Η Π. Διαθήκη δηλώνει ξανά και ξανά πως οι προπάτορες των Εβραίων …….πίστευαν σε ένα Θεό, ισχύει αυτό η υπάρχει μια πολύ διαφορετική ιστορία που κλονίζει τους ισχυρισμούς αυτούς.
Ψαλμοί του Δαβίδ 81.1 Ψαλμὸς τῷ Ασαφ. Ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν, ἐν μέσῳ δὲ θεοὺς…
Έξοδος 15,11 “τίς ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε;”
Τον 6ο π.χ. αιώνα οι Ισραηλίτες ήταν ανήμποροι, εξευτελισμένοι και ηττημένοι. Είχαν χάσει τη γη τους, την ελευθερία τους, έχασαν το Ναό του Σολομώντα και εξορίστηκαν στη Βαβυλώνα. Σε εκείνο το σκοτεινό καιρό ο θεός τους έμοιαζε ότι τους είχε εγκαταλείψει. Εδώ ο μονοθεϊσμός αρχίζει να εκτοπίζει τον πολυθεϊσμό. Ο Γιαχβέ ήταν ο αρχηγός των θεών στην Ιερουσαλήμ. Αλλά μόλις νικήθηκε από αντίπαλους θεούς. Αυτή την περίοδο, από τον 6ο αιώνα π.Χ. και μετά αρχίζει να καταγράφεται η Βίβλος όπως την ξέρουμε.
Οι συγγραφείς προσπαθούν να ερμηνεύσουν την άλωση της Ιερουσαλήμ και ανακαλώντας την καταστροφή οι μεταγενέστεροι συγγραφείς της Βίβλου συμπεραίνουν πως ήταν τιμωρία του Γιαχβε επειδή ο λαός λάτρευε και άλλους θεούς.
Προσπάθησαν να κατευνάσουν το Γιαχβέ εξοντώνοντας τους άλλους θεούς. Η ιδέα ήταν να κάνουν το Γιαχβέ πιο παντοδύναμο και τρομερό από ποτέ. Κληρονομεί τη δύναμη των άλλων θεών. Ο θεός Ελ του Αβραάμ και το Θεϊκό Συμβούλιο θάβονται στο κείμενο, Ακόμα και η σύζυγος του Θεού!!! ( η Ασερα ) χάνει τη δύναμή της.
Η Ασερά, θεότητα που συμβολιζόταν με ένα ιερό δέντρο, τώρα απεικονίζεται προσβλητικά στις βιβλικές ιστορίες, ως απλά ένα νεκρό κομμάτι ξύλο. Χάνει της δυνάμεις της γονιμότητας και αυτές μεταφέρονται στον Γιαχβέ. Ουσιαστικά οι συγγραφείς πλάθουν ένα νέο μύθο κοσμογονίας, μια νέα θρησκευτική ιστορία του λαού τους. Παλιές και νέες ιστορίες πλάθονται για να καλύψουν το πολυθεϊστικό παρελθόν.
Η ιστορία έχει παραποιηθεί αριστοτεχνικά από τους γραφείς που συνέθεσαν αυτά τα αρχαία κείμενα. Ο ισχυρισμός πως οι Εβραίοι λάτρευαν έναν μοναδικό και διακριτό θεό, δεν στέκει. Η αλήθεια για τη Βίβλο είναι πως για το μεγαλύτερο διάστημα, οι λαοί της ήταν πολυθεϊστικοί και ο κεντρικός θεός τους είχε σύζυγο.
Ένα στοιχείο για τη λατρεία της θεάς στην αρχαία ισραηλιτική θρησκεία υπάρχει στην ίδια τη Βίβλο. Οι περισσότεροι αναγνώστες το προσπερνούν καθώς είναι κρυμμένο στο κείμενο. Η λέξη “ασερά”
Η λέξη εμφανίζεται περί τις 40 φορές και περιγράφει κάτι που πρέπει να καταστραφεί. Κάποιοι νομίζουν πως είναι ένα ξύλινο ραβδί ή ένας στύλος
Γιατί όμως η Βίβλος φοβάται τόσο πολύ αυτό το αντικείμενο; Τι κάνει τόσο επικίνδυνο αυτό το “ασερά”; Η αρχαιολογική έρευνα μας δείχνει πως το “ασερά” δεν ήταν πάντα αντικείμενο.
Η Ασερά ήταν η αγαπημένη θεά των αρχαίων Ισραηλιτών………..
Η έρημος του Σινά, εκεί που η Βίβλος λέει ότι ο Μωυσής παρέλαβε τις 10 Εντολές. Εδώ, πριν από 30 χρόνια, έγινε μια συναρπαστική ανακάλυψη. Για πρώτη φορά είχαμε εξωβιβλικά στοιχεία για τη σύζυγο του γιαχβε. Μια επιγραφή σε ένα όστρακο.
Το 1975 μια ισραηλιτική αρχαιολογική ομάδα άρχισε ανασκαφές σε ένα σημείο ανάπαυσης ταξιδιωτών. Προέρχεται από τον 8ο π.Χ. αιώνα, μια περίοδο ακμής για τον ισραηλιτικό πολιτισμό.
Ανάμεσα στις επιγραφές, γραμμένο στα Εβραϊκά σε ένα όστρακο μεγάλου αγγείου βρέθηκε το όνομα “Ασερά”. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο εμφανιζόταν το όνομα είναι που ξάφνιασε τους πάντες. Γιατί εδώ το όνομα “Ασερά” βρέθηκε μαζί με τη λέξη “Γιαχβέ”…….«Ο Γιαχβέ της Σαμάρειας/ο φύλακας και η Ασερά του»
Η εβραϊκή εφημερίδα The Jerusalem Post γράφει : Δύο πίθοι, διακοσμημένοι με σχέδια, φέρουν αφιερωματική επιγραφή στον «Γιαχβέ της Σαμάρειας και στην Ασερά του», προδίδοντας ιδεολογήματα που σχέτιζαν ίσως τον μοναδικό θεό των Εβραίων με μια θηλυκή θεότητα, η οποία θα ήταν είτε σύζυγός του είτε υπόσταση του……..
Ο Ze’ev Herzog – καθηγητής Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ
Δυτικά της Χεβρώνας, που ταυτίζεται με τη βιβλική Μακεντά σε μια ανασκαφή διαβάζουμε:: «Ευλογημένος να είναι ο Ουριγιάχου από τον Γιαχβέ και την Ασερά του, από τους εχθρούς του Εκείνος τον έσωσε!».
Το ότι ο Γιαχβέ είναι κοσμική οντότητα φαίνεται και από το Βιβλίο του Ησαΐα, καθώς αναφέρεται σ’ αυτό ότι έρχεται με το στράτευμά του από άλλο πλανήτη, που βρίσκεται στις άκρες του διαστήματος, για να ερημώσει τη Γη (κεφάλαιον 13, στίχοι 4-5): «Ο Κύριος του Σύμπαντος επιθεωρεί το στράτευμα που είναι έτοιμο για μάχη. `Ερχονται από γη μακρινή, από τις άκρες του ουρανού, ο Κύριος και το στράτευμά του για να ερημώσουν όλη την οικουμένη».
Σχόλιο : δηλαδή ο Ησαΐας μας λέει ότι ο γιαχβε έρχεται με τον στρατό του από την άκρη του ουρανού για να ερημώσουν την ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ, όλη την οικουμένη, δηλαδή θέλει να εξολοθρέψει το ανθρώπινο γένος, κάποιον μου θυμίζει αυτό ……….
Ο Γιαχβέ είναι οντότητα και αυτό φαίνεται στην Παλαιά Διαθήκη από τα σημεία «Γένεσις, κεφάλαιον 3, στίχος 8», «Γένεσις, κεφάλαιον 11, στίχος 5» και «Γένεσις, κεφάλαιον 18, στίχοι 20-21»: «Τότε άκουσαν τον θόρυβο που έκανε ο Κύριος ο Θεός, καθώς περπατούσε στον κήπο το δειλινό και κρύφτηκαν απ’ αυτόν ο Αδάμ και η γυναίκα του ανάμεσα στα δέντρα του κήπου» (Γένεσις, κεφάλαιον 3, στίχος 8), «Κατέβηκε, λοιπόν, ο Κύριος να δει την πόλη και τον πύργο που έχτιζαν οι άνθρωποι» (Γένεσις, κεφάλαιον 11, στίχος 5),
«Είπε, λοιπόν, ο Κύριος, ‘‘Η άσχημη φήμη των Σοδόμων και των Γομόρρων διαδόθηκε πολύ και η αμαρτία τους είναι πολύ βαριά. Θα κατεβώ, λοιπόν, να εξακριβώσω αν αληθεύουν όλες αυτές οι διαδόσεις που έφτασαν ως εμένα’’» (Γένεσις, κεφάλαιον 18, στίχοι 20-21).
Το ότι ο Γιαχβέ είναι οντότητα φαίνεται επίσης και από το ότι είναι ανθρωποκτόνος, θυμώνει και αλλάζει γνώμη, δεν είναι ελεήμων και τιμωρεί, είναι εκδικητικός και απειλεί, οργίζεται και ευχαριστείται με θυσίες ζώων:
«Ο Μωυσής τους είπε, ‘‘Ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, προστάζει να ζωστεί καθένας σας το σπαθί του και να διασχίσετε το στρατόπεδο, από τη μία είσοδο ως την άλλη και να σκοτώσετε καθένας τον αδελφό του, τον φίλο του και τον συγγενή του’’. Οι Λευίτες εκτέλεσαν τη διαταγή του Μωυσή και θανατώθηκαν από τον λαό εκείνη την ημέρα περίπου τρεις χιλιάδες άνδρες. Τότε ο Μωυσής τους είπε, ‘‘Σήμερα τελέσατε την πράξη καθιέρωσής σας στον Κύριο, αφού δεν διστάσατε να σκοτώσετε ο καθένας τον υιό του και τον αδελφό του και ο Κύριος σας ευλόγησε’’» (`Εξοδος, κεφάλαιον 32, στίχοι 27-29),
ο Ευσέβιος Καισαρείας λέει (Ευαγγελική Προπαρασκευή, βιβλίον 4, κεφάλαιον 17): «Οι Φοίνικες ονομάζουν τον Κρόνο Ηλ». Το όνομα Ηλ, το οποίο προέρχεται από το όνομα `Ηλος, είναι ένα από τα ονόματα του Γιαχβέ.
Σχόλιο : δηλαδή αν κατάλαβα καλά, με το λίγο μυαλό που διαθέτω, ο Ευσέβιος Καισαρείας αποκαλύπτει ότι ο γιαχβε είναι ο θεός ΚΡΟΝΟΣ……. τώρα εξηγείται το μίσος εναντίων των Ελλήνων…..
Στην ελληνική μυθολογία περιγράφεται το πώς ο Κρόνος πήρε την εξουσία και έγινε θεός του Σύμπαντος πριν ανατραπεί από τον Δία: Ο Ουρανός έσμιξε με τη Γη και από την ένωση αυτή γεννήθηκαν οι Τιτάνες. Οι Τιτάνες δηλαδή προήλθαν από την ένωση ουράνιου και γήινου γενετικού υλικού. `Οταν ο Ουρανός, όμως, πήγε να σμίξει με τη Γη για μία ακόμη φορά, ο Κρόνος του έκοψε τα γεννητικά όργανα ώστε να πάρει αυτός την εξουσία του Σύμπαντος.
Η ανάμνηση της αποκοπής των γεννητικών οργάνων του Ουρανού από τον Κρόνο διατηρείται μέσω της περιτομής που όρισε ο Γιαχβέ στον Αβραάμ (Γένεσις, κεφάλαιον 17, στίχοι 10-11): «Αυτή είναι η διαθήκη μου που θα τηρείτε: Κάθε αρσενικό παιδί σας θα περιτέμνεται. Θα κάνετε την περιτομή κι αυτή αποτελεί σημείο της διαθήκης ανάμεσα σ’ εμένα και σ’ εσάς».
Οι κρόνιοι είναι οι αιώνιοι εχθροί του ελληνισμού. Σήμερα η κρόνια φιλοσοφία-θρησκεία εκπροσωπείται από τους ιουδαίους.
ΣΧΟΛΙΟ GEWKWN : Όποιος αρχίζει να γνωρίζει την αλήθεια, τότε αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι δεν ανήκει εδώ, ότι αυτός ο κόσμος είναι ένας νεκρός κόσμος και τότε τι κάνει;
Ζητά τον αληθινό κόσμο από τον Χριστό και απλά υπομένει τον κόσμο αυτό φερόμενος με αγάπη, απαλύνοντας τον πόνο των γύρω του, αγωνιζόμενος και γινόμενος όλο και καλύτερος, ώσπου να πεθάνει το φθαρτό σώμα και να γυρίσει στον αληθινό κόσμο.
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ, ΣΩΤΗΡ
