Καποτε, 1980 (17 χρονων) αγορασα ενα μεταχειρισμενο μηχανακι Honda CB 50cc.
Μεγαλη τρελα,μεγαλη αγαπη. Αποφασισα να παω στην Λαμια ταξιδακι για πρωτη φορα με δικο μου οχημα αγορασμενο με δικα μου λεφτα. Δουλεψα οικοδομη, σιδερα για πλακες. Οποιος ξερει απο σιδερωμα πλακων ξερει τι χαρα μεγαλη ειναι. Τοτε τα σιδερα τα ανεβαζαμε με “πασα”,δηλαδη πιαναμε ολοι απο μια βεραντα (χωρις καγκελα) και πασαρε ο ενας στον αλλον τα σιδερα απο οροφο σε οροφο μεχρι να πανε πανω.
Την πρωτη μερα που επιασα δουλεια πηγαμε σε μια οικοδομη στο Μπραχαμι και απο κατω ειχε μια θαλασσα μπετοσιδερα.9 τονοι. Σκεφτηκα οτι θα δουλευαμε εκει μια βδομαδα. Δυστυχως η δουλεια θα τελειωνε “σημερα”οπως εμαθα μετα. Τελος παντων,αυτο το κεφαλαιο με τους σιδεραδες θα αξιζε καποιες αραδες ακομα γιατι αυτη η πρωτη μερα ηταν πονος, αλλα ας παμε στο ταξιδι.
Μεσα Ιουλιου,πολυ ζεστη,οποτε ξεκινησα 5.30 το πρωι για να μην “φαω” ολη τη ζεστη κατακουτελα.Ενα σακιδιο με ενα παντελονι, δυο μπλουζακια κλπ. Εβαλα σε ενα σεηκερ,καφε κ ζαχαρη κ το γεμισα παγακια ως πανω χωρις νερο. Περνωντας τον Καρεα εκανε ψυχρα και φορεσα ενα ελαφρυ μπουφαν. Φτανωντας εξω απο το 401 ΣΝ το μηχανακι μου φρεναρησε μονο του και εσβησε. ΚΟΛΛΗΣΕ. Που σημαινει οτι επαθε ζημια.
Βαζω ταχυτητα το κανω μπρος -πισω και το ξεκολλαω. Ηξερα οτι καθε λογικος ανθρωπος θα εκανε μεταβολη και θα πηγαινε σπιτι του. Εγω ομως δεν ημουν λογικος. Ενιωθα τοσο ενθουσιασμενος με το ταξιδακι αυτο που κοντρα στην ατυχια θα συνεχιζα κ ας ηταν να μεινω εντελως οπουδηποτε παραπερα. Απλα θα το διασκεδαζα μεχρι να γινει. Σκεφτηκα οτι αν μεινω,καποιο φορτηγο η κατι τελος παντων θα εβρισκα να με φερει πισω.
Εβαλα μπροστα και με ταχυτητα εως 60 χλμ συνεχισα. Στην Κηφισια τσεκαρησα τα λαδια, ητανε ενταξει αλλα αγορασα ενα λιτρο λαδι κ συμπληρωσα πανω απο τον δεικτη καλου κακου. Βγηκα εθνικη κ με 60χαω βολευτηκα πανω στην σελα και αρχισα το τραγουδι.”περβολαρια οταν θα”ρθεις τ’ανθη σου να μαζεψεις, ριξε μου μια γλυκια ματια,τσαχπινα περιβολαρια “κλπ.
Ειχα σκαλωσει μ’αυτο το τραγουδι του Παριου και το τραγουδαγα σε ολη την διαδρομη. Στην Μαλακασα πριν τα διοδια,σταματησα δεξια κατω απο ενα πευκο,(τοτε η εθνικη δεν ηταν μαντρωμενη),εβγαλα το σεηκερ,το κουνησα και εφτιαξα εναν φραπε ονειρο. Εκατσα κατω απο το πευκο προς την ανατολη αγναντευωντας τον ηλιο που μολις ειχε ξεπροβαλει, ρουφηξα μια γουλια καφε και αναψα το πρωτο μου τσιγαρο. Μαλμπορακι.
Δηλαδη ενας βασιλιας τι παραπανω ειχε απο μενα εκεινη τη στιγμη?Ρουφαγα αχορταγα την θεα.τα αρωματα κ τους ηχους της πρωινης γης. Που και που εριχνα κ καμια ματια στο μηχανακι μου και …μη συζητας τι ειχα εγω πια. Τελειωσα τον καφε,καβαλησα παλι και συνεχισα. Οταν εφτασα στην Θηβα ο ηλιος ηταν νταλα,δεν ειχα κρανος μονο ενα ζευγαρι γιαλια κ ενιωθα το προσωπο μου να τραβαει. Να πω οτι το να πηγαινεις με 60 στην εθνικη ειναι απελπισια αλλα εγω δεν το ενιωθα ετσι. Καποτε εφτασα στον Αι Νικολα,εναν μικρο οικισμο πριν τον Α Κωνσταντινο. Το προσωπο μου ειχε καει και χωρις τα γιαλια ειμουν σαν καραγκιοζης γιατι το καψιμο ηταν γυρω απο αυτα. Ο πισινος μου και ο..εξοπλισμος αναμεσα στα ποδια μου ηταν μουδιασμενα κ ενιωθα ενα επωδυνο ζζζζζ που
προεκυψε απο τους κραδασμους του μοτερ. Ζεσταινομουν και διψουσα.
Σταματησα λοιπον στην παραλια του Αι Νικολα,ειπαμε τοτε δεν ηταν μαντρωμενη η εθνικη . Γδυθηκα,εμεινα με το μαγιο,μπηκα στο νερο μεχρι τα γονατα κ αφησα το σωμα μου να πεσει μπροστα. Εδεμ-φωτιση-νιρβανα-απολαυση. Εμεινα ακινητος να απολαμβανω το αγκαλιασμα της θαλασσας καμποση ωρα. Μου εκανε εντυπωση το γεγονος οτι δεν ενιωθα την αναγκη να ανασανω.
Κολυμπησα,βγηκα,ξεπλυθηκα σε μια βρυση,σκουπιστηκα,καβαλησα και δωστου.Εφτασα στην Λαμια 1μμ.Εφταμιση ωρες ταξιδι.Εκανα αυτην την διαδρομη μαυτο το μηχανακι τρεις φορες πηγαινελα. Ηθικον διδαγμα? Τωρα,40 χρονια μετα,πολλα διδαγματα μου λεει αυτη η ιστοριουλα.
Ενα απο αυτα ειναι οτι ο εαυτος μας μπορει να ειναι περιφημη παρεα οταν επιθυμουμε την παρεα η την απομονωση μαζι του.
ΥΓ.Καποιος θα πει,ενταξει ρε φιλε αλλα που κολλαει η ιστορια με την πολιτικη,τους τουρκους,τον Κουλη κλπ.?Θα πω οτι, πολλες χαοτικες καταστασεις,στεναχωρες πληροφοριες,ας μην ξεχναμε να βγαζουμε το κεφαλι εξω,να παρουμε μια ανασα ρε αδερφε.
Τρία πουλάκια
