΤΑΓΜΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ. ΚΑΙ ΕΠΑΝΗΛΘΑ.
ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΛΕΩ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ. ΑΛΛΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΕΔΩ. ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ, ΜΟΥ ΚΑΡΦΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ Η ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΚΑΡΚΙΝΟ (ΓΝΩΡΙΖΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ). ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΠΛΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΑΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ. ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΑΘΗΝΑ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΕΚΑΝΑ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΥΧΗ: ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ.
Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΗΤΑΝ “ΝΑΙ ΜΕΝ ΚΑΡΚΙΝΟΣ, ΑΛΛΑ Ο.Κ. ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ. ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΑΠ’ ΑΥΤΟ”.
ΕΚΑΝΑ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΡΧΙΣΕ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΚΑΙ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΕΣ. ΚΟΥΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΟΥΝΑΓΕ. ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΕΙΧΑ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΕΓΩ ΔΕ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΑ ΠΟΤΕ Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΙΠΑΚΙ. ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΚΑΙ ΔΕ ΔΕΧΟΜΑΙ, ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ. ΑΝ ΜΕ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΤΡΕΛΗ, ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ.
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά: Ο Καρκίνος Δεν Θεραπεύεται με Χημειοθεραπείες
(ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΛΟΓΩ ΔΙΚΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΜΕ ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ).
ΑΛΛΑ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΒΑΖΑΝ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΑΝ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΧΘΩ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥΣ. (ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΜΕ ΤΙ ΑΓΥΡΙΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΙΧΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΙΑ ΖΩΗ ΚΑΝΩ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΒΡΕΞΕΙ ΑΣ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ).
ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΦΤΑΣΑ ΝΑ ΑΜΦΙΒΑΛΛΩ: ΜΗΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΟΝΤΩΣ ΤΡΕΛΗ; ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ (ΤΗΣ ΤΗΝΟΥ). ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΗΝΟ ΗΜΟΥΝ ΣΤΟ 90% ΟΧΙ ΚΑΙ 10% ΝΑΙ. ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ ΗΜΟΥΝ ΣΤΟ 1000% ΟΧΙ. ΚΑΙ ΔΕ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΥ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΩ ΤΟ ΘΕΟ.
ΟΥΤΩΣ ΄Η ΑΛΛΩΣ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ. ΟΤΑΝ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΜΟΥ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕ ΣΩΣΟΥΝ. ΑΝ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ (ΟΠΩΣ ΤΩΡΑ) ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΧΑΣΩ ΕΓΩ ΕΝΑ (ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ) ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΛΟΓΩ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ;
ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΛΙΓΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΩ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ, ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΝ ΟΧΙ ΣΤΟ ΘΕΟ;
ΜΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ
