ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΕΥΠ
Δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε δημόσια αλλά οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες είναι σχεδόν βέβαιες γι΄αυτό. Τόσο το έκρηξη στον Λίβανο όσο και ο εμπρησμός της Μόριας είναι χτύπημα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, δηλαδή του Ερντογάν στους Μητσοτάκη-Μακρόν.
Από τον Ian Ford
Όσο για τη Μόρια έχει ευθύνες η ΕΥΠ γιατί δεν πρόλαβε την επίθεση. Δεν είναι δυνατόν στη Μόρια να μην υπάρχουν Έλληνες πράκτορες. Τι έκαναν;
Στο μεταξύ οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και το υπ. Άμυνας της Τουρκίας έχουν βάλει για τα καλά πόδι στη Βόρειο Αφρική ενώ το Σουδάν βρίσκεται στη κυριολεξία στο έλεός τους. Eδώ η Τουρκία διατηρεί εκτός από στρατό μισθοφόρων ακόμη και ψυχικά ασταθείς φορείς του ιού οι οποίοι είναι έτοιμοι για αποστολές με σκοπό την εξάπλωση της νόσου στη χώρα-στόχο.
Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές του Λιβάνου, το κόστος των καταστροφών μόνο στο λιμάνι της πόλης εκτιμάται ανάμεσα στα 3-5 δισ. δολάρια. Επίσης, καταστράφηκε η κεντρική αποθήκη όπου φυλάσσονταν τεράστιες ποσότητες σιτηρών. Πλέον, οι αρχές υπολογίζουν ότι η χώρα διαθέτει σιτηρά για λιγότερο από έναν μήνα.
Την ίδια ώρα, οι εκτεταμένες καταστροφές κτιρίων οδηγούν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους. Όπως υπολογίζεται, περίπου 300.000 άνθρωποι έχουν μείνει χωρίς στέγη και αναζητούν μέρος να μείνουν.
Χαώδης είναι η κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας, εν μέσω μάλιστα της πανδημίας του κορονοϊού που έχει αποδυναμώσει το σύστημα υγείας. Τουλάχιστον τέσσερα μεγάλα νοσοκομεία της πρωτεύουσας έχουν υποστεί τόσο μεγάλες ζημιές που δεν μπορούν να δεχθούν ασθενείς, ενώ έντονη είναι η ανησυχία για τον εφοδιασμό των απαραίτητων ποσοτήτων εμβολίων και φαρμάκων.
Όλα τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν στα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε ήδη ο Λίβανος. Πιο απλά, η έκρηξη χτύπησε μια χώρα που ήταν ήδη γονατισμένη από την κρίση.
Συγκεκριμένα, η πολιτική αστάθεια στη χώρα συνοδεύεται από την ελεύθερη πτώση στην οικονομία. Ο Λίβανος παραμένει χωρίς οικονομική βοήθεια, καθώς ακόμα δεν έχει έρθει σε συμφωνία με το ΔΝΤ για σύναψη δανείου.
Η άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση του τελευταίου έτους συνοδεύτηκε από την κάθετη υποτίμηση του τοπικού νομίσματος. Το 45% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ, βάσει των επίσημων στοιχείων, πάνω από το 35% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού είναι άνεργο (ανεπισήμως, η ανεργία έχει αγγίξει το 45%).
Από τον Σεπτέμβριο του 2019 οι τιμές των προϊόντων έχουν αυξηθεί κατά 169% και η αγοραστική ικανότητα των οικογενειών έχει μειωθεί κατά 85%.
Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Save the Children, στην περιοχή της Μεγάλης Βηρυτού (στην οποία περιλαμβάνεται η λιβανέζικη πρωτεύουσα και τα περίχωρά της), 910.000 άνθρωποι –εκ των οποίων 564.000 παιδιά– δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τις βασικές τους ανάγκες, περιλαμβανομένης της τροφής.
«Η κρίση αυτή πλήττει τους πάντες: τις λιβανέζικες οικογένειες, τους Παλαιστίνιους και Σύρους πρόσφυγες. Στο τέλος του έτους θα αρχίσουμε να βλέπουμε παιδιά να πεθαίνουν από την πείνα» είχε αναφέρει ο Τζαντ Σακρ εκτελών χρέη διευθυντή της Save the Children Λιβάνου.
Τα δύο τρίτα των νοικοκυριών στον Λίβανο είδαν τα εισοδήματά τους να καταρρέουν από την αρχή της κρίσης, ενώ το 20% των λιβανέζικων οικογενειών και το 33% των παλαιστινιακών οικογενειών αναγκάζονται να παραλείπουν γεύματα ή να μην τρώνε αρκετά ώστε να χορταίνουν επί ολόκληρες ημέρες, υπογράμμισε η Save the Children, επικαλούμενη το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (PAM).
Μοιραία, το νέο χτύπημα επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις συνθήκες διαβίωσης αλλά και την ίδια την επιβίωση των κατοίκων της χώρας.
