Ο καθένας μας έχει ένα όνομα . Μπορεί να νομίζουμε ότι τα ονόματα είναι αναγνωριστικοί ήχοι ή απλές ετικέτες κοινωνικής ταυτότητας , αλλά τα ονόματα κρύβουν μια έμφυτη δύναμη .
Συνήθως αποκτούμε τα ονόματα από το όνομα του παππού ή της γιαγιάς μας . Έχετε σκεφτεί γιατί ?
Μα γιατί ενδόμυχα γνωρίζουν οι γονείς μας , χωρίς ίσως να το αντιλαμβάνονται , ότι παίρνοντας το όνομα του παππού , θα πάρουμε και τα χαρακτηριστικά του , που τόσο θαύμαζαν .Μην ξεχνάτε ότι ο παππούς είναι ο πατέρας του γονέα και επομένως πρότυπο του .
Τα ονόματα δεν είναι ουσιαστικά όπως γνωρίζετε από την γραμματική , αλλά επίθετα . Δηλώνουν κάποια ιδιότητα . Το πόσο μεγάλη δύναμη εξασκεί το όνομα στον κάτοχο του , φανταστείτε το απο ένα παράδειγμα . Αν ένα παιδί με το που γεννιόταν , το φώναζαν συνέχεια βλάκα , φαντάζεστε ότι ήταν δυνατό να γίνει ποτέ έξυπνο ? Επομένως κάθε όνομα εξασκεί μία συγκεκριμμένη δύναμη αναλόγως με αυτό που σημαίνει . Ο μόνος τρόπος να αποφύγεις αυτήν την δύναμη , είναι να αλλάξεις το όνομα . Αυτό ακριβώς συμβαίνει κατά την χειροτονία των ιερέων . Αλλάζουν όνομα , προκειμένου να πάρουν τις νέες δυνάμεις του ονόματος (που είναι όνομα αγίου ) και να απαλλαχθούν από τις παλαιές . Το ίδιο συμβαίνει και σε όλους τους μύστες . Ο Αριστοκλής , ο υιός του Αρίστωνα και της Περικτυόνης , μετονομάστηκε και έγινε ο γνωστός μας Πλάτων .
Αν , λοιπόν , γνωρίζεις το όνομα κάποιου , γνωρίζεις και τις ιδιότητες του , τα χαρακτηριστικά του , την ψυχή του . Γι αυτό τον λόγο , οι μυημένοι έχουν πάντα το πραγματικό τους όνομα μυστικό , γιατί αν κάποιος το μάθει και το προφέρει θα αποκτήσει τη γνώση και κατά συνέπεια τη δύναμη που αυτό κρύβει . Και τα πιό δυνατά ονόματα και επομένως άφαντα είναι τα ονόματα των Θεών . Το “Θεός ” είναι ιδιότητα , προέρχεται απο το ρήμα θέω = τρέχω ,γιατί σύμφωνα με τον Πλάτωνα , πρωταρχικός Θεός ήταν ο ήλιος που έτρεχε στο στερέωμα.( Κρατύλος , 397C). Το πραγματικό , όμως , όνομα του Θεού μας είναι άφαντο και απρόφερτο . Είναι το γνωστό τετραγράμματο YHVH , που ουδείς γνωρίζει πως προφέρεται ,αλλά το διαβάζουν Ιαβέ ή Γιαχβέ . Η λέξη “Γιαχβέ” γράφεται με τέσσερα σύμφωνα γιατί η εβραϊκή γλώσσα δεν είχε φωνήεντα . Όταν ο ιερέας διαβάζοντας τα ιερά κείμενα έφτανε στο ΙΑΒΕ , επειδή δεν επιτρεπόταν να προφέρει το όνομα του Θεού , όφειλε να διαβάζει Αντονάι ,( που σημαίνει Κύριος ) αντί για ΙΑΒΕ . Όταν τον 7° αιώνα , άρχισαν να χρησιμοποιούνται φωνήεντα στην εβραϊκή γλώσσα , οι γραφείς πρόσθεσαν τα φωνήεντα της λέξης Αντονάι ανάμεσα στα τέσσερα σύμφωνα , υπονοώντας ότι έπρεπε να διαβάσουν Αντονάι και όχι Ιαβέ . Αλλά τον 14° αιώνα , όταν οι Χριστιανοί μοναχοί αντέγραφαν τα κείμενα , δεν το γνώριζαν αυτό με εποτέλεσμα να δημιουργηθεί η υβριδική λέξη Ιεχωβάς , σαν όνομα του Θεού .
Για να πιστείτε για τη δύναμη του ονόματος του Θεού και επομένως και για τη μυστικότητα του σας θυμίζω την τρίτη από τις δέκα εντολές . “Ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω , ου γαρ μη καθαρίση Κύριος ο Θεός σου τον λαμβάνοντα αυτού επί ματαίω .” .
Συλλογιστείτε λίγο σχετικά με το δικό σας όνομα . Ψάξτε ,βρείτε τη σημασία του , παρατηρήστε τις ιδιότητες που σας έχει μεταδώσει . Και πρός Θεού ,μην αφήνετε άλλους να σας το αλλάζουν .
Σαν το φίλο μου , που τον βάφτισαν Αθανάσιο ,δηλαδή αθάνατο , και τον φωνάζουν όλοι Θανάση , δηλαδή θνητό .
