Υπάρχει άραγε κάτι χειρότερο από το να είσαι εγκλωβισμένος σε ένα κτίριο ή στο πολυτελές αυτοκινητό σου όντας περικυκλωμένος από μερικές δεκάδες αγριεμένους ανθρώπους που επιθυμούν διακαώς να σε πιάσουν στα χέρια τους;
Μα φυσικά. Το να σε πιάσουν στα χέρια τους και να σε λιντσάρουν. Ο Φίλιππος Σαχινίδης με τον Ευάγγελο Βενιζέλο έβγαλαν τελικά ασπροπρόσωπο το Δημήτρη Παναγούλη ο οποίος όπως οδεύουν τα πράγματα είπε το αυτονόητο. Ότι δηλαδή κάποιοι θα παρακαλούν να τους κρίνει η δικαιοσύνη παρά το αγριεμένο πλήθος.
Το παράδειγμα του δίδυμου Βενιζέλου – Σαχινίδη δεν είναι τυχαίο. Είναι αυτοί που ξέσκισαν τον ελληνικό λαό στα χαράτσια, τα τέλη επιτηδεύματος, τις έκτακτες εισφορές και στο τέλος του “κούρεψαν” με το έτσι θέλω τους κόπους μιας ζωής είτε μιλάμε για τα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων είτε για τις τοποθετήσεις των οικονομιών των νοικοκυραίων σε κρατικά χαρτιά.
Εν τω μεταξύ σήμερα το πρωί στη Θεσσαλονίκη κατά την Ελληνογερμανική Συνέλευση ορισμένοι γερμανοί άρπαξαν κάποιες καρπαζιές προσερχόμενοι στο συνεδριακό χώρο από εργαζομένους των ΟΤΑ οι οποίοι βλέπουν το φάντασμα της απόλυσης να πλανάται πλέον σοβαρά πάνω και από τη δική τους εργασιακή σιγουριά.
Η προφητεία του κου Παναγούλη αρχίζει πλέον σιγά σιγά να πραγματοποιείται από την οποία μπορεί να κινδυνεύσει κι ο ίδιος αν αληθεύει πως ανήκει σε εκείνη την ομάδα παλαιών βουλευτών που ζητούσαν αναδρομικές αποδοχές € 150.000,00.
Σε κάθε περίπτωση η εκπλήρωση της προφητείας σημαίνει πως πλέον τα περιθώρια της μετάνοιας ή της αυτοδιόρθωσης του συστήματος εξαντλήθηκαν. Λίστες χαμένες, κρυμμένες, εξαφανισμένες, σκάνδαλα με ατιμώρητους πρωταγωνιστές, διασυρμός της χώρας διεθνώς και υποδούλωση στις ξένες δυνάμεις, διάλυση του κράτους και αντίδραση ουδεμία.
Από τη στιγμή λοιπόν που ο νόμος δεν εφαρμόζεται, δεν πηγαίνει κανείς φυλακή, δε δημεύεται κανενός η περιουσία, κουρεύονται οι κόποι μιας ζωής, οι μισθοί, οι συντάξεις αλλά όχι και οι δανειακές υποχρεώσεις των πολιτών, τότε πλέον εναπόκειται στην κοινωνία να αντιδράσει.
Και χθες βράδυ αντέδρασε. Δείγμα πως είναι ακόμη ζωντανή. Δε θα κρυφτώ, ούτε θα γράψω κάτι γιατί πρέπει αλλά νομίζω πως η πλειοψηφία χάρηκε την ταπείνωση των δύο ανδρών και ενδεχομένως θα το είχε γλεντήσει πολύ περισσότερο αν το δίδυμο της καταστροφής της ελληνικής οικονομίας είχε παραδοθεί εις χείρας νομίμων.
Πλέον η αντίσταση περνά σε άλλα επίπεδα. Πιο αποτελεσματικά, πιο ασφυκτικά, πιο δραστικά σε σχέση με τις άχρηστες απεργίες. Όσο για τους εκάστοτε εγκλωβισμένους, αυτοί δε θα είναι πάντα τυχεροί όπως οι χθεσινοί πρωταγωνιστές. Είναι καθαρά θέμα πιθανοτήτων ασχέτως αν οι επιλογές τους φανερώνουν πως δεν τους απασχολεί κάτι τέτοιο…
φωτο: e-typos.gr / eurokinisi
