Δυστυχώς επαληθεύεται απόλυτα σήμερα η ρήση του Γκαίμπελς όσον αφορά τον χειρισμό των μαζών από τις εξουσίες, ότι το μεγαλύτερο ψέμα, αν το λες συνεχώς, θα το πιστέψουν σχεδόν όλοι, ενώ όλοι οι σοφοί μας πρόγονοι διακήρυσσαν την άκρως αντίθετη στάση από αυτή του διαρκώς και πολύ μεθοδικά λοβοτομούμενου νεοέλληνα φοβικού ραγιά:
★Ηράκλειτος: “Βλαξ άνθρωπος επί παντί λόγω επτοήσθαι φιλεί.”
(Ο βλάκας αγαπά να πτοείται με το παραμικρό.)
Ηράκλειτος, 544-484 π.Χ., Ίων φιλόσοφος
★Αίσωπος:”Βέλτιον θανείν άπαξ ή διά βίου τρέμειν.”
(Καλύτερα να πεθάνεις μια φορά παρά να τρέμεις από το φόβο σου μια ζωή.)
Αίσωπος, 620-560 π.Χ., Αρχαίος σοφόας μυθοποιός)
★Θουκυδίδης:”Ησυχίαν είχεν ο Δήμος και αντέλεγε ουδείς, δεδιώς και ορών ότι πολύ το ξυνεστηκός.
(Ο λαός σώπαινε, και κανείς δεν μιλούσε, γιατί ήταν φοβισμένος και έβλεπε πως οι συνωμότες ήταν πολλοί…)
Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός
★Μένανδρος Βίος βίου δεόμενος ουκ έστιν βίος.
(Η ζωή που φοβάται τη ζωή δεν είναι ζωή…)
Μένανδρος, 4ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής
★Αριστοτέλης”Ο πολλοίς φοβερός ών, πολλούς φοβείται.”
– Αυτός που προκαλεί φόβο σε πολλούς(όπως τώρα οι ολιγάρχες της παγκόσμιας εξουσίας και μαζικής κατατρομοκράτησης) φοβάται πολλούς.
Αριστοτέλης, 384-322 π.Χ., Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος
★Θουκυδίδης”Φόβος μνήμην εκπλήσσει, τέχνη δε άνευ άλκης ουδέν ωφελεί.”
(Ο φόβος ακυρώνει τη μνήμη, και η γνώση χωρίς θάρρος δεν ωφελεί σε τίποτα.)
Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός
★Αισχύλος “Μέμνησο μη σε νικάτω φόβος τας φρένας.”
Αισχύλος, 525-456 π.Χ., Αρχαίος τραγικός ποιητής (Ευμενίδες)
Δημώναξ: “Mόνον ευδαίμονα, έφη τον ελεύθερον, εκείνον νομίζω τον μήτε ελπίζοντά τι μήτε δεδιότα.”
(Ο μόνος ευτυχισμένος θεωρώ ότι είναι ο ελεύθερος, εκείνος που ούτε ελπίζει ούτε φοβάται κάτι. ΊΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΑΠΟΨΗ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ…)
Δημώναξ, 2ος αιών μ.Χ., Αρχαίος κυνικός φιλόσοφος
Κ.Ντ.
