© AP Photo / Matias Delacroix
Άτομα με σημαία βενεζουέλας στο Caracas
Αμερικανοί ειδικοί και δημοσιογράφοι δεν αφήνουν την προσπάθεια να καταλάβουν τους λόγους της Αμερικανικής ήττας στη Βενεζουέλα: η αποτυχία του «προέδρου της Βενεζουέλας» Juan Guaidó, αναγνωρισμένου από το State Department, η οποία αποδείχθηκε πολύ οδυνηρή για την περηφάνια της Ουάσινγκτον. Η ήττα “στην πίσω αυλή των Ηνωμένων Πολιτειών”, και υπό την ιδιότητα αυτή, πολλοί υπερπόντιοι εμπειρογνώμονες αντιλαμβάνονται ολόκληρη τη Νότια Αμερική, είναι οδυνηρά διπλασιασμένη. Ο κύριος ένοχος των Αμερικανικών προβλημάτων στο Καράκας έχει ήδη εντοπιστεί, αλλά οι δημοσιογράφοι της κορυφαίας αμερικανικής επιχειρηματικής έκδοσης The Wall Street Journal προχώρησαν περισσότερο και ανακάλυψαν το τρομερό: αποδεικνύεται ότι ένας ολόκληρος συνασπισμός χωρών εργάστηκε ενάντια στα σχέδια της Ουάσινγκτον στη Βενεζουέλα, ορισμένοι από τους οποίους είναι τυπικά πιστοί σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η διάγνωση από τους οικονομικούς δημοσιογράφους μοιάζει με ετυμηγορία για την εξωτερική πολιτική που ανέπτυξαν τα Washington Hawks.
“Η διοίκηση του Trump υποτίμησε τι υποστήριξη θα ελάμβανε ο Πρόεδρος Nicolás Maduro από τη Ρωσία και την Κούβα, καθώς και από συμμάχους των ΗΠΑ”, γράφουν οι αναλυτές που μελέτησαν προσεκτικά πώς οι νόμιμες αρχές της Βενεζουέλας ήταν σε θέση να αντέξουν οικονομικές κυρώσεις και τις διπλωματικές πιέσεις του δυτικού κόσμου.
Εκτός από την απροσδόκητη φερεγγυότητα των δυνάμεων ασφαλείας της Βενεζουέλας, για την οποία γράψαμε ήδη και ποιοι Αμερικανοί εμπειρογνώμονες διαμαρτυρήθηκαν επανειλημμένα, για την διάσωση του Καράκας από την χρωματιστή επανάσταση και την οικονομική κατάρρευση το περιοδικό Wall Street Journal προτείνει πολλά βασικά συστατικά: τις κυρώσεις, την βοήθεια από την Κούβα για την οργάνωση του έργου των ειδικών υπηρεσιών, την Τουρκική προθυμία να εργαστεί ως χρηματοπιστωτικός ενδιάμεσος και την επιθυμία δύο συμμάχων των ΗΠΑ στην Ασία να αγοράσουν πετρέλαιο της Βενεζουέλας παρά τις κυρώσεις και την οργή του State Department.
Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί πού τελειώνει η πραγματική ανάλυση των χρηματοοικονομικών και εμπορευματικών ροών και όπου αρχίζει η έντονη αντιρωσική και άλλη προπαγάνδα, αλλά είναι ασφαλές να πούμε ότι στο κύριο τμήμα του υπερπόντιου πεδίου πληροφόρησης θα υπάρχει τώρα μια εκδοχή που όλοι εργάζονται ενάντια στην Ουάσινγκτον, ίσως με εξαίρεση τους πιστούς τραπεζίτες του Λονδίνου που έχουν «παγώσει» τα χρυσά αποθέματα της Βενεζουέλας.
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η κρίση της Βενεζουέλας δεν είναι «ζήτημα ζωής και θανάτου» για τις υπό όρους Τουρκία ή την Ινδία, πράγμα που σημαίνει ότι οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι οι προσπάθειές τους προς την κατεύθυνση της Νότιας Αμερικής υποβάλλονται σε αποφασιστικό σαμποτάζ από τους συμμάχους όχι επειδή δεν υπάρχει άλλη διέξοδος, αλλά επειδή δεν υπάρχει πια ο προηγούμενος φόβος για τον «παγκόσμιο ηγεμόνα».
Το περιοδικό Wall Street αναφέρει μια μάλλον εντυπωσιακή λίστα (αναπόδεικτες) κατηγορίες εναντίον ενός ευρέος φάσματος των γεωπολιτικών παικτών.
Σύμφωνα με μια ανάλυση της The Wall Street Journal που βασίζεται στη βάση δεδομένων Import Genius, σχεδόν το ήμισυ του αργού πετρελαίου που εξήχθη από τη Βενεζουέλα στην Ινδία εννέα μήνες μετά την επιβολή των Αμερικανικών κυρώσεων αποκτήθηκε από ινδική κοινοπραξία με το ρωσικό πετρελαϊκό γίγαντα Rosneft.
Σύμφωνα με τις εμπορικές εκθέσεις της Βενεζουέλας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εισήγαγαν χρυσό περίπου $1.000.000.000 από τη Βενεζουέλα από την εισαγωγή των “χρυσών κυρώσεων” στα τέλη του 2018. Οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ αναφέρουν ότι τα πραγματικά ποσά είναι πολύ υψηλότερα με βάση στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο χρυσός της Βενεζουέλας εγκαταλείπει τη χώρα και μεταμφιέζεται ως χρυσός από την Κολομβία, την Ουγκάντα και άλλες χώρες.
“Η Τουρκική Πρεσβεία στην Ουάσινγκτον αρνείται κάθε εμπόριο πετρελαίου ή χρυσού με τη Βενεζουέλα, η οποία διεξήχθη κατά παράβαση των Αμερικανικών κυρώσεων.” Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αντικατοπτρίζουν τα γεγονότα, αλλά είναι μόνο υποθέσεις και φήμες “, δήλωσε ο εκπρόσωπος της πρεσβείας. Η Ρωσική Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον αρνήθηκε να σχολιάσει. Η πρεσβεία ανέφερε προηγούμενες δηλώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών που επέκρινε τις ΗΠΑ για παρεμβολή στις υποθέσεις της Βενεζουέλας. Οι υπάλληλοι από την Ινδία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν ανταποκρίνονται σε αιτήματα για σχόλια.
Φαίνεται ότι για όλα τα αμερικανικά προβλήματα προτείνεται μια απλή λύση: να επιβληθούν κυρώσεις σε όλες τις χώρες και επιχειρήσεις που εμποδίζουν τις ΗΠΑ να «στραγγαλίσουν» τη Βενεζουέλα και στη συνέχεια η Ουάσιγκτον θα πετύχει. Οι εμπειρογνώμονες από το Υπουργείο Εξωτερικών και τη διοίκηση του Donald Trump αποδείκνυαν έντονη αμφιβολία για την αποτελεσματικότητα της «σφαίρας κυρώσεων», η οποία δεν λειτουργεί πλέον σαν μαγικό ραβδί της εξωτερικής Πολιτικής. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πράγματι υποστηρικτές των αυστηρότερων κυρώσεων εναντίον όλων των εταίρων της Βενεζουέλας στην Ουάσινγκτον (και αυτό δεν αποτελεί έκπληξη), οι αντίπαλοι αυτής της προσέγγισης σημειώνουν ότι χωρίς την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αρνείται να επιβάλει παρόμοιους περιορισμούς, τίποτα δεν θα λειτουργήσει. Επιπλέον, οι προσπάθειες να ασκηθούν πιέσεις στους Αμερικανούς συμμάχους, οι οποίοι αγοράζουν πετρέλαιο της Βενεζουέλας και ενεργούν ως ενδιάμεσοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί για το Καράκας, πίσω από το υπουργείο Εξωτερικών, θα πλήξουν ταν Αμερικανικά συμφέροντα σε άλλες περιοχές, για παράδειγμα στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή συνολικά. Από αυτές τις συζητήσεις των πηγών υψηλού επιπέδου της The Wall Street Journal προκύπτει μια μάλλον αστεία εικόνα: το Υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να ασκήσει πίεση στην υπό όρους Ινδία, ώστε να μην αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν, αλλά να διασφαλίσει ότι η υπό όρους Ινδία δεν θα αγοράζει πετρέλαιο ούτε από το Ιράν όταν θα σταματήσει να παίρνει από την Βενεζουέλα. Παρόμοια προβλήματα προκύπτουν και με άλλες χώρες, οι οποίες θεωρούνται αρκετά πιστές εταίροι της Ουάσινγκτον. Αυτή η πίστη είναι κυρίως δηλωτική.
Το γεγονός ότι ένας από τους αντιφρονούντες της Βενεζουέλας, ο οποίος τώρα εργάζεται ως αναλυτής σε μια από τις ξένες ομάδες προβληματισμού, παραπονιέται στους δημοσιογράφους ότι «η αλλαγή του καθεστώτος χωρίς τη χρήση στρατιωτικής δύναμης είναι δύσκολη» και παρόλο που ο Trump έχει επανειλημμένα υπαινιχθεί τη δυνατότητα μιας βίαιης λύσης σε αυτό το νοτιοαμερικανικό πρόβλημα, η πραγματική έναρξη της στρατιωτικής παρέμβασης είναι σχετικά μικρή. Υπάρχουν πάρα πολλές δυσκολίες στην οικοδόμηση αυτής της εικόνας και ακόμη και με στρατιωτικές δυσκολίες (όπως ο αντάρτικος πόλεμος στη ζούγκλα της Βενεζουέλας, για παράδειγμα) που θα προκαλέσει μια προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος με αυτό τον τρόπο.
Ωστόσο, η ανάλυση της The Wall Street Journal παρέχει λόγους αισιοδοξίας. Μόνο – για την αισιοδοξία των αντιπάλων των ΗΠΑ. Εκπληκτικά, οι καλύτεροι οικονομικοί και πολιτικοί αναλυτές του Αμερικανικού τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν παρατηρούν ίσως τη σημαντικότερη πτυχή της αποτυχίας του φιλοαμερικανικού πραξικοπήματος στο Καράκας – και είναι πολύ πιθανό ότι οι πολιτικοί της Ουάσινγκτον δεν είναι επίσης έτοιμοι να παραδεχτούν το κύριο πρόβλημα τους. Οι τεχνολογίες χειραγώγησης της πολιτικής και της κοινής γνώμης με τη βοήθεια των κοινωνικών δικτύων ήταν τόσο αποτελεσματικές από την άποψη της οργάνωσης των χρωματικών επαναστάσεων που σταδιακά κυριαρχούσαν στον τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα κατέστησαν κλειδί και, γενικά, επαρκή προϋπόθεση για την ανατροπή οποιασδήποτε κυβέρνησης που δεν ταιριάζει στην Ουάσιγκτον.
Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, αυτό φαίνεται ιδιαίτερα σαφές. Από την άποψη των μέσων μαζικής επικοινωνίας και των κοινωνικών δικτύων, ο Juan Guaidò κάνει σπουδαίο και τα selfies και οι βιντεοσκοπήσεις του στο πλαίσιο ενός αγώνα με χιλιάδες υποστηρικτές που δημοσιεύτηκαν από το Reuters, φαίνονται πραγματικά εντυπωσιακά, αλλά υπάρχει μια απόχρωση που κανείς δεν κρύβει και που για κάποιο λόγο δεν ενοχλεί κανέναν: ότι αυτές οι βιντεοσκοπήσεις έλαβαν χώρα στη Μαδρίτη και όχι στο Καράκας. Πρόκειται για μια πολύ περίεργη πολιτική νίκη.
Την ίδια στιγμή, το Bloomberg αναφέρει (επικαλούμενο τις δικές της πηγές) ότι η κυβέρνηση του Καράκας προετοιμάζει την πώληση έργων παραγωγής πετρελαίου σε ξένες εταιρείες που είναι έτοιμες να εργαστούν στη Βενεζουέλα, δηλαδή εταιρείες από τη Ρωσία, την Ιταλία και την Αργεντινή. Αν αυτό γίνει πραγματικά, θα αποδειχθεί ότι όλες οι προσπάθειες και οι επενδύσεις της Ουάσινγκτον στην χρωματιστή επανάσταση για να αποκτήσουν τον έλεγχο του πετρελαίου της Βενεζουέλας οδήγησαν σε ένα παράδοξο και πιο ταπεινωτικό αποτέλεσμα για τις Ηνωμένες Πολιτείες: οι Αμερικανοί δεν θα πάρουν πετρέλαιο, αλλά το Υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να χαίρεται, με ένα πολύ ακριβό και απολύτως άχρηστο που έχει μια σειρά από selfies και χιλιάδες αρετές, ψεύτικο “πρόεδρο της Βενεζουέλας”.
Αν αυτό συνεχιστεί περαιτέρω, τότε οι «αντιλαϊκοί δικτάτορες» του πλανήτη απλά θα γελούν στις μελλοντικές προσπάθειες των Αμερικανικών χρωματιστών επαναστάσεων.
