– Γέροντα, στον κόσμο φαίνεται σκληρό να μας δίνει δοκιμασίες ο Χριστός.
– Φταίει όποιος παραπλάνησε τον κόσμο. Τον ξέρεις; Να φροντίσουν να μάθουν τι είναι η ζωή και τι οφείλουμε να κάνουμε κατά τη διάρκειά της. Αυτοί που διαμαρτύρονται όπου πάνε κάνουν ό,τι τους κατέβει; Παντού υπάρχουν περιορισμοί αλλά πουθενά δεν υπάρχει κληρονομιά σαν του Χριστού!
– Ως πότε θα δίνει δοκιμασίες ο Χριστός, γέροντα;
– Παιδί μου, στο έχω ξαναπεί. Ο Θεός δεν μας έφερε σε αυτόν τον κόσμο για να καλοπεράσουμε, αν και είναι δυνατόν να συμβεί κι αυτό.
– Πως γίνεται αυτό;
– Είσαι πατέρας κι έχεις παιδιά, σωστά; Τώρα που είναι σχολιαρόπαιδα, νοιάζεσαι να μαθαίνουν σωστά κι αύριο να διεκδικήσουν μια θέση σε Πανεπιστήμιο ή κάποια τέχνη για να εξασφαλιστούν επαγγελματικά. Τώρα που είναι μικρά τα εκπαιδεύεις, ώστε να μάθουν σωστούς τρόπους κι αύριο να είναι σωστοί γονείς και οικογενειάρχες και ενάρετα μέλη της κοινωνίας.
– Ακριβώς γέροντα και με κατηγορούν ότι είμαι πιο σκληρός από τους άλλους γονείς. Αλλά το κάνω με πόνο για το αυριανό καλό τους, που τώρα δεν το καταλαβαίνουν. Κι αν δεν μάθουν σωστά το μάθημα, που μελέτησαν, τα βάζω να το επαλάβουν.
– Έτσι παιδί μου και ο Χριστός περέχει τις δοκιμασίες. Μας εκπαιδεύει στην επίγεια ζωή για να περάσουμε τις εξετάσεις και να προκριθούμε για την ουράνια κληρονομία του. Με πόνο μας (εκ)παιδεύει γνωρίζοντας Εκείνος με την Παντογνωσία του πόση άσκηση χρειάζεται καθένας, πάντα με κριτήριο την Αγάπη Του για μας.
– Και πως γέροντα γίνεται να καλοπεράσουμε κι όλας;
– Όταν έχουν τελειώσει τα παιδιά σου τις υποχρεώσεις τους, τι κάνεις;
– Αφού τα ελέγξω (παιδιά είναι, μπορεί και να με κοροϊδέψουν) και είναι όλα σωστά, με χαρά τα αφήνω να παίξουν ή θα πάμε κάποια βόλτα, μπορεί να τους αγοράσω κάποιο δώρο…
– Το ίδιο και ο Χριστός. Όταν δει να “ποιείς τους καρπούς της Βασιλείας Του” και γνωρίζοντας αν δεν είναι ευκαιριακό αλλά γίνεται εμπεδωμένα και τακτικά θα σου δώσει την ευκαιρία να καλοπεράσεις. Πρόσεχε όμως γιατί αυτό εμπεριέχει τεράστιο κίνδυνο.
– Ποιόν, γέροντα;
– Να παρασυρθείς από τον κύριο σκοπό σου. Προγνωρίζοντας αυτό ο Χριστός φροντίζει να σου δίνει δοκιμασίες για να μην ξεχνιέσαι κι αποσπάσαι από τον κύριο στόχο σου, την θέωση. Τα παιδιά σου σε κακολογούν, θεωρώντας ότι τα ζορίζεις;
– Ε, γέροντα, δεν καταλαβαίνεις; Ακούνε και τους φίλους τους. Οι περισσότερες οικογένειες έχουν πολύ λυτά τα λουριά, ειδικά μετά τα λοκ-ντάουν, οπότε χαρακτηρίζομαι σκληροπυρηνικός αλλά έχω και κριτήριο, πως με μεγάλωσαν οι γονείς μου. Κι εγώ τους κατηγορούσα αλλά μετά από χρόνια τους δικαίωσα απόλυτα, που έκαναν ότι έπρεπε για να είμαι σήμερα αυτός που είμαι.
– Σκέψου που συ έχεις 3 παιδιά και ο Χριστός 7 δις και βάλε. Όλους μας φροντίζει, προσωπικά τον καθένα. Να σου πω μια ιστορία σχετική :
Είπε ο Θεός σε έναν άγγελό του : “Στο τάδε μέρος της γης και σ’ εκείνο το σπίτι θα βρεις έναν ετοιμοθάνατο να Μου φέρεις την ψυχή του!”. Βρήκε ο Άγγελος ένα φτωχικό λιτό δωμάτιο, χωρίς πολλά έπιπλα, μουντό, υγρό και κρύο, που βρισκόταν ο ετοιμοθάνατος άντρας στο κρεβάτι και δίπλα ένα παιδί, που έκλαιγε με λυγμούς χανοντας τον πατέρα του. Τραγικό το θέαμα και μη αντέχοντας ο Άγγελος γύρισε στον Θεό με άδεια χέρια. Ο Θεός τον ρώτησε :
“Που είναι η ψυχή που σου ζήτησα;” κι ο άγγελος απάντησε :
“Δεν άντεξα να πάρω την ψυχή του γιατί έχει μόνον έναν γιο και τί θα απογίνει ο μικρός, ποιός θα τον φροντίζει;”
“Πολύ καλά. Πήγαινε στο πιο βαθύ σημείο του ωκεανού, να βρεις την τάσε πέτρα και φέρε Μου το μικρό σκουλήκι, που θα βρεις από κάτω”.
Ο άγγελος βρίσκει την πέτρα και φέρνει το μικρό σκουλήκι στον Θεό. Εκείνος δείχνοντάς το, του λέει :
“Ποιός νομίζεις ότι φροντίζει γι αυτή την μικρή ύπαρξη στο βυθό του ωκεανού; Πήγαινε τώρα να μου φέρεις την ψυχή που σου ζήτησα!”.
Κατάλαβες πόσο μυστηριακά μας φροντίζει όλους;
– Γέροντα ευχαριστώ, την ευλογία σου.
– Της Αγίας Τριάδας, παιδί μου. Όσοι είμαστε υπεύθυνοι πρέπει να καταλάβουμε πως λειτουργεί ο Θεός. Όπως έλεγε ο Όσιος γ.Πορφύριος, ο Θεός εργάζεται μυστικά, πάντα με γνώμονα την σωτηρία μας, αν είναι δυνατόν όλων μας. Αλλά το πρόβλημα είναι να το θέλουμε κι εμείς. Αυτεξούσιο γαρ! Καλό δρόμο!
