ΜΑΙΡΗ ΚΑΡΑ : Η ΔΙΧΟΝΟΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ ΜΑΣ

Η Διχόνοια είναι σύνθετη λέξη από το δίχα (=χωριστά) και το νους. Δηλώνει ασυμφωνία γνωμών και απόψεων μεταξύ των  ανθρώπων, αποτρέποντας συμφωνία προοδευτικής πορείας. Είναι τροχοπέδη εξέλιξης με την έλλειψη εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού και καθιστά αβέβαιο το μέλλον ενός λαού.

   Η διχόνοια τυφλώνει και σκοτίζει το νου του λαού, ώστε να μην ενεργεί με λογική και να παραφέρεται. Βρίσκει πρόσφορο έδαφος και αναπτύσσεται τόσο στον δημόσιο βίο όσο και στον ιδιωτικό μέσα σε οικογένειες και τους συγγενείς. Τα εγκλήματα μίσους διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό, γκρεμίζουν ό,τι με Αγώνες και αίμα έχτισαν όλες οι προηγούμενες γενιές.

  Η εμπάθεια, η ιδιοτέλεια, ο εγωισμός, ορθώνουν τεράστια τείχη στην ενότητα και την συνοχή της κοινωνίας, προκαλώντας στους λαούς μεγάλες εθνικές δοκιμασίες. Η διχόνοια ακολουθεί την ιστορική πορεία της, κεντρίζοντας τα συναισθήματα του ανθρώπινου ψυχισμού. Γιγαντώνει υπέρμετρα την ζηλοφθονία και την αρχομανία, με συνέπεια να πυροδοτεί αδελφοκτόνα πάθη και μίση, τα οποία αμαυρώνουν την πολιτιστική εξέλιξη.

   Η ανεξήγητη αντιπαλότητα που γεννιέται ανάμεσα στους Έλληνες, γίνεται πρόξενος συμφορών και φανατισμών, που αποτρέπουν κάθε κοινωνική και πνευματική πρόοδο. Γεννά μίσος για τις κοινωνικές αδικίες μεταξύ προνομιούχων και μη, του λαού κατά της Εξουσίας, των πεινασμένων κατά των βολεμένων. Είναι το τρωτό σημείο μας, η «Αχίλλειος πτέρνα» και η αιτία για τα δεινά που ταλαιπωρούν το Έθνος μας.

  Πού οφείλεται η εμφύλια διχόνοια των Ελλήνων; Είναι ατομική θεώρηση ή είναι προϊόν φθόνου και ζήλιας; Είναι απόρροια εύκολης απόρριψης της αξίας του διπλανού μας; Είναι η έμφυτη ροπή μας να νομίζουμε, ότι γνωρίζουμε τα πάντα και ότι είμαστε ανώτεροι από τον διπλανό μας; Μήπως φταίει η πλεονεξία, η διάθεσή μας να επιβάλλουμε «δικό» μας σαν μοναδικό δίκιο;

  Μπορεί να οφείλεται σε αυτές τις αιτίες, αλλά δυστυχώς σε περιόδους κρίσης οικονομικής και Εθνικής, θεριεύει και κατασπαράζει το γένος μας, γιατί δεν καταφέραμε ακόμα να την υπερβούμε. Ενώ θα έπρεπε να μας ενώνουν οι κοινοί εχθροί,  επιτρέπουμε σ’ ένα διεφθαρμένο σύστημα, να μας διαχωρίζει.

   Η Εθνική Διχόνοια είναι η διαχρονική πληγή της Φυλής μας, που διχάζει τους Έλληνες, με τις σκόπιμες διαφορές που τους δημιουργούν οι εντός και εκτός της Ελλάδας εξουσιαστές τους. Στρέφουν το ενδιαφέρον πότε στις πολιτικές, πότε στις Εθνικές, πότε στις θρησκευτικές αντιθέσεις τους, για να τους διαιρούν και να τους  αποκοιμίζουν, ώστε να τους εξουσιάζουν ύπουλα.

  Το φαινόμενο γιγαντώθηκε στην εποχή μας και ο τόπος μας δεινοπαθεί. Υπέρτατο καθήκον μας είναι να ξεριζώσουμε από την ψυχή μας την φαγωμάρα μας. Να συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο εμείς με τις δυνάμεις μας και με την βοήθεια του Θεού, θα το κατορθώσουμε. Να επαναφέρουμε στην ζωή μας την Αγάπη προς τον πλησίον, τιμώντας την καταγωγή μας, με στήριγμα την πνευματική παρακαταθήκη, των Αρχαίων Προγόνων μας.  

   Σήμερα μας απειλεί να μας κατασπαράξει, όχι μόνον ηθικά ή οικονομικά αλλά και βιολογικά σαν άτομα και κατ’ επέκταση σαν Εθνική οντότητα. Η διχόνοια της Φυλής μας από την απαρχή της Ιστορίας μας, καλλιεργήθηκε σκόπιμα από τους εχθρούς μας και έγινε η αιτία στο παρελθόν για εμφύλιες διαμάχες, που στοίχησαν στην πατρίδα μας χιλιάδες ζωές Ελλήνων.

  Τώρα, όσο ποτέ άλλοτε, είναι Ιστορική ανάγκη και εθνική επιταγή, όχι μόνον η αποφυγή, αλλά και η με κάθε τρόπο ριζική καταπολέμηση όλων των αιτιών, των παραγόντων και των μηχανισμών, που μας «δηλητηριάζουν» και δημιουργούν την εμφύλια διχόνοια μας, με το δόγμα του «διαίρει και βασίλευε».

  Άμεσα να ενεργοποιηθούν οι υγιείς πνευματικές δυνάμεις του Έθνους. Να γίνει Πανεθνική εκστρατεία ενημέρωσης του λαού, με στόχο την καταπολέμηση του αδελφοκτόνου μίσους και εμφύτευση του σπόρου της Ενότητας και της Αδελφοσύνης στις καρδιές των Ελλήνων. Εμπεδώσαμε πια, ούτε σωτήρας ούτε πολιτικό σύστημα μπορεί να συγκολλήσει το διαρρηγμένο από τον εμφύλιο σπαραγμό τον κοινωνικό ιστό του λαού.

   Θα το πετύχουμε, αν ανοίξουμε τους πνευματικούς ορίζοντές μας και σκεφτούμε με λογική και μετριοφροσύνη, για αναζήτηση λύσης. Αρκεί να το θελήσουμε, για να το επιδιώξουμε ενωμένοι, όσο ακόμα υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια για δραστηριοποίηση. Αρκεί να πιστέψουμε, πως δεν είναι αργά, για να διαγράψουμε από το λεξιλόγιό μας και να βγάλουμε από την ζωή μας την διχαστική ψυχοφθόρα λέξη ΔΙΧΟΝΟΙΑ. 

ΜΑΙΡΗ ΚΑΡΑ