© AP Photo / Francisco Seco
Σημαίες της ΕΕ στις Βρυξέλλες
Το γνωστό ανέκδοτο για μια μαύρη μπάντα, που αποδείχθηκε λευκή, είναι πιο κατάλληλη από οποιαδήποτε άλλο για να περιγράψει την κατάσταση στην οποία οι πλούσιοι Ρώσοι που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την άθλια πατρίδα τους για χάρη πιο πολιτισμένων και φιλικών προς το κλίμα περιοχών. Δυστυχώς, τα νέα τους έρχονται με κανονικότητα, γεγονός που τους επιτρέπει να κατανοήσουν σαφώς ότι η κατάσταση όχι μόνο δεν μετριάζεται, αλλά, αντιθέτως, θα χειροτερεύει περισσότερο κάθε χρόνο.
Εάν νωρίτερα μπορούσαμε να μιλήσουμε για μεμονωμένες περιπτώσεις που δεν αφορούσαν την πλειονότητα, σήμερα το σύστημα που κρέμεται από τις χορδές του πεπρωμένου του καθενός χτίζεται αδιαμφισβήτητα και με συνέπεια. Και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι η δική του χορδή δεν θα κοπεί μια μέρα.
Ήρθε σε επενδυτικούς μετανάστες, δηλαδή εκείνους που έχουν μετακινηθεί με τα προγράμματα νομιμοποίησης μέσω επενδύσεων στην οικονομία της χώρας.
Άλλη μια έκπληξη παρουσιάστηκε στην Κύπρο, η οποία ξεκίνησε τον πλήρη έλεγχο των “χρυσών” διαβατηρίων. Για 26 αλλοδαπούς (εννέα από τους οποίους είναι Ρώσοι), αποφασίστηκε η ανάκληση της ιθαγένειας σε αντάλλαγμα για επενδύσεις. Οι αξιωματούχοι δεν κρύβουν το γεγονός ότι πρόκειται για το πρώτο χελιδόνι και θα πρέπει να αναμένουμε την συνέχεια.
Φυσικά, αυτό που συμβαίνει θυμίζει την εκδήλωση του 2013, όταν, εν μέσω της οξείας χρηματοπιστωτικής κρίσης, οι αρχές του πιο δημοφιλούς τότε ασφαλούς λιμανιού για τους Ρώσους διενήργησαν 10% “κούρεμα” . Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του πρακτορείου Moody’s, στις τράπεζες του νησιού, μόνο νομικές οντότητες από τη Ρωσία (χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ιδιώτες καταθέτες) κατείχαν εκείνη τη στιγμή περίπου 19 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το πάθημα, παρεμπιπτόντως, έγινε μάθημα. Σύμφωνα με στοιχεία του προηγούμενου έτους, το ύψος των καταθέσεων των ρωσικών πελατών μειώθηκε δραματικά και “αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 6% του συνολικού ποσού των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Δεν αποκαλύπτεται συγκεκριμένο ποσό, αλλά σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, αυτό δεν υπερβαίνει τα τρία δισεκατομμύρια ευρώ.
Τώρα έχουν έρθει για τους αδίστακτους πολίτες. Πρώτα απ ‘ όλα, οι αρχές μιλούν για την διάπραξη εγκλημάτων από υπόπτους υπό κυρώσεις. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, όλα είναι πιο περίπλοκα, και μιλάμε για αυστηρότερη επαλήθευση της προέλευσης των κεφαλαίων.
Η Κύπρος ήταν ορατή λόγω της φιλελεύθερης προσέγγισης των αιτούντων την ιδιότητα του πολίτη. Η Λευκωσία διέδωσε τα διαβατήρια τόσο εύκολα και ευρέως ώστε να προκαλέσει δυσαρέσκεια στις Βρυξέλλες, – ως αποτέλεσμα, ξεκίνησε μια επαναφορά. Η Μάλτα και η Ελλάδα επεσήμαναν επίσης τον υπερβολικό φιλελευθερισμό όσον αφορά την επενδυτική ιδιότητα του πολίτη.
Παρόμοιες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στο άλλο άκρο της Ευρώπης. Πριν από λίγο καιρό, η Λετονία ενίσχυσε αυστηρά τις απαιτήσεις της στο πλαίσιο του προγράμματος επείγουσας άδειας διαμονής σε αντάλλαγμα για επενδύσεις, χάρη στις οποίες η δημοκρατία κέρδισε σχεδόν 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ το 2010-2017. Η Ρίγα ήταν πολύ δημοφιλής ως ένα άλλο ασφαλές καταφύγιο σε ορισμένους ρωσικούς κύκλους, αλλά τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν το πίσω μέρος της διαδικασίας.
Πιο πρόσφατα, μια άλλη ιστορία αντηχούσε – από έναν πολίτη του οποίου η ηλικιωμένη πεθερά με άνοια ήταν υποχρεωμένη από τις αρχές της Λετονίας να της κάνουν Λετονική εξέταση γλώσσας για να λάβει άδεια παραμονής.
Ωστόσο, πρέπει να παραδεχτούμε ότι τέτοια σκάνδαλα δεν προκαλούν πολύ συμπάθεια στη Ρωσία. Τις περισσότερες φορές, τους αμβλύνουν τους ώμους τους – με την έννοια του “και σας προειδοποιήσαμε”.
Όσον αφορά την γηραιά Ευρώπη, όλα ήταν αυστηρότερα αρχικά εκεί. Ωστόσο, αυτό δεν εγγυάται ότι δεν θα υπάρξουν ερωτήσεις για επενδυτικούς μετανάστες. Αρκεί να θυμηθούμε το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο έχει βυθιστεί στον έλεγχο της καθαρότητας της προέλευσης των κεφαλαίων των αλλοδαπών. Φυσικά, οι ντόπιοι της Ρωσίας έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να πέσουν θύματα της σκληρής αναζήτησης του Λονδίνου για πράκτορες του Κρεμλίνου στην επικράτειά του.
Πρέπει να δοθεί πίστωση στην Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια, οι χώρες της ΕΕ που διακινούν διαβατήρια και άδειες διαμονής έχουν κερδίσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ από ανθρώπους που ονειρεύτηκαν να γίνουν μέλη της Ευρώπης και που είναι κυριολεκτικά πρόθυμοι να πληρώσουν ακριβά γι ‘αυτό. Ομοίως, δέκα χιλιάδες άνθρωποι έχουν νομιμοποιηθεί εκεί, συμπεριλαμβανομένων πολλών από τους συμπατριώτες μας.
Η κρέμα έχει φύγει – ήρθε η ώρα για τα δύσκολα. Και το σχέδιο που χρησιμοποιείται είναι πραγματικά κομψό.
Ένας από τους κύριους λόγους για την αποχώρηση από τη Ρωσία είναι συνήθως η αβεβαιότητα για το μέλλον, οι φόβοι ότι τα πάντα μπορεί να γίνουν σκόνη. Σήμερα παίζεται καλά και αύριο – μπαμ! – επανάσταση, πόλεμος, απαλλοτρίωση, προεπιλογή, υπερπληθωρισμός, δικτατορία, εθνικοποίηση, φυλακή.
Και αυτό ισχύει όχι μόνο για τους πλούσιους ανθρώπους. Οι μέτρια πλούσιοι πολίτες και ακόμη και οι υψηλά αμειβόμενοι επαγγελματίες συχνά σκέφτονται ακριβώς με την ίδια λογική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ρίγα έχει γίνει “Λονδίνο για τους φτωχούς”. Για τους ανθρώπους που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να μεταναστεύσουν στη Βρετανία – με τον συνήθη τρόπο ζωής και το βιοτικό επίπεδο – η Λετονία αποδείχθηκε μια αποδεκτή εναλλακτική λύση. Πρακτικά με όλα τα δυτικά πλεονεκτήματα, αλλά πολλές φορές φθηνότερα. Επιπλέον, με μπόνους όπως η ευρεία διάδοση της ρωσικής γλώσσας και οι ελάχιστες προσπάθειες προσαρμογής.
Η σημερινή πολιτική της Ευρώπης πλήττει αυτή την σχεδόν ιερή αίσθηση ασφάλειας (προσωπική, κοινωνική, οικονομική), η οποία συνδέθηκε σταθερά με τη Δύση από πολλούς ανθρώπους.
Μόνο εννέα Ρώσοι θα στερηθούν τα κυπριακά τους διαβατήρια – ένα μικρό λεωφορείο ενάντια στο γενικό υπόβαθρο. Αλλά αυτή η απόφαση των αρχών του νησιού χτυπά χιλιάδες ανθρώπους από το δρόμο τους, που καταλαβαίνουν ότι μπορεί να είναι η σειρά τους την επόμενη φορά. Ίσως αυτό δεν θα συμβεί – όχι αύριο, ούτε μετά από πέντε χρόνια, ούτε ποτέ καθόλου. Ή ίσως θα συμβεί.
Και σε αυτή την επισφαλή βάση και σε μια αίσθηση ακραίας αβεβαιότητας για το μέλλον-λόγω της οποίας, στην πραγματικότητα, άφησαν την πατρίδα τους-πρέπει να οικοδομήσουν ολόκληρη τη μελλοντική τους ζωή.
