Η Πολεμική Αεροπορία ακόμη και αν αποκτήσει 30 μαχητικά F-35A εντός της επόμενης πενταετίας, όπως θέλουν κάποια σενάρια, έχει ανάγκη από ικανά και οικονομικά αξιοποιήσιμα μαχητικά αεροπλάνα, προκειμένου να καλύψει τις καθημερινές της εκπαιδευτικές και επιχειρησιακές ανάγκες. Αυτός άλλωστε είναι και σημαντικότερος λόγος για τον οποίο έχουμε επιμείνει στον εκσυγχρονισμό του συνόλου των ελληνικών F-16. Το μαχητικό πέμπτης γενιάς F-35, δεν μπορεί από μόνο του να αποδώσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος (force multiplier). Χρειάζεται να επιχειρεί με μαχητικά τα οποία να έχουν τη δυνατότητα να εκμεταλλευτούν τους αισθητήρες του (EOTS, ραντάρ AESA AN/APG-81, προηγμένο σύστημα αυτοπροστασίας και Η/Π, ΑΝ/ASQ-239) για σκοπούς εντοπισμού στόχων στον αέρα και στο έδαφος και φυσικά για σκοπούς στοχοποίησης.
Γράφει ο ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΙΔΗΣ
Το σύνολο των ελληνικών F-16 θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί για να μπορεί να λαμβάνει εικόνα και δεδομένα στοχοποίησης από τα φίλια F-35 μέσω συστήματος ζεύξης δεδομένων (data link) Link-16. Παράλληλα όμως, θα πρέπει να μπούμε και στο πρόσθετο έξοδο να προμηθευτούμε επαρκή αριθμό ατρακτιδίων στοχοποίησης εδάφους (Litening, Sniper) και αέρος (Legion pod).
Πρόσθετο έξοδο θα είναι επίσης και τα όπλα που θα πρέπει να αποκτηθούν για τα εκσυγχρονισμένα F-16V. Μεταξύ αυτών θα πρέπει να συγκαταλέγονται οπωσδήποτε ο νέος BVR πύραυλος αέρος-αέρος AIM-120D AMRAAM, o αντιπλοϊκός AGM-84 Harpoon και το όπλο μακρού πλήγματος οριζόντιας πλεύσης AGM-158 JASSM (Joint Air-to-Surface Standoff Missile).
Όπλο οριζόντιας πλεύσης μακρού πλήγματος AGM-158 JASSM, φορτωμένο στον εξωτερικό πτερυγικό αναρτήρα μαχητικού F-16 της Αεροπορίας των ΗΠΑ. Οι δυνατότητές του είναι συγκρίσιμες με αυτές του αγγλογαλλικού SCALP-EG, ενώ η έκδοση AGM-158C LRASM έχει και δυνατότητα προσβολής μονάδων επιφανείας (πλοίων), καθώς και μεγαλύτερη ακτίνα. Τέτοιου είδους όπλα (υποστρατηγικού – στρατηγικού χαρακτήρα), οι ΗΠΑ μας τα έχουν αρνηθεί επανειλημμένα στο παρελθόν και αυτός φυσικά είναι και ένας από τους λόγους που στραφήκαμε στους Γάλλους για το SCALP-EG.
Για τη νέα έκδοση μεγαλύτερης ακτίνας και φονικότητας του AMRAAM, θεωρούμε ότι δεν θα υπάρξει ζήτημα αποδέσμευσης από την πλευρά των ΗΠΑ. Για τον Harpoon και το JASSM, η μέχρι σήμερα εμπειρία προδιαθέτει ότι τα πράγματα θα είναι αλλού δύσκολα και αλλού… δυσκολότερα. Έκδοση του AGM-84 έχει προμηθευτεί και η Τουρκία την περασμένη δεκαετία (AGM-84K SLAM-ER) σε 50 μονάδες, οπότε στο πλαίσιο της διατήρησης των ισορροπιών που πάντα τηρεί η αμερικανική εξωτερική πολιτική, εκτιμάται ως εξαιρετικά πιθανή η αποδέσμευση του όπλου (εμβέλεια 270 περίπου χιλιομέτρων) και για την Ελλάδα…
Εκεί που τα πράγματα θα είναι εξαιρετικά δύσκολα, είναι σε ότι έχει να κάνει με την αποδέσμευση του JASSM. Οι ΗΠΑ την είχαν κατ΄ επανάληψη αρνηθεί απαντώντας σε αιτήματα της ελληνικής πλευράς στο παρελθόν. Άλλα ζωτικής σημασίας, στρατηγικού χαρακτήρα όπλα που θα μπορούσε να ζητήσει η Ελλάδα από τις ΗΠΑ τόσο για τα αναβαθμισμένα F-16V όσο και για τα F-35A στο μέλλον, είναι τα AGM-158C LRASM (Long Range Anti-Ship Missile) και JSM (Joint Strike Missile) αντίστοιχα.
O αερομεταφερόμενος JSM (Joint Strike Missile), είναι όπλο οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλήγματος που προέρχεται από τον NSM (Naval Strike Missile) της νορβηγικής Kongsberg (προωθείται στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ σε συνεργασία με την Raytheon), o οποίος πλέον εντάσσεται σε υπηρεσία σε μονάδες του Ναυτικού των ΗΠΑ. Πρόκειται για όπλο που αυξάνει κατακόρυφα τη φονικότητα του F-35, εναντίον σταθερών χερσαίων στόχων καλά προστατευμένων, αλλά και εναντίον μονάδων επιφανείας (λειτουργεί και ως αντιπλοϊκός…). Από τη στιγμή που μπορεί να μεταφερθεί εσωτερικά στις καταπακτές οπλισμού, δεν αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας του μαχητικού (stealth) και δεδομένου ότι μπορεί να πλήξει στόχους με ακρίβεια από μεγάλες αποστάσεις, το καθιστά πραγματική πλατφόρμα στρατηγικών δυνατοτήτων. Εννοείται ότι η ελληνική πλευρά θα πρέπει να επιδιώξει με κάθε τρόπο την αποδέσμευση του όπλου, στις διαπραγματεύσεις για την προμήθεια F-35…
Κι εδώ είναι που επίσης θα πρέπει να ασκηθούν πιέσεις, προκειμένου να γνωστοποιηθούν έγκαιρα οι προθέσεις των ΗΠΑ στο ζήτημα αυτό (δεν αναμένεται να είναι διαφοροποιημένες σε σχέση με το παρελθόν…), δεδομένου ότι σε περίπτωση άρνησης θα πρέπει να εξεταστούν φυσικά οι ευρωπαϊκές εναλλακτικές τόσο σε αντιπλοϊκά αερομεταφερόμενα όπλα, όσο και σε όπλα οριζόντιας πλεύσης, μακρού πλήγματος…
Αυτή η προοπτική αποτελεί και ένα ισχυρό διαπραγματευτικό “χαρτί” για την ελληνική πλευρά σε συνδυασμό με τη συντονισμένη δράση του ελληνικού -και όχι μόνο- λόμπι στην Ουάσιγκτον, το οποίο αν κρίνουμε από τις μεγάλες επιτυχίες των τελευταίων ετών, μπορεί να κάνει θαύματα...
Και μια συμβουλή-προτροπή προς το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (ΓΕΑ): Έχουμε αεροπορικό ακόλουθο στην Ουάσιγκτον, όταν έρθει -αν δεν έχει ήδη- η ώρα, ενημερώστε για τον “αντικειμενικό σκοπό”, για την επιδίωξη και ζητήστε συνδρομή. Αν ήδη γίνεται, ένα μεγάλο μπράβο… Υπάρχει και σε διπλωματικό επίπεδο πολλαπλασιαστής ισχύος. Μην το ξεχνάμε.
Όπως αντιλαμβάνεστε το ζήτημα της απόκτησης του F-35 Lightning II από την Ελλάδα έχει πολλές παραμέτρους και πτυχές που θα πρέπει να καλυφθούν. Σε κάθε περίπτωση, για να εκμεταλλευτεί η Πολεμική Αεροπορία το 100% των δυνατοτήτων του θα πρέπει οπωσδήποτε να ομογενοποιήσει το στόλο των F-16 που διαθέτει αφενός και αφετέρου να τα εξοπλίσει με πραγματικά σύγχρονα συστήματα και όπλα. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα μιλάμε για ημίμετρα και περιττή σπατάλη πολύτιμων κονδυλίων.
– Το πέρασμα στην επιχειρησιακή φιλοσοφία του μέλλοντος…
Σε παλαιότερο σημείωμά μας είχαμε επισημάνει την προοπτική δημιουργίας Κυπριακής Αεροπορίας, μέσω της αγοράς και του εκσυγχρονισμού των 32 μαχητικών F-16C/D Block 30 της Πολεμικής Αεροπορίας. Πέρα από το ότι η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να πάρει τη μεγάλη απόφαση, δεδομένου ότι οι περιστάσεις και οι συνθήκες το απαιτούν, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε ότι το επιχειρησιακό όφελος σε περίπτωση ένταξης του F-35A σε ελληνική υπηρεσία, θα είναι διπλό.
Χρήστος Μαντζιάρης : Ο ΦΠΑ είναι συμφορά για τον λαό και την Οικονομία, αλλά πηγή ισχύος και εξουσίας για τις Κυβερνήσεις (Πίνακες)
Θα είναι όφελος και για την Ελλάδα και για την Κυπριακή Δημοκρατία. Για τον πολύ απλό λόγο ότι ακόμα και αν εκσυγχρονιστεί σε επίπεδο Block 50+ Advanced (κινητήρας GE F110) με τα απάρτια που θα προκύψουν από την αναβάθμιση των Block 52+ και Block 52+ Advanced, το Block 30 σε κυπριακή υπηρεσία θα μπορεί να συνεργαστεί -μέσω Link 16- με τα ελληνικά F-35 σε εξόδους αέρος-αέρος και αέρος-εδάφους. Η απόκτηση του F-35A λοιπόν δεν αρκεί σε καμία περίπτωση αν δεν συνδυαστεί με εκσυγχρονισμό -επαναλαμβάνουμε- του συνόλου των F-16.
Σήμερα το κόστος ανά ώρα πτήσης του τελευταίου είναι κατά προσέγγιση το ένα τρίτο σε σχέση με το αντίστοιχο του F-35A! Ακόμα και όταν το νούμερο αυτό πέσει κάτω από τα 25.000 δολάρια (ανά ώρα πτήσης), όπως έχει υποσχεθεί ο κατασκευαστής στο μέλλον, πάλι θα είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό του F-16. Τι σημαίνει αυτό γενικά για την ελληνική αμυντική μηχανή…
Πολύ απλά, ότι το F-35 δεν είναι κατάλληλο για να κυνηγάει καθημερινά Τούρκους στο Αιγαίο. Σε αυτό τον ρόλο θα συνεχίσουν να αξιοποιούνται τα Mirage 2000 και F-16. Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος στο πλαίσιο συνδυασμένων αεροπορικών επιχειρήσεων. Μπορεί δηλαδή επί παραδείγματι να ηγείται ενός σχηματισμού F-16, τα οποία θα ακολουθούν από απόσταση.
Χάρη στα χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας (stealth) θα μπορεί να παραμένει ανεντόπιστο με το ραντάρ του κλειστό, λαμβάνοντας στοιχεία στοχοποίησης (μέσω Link 16) για τα εχθρικά μαχητικά που θα προσεγγίζουν, από τα φίλια F-16 πίσω του.
Θα μπορεί να εκτοξεύσει έτσι μέχρι και τέσσερις AIM-120D ή ΑΙΜ-260 (μελλοντικά έξι με βάση τα ανακοινωθέντα από την LM…), τον πύραυλο νέας γενιάς των ΗΠΑ που τέλει υπό ανάπτυξη, ή περισσότερους Peregrine, χωρίς να έχει γίνει αντιληπτό από τα εχθρικά μαχητικά και επομένως χωρίς να μπορεί να στοχοποιηθεί από αυτά…
H πιστοποίηση του ευρωπαϊκού πυραύλου αέρος-αέρος, μέσης-μεγάλης ακτίνας METEOR στο αμερικανικό μαχητικό 5ης γενιάς F-35 είναι μία ζωτικής σημασίας εξέλιξη για την Ελλάδα και την Πολεμική Αεροπορία. Και λέμε “εξέλιξη” γιατί ήδη ως διαδικασία έχει ξεκινήσει από τους Άγγλους, επάνω στα δικά τους F-35B. To όπλο αυτό έχει μεγαλύτερη ακτίνα και με βάση τα στοιχεία που έχει αποδεσμεύσει ο κατασκευαστής (MBDA) μεγαλύτερη φονικότητα σε σχέση με τον αμερικανικό AIM-120 AMRAAM, ακόμη και στην νεότερη έκδοση. Τον ΑΙΜ-120D…
Ο συνδυασμός αυτός μπορεί να λειτουργήσει και ανάποδα. Το F-35 μπορεί δηλαδή να βρίσκεται πίσω από τα φίλια F-16 και να τα τροφοδοτεί με στοιχεία στοχοποίησης, παραμένοντας και πάλι αθέατο. Άλλωστε η νέα αυτή φιλοσοφία συνδυασμένων (συνεργιστικών) επιχειρήσεων, έχει υιοθετηθεί από όλους ανεξαιρέτως τους κατασκευαστές και τις μεγάλες αεροπορικές δυνάμεις για το μέλλον.
Τόσο το F-35, όσο και τα υπό ανάπτυξη μαχητικά FCAS και Tempest στην Ευρώπη, θα έχουν στο μέλλον τη δυνατότητα να λειτουργούν ως πλατφόρμες καθοδήγησης μη επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία θα προπορεύονται είτε στο πλαίσιο επιχειρήσεων αέρος-αέρος, είτε αέρος-εδάφους.
Μία τέτοια συνδυασμένη αεροπορική επιχείρηση, μπορεί δύσκολα να “στηθεί” στον κλειστό χώρο του κεντρικού Αιγαίου για τον πολύ απλό λόγο ότι οι αποστάσεις είναι μικρές και οι χρόνοι εντοπισμού, στοχοποίησης και εμπλοκής για βολές BVR, εξαιρετικά περιορισμένοι.
Στο νοτιοανατολικό Αιγαίο όμως, μεταξύ Κρήτης και Ρόδου, όπως και στην τεράστια θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, το δεδομένο αυτό δεν ισχύει, οπότε οι συνθήκες είναι ιδανικές για καλά σχεδιασμένες τακτικές BVR (Beyond Visual Range). Μέσω δε τέτοιου είδους επιχειρήσεων αέρος-εδάφους και αέρος-επιφανείας, το F-35 σε συνδυασμό με το F-16V μπορούν να επιτύχουν καθολική επικράτηση έναντι των μαχητικών της ΤΗΚ, αλλά και του S-400, με διεισδύσεις από μικρό ύψος (Hi-Lo-Lo ή Lo-Lo-Lo).
