Του Roger L. Simon
Όταν διάβασα στις 5 Δεκεμβρίου ότι ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος της Βουλής της Αριζόνα είχε δηλώσει ότι το νομοθετικό σώμα της πολιτείας του «δεν μπορεί και δεν θα ανατρέψει τις εκλογές», προτού ακόμη αρχίσει ο συμφωνημένος εγκληματολογικός έλεγχος των μηχανών ψηφοφορίας Dominion στην κομητεία Μαρικόπα, ένιωσα απλώς σίγουρος για αυτό που υποψιαζόμουν αρκετό καιρό: Το 2021 θα είναι έτος μαζικής κοινωνικής ανυπακοής στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Πώς θα εκδηλωθεί αυτή η κοινωνική ανυπακοή, δεν είμαι σίγουρος, αλλά θα έρθει.
Αλλά μην ανησυχείτε… όχι υπερβολικά… επειδή τα 74 εκατομμύρια περίπου υποστηρικτές του Τραμπ που αισθάνονται ότι τους στέρησαν το δικαίωμα ψήφου – όχι μόνο από τους χειρισμούς του αντίπαλου κόμματος και των φίλων του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και από τον σημαντικό αριθμό των επικεφαλής που κοιτάζουν το συμφέρον τους, στο δικό τους κόμμα, που τους έχουν προδώσει – δεν είναι πιθανό να καταφύγουν σε βία όπως οι κοινωνιοπαθείς της Antifa.
Αυτοί είναι καλοί, πατριώτες άνθρωποι.
Συνειδητά ή μη, θα ακολουθήσουν τα παραδείγματα από το διάσημο δοκίμιο του Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ του 1849 «Κοινωνική Ανυπακοή» – πρωτότυπος τίτλος: «Αντίσταση στην Πολιτική Κυβέρνηση» – που ξεκινά ως εξής: «Αποδέχομαι θερμά το σύνθημα, “Η καλύτερη κυβέρνηση είναι αυτή που κυβερνά λιγότερο”, και θα ήθελα να το δω να πραγματώνεται πιο γρήγορα και συστηματικά.»
Αλλά αν αυτοί οι ίδιοι πατριώτες, γνωστοί ως οι «αξιοθρήνητοι», δεχτούν βίαιη αντίσταση, όλες οι υποθέσεις καταργούνται. Η κοινωνική ανυπακοή θα μετατραπεί σε εμφύλιο πόλεμο.
Στην αρχή, ωστόσο, υποθέτω ότι αυτή η νέα (και πιο γνήσια) «αντίσταση» θα έχει τρεις μορφές: 1. Μαζικές και συνεχώς μεγαλύτερες διαδηλώσεις. 2. Μη καταβολή φόρων, με απειλή να χρεοκοπήσουν το εθνικό ταμείο, καθώς τα περισσότερα από αυτά τα άτομα είναι πολύ εργατικά και έχουν δουλειά. 3. Μια γενική κίνηση αυτού που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Τζον Γκαλτ-ισμό, από τον χαρακτήρα του «Atlas Shrugged» της Άυν Ραντ. Τεράστιοι αριθμοί πολιτών μας απλώς θα φύγουν και θα επιστρέψουν στα δικά τους αγροκτήματα, ή σε εκδοχές αυτού, όπως ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σινσιννάτους λέγεται ότι έκανε.
Αυτό το τελευταίο έχει την ικανότητα να σταματήσει απλώς τη χώρα, καθώς πολλοί από αυτούς τους ίδιους τους «αξιοθρήνητους» είναι οι υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, πυροσβέστες, αγρότες, επισκευαστές θέρμανσης και ψύξης, εργάτες οικοδομών, εργαζόμενοι στη γραμμή συναρμολόγησης, αστυνομικοί, πιλότοι, μηχανικοί, τεχνικοί κ.ο.κ., επίσης, επιχειρηματίες, άντρες και γυναίκες, που κάνουν την κοινωνία να λειτουργεί.
Οι γιγάντιες εταιρείες, ακόμη και η Big Tech, δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς αυτούς.
Δεν γίνεται τίποτα.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, ζούμε σε ιστορικούς χρόνους. Δεν υπήρξε κάτι τέτοιο από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ούτε καν οι διαδηλώσεις κατά του Πολέμου του Βιετνάμ.
Κάθε μέρα, το ήδη σημαντικό βουνό μαρτυριών που μιλούν για εκλογική απάτη σε ολόκληρο το έθνος μεγαλώνει, και σε μεγάλο βαθμό αγνοείται από τους πολιτικούς και αγνοείται εντελώς από τα κύρια μέσα ενημέρωσης.
Έχοντας ζήσει σε άγνοια, πολλοί από εμάς αναρωτιόμαστε αν είμαστε δημοκρατία μπανάνας όσον αφορά τις εκλογές μας, πολύ περισσότερο από ό,τι γνωρίζαμε. Ποιος πραγματικά αξίζει να είναι στον Λευκό Οίκο; Τους κοιτάμε στα μάτια.
Το ότι η πανδημία της COVID-19 έχει χρησιμοποιηθεί αδιάντροπα για πολιτικούς σκοπούς επιδεινώνει μόνο την κατάσταση.
Ζούμε σε συνεχή ανησυχία. Ήδη βλέπουμε τους προδρόμους αυτής της μαζικής πολιτικής ανυπακοής.
Πρώιμες εκδηλώσεις εμφανίστηκαν στην Καλιφόρνια, όπου πολλοί αγνοούν τις διαταγές του ελιτιστή κυβερνήτη Γκάβιν «Γαλλικό εστιατόριο για μένα αλλά όχι για σένα» Νιούσομ, ακόμη και οι σερίφηδες. Το ίδιο και στην άλλη άκρη της χώρας στο Στέιτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης, όπου οι διαδηλωτές υποστηρίζουν το δικαίωμα των ιδιοκτητών Mac’s Public House να παραμένουν ανοιχτοί για να επιβιώσουν οικονομικά ενόψει των συνεχώς μεταβαλλόμενων κανόνων που επιβάλλει ο άσεμνος δήμαρχός τους, κάποτε γνωστός ως Γουόρεν Βίλχελμ Τζ. (Μπιλ ντε Μπλάσιο).
Όπως λέει το τραγούδι, μόλις έχει ξεκινήσει. Τόσα πολλά ανεξερεύνητα ψέματα και βρώμικοι χειρισμοί δεν έχουν επιλυθεί.
Ακόμα κι αν μας απογοητεύσει ο ειδικός σύμβουλος Τζον Ντούραμ. Ακόμα κι αν – και αυτό είναι εξαιρετικά πιθανό – ένας νέος γενικός εισαγγελέας κάνει τα πάντα για να βάλει κάτω από το χαλί [να αποκρύψει] οτιδήποτε σχετίζεται έστω και λίγο με την νέα διοίκηση – εάν συμβεί αυτό – πολλοί από εμάς θα ξοδεύουμε όλες τις ώρες που είμαστε ξυπνητοί για να κρυφοκοιτάζουμε κάτω από το παροιμιώδες χαλί για κάθε ίχνος διαφθοράς.
Μπορώ να σας το υποσχεθώ αυτό.
Δεν θα σταματήσουμε έως ότου όλα έχουν εκτεθεί και όλοι θα είναι πλήρως ενημερωμένοι – εκτός από εκείνους που δεν θέλουν να μάθουν και υπάρχουν λίγα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε γι ‘αυτό – δεδομένου του τι συνέβη στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, ιδιαίτερα από την εκλογή του Ντόναλντ Τζ. Τραμπ το 2016.
Και, όπως συσσωρεύονται εκείνα τα βουνά των εκλογικών μαρτυριών από γενναίους και δίκαιους πολίτες, ίσως, λόγω του παραδείγματός τους, άλλοι πολίτες θα εμφανιστούν για να συμπληρώσουν τα κενά σε άλλα θέματα, από τη φάρσα της Ρωσίας έως την Ουκρανία έως την Κίνα.
Είναι δύσκολο να κρύψεις την αλήθεια για πάντα και μπορεί να εμφανιστεί στις πιο μη αναμενόμενες στιγμές.
Και παρόλο που ο ήρωας της παιδικής μου ηλικίας Γιόγκι Μπέρα μπορεί να μας έλεγε διασκεδαστικά, «Είναι δύσκολο να κάνω προβλέψεις, ειδικά για το μέλλον», προβλέπω κατηγορηματικά, όπως έκανα στην αρχή, μαζική κοινωνική ανυπακοή να έρχεται σύντομα.
Και αν αυτή η κοινωνική ανυπακοή συνεχιστεί αρκετά, αν είμαστε σταθεροί, θα υπάρξει αλλαγή και η Αμερική θα είναι και πάλι αυτό που προοριζόταν να είναι.
Ο Roger L. Simon είναι βραβευμένος συγγραφέας, υποψήφιος για Όσκαρ σεναριογράφος, συνιδρυτής της PJ Media, και τώρα, αρθρογράφος διαφόρων θεμάτων στην Epoch Times. Τα πιο πρόσφατα βιβλία του είναι «Ξέρω Καλύτερα: Πώς ο ηθικός ναρκισσισμός καταστρέφει την χώρα μας, εάν δεν το έχει ήδη κάνει» και το «GOAT» (μυθιστόρημα).
Πηγή: theepochtimes.gr
