Για να μιλήσει κάποιος για το Θεό, πρέπει να τον έχει γνωρίσει μέσα από την τήρηση των εντολών Του, ή την προσοχή της συνειδήσεως του. Θα πρέπει πρώτα να προηγηθεί η Θεοκοινωνία ως βίωμα και κατόπιν το κήρυγμα.
Τι είπε ο Κύριος: Ο ποιήσας και διδάξας.
Η λέξης θεωρία, σημαίνει κατά την πνευματική της ερμηνεία, ορώ τον Θεό, πράγμα εφικτό στον άνθρωπο, που έχει βάλει τα θεμέλια των αρετών για να του αποκαλυφθεί ο Θεός.
Ο Θεός μας αγγίζει όλους, αφού απ΄αυτόν προήλθαμε, δική του είναι η ψυχή μας και η έμφυτη τάση της ανάτασης της προς τον δημιουργό είναι κάτι το έμφυτο και την έχουν όλοι οι άνθρωποι.
Τι πιο φυσικό όταν ο άνθρωπος βάλει σκοπό να καθαρίσει την ψυχή του από τα πάθη και τις αδυναμίες, ούτως ώστε να βάλει στη θέση τους, τις αρετές με κορωνίδα την ταπείνωση και την αγάπη, να αρχίσει να βιώνει τις ενέργειες της αγάπης του Θεού που είναι πολλές.
Λέει ο Χριστός: Όποιος κατέχει τις εντολές μου και τις τηρεί, αυτός είναι που με αγαπά. Και θα αγαπηθεί από τον Πατέρα μου και από Εμένα και θα έρθουμε να κατοικήσουμε μέσα του, θα κάνουμε κατοικητήριο την ψυχή του.
Και αλλού πάλι: Η Βασιλεία μου είναι μέσα σας ( ο ίδιος δηλαδή) και αυτή να ζητάτε και εγώ όλα τα άλλα θα σας τα δώσω (υλικά και Ουράνια).
Επομένως είναι αντιευαγγελικό αυτά που ακούμε από υποτίθεται πνευματικούς, ηγουμένους και Δεσποτάδες, ότι ο Χριστός εμφανίζεται μόνο στους Αγίους και σε μια εποχή πολύ
μακριά από εμάς. Ακόμα και από μοναχούς τα ακούμε με χρόνια στην καλογερική, από το Άγιο Όρος.
Θέλω να αποσαφηνίσω, την σφαλερή τοποθέτηση των λογίων εκ των θεολογικών σχολών, που δεν έχουν πράξη-βίωμα, ότι ο Χριστός δεν μιλάει στον άνθρωπο!!
Η Ορθοδοξία στο πέρασμα των αιώνων δέχθηκε αλλεπάλληλα χτυπήματα, ειδικά στην εποχή του Όθωνα με τους Ρότσιλντ και τους Μασόνους Βαυαρούς. Από τότε έχει επηρεαστεί από το δυτικό πνεύμα του ανθρωποκεντρισμού και της εκλογίκευσης, σε σημείο μετά από 100 χρόνια Οικουμενισμού, αλλοτρίωσης και συνεχούς επικοινωνίας με τους δυτικούς, να φτάσουνε σε σημείο να αμφισβητούν τα αυτονόητα, ότι δηλαδή ο Χριστός είναι μέσα μας, αγωνιά να του μιλάμε, απαντά πάντα με πολλούς τρόπους.
Υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις που ο Χριστός μιλάει ο ίδιος μέσα στο νου του ανθρώπου, αλλά και πιο σπάνια εμφανίζεται ο ίδιος στον άνθρωπο, είτε του μιλάει είτε όχι. Και γι΄αυτό το «σπάνια», υπεύθυνοι είμαστε εμείς οι απρόθυμοι να τον αγαπήσουμε και να τον καλέσουμε.
Λέμε ότι κάποιος έχει προορατικό, διορατικό και προφητικό χάρισμα. Δεν σας εξηγούν όμως τι είναι αυτά τα χαρίσματα.
Πήγαινε κάποιος σε έναν άγιο και άκουγε στην πρώτη συνάντηση μαζί του το όνομα του, ενώ δεν τον γνώριζε. Πως το ήξερε;
Ο Θεός φυσικά το έλεγε στους Αγίους, και αυτά τα χαρίσματα που ανέφερα, ουσιαστικά είναι συνήθως ο Χριστός που μιλάει μέσα στο νου του αγίου και λέει στον αγαπημένο του, ότι χρειάζεται για να βοηθήσει τα άλλα τα παραστρατημένα παιδιά Του!
Ο Θεός ως τρισυπόστατος, έχει τρία πρόσωπα. Πατήρ Υιός και Άγιο Πνεύμα. Η Εκκλησία, η όντως Εκκλησία έχει θεσμοθετήσει προσευχές και στα τρία πρόσωπα. Επί παραδείγματι.
Στον Πατέρα: Πάτερ υμών ο εν τους ουρανοίς……
Στον Υιό: Χριστέ το φως το αληθινόν το φωτίζον και αγιάζον…… (Α΄ώρα).
Στο Άγιο Πνεύμα: Βασιλεύ Ουράνιε…..
Το Άγιο Πνεύμα φωτίζει όλους μας, κατά το μέτρο της δεκτικότητάς μας, ο Υιός Λόγος μας μιλάει, ήρθε μας μίλησε και συνεχίζει να μας μιλάει και ο Πατέρας μιλάει, γιατί είναι ένα με τον Υιό. Δεν μπορεί να μιλάει μόνο το Άγιο Πνεύμα (φωτισμός) και τα άλλα δύο ομοούσια πρόσωπα να σιωπούν στο πλάσμα τους.
Αρκετά άτομα μου είχαν κάνει παράπονα για τους πνευματικούς τους, που όταν τους ανέφεραν μία Θεοφάνια στην ζωή τους, μία έντονη επίσκεψη Χάριτος Θεού, οι εξομολόγοι για να μην τους λέω πνευματικούς αφού στην πράξη δεν είναι, απέρριπταν αυτές τις περιπτώσεις ως διαβολικές.
Πιστεύω για δύο λόγους. Ό ένας γιατί οι ίδιοι ίσως δεν είχαν ποτέ ανάλογου είδους περιστατικά και ο δεύτερος από εγωισμό, γιατί αυτοί έχουν δύο πτυχία και Θεό δεν βλέπουν!! Πως είναι δυνατόν να βλέπει ή να ακούει η γιαγούλα η αγράμματη, και όχι εμείς οι σπουδασμένοι, λένε!!
Θεμέλια της Θεο-λογίας είναι η πράξης, μέσα από την τήρηση των εντολών του Θεού, της μετανοίας, της προσευχής, της ταπείνωσης, της αγάπης, της αυτοθυσίας.
Τότε ο εύσπλαχνος Χριστός συγκινείται και θέλει να αγκαλιάσει το πλάσμα Του από χαρά γιατί ταυτίζεται με Αυτόν στα έργα. Επίσης γιατί θέλει να ανταμείψει το κόπο και την θυσία.
Αυτές τις ενέργειες της αγάπης του Χριστού πολλοί χριστιανοί τις αισθάνονται. Όπως, γαλήνη, χαρά, δάκρυα, αυτομεμψία, αγάπη για όλο τον κόσμο, κ.ά. Εδώ δηλαδή έχουμε μία επίσκεψη του Θεού μέσα μας που αγγίζει και την σωματική μας ύπαρξη.
Τον Χριστό στην άλλη ζωή όσοι πάμε κοντά Του, θα τον βλέπουμε κάθε στιγμή, σε όποιο επίπεδο χώρου ή οποιαδήποτε πνευματική εσωτερική κατάσταση βρισκόμαστε. Θα συνομιλούμε μαζί Του εφόσον το επιθυμούμε και αυτός θα μας απαντά, μέσα στο νου μας. Η σχέση μας θα είναι όπως του υιού με τον πατέρα.
Αυτή η σχέση ξεκινάει απ΄αυτόν το ψεύτικο κόσμο, αφού ο Χριστός στην πρώτη εντολή Του, ζητάει το νουν και την καρδιά μας.
Εκεί στον αληθινό κόσμο, Αυτός θα είναι ο ήλιος και δεν θα υπάρχει ούτε σκότος, ούτε διάβολος.
Άκουσα να λένε το παράδοξο, ότι μόνο ο σατανάς μιλάει στο νου του ανθρώπου και όχι ο Χριστός, ή μόνο το Άγιο Πνεύμα, φωτίζει! Αυτά τα λένε αυτοί που δεν γνωρίζουν και δικαιολογημένα, γιατί δεν βιώνουν. Είναι δηλαδή θεολόγοι των πανεπιστημίων!
Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα πλήγματα που έχει δεχθεί ο Ορθοδοξία, και έχει μπει εντέχνως στα σπλάχνα της και τώρα έχει απλώσει τα πλοκάμια του μέσω σπουδασμένων Ηγουμένων (το κακό θα σας βρει από τους διαβασμένους – Αγ. Κοσμάς), σε όλες τις μονές!
Ο κάθε άνθρωπος δέχεται λογισμούς από τρεις πηγές. Η μία και η σπανιότερη είναι του Θεού, η δεύτερη του διαβόλου και η Τρίτη του εαυτού μας. Εξαρτάται φυσικά και από την πνευματική κατάσταση του καθενός.
Μα όταν ο Θεός βρει το κατάλληλο έδαφος στην ψυχή κάποιου παιδιού του, δηλαδή προπάντων άπτωτη ταπείνωση και ευσπλαχνία, μιλάει για χάρη των άλλων παιδιών Του, που δεν έχουν τις ανάλογες αρετές για να πάει και σε αυτούς να μιλήσει.
Έχουμε και περιπτώσεις, όπου την φωνή του Χριστού την ακούνε και πρώην αμαρτωλοί άνθρωποι, όπως ο Απόστολος Παύλος, όταν ο Κύριος του είπε: Σαούλ Σαούλ γιατί με καταδιώκεις. Για λόγους μετανοίας.
Θυμηθείτε τι είπε ο Χριστός, ως άσαρκος Λόγος, στον νου του Μωυσή, όταν αυτός με τον ενδιάθετο λόγο, χωρίς να ανοίξει το στόμα του, τον παρακαλούσε να ελεήσει τους ανυπότακτους Ισραηλίτες. Μωυσή Μωυσή τι βοάς προς με!
Γνωρίζω κάποιους χαρισματούχους απλούς ανθρώπους αυτή τη στιγμή που τους μιλάει ο Χριστός και μάλιστα μας μεταφέρει και προφητικά μηνύματα για αυτά που ζούμε ήδη και θα συμβούν σύντομα. Αυτό είναι μωρία για τους «σοφούς» των σχολών!
Υπάρχει και ένας τρόπος Θεοκοινωνίας του ανθρώπου που είναι ανώτερος, από το να ακούς την φωνή του Θεού καθαρά μέσα σου και αυτός είναι η καρδιακή προσευχή του Ιησού, η οποία ξεκινά από την προφορική καταλήγει στην νοερά και κατά χάρη Θεού εξελίσσεται σε καρδιακή!
Εκεί ο Χριστός ταυτίζεται με την καρδιά του αγαπημένου Του που τον αναζητά ώρες και μέρες και εισέρχεται εντός αυτής. Η καρδιά τότε σε κάθε χτύπο της λέει μόνη της «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με». Η άκρα μακαριότης του ανθρώπου.
Η ψυχή τότε δεν ζει σε αυτόν τον κόσμο, χάνει την βαρύτητα του σώματος, δεν έχει καμία επιθυμία για το γήινα, καμία διάθεση για συνομιλίες και επικοινωνία ανθρώπινη, για ύπνο και φαγητό. Εκεί ο άνθρωπος γνωρίζει τι εστί αγάπη Θεού! Τρέλα
Θεϊκή, επιθυμία για αποκοπή της ψυχής από το σώμα και έξοδος στον Ουρανό, για πάντα. Και όλα αυτά τα χαρακτηριστικά των αποτελεσμάτων της καρδιακής προσευχής του Ιησού, είναι καταγεγραμμένα από χιλιάδες επώνυμους Αγίους.
Αν αυτή η ανώτερη κατάσταση έγινε βιώσιμη από χιλιάδες ακόμα και απλούς χριστιανούς μέσα στον κόσμο, πως δεν μπορεί να μιλάει ο Χριστός σήμερα και πάντοτε στον νού του ανθρώπου;
Λυπάμαι γιατί πάρα μα πάρα πολλοί ρασοφόροι σήμερα δεν είναι βιωματικοί αλλά σπουδασμένοι, με αποτέλεσμα να απορρίπτουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Έτσι λοιπόν με τις εσφαλμένες κρίσεις τους, συγχύζουν, κατακρίνουν, και δεν μπορούν να βοηθήσουν !
Η κατάσταση αυτή δεν προήλθε μόνο λόγω εκοσμίκευσης και συμπόρευσης της Εκκλησίας με τον ψεύτικο υλιστικό κόσμο, αλλά πρωτίστως με σχέδιο εκ των έσω, της Μασονίας, που μετάγγισε την απλότητα των άλλοτε πιστών ποιμένων, σε πολυπλοκότητα θεωρητικών γνώσεων και παχυλών μισθών.
Τα πράγματα όμως θα αλλάξουν στην νέα Ελλάδα μετά τα γεγονότα.
(Η άνωθεν φωτογραφία είναι από την μοναχική μου κουρά το 2002).
