4 Φεβρουαρίου 1843 πεθαίνει στην Αθήνα από εγκεφαλικό επεισόδιο, σε ηλικία 73 χρόνων, ο Αρχικαπετάνιος της Επανάστασης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.Το νεοπαγές Ελληνικό Βασίλειο με τον βασιλιά Όθωνα και όλο το Έθνος υποκλίθηκαν στον τάφο του και στην μνήμη του!
Ο πολυτάραχος βίος του και η πλούσια επαναστατική του δράση καταλαμβάνουν πολλές σελίδες της ιστορίας μας.Οι πολεμικές του ικανότητες και η στρατηγική του ιδιοφυΐα αναγνωρίστηκαν από εχθρούς,φίλους και αντιπάλους και τον ανέδειξαν πολύ νωρίς σε ηγέτη της Επανάστασης,σε Αρχιστράτηγο του αγώνα…
Οι πολιτικές του αρετές όμως αμφισβητήθηκαν έντονα από τους συγχρόνους του και σύντομα βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων πολιτικών παθών και αιματηρών συγκρούσεων,που πήραν την έκταση εμφυλίων πολέμων.-Στην πρώτη μάλιστα εμφύλια σύγκρουση ατύχησε να ζήσει τον θάνατο του υιού του Πάνου,από χέρι και βόλι Ελληνικό!-Στην διάρκεια αυτών,και αργότερα έγινε στόχος βαρύτατων κατηγοριών και συκοφαντιών,λοιδορήθηκε,συνελήφθη,φυλακίστηκε και καταδικάστηκε αρκετές φορές,την τελευταία φορά μάλιστα επί Αντιβασιλείας, σε θάνατο!-Αμνηστεύθηκε από τον νεαρό βασιλιά Όθωνα και αποκαταστάθηκε και του απενεμήθησαν ανάλογα τιμητικά αξιώματα για την προσφορά στην Επανάσταση,στην Πατρίδα και στο Έθνος!
Το νεοσυσταθέν Ελληνικό κράτος τον τίμησε δεόντως στα ύστερα χρόνια του βίου του,αντάξια με την μεγάλη προσφορά του.
-Στρατηγός,Γερουσιαστής,Σύμβουλος του Στέμματος…Έφιππος σε σύμπλεγμα αγάλματος εμπρός από την (Παλαιά) Βουλή…Πλατείες και δρόμοι στις πόλεις μας έλαβαν το όνομά του…Το πορτραίτο του πρώτο μεταξύ όλων των ηρώων της Επαναστάσεως σε όλες τις σχολικές αίθουσες.Απόλυτος σεβασμός στην μνήμη του που ταυτίσθηκε στην συνείδηση του Έθνους με τον αγώνα της ανεξαρτησίας…Η πατρίδα δεν τον αγνόησε!-Η δε μνήμη του διαιωνίστηκε με σεβασμό μέχρι τις μέρες μας.Άλλοι αγωνιστές δυστυχώς δεν αξιώθηκαν ανάλογης δικαίωσης.
-Αλλά προσωπικά,για μένα τουλάχιστον,ήρωας αληθής και άξιος μεγαλύτερου σεβασμού είναι ο ανώνυμος αγρότης και μικρο-επαγγελματίας που έγινε πολεμιστής,και θυσίασε ασφάλεια, περιουσία,οικογένεια και τον ίδιο τον εαυτόν του γνωρίζοντας ότι ακόμη και η επιτυχής έκβαση και δικαίωση του αγώνα δεν θα ταυτίζονταν και με την προσωπική του δικαίωση.-Ότι του αναλογούσε μόνο μερίδιο στην απώλεια,στην καταστροφή και στην ανωνυμία και όχι μέρισμα στην επιτυχία!-Είμαι βέβαιος ότι σε αυτό θα συμφωνούσε και ο Γέρος του Μωριά!
-Σε αυτόν τον αγώνα,για ελευθερία και πατρίδα, αλλά και σε όλους τους αγώνες που έδωσε το Έθνος έκτοτε!
KON MAR
