Τιερί Μεϊσάν : Η στρατηγική εθνικής ασφάλειας του προέδρου Μπάιντεν

Κάθε κυβέρνηση καθορίζει την εθνική πολιτική ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών μετά από διαβούλευση με τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων και τους δικούς της ειδικούς. Αυτή η διαδικασία είναι αναγκαστικά μακρά – ένα έως δύο χρόνια -. Επομένως, η κυβέρνηση Μπάιντεν, η οποία σκοπεύει να διακόψει χωρίς καθυστέρηση τα αντιιμπεριαλιστικά «ατοπήματα» του Ντόναλντ Τραμπ, δημοσιοποίησε από τώρα τις νέες αρχές της εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα τις προσδιορίσει αργότερα. [1]

Η κεντρική ιδέα είναι να αναζωογονήσει τη δημοκρατία ως σύστημα διακυβέρνησης, έτσι ώστε να είναι σε θέση να κινητοποιήσει τους συμμάχους και να διατηρήσει την τρέχουσα οργάνωση των διεθνών σχέσεων. Αυτή η στρατηγική είναι σύμφωνη με αυτά που είχε ανακοινώσει ο Τζο Μπάιντεν στο Foreign Affairs ήδη πριν από ένα χρόνο κατά την προεκλογική του εκστρατεία [2].

Τις οδηγίες που μόλις δημοσίευσε είναι εξαιρετικά σαφείς, αλλά δεν απαντούν στα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει. Βεβαίως, ο πρόεδρος ανέφερε ορισμένα θέματα εργασίας (πανδημία, κλιματική κρίση, πυρηνικός πολλαπλασιασμός, τέταρτη βιομηχανική επανάσταση), αλλά δεν παρουσίασε τα νέα προβλήματα που προέκυψαν (μείωση της παραγωγής στις ΗΠΑ, χρηματοδότηση της οικονομία, πτώση του τεχνικού επίπεδου των ΗΠΑ, κατακόρυφη ανισότητα του πλούτου).

1- Η Δημοκρατία

Η δημοκρατία είναι η συμμετοχή όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων στη λήψη πολιτικών αποφάσεων. Ο πρόεδρος Μπάιντεν φαίνεται ρεαλιστικός σχετικά με τις φιλοδοξίες των συμπολιτών του, και συνεπώς μιλά για την φωτισμένη συναίνεση (informed consent) των συμπολιτών του. Έτσι υιοθέτησε την ορολογία του Walter Lippman, του διάσημου δημοκρατικού δημοσιογράφου που εκπαιδεύτηκε στην προπαγάνδα από τον συνταγματάρχη Edward House [3].

Όταν περιγράφει τη δημοκρατία, ο πρόεδρος Μπάιντεν φαίνεται να γράφει ένα κλασικό δοκίμιο που δίνει μεγάλη έμφαση στον διαχωρισμό των εξουσιών και στα ήθη των πολιτών [4]. Ωστόσο, σε αντίθεση με όσα πιστεύει, η δυσαρέσκεια της Δύσης για αυτό το είδος πολιτικού καθεστώτος δεν προέρχεται από την παραπληροφόρηση που θα μπορούσε να αποδοθεί σε «εχθρούς της Αμερικής» (δηλαδή στη Ρωσία και στην Κίνα), αλλά από τον κοινωνιολογικό μετασχηματισμό των κοινωνιών τους. Ενώ συγκροτήθηκαν μαζικά γύρω από τις μεσαίες τάξεις, βρίσκονται στο δρόμο της εξαφάνισης, ενώ πολλοί δισεκατομμυριούχοι υπερέβησαν τις κυβερνήσεις. Ποτέ δεν είχε παρατηρηθεί τέτοια αρπαγή πλούτου από των μεσαιωνικών χρόνων. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι να αποκατασταθεί η λειτουργία των δημοκρατιών, αλλά αν και πώς μπορούν να λειτουργήσουν.

Για παράδειγμα, οι γίγαντες του Διαδικτύου δεν έχουν καμία νομιμότητα να οικειοποιούνται μια εξουσία λογοκρισίας. Κατά τη διάρκεια του συμβιβασμού του 1791, οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίστηκαν στη πλήρη ελευθερία της έκφρασης (1η τροποποίηση), ωστόσο η Google, το Facebook και το Twitter λογόκριναν στις αρχές του 2021, τον εκλεγμένο εν ενέργεια πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, παραβιάζοντας έτσι όχι το γράμμα, αλλά το πνεύμα του Συντάγματος. Πως μπορεί κανείς να φανταστεί την δημοκρατία σε αυτό το πλαίσιο;

2- Πουριτανικός ιμπεριαλισμός

Ο πρόεδρος Μπάιντεν τρέφεται από μια πουριτανική ιμπεριαλιστική κουλτούρα. Είναι πεπεισμένος ότι η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολιτικό καθεστώς όχι μόνο για τη χώρα του, αλλά και για όλες τις άλλες. Έχοντας επίγνωση της αξίας του παραδείγματος, ελπίζει να μετατρέψει όλα τα έθνη σε αυτό το σύστημα αναζωογονώντας το στη χώρα του. Συνεχίζοντας τη συλλογιστική του, η αποστολή του είναι να πολεμήσει σε όλο τον κόσμο ενάντια στο συστηματικό ρατσισμό, προκειμένου να θριαμβεύσουν «η δημοκρατία, η ισότητα και η ποικιλομορφία».

Δεν έχει σημασία ότι ορισμένοι λαοί δεν επιδιώκουν να συμμετάσχουν σε πολιτικές αποφάσεις ή ότι πιστεύουν ότι η ανθρωπότητα αποτελείται από μία μόνο φυλή, ο πρόεδρος Μπάιντεν γνωρίζει στη θέση τους τι είναι καλό για αυτούς.

Σε αυτό το σημείο, η διοίκησή του σκέπτεται όπως σαν τους νεοσυντηρητικούς. Όπως και τελευταίοι, είναι έτοιμη να επιβάλει τη δημοκρατία στον υπόλοιπο κόσμο, πιστεύοντας με αυτόν τον τρόπο να την παραδώσουν. Έχουμε τονίσει συχνά ότι οι νεοσυντηρητικοί δεν είναι ούτε Δημοκρατικοί ούτε Ρεπουμπλικάνοι, αλλά πάντα στο πλευρό της Εξουσίας.

3- Ο «ατελείωτος πόλεμος»

Το κύριο ερώτημα που τίθεται για τη διοίκηση Μπάιντεν είναι εάν θα ξαναρχίσει και θα συνεχίσει τον «ατελείωτο πόλεμο» των προέδρων Μπους και Ομπάμα. Ας θυμίσουμε ότι αυτή η στρατηγική, που εκπονήθηκε από τον υπουργό Άμυνας Donald Rumsfeld και τον σύμβουλό του Ναύαρχο Arthur Cebrowski, στοχεύει στην καταστροφή όλων των κρατικών δομών σε μια περιοχή του κόσμου, έτσι ώστε οι καπιταλιστές να μπορούν να την εκμεταλλευτούν χωρίς να αντιμετωπίσουν πολιτική αντίσταση. Εφαρμόζεται στην «ευρύτερη Μέση Ανατολή» όπου τα κράτη του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Λιβύης, της Συρίας, της Υεμένης και του Λιβάνου έχουν ήδη αποδυναμωθεί, αν όχι καταστραφεί.

Ο «ατελείωτος πόλεμος» κηρύχθηκε επίσημα από τον πρόεδρο Μπους, όχι ενάντια σε άτομα ή κράτη, αλλά ενάντια στον «τρόμο», ο οποίος υπάρχει λίγο πολύ παντού και σε όλες τις εποχές.

Η απάντηση του προέδρου Μπάιντεν σε αυτό το ερώτημα είναι ημίτονη. Αφομοιώθηκε ότι ο λαός του δεν θέλει πλέον να δει τους στρατιώτες του να πεθαίνουν σε συγκρούσεις που δεν καταλαβαίνει. Δηλώνει λοιπόν ότι είναι έτοιμος να αποσύρει τα στρατεύματά του από το Αφγανιστάν, τη μόνη ενδιαφερόμενη χώρα στην οποία βρίσκονται μαζικά. Ωστόσο, η έκφραση «ατελείωτος πόλεμος», αν και αναφέρθηκε από τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους και τον Αντιπρόεδρο Ντικ Τσένι αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, έγινε ουσιαστική μόνο με τον πόλεμο στο Ιράκ, γεγονός το οποίο ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει σήμερα. Πάσχει, όπως γνωρίζουμε και επαληθεύθηκε πολλές φορές, από πρόωρη γήρανση. Ωστόσο, ήταν εκείνος, όταν ήταν γερουσιαστής, ο οποίος πρότεινε να διαιρεθεί αυτή η χώρα στα τρία σύμφωνα με το σχέδιο Rusmfeld / Cebrowski. Με άλλα λόγια, ο πρόεδρος Μπάιντεν δεν έχει συνειδητοποιήσει τις πρόσφατες εξελίξεις στον κόσμο. Δεν είναι έτοιμος να εγκαταλείψει τη στρατηγική του «ατελείωτου πολέμου», αλλά μόνο να την προσαρμόσει σε ορισμένα θέατρα επιχειρήσεων έτσι ώστε να μην κοστίζει ζωές στις ΗΠΑ. Και μπορεί να ξαναρχίσει και να συνεχιστεί, χωρίς αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος, αλλά πάντα με όπλα, με χρηματοδότηση, οδηγίες και συμβουλές από το Πεντάγωνο.