Θέλετε νά ᾿δεῖτε τώρα ἕνα παράδοξον ; Διαβᾶστε :
Δεκέμβριος 2011 : Τρεις λαθρομετανάστες πέθαναν από το κρύο στις όχθες του Έβρου
Ἰανουάριος 2017 :Τρεις άνθρωποι πέθαναν στον ύπνο τους στη Μόρια.
Ἰανουάριος 2020 :Το κρύο σκότωσε τρεις ανθρώπους
Μάρτιος 2020 :Θεσσαλονίκη: Τρεις μετανάστες πέθαναν από το κρύο
Γιατί πάντα τρεῖς,οἱ θάνατοι ἀπό τό κρῦο; Δοκίμασα νά βάλω στήν ἀναζήτησιν καί τό 4 καί τό 5,ἀλλά δέν βρῆκα κάποια ἐπανάληψιν. Παράδοξον ; Ἤ μήπως …
Ο αριθμός 3 είναι το δομικό στοιχείο της ζωής όπως το γνωρίζουμε. Αντιπροσωπεύει την αρχή, τη μέση και το τέλος. Αντιπροσωπεύει το άθροισμα του ποιοι είμαστε- νους, σώμα και ψυχή.
Ο αριθμός 3 αντιπροσωπεύει τη δημιουργικότητα, αντιπροσωπεύει την επικοινωνία και την εξωτερική έκφραση. Ο αριθμός 3 αντιπροσωπεύει επίσης την υψηλότερη αλήθεια και την εσωτερική μας φωνή, την καθοδήγηση που πάντα γνωρίζει τον τρόπο για να μας δείχνει το μονοπάτι προς τη σωστή κατεύθυνση…( ὁλόκληρο τό θέμα,ἐδῶ)
Ο Όμηρος, όπως φαίνεται, ήταν άριστος γνώστης των μαθηματικών, με ιδιαίτερη προτίμηση στον αριθμό τρία: τόσο στην Ιλιάδα, όσο και στην Οδύσσεια, χρησιμοποιεί με αξιοσημείωτο τρόπο στις αναφορές του χαρακτηριστικούς αριθμούς από το ένα ως το εννέα και τα πολλαπλάσιά τους, ενώ το ίδιο το μέτρο των στίχων διαπνέεται από αρμονία που θυμίζει τα πυθαγόρεια μαθηματικά μοντέλα…«Ολόκληρες αριθμητικές παραστάσεις καταλήγουν στον αριθμό τρία και τα πολλαπλάσιά του.Στο κείμενο αναφέρονται 29 ελληνικά βασίλεια στη νότια Βαλκανική, σε έξι γεωγραφικές ενότητες, σε 164 συγκεκριμένες θέσεις με 64 ηγεμόνες. Κάθε βασίλειο συμμετέχει στην εκστρατεία με συγκεκριμένο αριθμό πλοίων κι όλα μαζί αθροίζονται σε 1186. Καθένα από αυτά έχει 50 έως 120 στρατιώτες. Αν όλοι οι αριθμοί αθροιστούν, καταλήγουμε και πάλι στο τρία...»(ὁλόκληρο τό θέμα,ἐδῶ)
Διαβᾶστε κι᾿αὐτό : Οἱ μαγικές δυνάμεις τοῦ ἀριθμοῦ τρία-ὁ ἀριθμός πού ἐξηγεῖ τά πάντα,στό Σύμπαν ( ἕνα καλό θέμα)
Τρεις θάνατοι
Ζηλεύω σου το θάρρος, Καρυωτάκη,
να σμπαραλιάσεις την τρανή καρδιά,
και την κακοτυχιά σου, Ολύμπιε Τάκη,
να σε πάρουν τα κύματα βαθιά.
*
Με πάει γελώντας ο Χάρος στα εκατό μου,
σιχάθηκα τον άχαρο εμαυτό μου.
Σπλαχνίσου με, καταραμένε Χάρε,
κι αν όχι εμέ, τη θύμησή μου πάρε
*.
Όσο τα περασμένα ανακαλώ,
τόσο δε βρίσκω τίποτα καλό.
Πόνοι, αρρώστιες, με κάναν μοιρασιά,
μα θα πάω μοναχά από σιχασιά.
( Κώστας Βάρναλης, 29‒7‒1973–ἐδῶ-)
Τά συμπεράσματα,στόν ὅποιο βαθμό ἐξαχθοῦν ἀπό ἕνα τέτοιο θέμα,εἶναι προφανῶς ὑπόθεσις τοῦ καθενός…
Ἐγώ θά προσθέσω μονάχα τοῦτο : Νά ἔχομε,ὅλοι οἱ Ἄνθρωποι,τήν βοήθεια τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ μας, Τήν βοήθεια τοῦ Πατρός,τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,πάντα στό πλευρό μας. Εἰδικῶς αὐτούς τούς …περίεργους καιρούς πού βιώνουμε …
Ἡ Πελασγική
