Συμπληρώθηκαν 75 χρόνια από την επανάσταση των μπολσεβίκων που έλαβε χώρα κατά το χρονικό διάστημα από την 24η Οκτωβρίου 1917 μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1920. ΧαρακτηρίστηκεΟκτωβριανή Επανάσταση, από το γεγονός που υπήρξε το σημείο αναφοράς της, την κατάληψη των Χειμερινών Ανακτόρων, έδρας της προσωρινής ρωσικής κυβέρνησης, τη νύχτα της 24ης Οκτωβρίου 1917 (με το παλαιό ημερολόγιο), στην Αγία Πετρούπολη – 7 Νοεμβρίου με το σημερινό ημερολόγιο.
Ακολουθεί απόσπασμα από σχετικό άρθρο του Henry Makow Ph.D. / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Τον Οκτώβριο, ένας ανάγνωσης μου έστειλε μια διεισδυτική ερώτηση: «όταν οι Μπολσεβίκοι κυριάρχησαν στη Ρωσία,προσπάθησαν να εξαλείψουν την θρησκεία. Η δηλωμένη φιλοσοφία τους ήταν ο Αθεϊσμός και έκλεισαν τις χριστιανικές εκκλησίες και σκότωσαν ή φυλάκισαν τον κλήρο».
«Ωστόσο» συνεχίζει, «μήπως έκλεισαν τις εβραϊκές συναγωγές και σκότωσαν ή φυλάκισαν τους ραβίνους; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα εξηγήσει πολλά πράγματα σχετικά με τις πρώτες ημέρες του κομμουνισμού και ελπίζω να μπορείτε να δείτε την αλήθεια».
Την περασμένη εβδομάδα έπεσα ακριβώς πάνω στην απάντηση σε ένα βιβλίο από τον Αμερικάνο ιστορικό Edwin Schoonmaker:
«Δεκαπέντε χρόνια μετά την έναρξη της επανάστασης των Μπολσεβίκων, ο εκδότης του ‘American Hebrew’ έγραφε : «σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές που ο συγγραφέας συνέλλεξε ενώ ήταν στη Ρωσία πριν από μερικές εβδομάδες, καμία εβραϊκή συναγωγή δεν έχει γκρεμιστεί, όπως έχουν γκρεμιστεί εκατοντάδες – ίσως χιλιάδες Ορθόδοξες Εκκλησίες… Στη Μόσχα και σε άλλες μεγάλες πόλεις μπορεί να δει κάποιος χριστιανικές εκκλησίες να καταστρέφονται… η κυβέρνηση χρειάζεται τους χώρους για να φτιάξει μεγάλα κτίρια», (American Hebrew, Nov. 18, 1932, σ. 12), Οι αποστάτες Εβραίοι που οδηγούσαν μια επανάσταση που είχε στόχο να καταστρέψει τη θρησκεία, καθώς ήταν «το όπιο των λαών», είχαν με κάποιο τρόπο γλιτώσει τις συναγωγές της Ρωσίας» (“Democracy and World Dominion,” 1939, σ.211).
Αν οι κομμουνιστές μισούσαν τον Θεό και τη θρησκεία τόσο πολύ, γιατί δεν κατέστρεψαν και συναγωγές; Μήπως ο Ιουδαϊσμός είναι στην πραγματικότητα μια μυστική κλειστή κοινωνία σαν την Μασονία όπου τα μέλη δεν γνωρίζουν την κρυφή ατζέντα, η οποία εκφράζεται πράγματι από τον κομμουνισμό; Αν και πολλοί θρησκευτικοί Εβραίοι ήταν αντι-κομμουνιστές, οι πληροφορίες του Schoonmaker οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μπορεί να υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ του Ταλμουδικού Ιουδαϊσμού και του ειδωλολατρικού σατανικού κομμουνισμού.
Το συμπέρασμα το δικό μου είναι ότι η – με έδρα το Λονδίνο – Ιουδαιο-Μασονική τραπεζική μαφία υποστήριξε τους Μπολσεβίκους και είναι πίσω από τη Νέα Παγκόσμια Τάξη.
Η αποφασιστική παρουσία Εβραίων στα κομμουνιστικά κινήματα είναι καλά τεκμηριωμένη.
Ο κομμουνιστής πρωτοπόρος Christian Rakovski (φώτο), μαρτυρεί, ότι οι τραπεζίτες δημιούργησαν το κομμουνιστικό κράτος ως μια «μηχανή συνολικής ισχύος» άνευ προηγουμένου στην ιστορία. Στο παρελθόν, «υπήρχε πάντα χώρος για την ατομική ελευθερία. Καταλαβαίνεις ότι όσοι ήδη εν μέρει εξουσιάζουν πάνω στα έθνη και τις κυβερνήσεις του κόσμου [δηλαδή οι κεντρικοί τραπεζίτες] έχουν αξιώσεις για την απόλυτη κυριαρχία; Καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι το μόνο πράγμα που δεν έχουν καταφέρει ακόμη».
Ο Schoonmaker αναφέρεται στον Eugene Lyons, ένα κομμουνιστή*, που έγραψε για την εκδίωξη των χωρικών: «εκατομμύρια σπίτια χωρικών καταστράφηκαν, τους κατοίκους τους στοίβαζαν σε άμαξες που έσερναν βόδια και τους οδηγούσαν στον παγωμένο βορά ή στις ξερές περιοχές της Κεντρικής Ασίας…Είδα δεκάδες ταλαίπωρους άνδρες, γυναίκες και παιδιά να βγάζουν το κεφάλι τους από τις τρύπες των αμαξών σαν να ήταν ζώα σε κλουβιά» (σ. 239)
(* δημοσιογράφος που γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια και μεγάλωσε στις ΗΠΑ, όπου νέος έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος και αργότερα άσκησε κριτική στην Σοβιετική Ένωση,ενώ έγινε βιογράφος του προέδρου Herbert Hoover).
Ο Schoonmaker αναφέρει ότι δύτες του Γαλλικού Ναυτικού βρήκαν περιοχές γεμάτες πτώματα στο κάτω μέρος του λιμανιού της Οδησσού: «ο θαλάσσιος πυθμένας ήταν γεμάτος με ανθρώπινα σώματα που στέκονταν όρθια, και που με το ρεύμα του νερού… κουνιόντουσαν σιγά σαν να ήταν τερατώδη φύκια, με τα μαλλιά τους όρθια και τα χέρια τους υψωμένα προς την επιφάνεια…αυτό το υποβρύχιο νεκροταφείο ήταν ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης ορισμένων από τους πιο ευγενείς γιους και κόρες της Ρωσίας» (σ. 235)
Αυτές οι φρικαλεότητες πραγματοποιήθηκαν το 1920, δύο χρόνια μετά που ο Grigory Zinoviev, (φώτο – το πραγματικό εβραϊκό όνομά του ήταν Hirsch Apfelbaum) αρχηγός της Τρίτης Διεθνούς έκανε έκκληση για την εξόντωση της Ρωσικής μπουρζουαζίας, δηλαδή δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων!
Με το ίδιο ζήλο που οι κομμουνιστές έσφαξαν τη μπουρζουαζία, ο Schoonmaker γράφει ότι «κυνήγησαν το κλήρο. Οι χριστιανικές εορτές καταργήθηκαν… στους γονείς ήταν απαγορευμένο να δίνουν θρησκευτική διδασκαλία στα παιδιά τους… μια ομάδα από άθεους συγκροτήθηκε για να κοροϊδεύει και να γελοιοποιεί οποιοδήποτε ίχνος πίστης και σεβάσματος».
Τα δικαστήρια αναδιοργανώθηκαν. Η δικαιοσύνη ορίστηκε με βάση την Μπολσεβίκικη ορθοδοξία. Ο αντισημιτισμός έγινε κρατικό έγκλημα. Η επιστήμη, η τέχνη και η εκπαίδευση, όλα βρέθηκαν κάτω από το μαρξιστικό πρότυπο και συχνά κατεστάλησαν αλύπητα. Τα παραμύθια ακόμα και τα κλασικά εξαφανίστηκαν από βιβλιοθήκες και σχολεία.
Ο θεσμός του γάμου άλλαξε. Μπορούσες να επιτύχεις την έκδοση διαζυγίου στέλνοντας απλώς στην σύζυγό σου μια κάρτα. Σκέφτηκαν ακόμα και την «δημόσια ιδιοκτησία των γυναικών» αλλά έκαναν πίσω (σ. 201).
ΚΟ: Στην φωτογραφία: Ο YakovMikhaylovich Sverdlov, (που γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια ως YankelMovshevich Eiman) (1885 – 1919) ηγετική φυσιογνωμία του κόμματος των Μπολσεβίκων, γιος Εβραίου χαράκτη, ήταν αυτός που διέταξε την εκτέλεση του Τσάρου Νικολάου Β’ και της οικογένειάς του στις 16 Ιουλίου 1918.
