Σεβασμιώτατε, Συνηθίζεται στην εποχή μας να μιλάμε στον πληθυντικό όταν απευθυνόμαστε σε ξένους ή σε επίσημα πρόσωπα.
Δεν ήταν πάντα έτσι. Στο Βυζάντιο ακόμη και ο τελευταίος πολίτης προσφωνούσε τον Αυτοκράτορα στον ενικό.
Κι επειδή είπατε (για άλλο θέμα στο οποίο θα αναφερθούμε) «Τι λέει η λογική και η καρδιά μας;» θα ακολουθήσω αυτό ακριβώς που μου λέει – αφήνοντας τις εξηγήσεις για το μέλλον – και θα σας μιλήσω στον ενικό.
Σεβασμιώτατε, λες «Μένω έκθαμβος από αυτά τα γεγονότα», σχετικά με τους διαδηλωτές που πήραν το σταυρό και τη σημαία, «τα σύμβολα του έθνους μας, υπερασπιζόμενοι τον εχθρό που πλήττει τη ζωή μας, τον κορονοϊό. Το θάνατο δηλαδή.» (Βλ. Μητροπολίτης Πειραιώς για αντιεμβολιαστές διαδηλωτές: Κατέβηκαν με τους Σταυρούς να υπερασπισθούν τον θάνατο).
Μένεις έκθαμβος διότι δεν έχεις επαρκή εικόνα του προβλήματος. Λέγεις «Παρουσιάστηκαν 4-5 καταστάσεις δύσκολες ως συνέπειες του εμβολιασμού. Από την άλλη πλευρά έχουμε 12.500 νεκρούς. Σε αυτή τη ζυγαριά που βαραίνει το ζύγι;» Λέγοντας «παρουσιάστηκαν 4-5 καταστάσεις δύσκολες ως συνέπειες του εμβολιασμού» εννοείς μερικές περιπτώσεις θανάτων από το εμβόλιο που είδαν το φως της δημοσιότητας.
Μην είσαι τόσο αφελής, Σεβασμιώτατε. Αυτό που βγαίνει στη δημοσιότητα είναι πάντα ένα μικρό δείγμα εκείνου που συμβαίνει στην πραγματικότητα. Το πιο καθαρό δείγμα. Η κορυφή του παγόβουνου. Περιμένεις στʼ αλήθεια να ανακοινωθούν από τα μέσα ενημέρωσης όλες οι περιπτώσεις θανάτου από το εμβόλιο; Κι επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα των ανευθύνων (κάποτε ένας νεοδιορισμένος δικαστής του ΣτΕ έψαχνε επί δύο ημέρες να βρει, όπως ορίζει ο νόμος, την υπεύθυνη δημόσια αρχή για την υπόθεση που του είχε ανατεθεί, οπότε ένας συνάδελφος τον ενημέρωσε ότι πάντα θα χρησιμοποιεί ένα «παραθυράκι» του νόμου, το οποίο λέει τι πρέπει να κάνει ο δικαστής όταν καμία δημόσια αρχή δεν αναλαμβάνει την ευθύνη – «Στην Ελλάδα, του είπε, δεν υπάρχει υπεύθυνος»), μην περιμένεις από τις ελληνικές δημόσιες αρχές ανακοίνωση για αριθμό θανάτων από το εμβόλιο. Όμως οι ξένοι είναι πιο έντιμοι σε αυτά κι έχουν ανακοινώσεις. Επίσημες ανακοινώσεις. Αν τις βρεις στους επίσημους ιστότοπους και διαιρέσεις με τον αντίστοιχο αριθμό των εμβολιασμένων, θα καταλήξεις στο ποσοστό θανάτου από τα εμβόλια.
Το ποσοστό αυτό ισχύει και για την χώρα μας, πλην αποκλίσεων λόγω στατιστικών διακυμάνσεων. Αλλά επειδή επικαλέστηκες μόνον 4-5 θανάτους, ας μείνουμε σε αυτούς. «Παρουσιάστηκαν 4-5 καταστάσεις δύσκολες ως συνέπειες του εμβολιασμού. Από την άλλη πλευρά έχουμε 12.500 νεκρούς». Δηλαδή λέγεις: συγκρίνονται οι 4-5 θάνατοι από το εμβόλιο με τους 12.500 νεκρούς του κορωνοϊού; «Πού βαραίνει το ζύγι;». Εννοείς βέβαια ότι οι 4-5 θάνατοι είναι ασήμαντοι μπροστά στους 12.500 θανάτους. Αλλά να ρωτήσω το εξής: Αν ο κάθε υποψήφιος για εμβολιασμό δεν υπέγραφε ότι αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη για τον εμβολιασμού, ποιός θα είχε την ευθύνη;
Προφανώς, είτε η εταιρεία που παρήγαγε το εμβόλιο, είτε το ελληνικό δημόσιο, είτε ο φορέας που έδωσε την προσωρινή άδεια.
Όποιος κι αν βρεθεί να είναι ο υπεύθυνος, κάποιος θα πληρώσει την αποζημίωση (ας αφήσουμε στην άκρη την ποινική ευθύνη). Άρα ο θάνατος από εμβόλιο είναι, από καθαρά οικονομική άποψη, κάτι διαφορετικό από έναν θάνατο από κορωνοϊό.
Κανένας δεν αποζημιώνει, ούτε έχει υποχρέωση να αποζημιώσει για θανάτους από κορωνοϊό (ας μην μιλήσουμε για την εκδοχή να ξέφυγε από εργαστήριο ο ιός, διότι δεν ενδιαφέρει εδώ). Ενώ οι θάνατοι από εμβόλιο, τουλάχιστον καταρχήν, επιδέχονται αποζημίωση. Συνεπώς θάνατοι από κορωνοϊό και θάνατοι από εμβόλιο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΔΥΝΑΜΟΙ, κι αυτό από καθαρά εγκόσμια, οικονομική άποψη. Ας συνεχίσουμε τώρα στο ηθικό πεδίο. Εδώ θα επικαλεστούμε το ποινικό δίκαιο. Έχει κάποιος ποινική ευθύνη για τους θανάτους από κορωνοϊό; Όχι, κανείς δεν έχει τέτοια ευθύνη. Αλλά για τους θανάτους από το εμβόλιο;
Με βάση το ποινικό δίκαιο, αυτό που ισχύει γενικά (κι όχι τις τυχόν έκτακτες νομοθετικές παρεμβάσεις για την απαλοιφή ευθυνών από τα εμβόλια), ποινική ευθύνη υπάρχει! Πρόκειται για ανθρωποκτονία. Δεν έχει σημασία αν είναι από αμέλεια (διότι όφειλε ο κατασκευαστής των εμβολίων ή εκείνος που τα ενέκρινε να εξασφαλίσει ότι δεν προκαλούν θάνατο, αν τυχόν δεν γνώριζε ότι προκαλούν θανάτους, όσο σπάνιοι κι αν είναι) ή με δόλο ή με ενδεχόμενο δόλο (δόλος υπάρχει όταν γνωρίζεις ότι θα υπάρξουν θάνατοι). Σε κάθε περίπτωση ποινική ευθύνη υπάρχει. Άρα κι από ηθική-ποινική άποψη, τα δύο είδη θανάτων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ.
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η σύγκριση των 4-5 θανάτων από το εμβόλιο και των 12.500 θανάτων από τον κορωνοϊό δεν μπορεί να γίνει με απλή αριθμητική. Οι 4-5 θάνατοι έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα. Για τους 4-5 θανάτους κάποιος φέρει βαριά ευθύνη. Για τους 12.500 κανείς δεν φέρει ευθύνη. Είναι σωστό αυτό; Ναι, είναι σωστό. Μα… δεν έχουμε όλοι έστω κάποια ευθύνη για τους 12.500 θανάτους; ΑΥΤΟ, ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΠΑΝΤΑΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. Αν κάποιος θέλει να έχει την ευθύνη, ας την έχει. Αλλά αν κάποιος δεν θέλει να την έχει, είναι λάθος να του την επιβάλλει άλλος, όπως η κυβέρνηση ή κι εσύ ο ίδιος. Διότι δεν μπορεί να γίνει σύγκριση μεταξύ των 4-5 θανάτων (που στην πραγματικότητα είναι μερικές εκατοντάδες θάνατοι), οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα, και των 12.500 που δεν έχουν την ίδια βαρύτητα, ενδεχομένως έχουν και μηδενική βαρύτητα. Ο καθένας διαλέγει μόνος του σχετικά με το «πού βαραίνει το ζύγι».
Δεν υπάρχει αντικειμενική απάντηση. Ο ένας θα διαλέξει την μια λύση, ο άλλος την άλλη. Κι αυτό ισχύει είτε το δούμε λογικά, είτε με την καρδιά. ΑΡΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΕΒΑΣΤΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΔΩΣΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Εσύ επέλεξες την μια λύση, αλλά σεβάσου και την άλλη λύση. Διότι, όπως πολύ σωστά λέγεις, «η εκκλησία δεν είναι αυταρχισμός». Οι διαδηλωτές δεν υπερασπίζονται «τον εχθρό που πλήττει τη ζωή μας, τον κορονοϊό».
Υπερασπίζονται την άλλη λύση που έδωσαν στο πρόβλημα, την αποφυγή θανάτων από το εμβόλιο, που είναι μεν λιγότεροι, αλλά βαρύτεροι. Και δεν είναι μόνον οι θάνατοι. Είναι και οι παρενέργειες. Ιδίως οι βαριές παρενέργειες. Παράδειγμα πρόσφατης πολύ βαριάς παρενέργειας είναι ότι «ο εισαγγελέας εφετών, Γεώργιος Τσιρώνης, έχει μείνει φυτό από τις παρενέργειες του Astrazeneca» (Βλ. «Ο Εισαγγελέας Τσιρώνης έμεινε φυτό από το Astrazeneca» καταγγέλλει o Κωνσταντίνος Βαθιώτης). Επίσης οι διαδηλωτές υπερασπίζονται και κάποια άλλα πράγματα. Εσύ τους δίνεις ελευθερία λέγοντας ότι «Η εκκλησία δεν επιβάλλεται. Προβάλει το λόγο της. Η εκκλησία δεν είναι αυταρχισμός», αλλά τι να την κάνουν αυτήν την ελευθερία όταν τους την αφαιρεί η κυβέρνηση (διά των υποχρεωτικών εμβολιασμών); Κι εσύ τους καταδικάζεις κιόλας, αγαπητέ Σεβασμιώτατε, λέγοντας ότι δεν κάνουν καλά, οπότε είναι σαν να παίρνεις πίσω τα λόγια σου ότι «Η εκκλησία δεν επιβάλλεται», διότι αποδέχεσαι να την παραβιάζουν (την ελευθερία) άλλοι.
Τέλος να πω και το εξής. Η δημόσια υγεία δεν είναι κάτι τόσο αφηρημένο. Αναφέρεται σε μας τους συγκεκριμένους ανθρώπους που ζούμε εδω στη Γη. Από τον κορωνοϊό δεν κινδυνεύουν όλοι. Κινδυνεύουν, χονδρικά, κυρίως οι ηλικιωμένοι. Αν τυχόν ένα μέρος των ηλικιωμένων ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ (ως συνειδητή επιλογή) να εμβολιαστεί, δεν το βρίσκω ούτε λογικό, ούτε σωστό, να εμβολιαστεί όλος ο υπόλοιπος πληθυσμός της χώρας (που, κατά βάση, δεν κινδυνεύει από τον κορωνοϊό) για χάρη της μερίδας εκείνης των ηλικιωμένων που ΕΠΕΛΕΞΕ να μην εμβολιαστεί. (Αφήνω το ότι και οι εμβολιασμένοι μεταδίδουν τον ιό). Αυτό το έκανε πριν μερικές εβδομάδες η Αυστρία. Είπε δηλαδή ότι δόθηκε η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ σε όποιον ΗΘΕΛΕ να εμβολιαστεί και επόμενως τώρα καταργούνται τα μέτρα, με τον καθένα να αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη των επιλογών του. Γιατί δεν μπορούμε στην Ελλάδα να κάνουμε το ίδιο; Με τα σέβη μου.
