Βλέπουμε σταδιακά, αλλά με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα και ένταση να εκτυλίσσεται στις ημέρες μας το απάνθρωπο σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών με την γνωστή πλέον ονομασία Ατζέντα 21.
Το 2011, τα Ηνωμένα έθνη ανακοίνωσαν ότι «ο οικογενειακός προγραμματισμός, που θα
διασφαλίζεται μέσω μίας σταθερής παροχής αντισυλληπτικών, αποτελεί εθνική προτεραιότητα για την σωτηρία της γυναικείας ζωής»..
Βεβαίως, ο οικογενειακός προγραμματισμός – όπως έχουμε τονίσει σε πολλά άρθρα μας στο pentapostagma.gr – έχει ως άμεσο στόχο τη σταθεροποίηση του παγκόσμιου πληθυσμού αλλά, κυριότερα, ως απώτερο στόχο τη μείωσή του.
Οι ενέργειες της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό «προτρέπουν» συνεχώς τα έθνη-κράτη να μειώσουν τους πληθυσμούς τους μέσω του κανόνα της «παγκόσμιας συμφωνίας». Ο κανόνας αυτός υποδεικνύει και αναδεικνύει την πολιτική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με μία πλήρως ανεστραμμένη λογική, που καθορίζει ποιοί θα πρέπει να να έχουν δικαίωμα στη ζωή και ποιοί όχι.
Βασισμένη στην έκθεση της Επιτροπής Rockefeller, η σταθεροποίηση του πληθυσμού αποτελεί για τους παγκοσμιοποιητές έναν πολυπόθητο στόχο. Μεγάλο εμπόδιο για τα νεοταξικά κέντρα εμφανίζεται ο θεσμός του γάμου, καθώς η αναπαραγωγή πραγματοποιείται εντός της γαμηλιότητας και καθυστερεί τον απάνθρωπο στόχο της μείωσης του πληθυσμού για ολόκληρες δεκαετίες. Με την υπονόμευση όμως του ιερού αυτού θεσμού, και την τελική καταστροφή του, «το πρόβλημά τους θα επιλυθεί»..
Το δικαίωμα στην έκτρωση αποτελεί, ουσιαστικά, τον δούρειο ίππο της Ατζέντας 21. Οι απλοί πολίτες θεωρούν ότι θα πρέπει να έχουν όλες τις ελευθερίες σε μία άκρατα φιλελεύθερη κοινωνία, και η έκτρωση έχει καθιερωθεί πλέον ως μίας αποδεκτή κοινωνιακή κανονιστικότητα.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Ίδρυμα Gates αφιερώνει τόσο μεγάλα χρηματικά ποσά και οργανώνει τόσο ευρείες «εκστρατείες ευαισθητοποίησης», ενώ είναι σαφές ότι ο αριθμός των ανθρώπων που κατοικούν στη γή δεν έχει ουδεμία σχέση με τα προβλήματα της παγκόσμιας οικονομίας….
