Η προσπάθεια του Νετανιάχου να εμπλέξει την Ρωσία με το Ιράν

Фото: kremlin.ru

Η συνάντηση του Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό έλαβε χώρα εν μέσω σοβαρών αλλαγών στο Συριακό θέατρο εχθροπραξιών. Η απόφαση του Donald Trump για την απόσυρση στρατευμάτων από τη Συρία και η ανάπτυξη της Ρωσικής Αεροπορικής πυραυλικής άμυνας με τους S-300 περιορίζουν σοβαρά το χώρο για τον ελιγμό του Ισραήλ. Τα αεροσκάφη της IDF έχασαν την ευκαιρία να βομβαρδίσουν στην αραβική χώρα την φιλοιρανική πολιτοφυλακή “Quds” και κινδυνεύουν να χάσουν την υποστήριξή τους ενώπιον του Πενταγώνου.
Μετά από μια μακρά ανάπαυλα στις 23 Ιανουαρίου, το Τελ Αβίβ οργάνωσε και πάλι μια “βροχή πυραύλων” στη Συρία. Ως αποτέλεσμα της επίθεσης το συγκρότημα αεροπορικής άμυνας Pantsir καταστράφηκε και το διεθνές αεροδρόμιο της Δαμασκού καταστράφηκε. Μετά από αυτή την επιχείρηση η θέση της Συρίας στα Ηνωμένα Έθνη, με τον Μπασάρ Τζάφαρ, ήταν ότι απείλησε τον βομβαρδισμό του αεροδρομίου Μπεν Γκούριον.
Η Δαμασκός ως σύμμαχος της Τεχεράνης γίνεται όμηρος της Ιρανικής παρουσίας στη Συρία, η οποία στο Τελ Αβίβ θεωρείται υπαρξιακή απειλή-παρόλο που οι Ιρανοί δεν είναι ποτέ οι πρώτοι που χτυπούν το Ισραήλ. Οι Ισραηλινοί πολιτικοί φοβούνται ότι αν δεν απελάσουν το Ιράν από τη Συρία, μια μέρα θα στραγγαλιστούν από το “Σιίτικό τόξο” που εκτείνεται από τον Λίβανο (Χεζμπολάχ) και τη Συρία (Αλουουι) μέχρι την Υεμένη (Hussite) και το Ιράκ (την Σιιτική πολιτοφυλακή “Al-Khad Al-Sha’abi” ).

Για να καθησυχάσει τον σύμμαχό του, ο Donald Trump άφησε τον Aμερικανικό στρατό στην Αλ-Τάνφ να μπλοκάρει τον τρόπο προμήθειας από το Ιράν στη Συρία μέσω Ιρακινού εδάφους. Ωστόσο, καθώς ταAμερικανικά στρατεύματα αποσύρονται, ο Νετανιάχου θα έχει ακόμη λιγότερες πιθανότητες να επιτύχει την απόσυρση των Cuds από τη Συρία. Κατά συνέπεια, ο ρόλος της Ρωσίας σε αυτό το θέμα θα αυξηθεί μόνο.

Από το ανοικτό μέρος της σημερινής συνάντησης στο Κρεμλίνο σχετικά με αυτό το θέμα, έγινε γνωστό ότι ο Νετανιάχου διακήρυξε και πάλι την αποφασιστικότητά του να εναντιωθεί στις προσπάθειες της Τεχεράνης να “καταστρέψει το Εβραϊκό κράτος”. Ο Ισραηλινός πρόεδρος σημείωσε επίσης τη σημασία ενός “άμεσου δεσμού” με τον Ρώσο ηγέτη, ο οποίος επιτρέπει “την αποφυγή τριβής” μεταξύ των στρατών του Ισραήλ και της Ρωσίας. Όλες οι άλλες λεπτομέρειες της συνάντησης, οι οποίες υπερβαίνουν τη σημασία των συζητήσεων για την ασφάλεια, παραμένουν πίσω από τις σκηνές.
Προφανώς, ο Νετανιάχου έθεσε πάλι το ζήτημα της απόσυρσης των Ιρανικών στρατευμάτων από τη Συρία, και ο Πούτιν υπενθύμισε στον προσκεκλημένο του το απαράδεκτο των επιθέσεων στο Συριακό έδαφος. Μπόρεσαν τα μέρη να καταλήξουν σε συμβιβασμό;
Ο δημοσιογράφος Αμπάς Τζούμα σε μια συζήτηση με την εφημερίδα Τσάρκγκραντ εξέφρασε αμφιβολίες ότι στο εγγύς μέλλον θα βρεθεί μια λύση που θα ταίριαζε τόσο στη Μόσχα όσο και στο Τελ Αβίβ:

Κατά τη γνώμη του , πάρα πολλά είναι ρευστά στη Συρία, έτσι ώστε η Ρωσία απλά να αρνηθεί να συνεργαστεί με το Ιράν. Και στο Ιράν τώρα όλα είναι τόσο επιθετικά ώστε οποιαδήποτε συμφωνία της Ρωσίας με το Ισραήλ θα θεωρείτο πολύ οδυνηρή. Ειδικά στο θέμα της παρουσίας του Ιράν στη Συρία. Η Τεχεράνη ανταποκρίνεται έντονα σε αυτό το θέμα, καθώς είναι μια “κόκκινη γραμμή” για αυτούς. Οι Ιρανοί κάλεσαν τη Δαμασκό και όχι τρίτα μέρη για να συζητήσουν τη νομιμότητα της παρουσίας του Ιράν στη Συρία.

Η στήριξη του Πούτιν στο Netanyahu είναι επίσης σημαντική κατά την προετοιμασία των κοινοβουλευτικών εκλογών του Απριλίου στο Ισραήλ, σημειώνει ο Kirill Dzhavlakh, αναπληρωτής επικεφαλής του “Ρεαλιστικού” πρακτορείου ειδήσεων και Ιρανός πολιτικός:

Τα ρωσικά στρατεύματα και το σύστημα αεροπορικής άμυνας της Συρίας στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εμποδίζουν την Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία να επιτύχει στόχους στο έδαφος της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας. Η ενίσχυση της αντιιρανικής ρητορικής αποτελεί μέρος της εκλογικής εκστρατείας του Νετανιάχου την παραμονή των εκλογών της Κνεσέτ. Η πραγματική απειλή για το Ισραήλ είναι η Τουρκία, όπως επιβεβαίωσε ο διευθυντής του Mossad. Ως εκ τούτου, οι ενέργειες του Ισραήλ στη Συρία αποσκοπούν επί του παρόντος στην αποδυνάμωση της θέσης της Άγκυρας.

Ο συνομιλητής του Τσάρκγκραντ πιστεύει ότι το Κρεμλίνο θα πρέπει να γίνει ενδιάμεσος μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, τουλάχιστον μέσω διαπραγματεύσεων σε κλειστή μορφή.
Η εμπειρία της Ρωσίας στη διαμεσολάβηση μεταξύ δύο περιφερειακών αντιπάλων υπάρχει ήδη. Το καλοκαίρι του 2018, η Μόσχα μπόρεσε να εκτρέψει τις ιρανικές δυνάμεις σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από τα ύψη του Γκολάν που κατείχε το Ισραήλ. Αλλά άλλο πράγμα είναι να αποσύρει τα στρατεύματα, και άλλο-να τα αφαιρέσει εντελώς από τη Συρία. Οποιεσδήποτε δηλώσεις της Μόσχας σχετικά με την εκκένωση των Ιρανών είναι πολύ οδυνηρά αντιληπτές στην Τεχεράνη. Οι Ιρανοί ήδη ανησυχούν ότι ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Raiabkov αρνήθηκε να καλέσει τον Ιράν σύμμαχο. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες εικάζουν ακόμη ότι η Μόσχα επισημαίνει φαινομενικά Ιρανικούς στόχους για την IDF.

Όσο για τις ισραηλινές επιθέσεις, ένας αριθμός εμπειρογνωμόνων, όπως ένας ερευνητής στο Ινστιτούτο Τρούμαν στο Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, ο Δρ Ζέεβ Λέβιν προέβλεψε ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός στο Κρεμλίνο θα επιπληχθεί. “Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Νετανιάχου θα ακούσει πολλές κατηγορίες από τον Πούτιν, ο οποίος προσπαθεί να μας δοκιμάσει και να μας περιορίσει με κάθε μέσο που έχει στη διάθεσή του”, έγραψε ο Λέβιν.
Το πώς ο Πούτιν κατόρθωσε να “περιορίσει” τον Νετανιάχου θα δείξει τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα του Ισραήλ στην τροχιά της Συρίας. Οι νέες επιθέσεις της IDF σε Ιρανικές πολιτοφυλακές θα καταθέσουν μαρτυρία για την απουσία συμφωνιών. Εάν, φυσικά, δεν υπονοούν ότι η Ρωσία θα “κλείνει τα μάτια της” στην επιθετικότητα του Ισραήλ κατά της Συρίας.