Σπασμένη βιτρίνα στο Dolce and Gabbana στη Νέα Υόρκη.
Αυτό που συμβαίνει τώρα στη λεγόμενη Αυτόνομη Ζώνη του Σιάτλ είναι σαφής απόδειξη ότι έχουν περάσει οι ημέρες που η επίσημη θέση των ΗΠΑ ήταν μια θεμελιώδης άρνηση διαπραγμάτευσης με τους τρομοκράτες, έχει ήδη καθοριστεί ένα πολύ σαφές προηγούμενο για την αποτελεσματική χρήση βίας στην Αμερικανική πολιτική ζωή.
Το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης ορίζει την τρομοκρατία ως “την παράνομη χρήση βίας και εκφοβισμού, ιδιαίτερα εναντίον πολιτών, για την επίτευξη πολιτικών σκοπών.
Εδώ και αρκετές ημέρες, η χρήση βίας και εκφοβισμού στο Σηάτλ της Ουάσιγκτον, και οι πολιτικοί στόχοι έχουν επιτευχθεί, χωρίς να λογοδοτούν οι παραβάτες απέναντι στον νόμο.
Η Wall Street Journal, η ναυαρχίδα της αμερικανικής επιχειρηματικής δημοσιογραφίας, εξιστορεί την εμφάνιση της Αυτόνομης Ζώνης του Σιάτλ, μια περιοχή όπου οι αμερικανικοί νόμοι, η εξουσία και η αστυνομία δεν είναι σε ισχύ.
“Η κατοχή της λεγόμενης Αυτόνομης Ζώνης του Καπιτωλίου, επίσης γνωστή ως CHAZ – Capitol Hill – ξεκίνησε αφού η δήμαρχος Jenny Durkan διέταξε τους αστυνομικούς τη Δευτέρα να εγκαταλείψουν τον Ανατολικό σταθμό την Δευτέρα, κοντά στον οποίο υπήρχαν καθημερινές συγκρούσεις μεταξύ των αστυνομικών και διαδηλωτών για την δολοφονία ενός μαύρου του Gerorge Floyd, από έναν λευκό Αστυνομικό στην Μινεάπολη στις 25 Μαΐου.
Στη συνέχεια, οι ακτιβιστές κατέκλυσαν ολόκληρη την περιοχή, ζωγράφισαν γκράφιτι και πολιτικά συνθήματα σε δρόμους και κτίρια, έστησαν σκηνές και κατέλαβαν το παρακείμενο πάρκο της πόλης. Το αστυνομικό τμήμα μετονομάστηκε σε “Τμήμα του Λαού του Σιάτλ” και ακτιβιστές χόρεψαν ραπ μουσική μπροστά του το βράδυ της Πέμπτης.
“Εάν δεν υπάρχει αστυνομία, δεν υπάρχει πρόβλημα”, δήλωσε ο μετανάστης από την Αιθιοπία, Φεκάντου Σιμπέσι παίρνοντας μερος στην εορταστική σκηνή.
Σύμφωνα με τη New York Post, “περίπου έξι τετράγωνα γύρω από το (αστυνομικό) σταθμό περιβάλλονται από προσωρινά οδοφράγματα, όπου σε μερικά από αυτά υπάρχουν κρεμασμένες πινακίδες: “Εισέρχεστε Free Capitol Hill”? Ένα ευπρόσδεκτο σημάδι ανακοινώνει: “Τώρα αφήνετε τις Ηνωμένες Πολιτείες.”
Εάν οι εκπρόσωποι οποιουδήποτε άλλου πολιτικού κινήματος προσπαθούσαν να κάνουν τέτοιες ενέργειες, όλα τα Αμερικανικά μέσα ενημέρωσης θα απαιτούσαν τώρα την πλήρη καταστροφή του «αποσχιστικού θύλακα» με τη χρήση των ομάδων επίθεσης της αστυνομίας και, εάν είναι απαραίτητο, του στρατού. Αλλά δεδομένου ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι «ειρηνικοί διαδηλωτές» (οι οποίοι δεν διστάζουν να στήνουν οδοφράγματα, να οργανώσουν ένοπλες περιπολίες και να καταλαμβάνουν αστυνομικά τμήματα) είναι εκπρόσωποι των αριστερών, αντι-Τραμπ δυνάμεων και, στην πραγματικότητα, διαδραματίζουν το ρόλο μιας ένοπλης και ριζοσπαστικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο δήμαρχος του Σιάτλ, ο κυβερνήτης της Πολιτείας και η συντριπτική πλειοψηφία των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης αντιμετωπίζουν τους αυτονομιστές με σαφή και προφανή απροσπέλαστη συμπάθεια ή πλήρη υποστήριξη.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Σιάτλ δοκιμάζει μια νέα μέθοδο επηρεασμού της πολιτικής ατζέντας στις ΗΠΑ, και το πρόγραμμα των ίδιων των αυτονομιστών, το οποίο αναφέρεται ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης που τους συμπαθούν, είναι απίθανο να προκαλέσει ιδιαίτερη εύνοια σε ένα σημαντικό μέρος της αμερικανικής κοινωνίας.
Αρκεί να εξετάσουμε μερικά βασικά αιτήματα από αυτό το πολιτικό μανιφέστο.
“Το Αστυνομικό Τμήμα του Σιάτλ και το σχετικό δικαστικό σύστημα δεν μπορούν να αναμορφωθούν. Δεν ζητάμε μεταρρύθμιση, ζητούμε την εξάλειψή τους. Απαιτούμε από το Δημοτικό Συμβούλιο και τον Δήμαρχο να ξεχάσουν τη χρηματοδότηση και να καταργήσουν το Αστυνομικό Τμήμα του Σιάτλ και τον σχετικό μηχανισμό ποινικής δικαιοσύνης. Αυτό σημαίνει (εξάλειψη) το 100 τοις εκατό της χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των υφιστάμενων συντάξεων για την αστυνομία του Σιάτλ. Με την ίδια προτεραιότητα, απαιτούμε επίσης από την πόλη να απαγορεύσει το ICE (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης) στο Σιάτλ
Απαιτούμε επανεξέταση των περιπτώσεων όλων των μελών φυλετικών μειονοτήτων που εκτίουν επί του παρόντος ποινές φυλάκισης για βίαια εγκλήματα από ενόρκους που θα στρατολογηθούν από μειονοτικές φυλετικές κοινότητες.
Η επιτυχία αυτής της “κοινότητας του Σιάτλ” είναι ήδη εμφανής. Η Wall Street Journal αναφέρει ότι το γραφείο του Δημάρχου έχει συμφωνήσει να επενδύσει τουλάχιστον 100 εκατομμύρια δολάρια απευθείας σε μειονοτικές κοινότητες και να δημιουργήσει μια “μαύρη κοινοτική επιτροπή” και είναι σε “διαπραγμάτευση περαιτέρω με τους διαδηλωτές.
Δεν είναι πολύ σαφές ποιος ενεργεί ως αυτονομιστής διαπραγματευτής, αλλά σύμφωνα με ορισμένα τοπικά και ομοσπονδιακά μέσα ενημέρωσης, ένας από τους ηγέτες αυτού του “νησιού της φυλετικής και κοινωνικής δικαιοσύνης” εντός των ΗΠΑ είναι ένας ορισμένος “ράπερ και πολιτικός ακτιβιστής” Raz, ο οποίος χρησιμοποιεί για να εδραιώσει την εξουσία του και να φέρει τάξη στους ένοπλους φίλους και γνωστούς του και ακόμη και προσωπικά περιπολίες το έδαφος της “κοινότητας” με ένα αυτόματο τουφέκι στα χέρια του.
Από τη μία πλευρά, η κατάσταση αυτή είναι μια καταστροφή για την εξουσία των ομοσπονδιακών αρχών και του Ντόναλντ Τραμπ σε προσωπικό επίπεδο. Υπό την έννοια ότι ένα σημαντικό μέρος των Αμερικανών, οι οποίοι παρατηρούν αυτό που συμβαίνει στο Σιάτλ από ασφαλή απόσταση, ειλικρινά δεν καταλαβαίνουν γιατί είναι αδύνατο να αποκατασταθεί η τάξη εκεί με τη βοήθεια ομοσπονδιακών υπηρεσιών ασφαλείας. Από την άλλη πλευρά, στη σύγχρονη πολιτική, συχνά αυτός που κερδίζει είναι αυτός που έχει πιο ζωντανά παραδείγματα των “ιερών θυμάτων,” και μπορεί κανείς να καταλάβει τη λογική ενός προέδρου που δεν θέλει να δώσει στο CNN πλάνα των “ειρηνικών εφήβων (σχεδόν παιδιά!) πυροβολημένα από το στρατό, ο οποίος ήθελε μόνο τη δικαιοσύνη και την ευτυχία για όλους. Επιπλέον, η πρακτική δείχνει ότι σε εκείνες τις πολιτείες και τις πόλεις όπου οι δήμαρχοι και οι κυβερνήτες είναι Ρεπουμπλικάνοι, δεν εμφανίζονται ανάλογα της “Αυτόνομης Ζώνης του Σιάτλ” για κάποιο λόγο, πράγμα που σημαίνει ότι ο Λευκός Οίκος μπορεί να χρησιμοποιήσει μια απλή αλλά αποτελεσματική μέθοδο προπαγάνδας κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, προσφέροντας στους ψηφοφόρους μια επιλογή: είτε ο Τραμπ (με όλες τις ελλείψεις του) είτε το Σιάτλ σε όλη την τρέχουσα τρέλα του.
Είναι μια αρκετά επικίνδυνη τακτική, αλλά αν οι Αμερικανοί είναι αρκετά συγκλονισμένοι από τις συνέπειες των μαζικών πογκρόμ, το υλικό των καμένων-γειτονιών στη Μινεάπολη ή το Σικάγο, και οι απαιτήσεις των “ειρηνικών διαδηλωτών με όπλα στα χέρια τους” από το Σιάτλ, θα μπορούσε κάλλιστα να λειτουργήσει.
https://ria.ru/20200614/1572891656.html
https://tokoutsavaki.blogspot.com/2020/06/blog-post_24.html#more
