O Trump ολοκλήρωσε μια επιχείρηση αξίας 7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Δεν θέλει να τα πληρώσει

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ

Πάρτε το παλτό, πάμε σπίτι!” – αυτό είναι το σύνθημα της ξενάγησης του Donald Trump μέσω των Αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στο Ιράκ και στην Γερμανία. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ κατηγορήθηκε ότι δεν επισκέφθηκε τις Εθνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο εξωτερικό μετά την ορκωμοσία του.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος όχι μόνον δεν έλαβε υπόψη του την κριτική, αλλά αποφάσισε να κάνει τις επισκέψεις του να είναι πραγματικά σκανδαλώδεις και αξέχαστες. Η ομιλία του στους στρατιώτες πυροδότησε το θυμό του κατεστημένου. Από την άλλη πλευρά, έχει να κάνει με τους υποστηρικτές του Προέδρου που ήταν πολύ χαρούμενοι που τον ψήφισαν, με την ελπίδα ότι οι ΗΠΑ θα είναι σε θέση να ασχοληθούν με τα εσωτερικά τους προβλήματα, αντί να δαπανώνται χρήματα για ατελείωτες στρατιωτικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο.

“Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να συνεχίσουν να είναι παγκόσμιοι αστυνομικοί”[1], δήλωσε ο Trump (που ανάφερε η φωνή της Αμερικής). “Είναι άδικο όταν αυτή η επιβάρυνση πέφτει πάνω μας”, συνέχισε “Δεν θέλουμε χώρες που μας χρησιμοποιούν, να χρησιμοποιούν τις απίστευτες ένοπλες δυνάμεις μας για να προστατευτούν και δεν πληρώνουν για αυτό και τώρα θα πρέπει….. Έχουμε εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Είμαστε ακόμα και σε χώρες που πολλοί δεν έχουν καν ακούσει είναι γελοίο. ”

Μπορεί να φαίνεται ότι πρόκειται για την μεταφορά του Αμερικανικού στρατού με “κοστολόγηση” και για στρατιωτικές παρεμβάσεις στο εξωτερικό με οικονομική βιωσιμότητα αλλά θα ήταν πολύ δύσκολο να εξηγήσει ο ηγέτης των ΗΠΑ στην θέση που έχει οδηγηθεί. Το γεγονός είναι ότι η Αμερικανική Πολεμική μηχανή δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, και από την οικονομική άποψη το Πεντάγωνο θυμίζει περισσότερο μια μαύρη τρύπα από ένα στρατιωτικό τμήμα.
Δεν είναι δυνατόν να κρεμάσει το κόστος του πολέμου στο εξωτερικό σε δορυφόρους και ο Trump το καταλαβαίνει αυτό πολύ καλά
Για να διασφαλιστεί ότι η δηλωθείσα στρατηγική για τη διατήρηση της οικονομικής απόδοσης από παρεμβάσεις είναι εξωπραγματική , αρκεί να κοιτάξετε τη λίστα των κρατών που έχουν συμφωνήσει με το νέο σύστημα του Trump και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν τον στρατό των ΗΠΑ για την «προστασία “. Αυτός ο κατάλογος είναι πολύ σύντομος και αποτελείται από ένα μόνο συμμετέχοντα και αυτή είναι η Πολωνία. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Εμμανουήλ Macron αρνήθηκαν, παρά την τεράστια πίεση της διπλωματίας της Ουάσιγκτον και τις προσωπικές προσπάθειες του Trump πεισματικά να χρηματοδοτήσουν την Αμερικανική πολεμική μηχανή, και είναι προφανές ότι δεν είναι οι προσωπικές προτιμήσεις ορισμένων Ευρωπαϊκών πολιτικών, αλλά η παρουσία ενίσχυσης ενός σημαντικού Μέρος της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ, που κατ ‘αρχήν δεν θέλει να πληρώσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για την υποστήριξη της Αμερικανικής ηγεμονίας. Κάποιος πρέπει να είναι πολύ αισιόδοξος και φανατικός για τα διπλωματικά ταλέντα του Αμερικανού προέδρου για να αναμένει ότι το “Πολωνικό μοντέλο” μπορεί να αναβαθμιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ως πρόσθετη απεικόνιση, μπορούν να δοθούν δύο αριθμοί: η Πολωνία συμφώνησε να πληρώσει δύο δισεκατομμύρια δολάρια για τη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ. Αλλά για τον Αμερικανικό στρατό, δεν έχει καθόλου χρήματα. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Donald Trump, με τον οποίο συμφωνούν καταρχήν και οι πολιτικοί του αντίπαλοι, οι ΗΠΑ δαπάνησαν επτά τρισεκατομμύρια δολάρια για στρατιωτικές παρεμβάσεις στη Μέση Ανατολή. Είναι εύκολο να διαπιστώσουμε ότι με τέτοιο ρυθμό και όγκο “πωλήσεων” των Αμερικανικών στρατιωτικών υπηρεσιών, η βιωσιμότητα γίνεται απολύτως ανέφικτο όνειρο και ότι θα είναι πολύ προβληματικό να βρούμε “αγοραστές” έτοιμους να δώσουν μερικά τρισεκατομμύρια δολάρια στο Πεντάγωνο – δεν υπάρχουν πολλές χώρες με τέτοιους οικονομικούς πόρους και είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν τέτοια χρήματα για την επίλυση των ζητημάτων ασφαλείας πολύ πιο ορθολογικά, ειδικά αν κοιτάξετε την κατάσταση στη Συρία, όπου εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει ο “καταδικασμένος” Bashar Assad.

Αλλά είναι επίσης το γεγονός ότι οι ίδιες οι στρατιωτικές παρεμβάσεις δεν επιλύουν προβλήματα τόσο όσο δημιουργούν νέα. Είναι αστείο ότι ο πρόεδρος της χώρας, ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του έναν παγκόσμιο ηγεμόνα, γνώρισε πραγματικό φόβο κατά την επίσκεψή του στη στρατιωτική βάση της περιοχής, που δήθεν «καθαρίστηκε» από τον πιο αποτελεσματικό στρατό του πλανήτη. Εδώ είναι τα λόγια του ίδιου του Trump[2]: “Αν μπορούσες να δεις τι περάσαμε όταν πετούσαμε σε ένα σκοτεινό αεροπλάνο με τα παράθυρα κλειστά, χωρίς κανένα φως, στο απόλυτο σκοτάδι … έχω ταξιδέψει με πολλά αεροπλάνα, διαφορετικών τύπων, σχημάτων και μεγεθών, ανησυχούσα Ναι, ανησυχούσα Είναι ατυχές όταν ξοδεύεις επτά τρισεκατομμύρια δολάρια στη Μέση Ανατολή και έπειτα αποδεικνύεται ότι χρειάζεσαι τόσο μεγάλη κάλυψη για να πετάξεις εκεί με αεροσκάφη από όλες τις πλευρές και τον καλύτερο εξοπλισμό στον κόσμο. Και κάνεις ό, τι μπορείς για να φτάσεις στον προορισμό σου με ασφάλεια.

Σύμφωνα με το σύνολο των δηλώσεων του Αμερικανικού ηγέτη, μπορούν να εξαχθούν αρκετά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Δεν υπάρχουν χρήματα . Πιο συγκεκριμένα, εξακολουθούν να υπάρχουν χρήματα, αλλά δεν μπορείτε να τα ξοδέψετε σε μια προηγούμενη κλίμακα, επειδή εξαντλούνται, και οι Αμερικανικές χρηματοπιστωτικές αγορές (οι οποίες συνήθως είναι αρκετά καλές για την πρόβλεψη της κατάστασης της οικονομίας στο σύνολό της) δεν νοιώθουν πολύ καλά. Η επιλογή της “εκτύπωσης δολαρίων για την κάλυψη του πολέμου, των παροχών, του τείχους των παράνομων μεταναστών και των επενδύσεων σε υποδομές” δεν φαίνεται να δίνονται πλέον στους εργαζόμενους. «Είναι αδύνατο να εκτυπωθούν και να διανεμηθούν», τουλάχιστον επειδή η συνακόλουθη αύξηση στα ήδη ρεκόρ ελλειμματικά δημοσιονομικά ελλείμματα μπορεί να προκαλέσει μια πτήση από τις ΗΠΑ των ξένων επενδυτών και ακόμη και των δικών τους επενδυτών, οι οποίοι ήδη φοβούνται τα τελευταία γεγονότα στα χρηματιστήρια (που μοιάζουν με μια συστημική κρίση).

Η επίσημη απόρριψη του ρόλου του αστυνομικού του κόσμου και η τελική μεταμόρφωση του Αμερικανικού στρατού σε «φορείς στέγης σε αντάλλαγμα για επιχειρήσεις που κάνουν» είναι ίσως ένα από τα κύρια, αν όχι τα σημαντικότερα, γεγονότα του έτους που τελειώνει και αν θυμόμαστε την ιστορία, και στη συνέχεια τη “μεταφορά του στρατού στην λογιστική του κόστους” είναι ένας από τους πιο ακριβείς δείκτες της υποβάθμισης της Αυτοκρατορίας. Ο δεύτερος τέτοιος δείκτης είναι η «αλλοίωση του νομίσματος»: στην αρχαιότητα και στον Μεσαίωνα, οι μονάρχες και οι αυτοκράτορες, οι οποίοι βρίσκονταν στα πρόθυρα της οικονομικής κρίσης, προσπάθησαν συχνά να σώσουν την κατάσταση μειώνοντας την περιεκτικότητα του αργύρου και του χρυσού σε κέρματα διατηρώντας την ονομαστική τους αξία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες (προσαρμοσμένες στις ιδιαιτερότητες του σύγχρονου νομισματικού συστήματος) το έχουν κάνει εδώ και πολύ καιρό. Οι ρωγμές στα οικονομικά, θεσμικά και στρατιωτικά θεμέλια της Αμερικανικής ηγεμονίας είναι ήδη τόσο ορατά, καθόσον ιδιαίτερα τα ευαίσθητα Αμερικανικά μέσα ενημέρωσης γράφουν για την ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών στο νέο Ψυχρό Πόλεμο.

Και αργά η γρήγορα η ήττα θα γίνει πραγματικότητα[3]

Βιβλιογραφικές μεταφορές