Το ζήτημα της πώλησης μέρους ή του συνόλου των μαχητικών F-16C/D Block 30, με τον συγκεκριμένο τύπο μαχητικού να συμπληρώνει εφέτος 30 χρόνια υπηρεσίας στην Πολεμική Αεροπορία, είναι μία αρκετά παλιά ιστορία, στην κατά καιρούς εξέλιξη της οποίας έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα. Δράττουμε ξανά την ευκαιρία με αφορμή την αναβίωση -κατά τα φαινόμενα- της υπόθεσης, για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους… Να αναλύσουμε τα αυτονόητα δηλαδή!
Η Κροατία λοιπόν φέρεται διατεθειμένη να επαναδιαπραγματευθεί το ζήτημα της προμήθειας 12 μεταχειρισμένων μαχητικών F-16C/D Block 30 από την Πολεμική Αεροπορία, εφόσον βέβαια οι ΗΠΑ δώσουν τη σχετική άδεια εξαγωγής προς τρίτο χρήστη όπως ορίζει ο νόμος, τον οποίο η Ελλάδα είχε αποδεχθεί υπογράφοντας τη σύμβαση προμήθειας των μαχητικών αυτών πριν από 35 περίπου χρόνια…
Χρειαζόμαστε την συγκατάθεση των ΗΠΑ λοιπόν, την οποία θεωρούμε ότι πρέπει να πιστεύουμε πως θα αποσπάσουμε αν θέλουμε να μιλάμε για συμμαχική αλληλεγγύη σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τη χώρα μας. Και όχι απλά λόγια προς δημιουργία εντυπώσεων. Πάμε παρακάτω…
Γιατί η Κροατία θα ωφεληθεί όμως από την προμήθεια μέρους ή του συνόλου των μαχητικών Block 30; Πρώτα από όλα πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι τα ελληνικά μαχητικά του τύπου βρίσκονται σε πραγματικά άριστη και έχουν ωφέλιμη επιχειρησιακή ζωή η οποία στα περισσότερα ξεπερνά τις 4000 ώρες πτήσης.
Έχουν υποστεί δύο, και όχι ένα, προγράμματα δομικής αναβάθμισης στο παρελθόν, στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ. Falcon UP το πρώτο και Falcon STAR το δεύτερο. Τα προγράμματα αυτά κρίθηκαν αναγκαία για την εξασφάλιση δομικού ορίου ζωής 8.000 ωρών πτήσης.
Νούμερο το οποίο υπόσχονταν ο αρχικός κατασκευαστής του μαχητικού (General Dynamics), αλλά ουδέποτε μπόρεσε να εγγυηθεί, με αποτέλεσμα όσοι χρήστες επιθυμούσαν να το εξασφαλίσουν, να χρειαστεί να το πληρώσουν από την τσέπη τους. Επιπρόσθετα…
Αναβάθμιση είχαν υποστεί και οι κινητήρες F110-GE-129 των μαχητικών αυτών στα μέσα της περασμένης δεκαετίας με κόστος ένα εκατομμύριο δολάρια ανά κινητήρα!
Επομένως τα ελληνικά Βlock 30 είναι σε αρίστη κατάσταση και θα μπορούσαμε κάλλιστα να τα εκσυγχρονίσουμε σε επίπεδο Viper (Block 70). To έπραξε η Ταϊβάν σε αεροσκάφη παλαιότερων Block (Βlock 20!), οπότε κάθε περαιτέρω ανάλυση σχετική, μάλλον περιττεύει… Δεν το πράξαμε παλαιότερα και δεν το πράττουμε και τώρα για λόγους καθαρά οικονομικούς.
Είναι προτιμότερο δηλαδή να πουλήσουμε τα μαχητικά αυτά και με τα κονδύλια που θα προκύψουν να εκσυγχρονίσουμε τα νεότερα F-16C/D Block 50 σε επίπεδο Block 70, παρά να εκσυγχρονίσουμε τα Block 30 και τα Block 50 σε Block 52+ Advanced. Δεν έχει καμία λογική αυτό το πράγμα και φυσικά θα είναι μεγάλο πισωγύρισμα… Και οικονομικό και επιχειρησιακό.
Καλύτερα λιγότερα F-16 αλλά απόλυτα ομογενοποιημένα και εξοπλισμένα με πραγματικά σύγχρονα συστήματα (ραντάρ AESA, Data Link, ηλεκτρονικά θαλάμου διακυβέρνησης, ικανότητας αξιοποίησης νέων όπλων όπως ο ΑΙΜ-120D κοκ), παρά περισσότερα αλλά παλαιότερης διαμόρφωσης με ραντάρ μηχανικής κεραίας! Που ήδη διαθέτουμε και θα εκσυγχρονίσουμε σε Block 70!
H εμπλοκή της ΕΑΒ σε ένα τέτοιο πρόγραμμα προς εκσυγχρονισμό των Block 30 σε Block 50+ Advanced (κινητήρας GE, F110), με τα απάρτια που θα προκύψουν από τον εκσυγχρονισμό των ελληνικών Block 52+ και Block 52+ Advanced, είναι μία πολύ καλή ιδέα. Γιατί δεν θα αυξήσει μόνο την αξία των προς πώληση μαχητικών. Θα δώσει δουλειά και σε περισσότερα ελληνικά χέρια. Η ΕΑΒ θα υποχρεωθεί σε προσλήψεις για να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της.
Φυσικά όλα αυτά δεν είναι προς το συμφέρον της αμερικανικής αεροδιαστημικής βιομηχανίας… Η λογική λέει ότι η κατασκευάστρια του F-16, Lockheed Martin, ενδεχομένως επιθυμεί για τη μη απόδοση της σχετικής άδειας εξαγωγής των ελληνικών Block 30. Για τον πολύ απλό (και απόλυτα κατανοητό…) λόγο ότι είναι προς το συμφέρον της να πουλήσει καινούρια μαχητικά F-16 στην Κροατία.
Εκτός κι αν τα χρήματα από τα ελληνικά Block 30 προορίζονται ως προκαταβολή για τα F-35A Ligthning II, μαζί με χρήματα που θα περισσέψουν από το πρόγραμμα αναβάθμισης σε Viper, όπως συνέβη σε όλα τα προγράμματα του εν λόγω μαχητικού…
Εδώ είναι λοιπόν που θα πρέπει να επέμβει η κυβέρνηση των ΗΠΑ για την επίτευξη ενός συμβιβασμού προς όφελος όλων των εμπλεκόμενων πλευρών. Συμβιβασμούς και υποχωρήσεις δεν μπορεί να κάνει μόνο η Ελλάδα στο διηνεκές…
Οι Κροάτες θα βγουν ωφελημένοι αποκτώντας ένα δομικά ακέραιο μαχητικό σε πολύ καλή κατάσταση. Το οποίο σε εκσυγχρονισμένη μορφή (Block 50+ Advanced) θα καλύψει οικονομικά και αξιοπρεπέστατα τις επιχειρησιακές τους ανάγκες για τα επόμενα 20 χρόνια.
Η Ελλάδα θα βγει ωφελημένη καθώς μέσω ενός τέτοιου συνδυασμένου προγράμματος, θα αποκτήσει ομογενοποιημένο στόλο 120+ μαχητικών F-16C/D Block 70 (μιλάμε για έξι πλήρεις Μοίρες Viper!) και παράλληλα θα ενισχύσει τη παρακμάζουσα αμυντική της βιομηχανία, παρέχοντας έργο όχι μόνο στην ΕΑΒ αλλά και σε πολλές άλλες ελληνικές εταιρίες.
Τέλος οι ΗΠΑ και ιδιαίτερα η κατασκευάστρια Lockheed Martin, θα ωφεληθούν από το γεγονός ότι θα προσθέσουν άλλον ένα εξαγωγικό χρήστη στη λίστα του F-16, εντάσσοντας την Κροατία στην αλυσίδα υποστήριξης του τύπου για τις επόμενες δεκαετίες… Παράλληλα δε, θα έχουν παράσχει και στην Ελλάδα άλλο ένα σημαντικό κίνητρο για την προμήθεια του F-35. Είπαμε με ποια προϋπόθεση…
Αυτά εννοούμε εμείς ως πραγματική συμμαχική αλληλεγγύη απέναντι σε μία ευρωπαϊκή χώρα που έχει αγοράσει τα μισά περίπου (170!) από τα 348 F-16 που αγόρασαν τέσσερις συνολικά χώρες (Νορβηγία, Βέλγιο, Δανία και Ολλανδία!) ΜΑΖΙ, στη δεκαετία του ‘70…
Αυτό εννοούμε ως έμπρακτη υποστήριξη στον μεγαλύτερο χρήστη F-16 σε ολόκληρη την Ευρώπη και σε έναν από τους μεγαλύτερους χρήστες του τύπου παγκοσμίως! Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί, να διεκδικήσει και να διαπραγματευθεί.
Για την αμερικανική, ιδού πεδίο δόξης λαμπρό… Δεν έχει καν τους λόγους άρνησης εξαγωγής που είχε έναντι των Ισραηλινών, στην περίπτωση της Ελλάδας. Στους οποίους λόγους θα αναφερθούμε σε άλλο αφιέρωμά μας.
