Σφοδρή είναι η αντίδραση του Σωματείου των Επιχειρήσεων Εστίασης BARECA που αριθμεί 350 επιχειρήσεις, 24.000 εργαζομένους και δεκάδες χιλιάδες προμηθευτές, για τον ξαφνικό θάνατο του κλάδου. Σύμφωνα με την BARECA οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για τα νέα μέτρα ανάσχεσης του β’ κύματος της πανδημίας, θυμίζουν σκηνές από θέατρο του παραλόγου, υιοθετώντας μια εντελώς δική της λογική δύο “μέτρων και δύο σταθμών”: Από τη μια πλευρά επιβάλλει καθολικό lockdown στην εστίαση στην “επικίνδυνη ζώνη”, στο όνομα μιας δήθεν προστασίας της Υγείας του πολίτη και της ευθυγράμμισης με τις ευρωπαϊκές τακτικές και από άλλη αφήνει πλήρως εκτεθειμένους και με λειψά μέτρα ελληνικής “πατέντας”, εργαζόμενους και επιχειρήσεις.
To συγκεκριμένο σωματείο επιχειρήσεων θέτει σειρά ερωτημάτων, σχολιάζοντας πως τα νέα μέτρα στήριξης για τις πληττόμενες επιχειρήσεις και εργαζομένους τα οποία ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, (δύο νέους γύρους επιστρεπτέας προκαταβολής, επέκταση επιδόματος 534 ευρώ για τους εργαζομένους σε αναστολή εργασίας, υποχρεωτική μείωση ενοικίου για επιχειρήσεις σε περιοχές αυξημένου κινδύνου) ισοδυναμούν με “καθρεφτάκια για Ινδιάνους” για έναν “παγωμένο” κλάδο που δεν έχει καταφέρει να κάνει απόψυξη και να σταθεί όρθιος, ούτε καν από το πρώτο κύμα της πανδημίας .
Τα στελέχη του κλάδου υποστηρίζουν πως βάζοντας και το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του ήδη πληττόμενου κλάδου της εστίασης, η κυβέρνηση συμπεριφέρεται ως “ώριμη” Ευρώπη ως προς το υγειονομικό σκέλος των μέτρων και ως επιπόλαια Ψωροκώσταινα στο “πακέτο” οικονομικής στήριξης, ανακοινώνοντας μέτρα-“ασπιρίνες” όχι πλέον προς έναν ημιθανή ασθενή, όπως έγινε τον περασμένο Μάρτιο, αλλά σε μια “κλινικά νεκρή” βιομηχανία της χώρας.
Μια βαριά βιομηχανία που απασχολεί χιλιάδες εργαζόμενους συνεισφέροντας σημαντικά ποσά στα δημόσια έσοδα και τα ασφαλιστικά Ταμεία η οποία επιπλέον παρέχει δουλειά σε δεκάδες χιλιάδες προμηθευτές που ζουν αυτοί και οι οικογένειές τους από την εστίαση.
Αναλυτικά, στη σχετική ανακοίνωσή της, η BARECA επισημαίνει πως η επιβολή των μέτρων σε έναν άκρως στοχοποιημένο κλάδο όπως αυτός της εστίασης αποτελεί μια απόφαση ευθυγράμμισης και συστοίχησης της χώρας μας με το αντίστοιχο ευρωπαϊκό “πακέτο” μέτρων μόνο για το κομμάτι που αφορά στους υγειονομικούς όρους και δυστυχώς όχι στους οικονομικούς.
Και όπως επισημαίνεται, μπορεί ο πρωθυπουργός να εμφανίζεται εξαιρετικά ευαίσθητος δηλώνοντας ότι “ένα καθολικό lockdown θα αποτελούσε το ύστατο βήμα που θα πλήγωνε την οικονομία και την κοινωνία”, ευαισθησία ωστόσο που απεμπολεί για τον κλάδο της Eστίασης.
Και συνεχίζει ρωτώντας αν όντως η κυβέρνηση υιοθετούσε μέτρα αντίστοιχα με άλλες χώρες όπως η Γαλλία ή η Γερμανία, γιατί εξαντλεί την αυστηρότητά της στον “ξαφνικό θάνατο” των καταστημάτων και δεν επεκτείνει τις ευεργετικές διατάξεις των ευρωπαϊκών αποφάσεων προς την κατεύθυνση της ανακούφισης από το “τσουνάμι” που θα προκαλέσει;
Γιατί ενώ το “λουκέτο” στα εστιατόρια είναι καθολικό στην ζώνη “αυξημένου κινδύνου”, τα χρηματοδοτικά εργαλεία είναι αποσπασματικά και φειδωλά; Γιατί ενώ η απαγόρευση λειτουργίας είναι πλήρης, τα μέτρα ανακούφισης είναι “ολίγον από στήριξη”; Γιατί ενώ μπαίνει “λουκέτο” στα καταστήματα, δεν μπαίνει λουκέτο και στα δυσθεώρητα έξοδά μας και μας αντιμετωπίζουν σαν να είμαστε ακόμη ζωντανοί και οικονομικά ενεργοί;
Για ποιους λόγους τελικά ενώ θα κατεβάσουμε ρολά, θα πρέπει να συνεχίζουμε να καταβάλλουμε φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, ενοίκια σε δήμους για χρήση πλατειών, πεζοδρομίων και πεζόδρομων;
Στην ανακοίνωσή του το σωματείο BARECA δηλώνει την πλέον κατηγορηματική αντίθεσή του στα μέτρα που ανακοινώθηκαν, τα οποία ωστόσο τα μέλη του θα τηρήσουν στο ακέραιο, σεβόμενα τους νόμους και τις επιταγές της Πολιτείας, όπως κάνουν εδώ και δεκαετίες, παρά το γεγονός ότι η Εστίαση αντιμετωπίζονται ως ο “συνήθης ύποπτος” και “καθολικά ένοχος” και μονίμως “ορφανός” κλάδος της Οικονομίας που δεν εντάσσεται υπό την “ομπρέλα” κανενός συγκεκριμένου υπουργείου.
Παράλληλα χαρακτηρίζει ως ατεκμηρίωτη τη στοχοποίηση της εστίασης ως Υγειονομικά ένοχη.
Όπως τονίζει το λουκέτο επιβάλλεται στα καταστήματα εστίασης στο πλαίσιο μιας σουρεαλιστικής λογικής του “πονάει χέρι, κόβουμε χέρι”, χωρίς να έχει αποδειχθεί με όρους επιστημονικούς σε ποιο βαθμό και με ποιους τρόπους συμμετέχει η Εστίαση στον εκθετικό δείκτη της πανδημίας του κορονοϊού.
Είναι Ηλίου φαεινότερο ότι την αδυναμία πρόληψης εκ μέρους της Πολιτείας και ελέγχου ανοικτών χώρων (πεζόδρομοι, πλατείες, πάρκα), την πληρώνουν και πάλι οι “συνήθεις ύποπτοι” καταστηματάρχες της εστίασης, οι εργαζόμενοι στον κλάδο και φυσικά οι πελάτες τους.
Ενώ λοιπόν στο α’ κύμα της πανδημίας η Πολιτεία αποφάσισε το άνοιγμα των καταστημάτων Εστίασης για να γίνει by pass από τους δημόσιους χώρους σε ελεγχόμενες, υγειονομικά, εστίες, τώρα εντελώς ανεξήγητα, γίνεται ακριβώς το αντίθετο! Για άλλη μια φορά η κυβέρνηση στοχοποιεί έναν κλάδο ενοχοποιώντας τη διασκέδαση και την κινητικότητα ως “εστίες που, διαπιστωμένα, ευνοούν τη μετάδοση του ιού” – για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του πρωθυπουργού – αφήνοντας στο απυρόβλητο τον συγχρονισμό σε μεγάλα εμπορικά κέντρα, τα ξενοδοχεία, τις δημόσιες υπηρεσίες και τις πλατείες παραθέτοντας ένα μάλλον υπεραπλουστευτικό και αδύναμο επιχείρημα ότι “εκεί τα στοιχεία δείχνουν ότι το πρόβλημα ελέγχεται”.
Πως και από πού ακριβώς ελέγχεται; Η BARECA δηλώνει πως κατανοεί την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού (λόγω ελλείψεων σε ανθρώπινο δυναμικό και οικονομικούς πόρους) να ελέγξει και να διαφυλάξει προληπτικά ή και κατασταλτικά την εφαρμογή των μέτρων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αφανίζει οριζόντια σημαντικές λειτουργίες της Οικονομίας, ελπίζοντας σε θαύμα… Η λύση είναι ο σχεδιασμός και όχι ο αυτοσχεδιασμός και η προχειρότητα. Αυτά κοστίζουν και δυστυχώς θα φανεί τους επόμενους μήνες πόσο.
