Αντιλαμβανόμενος ότι μακρυγόρησα (συνεπώς θα κουράσω) την απάντησιν του www.triklopodia.gr/ιω-τελικα-ειναι-η-λεξη-εβραίος-πνευμα/ , που θεώρησα κριτική του άρθρου μου www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-παλαια-διαθηκη-εβραι/ , ώστε να μην μείνουν σκιές εις τα κατ’ εμέ παντελώς αστήρικτα γραφέντα, αναγκάσθηκα να τοποθετήσω ως πρόλογον τον επίλογον, περιέχοντα τα πλέον ουδιώδη, που κάποιοι δεν θα τα διάβαζαν, οπότε συγχωρήσατέ με. Μετά όποιος θέλει μπορεί να μελετήσει την φράσιν προς φράσιν απάντησιν-ανασκευή.
Η αορίστως και ατεκμηριώτως κατηγορία με μολύβι ή πληκτρολόγιο, είναι χειρότερον από το να πυροβολούμε τυχαίως, όπου όλο και κάποιον θα σκοτώσουμε. Η ιστορία της ανθρωπότητος περιγράφεται από την Παλαιά Διαθήκη, όσο κι αν κάποιοι φρίττουν, επειδή βλέπουν εντελώς υλικώς τα θέματα κι αδυνατούν να ανοίξουν τους πνευματικούς τους οφθαλμούς. Η Ιστορία δεν είναι αν οι Χαναναίοι ή οι Εβραίοι ή οι Αιγύπτιοι ήταν “περατές” (καινοφανής όρος της Ιούς) ή δυνάστες. Η Ιστορία είναι ότι μετά την έκπτωσιν εκ του Παραδείσου, ο θεολογικώς αναφερόμενος “παλαιός άνθρωπος”, προσπαθεί να αποτινάξει την επιρροήν του διαβόλου, ώστε να επιστρέψει εις την παραδείσιαν κατάστασιν, κατά την παραβολήν του Ασώτου. Αυτός είναι ο διαρκής διαιώνιος Αόρατος πόλεμος, απολύτως ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ αγών, όπως το δηλώνουν οι Άγιοι Πατέρες και η ευχή της Θείας Λειτουργίας “Ειρήνη υμίν” εκεί απευθύνεται. Τα υλικά-κοσμικά, είναι τα εμπόδια, που οφείλουμε να υπερπηδήσουμε και για τα οποία θα κριθούμε από τον Κύριον. Παράδειγμα (όπως θα εξηγηθεί) ο πλούτος δεν είναι κακός αλλά κακή-κάκιστη συνήθως αποδεικνύεται η χρήσις του. Επικεντρωνόμενοι εις τα υλικώς τεκταινόμενα, χάνουμε την ουσίαν των πνευματικών. Όλοι εστιάζουμε να μην πεθάνουμε, θεωρώντες κακόν τον θάνατον αλλά ο Χριστός κρίνει το πως θα πεθάνουμε, απόδειξις δε αυτού η κατά Χριστόν ανάδειξις Αγίων (αλλά και η ανάδειξις ηρώων της πατρίδος). Φθάσαμε στην “ξεφτίλα” οι χρισμένοι διάκονοι του Χριστού να λένε ότι το μεγαλύτερον ανθρώπινον αγαθό είναι η ζωή! Το μόνο κριτήριον είναι η διαχείρισις της ζωής, ακόμη και ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν τον σωματικόν θάνατον, όπως ο ληστής επί του Σταυρού έδειξε.
Αν λοιπόν σαν Έλληνες, υποτιθέμενοι αποδειχθέντες ως ο πλέον πνευματικός λαός, αδυνατούμε να αντιληφθούμε την πνευματικότητα του αγώνος, τότε ποιός άλλος λαός μπορεί να το κάνει; Αυτό όμως απαιτεί πνευματικήν πάλην και αυτοκριτικήν, όχι μόνον προσωπικήν αλλά και εθνικήν. Είναι απαράδεκτο να γράφεται ότι προσπαθώ να προσάψω σφαγές στους Έλληνες, όταν οι πλείστοι αγνοούν την Ιστορία μας. Ασφαλώς και αποδειχθήκαμε (υποκειμενικώς όμως) οι καλύτεροι ως τώρα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε αμόλυντοι. Μέγιστο παράδειγμα ότι έχουμε τους περισσότερους προδότες και προδοσίες! Γιατί;;; Μονίμως προτρέπω (ειδικώς τους αρχαιολάγνους) να μελετήσουν πώς ο κοσμοκράτωρ Έλλην επί Μεγάλου Αλεξάνδρου κατήντησε επί Ελληνιστικών χρόνων να αλληλοσφάζεται, όπου μέχρι και τα νεκροταφεία εκθεμελίωναν (πχ. Δίον), καταλήγοντας πνευματικό και υλικό δουλάκι των Ρωμαίων. Όμως δεν είδα κανένα να μελετά, ασχέτως αν η Ιώ παρακινεί στην αρχή <<ας ψάξει και ο καθένας μόνος του, για να βγάλει τα προσωπικά του συμπεράσματα>>, που και αυτό είναι μέγα σφάλμα δεδομένου ότι τα προσωπικά συμπεράσματα δεν οδηγούν εις ένωσιν αλλά εις διαίρεσιν και διχασμόν. Η ελληνική φιλοσοφία ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΡΕΥΝΟΥΣΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ αλλά επεδίωκε την ανακάλυψιν της οικουμενικής αληθείας. Οι πλείστοι αγνοούν την Ιστορία. Ενώ όμως και οι αθλητικές ομάδες μελετούν γιατί έχασαν, ώστε να αποφύγουν την μελλοντικήν ήττα, οι δημερινοί Έλληνες γιατί αδυνατούν, ούτε καν προσπαθούν να δουν την Αλήθεια, όταν ο ίδιος ο Κύριος παρακινεί «γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ιω.η’32); Εδώ λοιπόν κρύβεται η ουσία των γραφομένων μου. Η μόνη πηγή Αληθείας είναι ο Τριαδικός Θεός και η μόνιμη (εντός κτιστού κόσμου) πηγή διαστροφής είναι ο διάβολος. Αυτά που προωθεί δεν είναι τα αντίθετα του Χριστού, όπως πολλοί ισχυρίζονται και γράφουν για αντίστροφες λογικές και ανάποδους κόσμους. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Η διαστροφή της Αληθείας (από το στερ.α + λήθη~αυτό που δεν ξεχνιέται, το αιώνιον) είναι το ψεύδος και ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΝ. Πολλοί αναρωτιούνται “πώς είναι ανύπαρκτον αφού το βλέπουμε καθημερινώς;”. Το βλέπουμε (προσωρινώς) λόγω της μακροθυμίας του Θεού και του παρεχομένου χρόνου (κτιστού και όχι αιωνίου) προς μετάνοιαν. Υπάρχει η Αλήθεια, ο Αιωνίως υπάρχΩΝ, αντιστρατευομένη από το ψεύδος (εντός κτιστού και μη υπαρκτού αιωνίως κόσμου), το προερχόμενον εκ του ΜΗ ΟΝΤΟΣ (διάβολος), που θα απωλεσθεί. Το ψεύδος είναι με διαφορετικόν βαθμόν εις τον νου εκάστου. Όποιος υποτάσσεται εις το ψεύδος του διαβόλου, αρνείται την ύπαρξίν του, οδεύων βουλήσει του προς την οδόν της απωλείας. Ο Χριστός ουδόλως τον τιμωρεί, όπως κακώς αναφέρουν αλλά αντιθέτως προσφέρει αφειδώς δοκιμασίες (~ο σταυρός της ζωής), ώστε αυτεξουσίως να μετανοήσει («Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι» Ματθ.ιστ’24), ομολογών την ύπαρξίν του εκ του ΟΝΤΟΣ και αναγραφόμενος στις δέλτους του Ουρανού.
Οι “εβραίοι”, όπως ανέφερα, ήταν οι πρώτοι που εδέχθησαν την Αλήθεια, δηλαδή τον Ένα Θεόν αλλά ο πνευματικός αόρατος πόλεμος κατέστησεν την πλειονότητα αυτών όργανα του ψεύδους, δηλαδή του πονηρού. “Πιστεύω” σημαίνει δέχομαι ανεπιφυλάκτως ότι ο Θεός είναι η απόλυτος και αιωνία αρχή των πάντων και τον ακολουθώ. “Πιστεύω” σημαίνει δέχομαι το αιώνιο πνευματικό και αποτάσσομαι το ψευδές κτιστό-χρονικώς πεπερασμένο. “Πιστεύω” σημαίνει λειτουργώ με το πνεύμα και όχι με το υλικό σώμα. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε μόνον τους εβραίους, όταν και εμείς δυνητικά καταντούμε όργανα του ψεύδους, αποστρεφόμενοι την Αλήθειαν και προσκολλώμενοι στο ψεύδος. Είναι αδύνατον όλοι όσοι αντιστρατεύονται το Σχέδιον του Θεού να είναι “εθνικώς” εβραίοι, όταν οποιοσδήποτε εξ ημών ανά πάσα στιγμήν μπορεί να φέρεται “εβραϊκά”, δηλαδή κατά του Θείου Σχεδίου. Είναι αδύνατον όλοι οι μασόνοι, ας πούμε, να είναι εβραϊκής καταγωγής. Υπάρχουν πάμπολλοι, οι οποίοι για το προσωπικό συμφέρον τους (το Εγώ τους) υπηρετούν ακόντως ή εκόντως τα σχέδια του πονηρού, εμποδίζοντες το Σχέδιον του Θεού. Εδώ λοιπόν είναι η βάσις όσων έγραψα περί πνευματικού χαρακτηριστικού, όταν όλοι είμαστε εν δυνάμει “εβραίοι”, αρνούμενοι την πηγήν της Αληθείας και προσκολλώμενοι εις τα κτιστά-εγκόσμια.
Ο “εβραίος” λοιπόν είναι η εικόνα του ανθρώπου εις το διάβα της Ιστορίας. Ήταν ο πρωτόπλαστος, εις τον οποίον απεκαλύφθη η Αλήθεια (σημ. η Αλήθεια μόνον αποκαλύπτεται και ουδέποτε ανακαλύπτεται) και κατάντησε ο “παλαιός άνθρωπος” προσκολλώμενος εις το ψεύδος του διαβόλου. Αλλά γιατί δεν είναι “εβραίος” και ο Έλλην, ο οποίος παρέλαβε την κληρονομίαν Αληθείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου («τούτω νίκα»~«In hoc signo vinces») και το μεγαλείον της κοσμοκράτειρας Ρωμανίας και αρνούμενος αυτήν κατέληξε δουλάκι των σατανισμένων φράγκων και των δαιμονισμένων οθωμανών; Ρωτώ πάλι : ποιοί μελέτησαν την Ιστορία, ώστε να εξάγουν όχι τα προσωπικά (~εγωιστικά) συμπεράσματα, όπως η Ιώ παρακινεί, αλλά την οικουμενικήν Αλήθεια; Πόσοι κατενόησαν ότι η Α’ Άλωσις των φράγκων ήταν “καμπανιά” προειδοποιήσεως του Μεγάλου Θεού, ότι δεν πορεύονται καλώς; Πάλιν γιατί δεν είναι “εβραίος” ο Έλλην, ο απελευθερωθείς από τους ενδόξους “φιλοθέους” αγωνιστές του 1821, τους διαλαλήσαντες προς κάθε κατεύθυνσιν ότι «Εμείς θα αναστήσουμε μιά Πατρίδα που κεφάλι θα έχει τον Χριστό και όχι ανθρώπους…Για του Xριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία» αλλά αμέσως υποταχθείς εις το ψεύδος του ψευτορωμέηκου; Ποιός στάθμισε τα λόγια του στρατηγού Μακρυγιάννη «καί βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν νά μας σβήσουν τήν Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον…καί εκάθησα καί έκλαιγα διά τά νέα παθήματα» ή του μάρτυρος γέροντος Χριστοφόρου Παπουλάκου «εκείνοι που δεν πίστευαν στον αγώνα, εκείνοι που πάνε να μας αποκόψουνε από τον Χριστό, και πασχίζουνε να μας ρίξουν στη σκλαβιά άλλων αφεντικών, που’ναι πιο δαιμονισμένοι από τους τούρκους»; Και για να το προχωρήσω βαθύτερα (ιστορικώς και εννοιολογικώς), ποιοί έσπευσαν να μελετήσουν ότι οι “εβραίοι” δολοφόνησαν τον Σωκράτη, κάνοντας το άσπρο-μαύρο, το ψεύδος τους “αλήθεια” και την Αλήθεια του Σωκράτους ψεύδος; Μήπως υπήρχαν εβραίοι στην Αρχαία Αθήνα; Τελικώς πόσοι αντιλαμβάνονται την σημερινή κατάντια των “εβραίων ελληνέζων” κυβερνόντων, οι οποίοι κάνουν εις τα πάντα το άσπρο-μαύρο και ενώ μας ψεκάζουν, μας κατηγορούν από πάνω ως ψεκασμένους; Ο Σωκράτης τώρα δικαιώνεται!
Επαναλαμβάνω λοιπόν : Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ “ΕΒΡΑΙΟΣ” ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ και όχι κοσμικός, εθνικός, “DNAκός” και εν δυνάμει “εβραίοι” είμαστε άπαντες αποστρεφόμενοι την Αλήθεια του κόσμου (=Χριστός) και υποτασσόμενοι στο ψεύδος του διαβόλου.
Αυτήν την σύζευξιν υλικών και πνευματικών στοιχείων της Ιστορίας, προσπάθησα προ ετών να συμπτύξω εις μίαν σειρά video, τα οποία εκκινούν από αυτό https://www.brighteon.com/97348a08-d0b8-487c-a81c-4586e661864c .
Να σημειώσω ότι ως τεκμηρίωσιν χρησιμοποιώ πάντοτε την μόνην πηγήν Αληθείας!
Η ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΗΣ ΙΟΥΣ ΦΡΑΣΙΝ ΠΡΟΣ ΦΡΑΣΙΝ :
ΙΩ : ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΞΗ “Εβραίος, Πνευματικός και όχι Υλικός, χαρακτηρισμός”?
Επειδή διάβασα ένα άρθρο που έθετε αυτόν τον προβληματισμό και επειδή συμφωνώ πως οι Εβραίοι δεν είναι ένα έθνος, θα παραθέσω κι εγώ ενδεικτικά κάποια στοιχεία και ας ψάξει και ο καθένας μόνος του, για να βγάλει τα προσωπικά του συμπεράσματα.
Να ψάξουμε αλλά σε έγκυρες πηγές. Τα προσωπικά συμπεράσματα όμως δεν οδηγούν παρά μόνον εις διαιρέσεις. Η αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία ερευνούσε και επεδίωκε τα καθολικά συμπεράσματα, τα μόνα οδηγούντα εις ένωσιν
Η λέξη Εβραίος σημαίνει τον ΠΕΡΑΤΗ, δηλαδή αυτόν που πέρασε από κάπου, στην συγκεκριμένη περίπτωση πήραν τον χαρακτηρισμό αυτόν, επειδή λέει πέρασαν τον Ιορδάνη ποταμό. Τώρα βέβαια μπορεί σε παλαιότερες εποχές να είχαν περάσει κι άλλους ποταμούς (βουνά και θάλασσες), όπως τον Νείλο, και την Ερυθρά και ποιός ξέρει παλαιότερα, ίσως να είχαν περάσει και τον Ατλαντικό, τα Ιμαλάια, τα Ουράλια, τον Ουράλη ποταμό, τον Τίγρη και τον Ευφράτη κ.λ.π. γιατί σίγουρα δεν είναι τυχαίος και ο χαρακτηρισμός που τους εδώθει, ως ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΙ, διότι πάντα τέτοιοι ήταν.
Καθαρά υποκειμενικός, αυθαίρετος, ατεκμηρίωτος και ακροβατικός χαρακτηρισμός η λέξις “περατής” δεν έχει ούτε καν σχέσιν ετυμολογικώς με τους εβραίους. Αλήθεια πόσον σημαντικόν ήταν αν πέρασαν τον Ιορδάνη; Εκεί μόνον τους βάπτιζε ο Ιωάννης!
Ο Αβραάμ λοιπόν ξεκινώντας από την ΟΥΡ των ΧΑΛΔΑΙΩΝ, ήταν ένας περιπλανώμενος Αραμαίος, όπως ξέρουμε, όπου Αραμαίος, είναι ένα δύσκολο αίνιγμα ως πρός την λύση του, διότι οι Αραμαίοι, είναι λέει ένας νομαδικός λαός (της περιπλάνησης δηλαδή) και τίθεται το ερώτημα αραβικός? (γιατί ο Αβραάμ ξεκίνησε από την Αραβική χερσόνησο στον Περσικό κόλπο), με σημιτική γλώσσα, πολύ συγγενικός με τους Εβραίους…. (όπου Εβραίοι δεν είναι έθνος). Τελικά τί ήταν ο Αβραάμ? Χαλδαίος, Αραμαίος, Άραβας? Το μόνο σίγουρο είναι πως ήταν Εβραίος, δηλαδή Περάτης.
Καθαρά αυθαίρετος χαρακτηρισμός ότι ο Αβραάμ ήταν “περατής”, αφού ο Θεός τον ενέτειλε να εξέλθει της γης του Χαρράν : «1 ΚΑΙ εἶπε Κύριος τῷ ῞Αβραμ· ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω· 2 καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος· 3 καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. 4 καὶ ἐπορεύθη ῞Αβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ᾤχετο μετ᾿ αὐτοῦ Λώτ.῞Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομηκονταπέντε, ὅτε ἐξῆλθε ἐκ Χαρράν. 5 καὶ ἔλαβεν ῞Αβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν ἐκτήσαντο ἐκ Χαρράν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναάν» (Γεν.ιβ’1-5)
Ευθυμολογών με το ίδιον αυθαίρετο σκεπτικόν ο μακαριστός γ.Εφραίμ Φιλοθεϊτης-Αριζονίτης ήταν όχι μόνον “περατής” αλλά “αρχιπερατής” αφού ο Θεός τον ενέτειλε να αλλάξει ήπειρον και να ιδρύσει μοναστήρια. Ομοίως ο όσιος Σοφρώνιος του Essex ήταν κι αυτός “περατής”, δεχόμενος την εντολήν Κυρίου να ιδρύσει μοναστήρια στην Μεγάλη Βρετανία. (Για όσους αγνοούν, κανείς μοναχός δεν φεύγει από τον τόπον ασκήσεώς του άνευ Ευλογίας, η δε Ευλογία δίνεται Άνωθεν μέσω του γέροντός του, όπως ρητώς και κατηγορηματικώς το διετύπωσε ο όσιος γ.Εφραίμ Κατουνακιώτης «το είπε ο γέροντας, το είπε ο Χριστός!»).
Κατά την βικιπαίδεια οι Αραμαίοι, απλώνονταν μέσα σε ολόκληρη τη Μεσοποταμία και την βόρεια Συρία, γύρω από την Χαρράν, κατά το τελευταίο μέρος της 2ης χιλιετίας πΧ.. Έτσι λέει στην αρχή της 1ης πΧ. χιλιετηρίδας οι Αραμαίοι βρέθηκαν να κατέχουν, πολλές συριακές περιοχές και πόλεις. Να σταθούμε λοιπόν λίγο, σε αυτό το <<ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΝΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ>>… δηλαδή αυτοί οι περιπλανώμενοι νομάδες, περνούσαν βουνά θάλασσες και ποτάμια και εφόσον εισέβαλλαν σε μια περιοχή, μετά χρησιμοποιώντας ΒΙΑ και ΔΟΛΟ (όπως ξέρουμε και από την Παλαιά Διαθήκη ότι έκαναν και στην ΧΑΝΑΑΝ), έμεναν εκεί και τελικά την ΚΑΤΕΙΧΑΝ…!!!
Κατά την βικιπαίδεια το Ελληνικό αλφάβητο προέρχεται από το φοινικικό και πάρα πολλά άλλα αστήρικτα και κυρίως εσκεμμένα κατά Ορθοδοξίας και Ελληνισμού. Από πότε βασιζόμαστε στις σιωνιστικές πηγές για να στηρίξουμε την γνώμη μας; Και εγώ χρησιμοποίησα την βικιπαίδεια, αναφέροντας όμως με πολύ φειδώ απλά ιστορικά γεγονότα, τα οποία έλεγξα από πλέον αξιόλογες πηγές. Δεν βασίστηκα καθόλου για συμπεράσματα, τα οποία βρίθουν αναληθειών και παγίδων αποπροσανατολισμού. Επαναλαμβάνω το βασικό επιχείρημα “Κατά την βικιπαίδεια το Ελληνικό αλφάβητο προέρχεται από το φοινικικό ελληνικό!”. Το δέχεται η Ιώ, επειδή το γράφει η βικιπαίδεια; Αναφορικώς με την έννοιαν της “κατοχής” ας μας εξηγήσει η Ιώ αν αυτό δεν ίσχυε για όλους τους λαούς. Οι Έλληνες αποικιστές δεν κατείχαν την γη, όπου αποικούσαν; Αλλά και γενικώς από πού πηγάζει το δικαίωμα ιδιοκτησίας για ο,τιδήποτε υλικό;
Θα μου πεί βέβαια κάποιος, πως ο Θεός τους την έταξε… όλη την περιοχή αυτήν.. Η μόνη απόδειξη βέβαια γι αυτόν τον ισχυρισμό, είναι η περίτμηση που τηρούν ακόμη και σήμερα και ο λόγος τους, ο οποίος δεν είναι και τόσο αξιόπιστος εφόσον έλεγαν τόσα ψέματα, και ενεργούσαν με σκοπό το ατομικό συμφέρον και το ΚΕΡΔΟΣ όπως αυτά αναφέρονται στην Παλαιά Διαθήκη.
Τα εδώ γραφόμενα είναι εντελώς άσχετα με τα όσα γράφω, ούτε δίνουν τεκμηρίωσιν σε κάποια αντίφασιν των γραφομένων μου, οπότε δεν τα σχολιάζω. Αναρωτιέμαι πάντως για τον ακροβατικόν συσχετισμόν περιτμήσεως και όσων έταξεν ο Θεός, που αι πάλιν ας μας πει ποιόν εννοεί, αφού παρακάτω αναφέρεται και εις άλλον θεόν.
Οπότε θα διαφωνήσω στο συμπέρασμα του συγκεκριμένου άρθρου πως <<οι Εβραίοι ήταν οι πρώτοι άνθρωποι, που πίστευσαν εις τον Ένα Θεόν, και άρα εβραίος σημαίνει έναν καθαρό πνευματικό και όχι υλικό χαρακτηρισμό>>, διότι είναι μια καθαρά προσωπική άποψη του γράφοντα του συγκεκριμένου άρθρου.
Δικαίωμά της να διαφωνεί και πραγματικότης ότι είναι προσωπική μου άποψις, αφού ως προσωπικήν άποψιν το έγραψα, πλην όμως τεκμηριωμένα. Άρα δεν μας λέει κάτι.
Καταρχήν οι πρώτοι άνθρωποι που πίστευαν στον Ένα Θεό μέ βάση τα γνωστά από την Παλαιά Διαθήκη, είναι οι ΧΑΝΑΝΑΙΟΙ, διότι αυτοί ήταν ΙΟΥΔΑΙΟΙ, όπου Ιουδαίος, είναι και η λέξη που χαρακτηρίζει, το ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ των Χαναναίων. Κακώς οπότε γίνεται η ΤΑΥΤΙΣΗ των λέξεων, Εβραίος και Ιουδαίος. Όπως έχω ξαναγράψει άλλο Βουδιστής και άλλο Κινέζος το ένα αποδίδει θρήσκευμα, το άλλο εθνικότητα αν και το Εβραίος είπαμε, δεν χαρακτηρίζει ούτε εθνικότητα, ούτε θρησκεία. Οπότε οι Αραμαίοι, Άραβες, Εβραίοι δεν ξέρω κι εγώ πως.. σίγουρα δεν ήταν οι ΠΡΩΤΟΙ, ή οι ΜΟΝΟΙ…!!! που πίστευαν τον Ένα Τριαδικό Θεό, αλλά οι Χαναναίοι που ήται Ιουδαίοι.
Ποιοί ήταν οι Χαναναίοι και ποιοί οι Ιουδαίοι, κατά την Ιώ; Ας μας δώσει τα αντίστοιχα χωρία, ώστε να τεκμηριώνεται ο ισχυρισμός της. Από που προκύπτει ότι πίστευαν στον Ένα Θεόν, όταν για να πιστεύσεις εις Αυτόν πρέπει να σου αποκαλυφθεί; Στον Αβραάμ αποκαλύφθηκε, όπως και στον Νώε, οι οποίοι τον πίστευσαν και υπάκουσαν. Αργότερα θα αποκαλυφθή στον Μωυσή (Σινά). Στους Χαναναίους πότε;;; Χώρια ότι η ονομασία Ιουδαία προέκυψε από τον Ιούδα τον Προπάτορα (4ος υιός του Ιακώβ και της Λείας, άρα δισεγγονός του Αβραάμ), τον γενάρχη της ομώνυμης φυλής Ιούδα εκ των Δώδεκα φυλών του Ισραήλ και της οποίας οι απόγονοι καλούνται Ιουδαίοι. Άρα κατά την Ιώ, πότε πίστευσαν στον Ένα Θεό, την εποχή του Αβραάμ ή την εποχή του Ιούδα και των αδελφών αυτού, γεναρχών των δώδεκα φυλών; Και το ερώτημα προς αυτήν είναι “ο Ιούδας έκανε την Ιουδαία ή η Ιουδαία τον Ιούδα; Ας προσέξει πολύ τους υστερόχρονους ισχυρισμούς της.
Όπως λέει ακόμη και η βικιπαίδεια, ο πατέρας του Αβραάμ, ο Θάρα ήταν ειδωλολάτρης, οπότε φαντάζομαι είχε την ίδια θρησκεία με τον πατέρα του και ο Αβραάμ, όπως φυσικά και η ετεροθαλής αδελφή του και κατόπιν σύζυγός του Σάρα. Μην ξεχνάμε επίσης πως για να παντρευτούν, οι απόγονοι του Αβραάμ, έτρεχαν στην Μεσοποταμία, για να πάρουν γυναίκα από το σόι της Σάρας και επ ουδενί από την Χαναάν…!!!!
Οι προτάσεις βρίθουν λογικών (μάλλον παράλογων) ακροβατισμών. Ας κάνω έναν παραλληλισμόν : η Παράδοσις της Εκκλησίας (κι όχι η αναξιόπιστος βικιπαίδεια … τα είπα πριν) λέει ότι ο πατέρας της Αγίας Βαρβάρας (ομοίως και πάμπολλων αγίων) ήταν ειδωλολάτρης αλλά δεν λέμε ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ… Ομοίως και οι πρόγονοι των Ελλήνων ήταν ειδωλολάτρες αλλά ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ… Δεύτερον τι σημαίνει θρησκεία; Κατά τους αγίους και τους πατέρες μας όλες οι θρησκείες είναι παραμάγαζα του πονηρού, ενώ η Ορθοδοξία επ ουδενί χαρακτηρίζεται ως “θρησκεία” αλλά «η Πίστις της υπάρξεως του Ενός Τριαδικού Θεού και η κοινωνία εις την Εκκλησίαν, την ιδρυθείσα υπό του Ενσαρκωθέντος και Αναστάντος Λόγου του Θεού Ιησού Χριστού». Αυτό δεν είναι δική μου άποψις αλλά η επίσημος θέσις της Ορθοδοξίας. Κάποτε μάλωσα με αδελφόν περί του αν είναι θρησκεία ή όχι και εκείνος μου έφερε ως τεκμήριον την άποψιν του μακαριστού θεολόγου Νικολάου Σωτηροπούλου, ο οποίος ονομάτιζε την Ορθοδοξίαν ως θρησκείαν. Αγνόησε την επωδόν του μακαριστού “η Ορθοδοξία είναι θρησκεία, είναι όμως η μόνη θρησκεία”. Άρα διεχώρησε πλήρως την Ορθοδοξίαν από τα λοιπά παραμαζώματα του διαβόλου («πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια, ὁ δὲ Κύριος τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησεν·» Ψαλμ.95-5, ακόμα και ο παλαιός Ισραήλ το γνώριζε!!!), εις τα οποία περιλαμβάνονται και τα λοιπά χριστιανικά δόγματα. Όποιος γνωρίζει το θέμα ορισμών της Επιστήμης καταλαβαίνει το σφάλμα της απαντούσης, οπότε ας μας διευκρινήσει τι εννοεί “θρησκεία”. Όσον για το αν έτρεχαν οι απόγονοι του Αβραάμ στην Μεσοποταμία για να νυμφευθούν (κι όχι να ΥΠ-ανδρευτούν) ας μας δώσει τεκμηρίωσιν, όχι όμως την βικιπαίδεια.
Γιατί αφού είχαν ίδιο θρήσκευμα και ήταν όλοι Ιουδαίοι?? Ή μήπως έκαναν ότι είναι Ιουδαίοι, ενώ είχαν άλλη θρησκεία κρυφά, όπως έκαναν και οι Φαρισαίοι..?? Η πιο προφανής απάντηση αν δεχθούμε ότι είχαν την ίδια θρησκεία, είναι ότι οι Χαναναίοι ήταν άλλης ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Μάλλον δεν έχει καταλάβει πως λειτουργεί το θέμα της Πίστεως και τους λογισμούς του πονηρού. Όμως τα ανέφερα στο άρθρο μου και είναι αδικαιολόγητη, αφού δεν κατενόησε (όπως γράφει ο Μέγας Βασίλειος «ανέγνως αλλ’ουκ έγνως, ει γαρ έγνως ου κατέγνως»). Ακριβώς σε αυτό το σημείο (των επιδράσεων και λογισμού του πονηρού) βασίζεται το συμπέρασμά μου ότι ο ορισμός “εβραίος” βασίζεται εις πνευματικά κριτήρια. Με προβληματίζει το γεγονός ότι η Ιώ δεν προβληματίσθηκε από τα τεκταινόμενα των ημερών μας εις την Ορθοδοξίαν. Ελάχιστα να έχει μελετήσει κάποιος από το τι συνέβαινε στον παλαιό Ισραήλ, διαπιστώνει τα ίδια ΑΚΡΙΒΩΣ σήμερα εις τους κόλπους της Ορθοδοξίας, αρκεί βεβαίως να θέλει να κατανοήσει! Ας επαναλάβω τα λόγια της με άλλες λέξεις : “Γιατί αφού είχαν ίδιο θρήσκευμα και ήταν όλοι χριστιανοί? Ή μήπως έκαναν ότι είναι χριστιανοί, ενώ είχαν άλλη θρησκεία κρυφά, όπως έκαναν και οι παπικοί ή οι σημερινοί ορθόδοξοι επίσκοποι (που κατηγορούνται από ετών ότι είναι κρυφομασόνοι, δηλαδή υποταγμένοι στον διάβολο (https://youtu.be/FQW8SHWLMAs – https://choratouaxoritou.gr/?p=146160 )?” Τώρα πως προκύπτει ότι αν δεχθούμε ότι είχαν την ίδια θρησκεία οι Χαναναίοι ήταν άλλης εθνικότητας, ειλικρινά αδυνατώ να αντιληφθώ τον λογικόν ακροβατισμόν (επιεικής όρος).
Βέβαια μπορεί και να μην είναι μόνο αυτός ο λόγος, αλλά να είχαν και ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ τελικά..!!! Γιατί όπως είναι γνωστό, όταν το έσκασε ο Ιακώβ με την Ραχήλ από το πατρικό της, (που είχαν παντρευτεί εκεί στην Μεσοποταμία), η Ραχήλ πήρε μαζί της τα ΕΙΔΩΛΙΑ του πατέρα της και όταν αυτός τους εντόπισε, ρώτησε τον Ιακώβ, γιατί έκλεψε ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ του…!!!!!!!
Λυπάμαι που το διατυπώνω έτσι αλλά επαναλαμβάνω την άγνοια της απαντούσης τι σημαίνει θρησκεία και πως ορίζεται αυτή. Περί κρυφοθρησκείας απάντησα μόλις πριν, αναφέρων το παράδειγμα των εκπεσόντων ιεραρχών και όχι μόνον.
Πολλά τα ερωτήματα που γεννιούνται από το συγκεκριμένο άρθρο (και με κάποιες ανακρίβειες), που προσπαθεί να ωραιοποιήσει κάποιους και να διαβάλλει άλλους. ως κακούς και σφαγείς..!!! γλυκαίνοντας μας το χάπι στο τέλος, ώστε να πείσει δια την ορθότητα των λόγων του. Μας λέει π.χ πως <<η Αγία Τριάδα επεσκέφθη τον Αβραάμ στην Χαρράν (Μεσοποταμία) και τον κάλεσε να μετοικήσει με την οικογένεια και τα κοπάδια του στην Χαναάν (Ιουδαία). Είναι η γνωστή αγιογραφία “Η φιλοξενία του Αβραάμ”>>. Η φιλοξενία όμως του Αβραάμ δεν έγινε στην Χαράν αλλά στην Χαναάν πριν πάει ο “Τριαδικός Θεός?” αυτοπροσώπως να καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορα, όπου έσωσε μόνο τον Λώτ, ως υποχρέωση, υπόσχεση στον θείο του Αβραάμ, γιατί ο θεός είχε πάντα μια ειδική σχέση με το συγκεκριμένο σόι, δείχνοντας τους πάντα, μια “σκανδαλώδη” εύνοια.
Καλό θα ήταν να συγκεκριμενοποιηθούν οι ανακρίβειες, βάσει εγκύρων πηγών και να μην κατηγορούμε αορίστως, όπως σήμερα κάνουν οι έλληνες πολιτικοί (πχ. ψεκασμένοι, αρνητές κλπ). Αν στέκεται στην ανακρίβεια ότι η φιλοξενία του Αβραάμ έγινε στην Χαναάν, δεν σημαίνει ότι δεν τον επεσκέφθη και στην Χαρράν, όπως αναφέρει το άνω παρατεθέν απόσπασμα της Γενέσεως ιβ’1-5. Δεν διανοούμαι ότι του μήνυσε με μήνυμα κινητού ή mail να μετοικήσει όπου θα του έδειχνε (δεν του είπε στην γη της Χαναάν αλλά όπου θα του έδειχνε, που υποδεικνύει μιαν επανάληψιν στην “εμφάνισιν” του Θεού!)… Όσον αφορά την “σκανδαλώδη” εύνοια προς τον Αβραάμ, ας μην κρίνουμε τον Θεόν, Αυτός μόνον γνωρίζει. Ας μην παραβλέπουμε, ότι στην παραβολήν του πλουσίου και του Λαζάρου, ο ίδιος ο Ενσαρκωμένος Λόγος του Θεού, ονοματίζει ως “προϊστάμενον” του Παραδείσου τον Αβραάμ (προς αυτόν απευθύνεται ο πλούσιος) αλλά και στα λόγια του μνημοσύνου λέγεται “εν κόλποις Αβραάμ κατατάξε”. Πάλιν ο Χριστός λέει «οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε» (Ιω.η’37) και όχι Νώε ή Μωυσή. Με άλλα λόγια διαπιστώνω μίαν ανεπίτρεπρον κριτικήν του Κυρίου. Ας το προσέξει, γιατί εγκυμονεί κινδύνους. Με την ευκαιρία να της τονίσω τον μέγα κίνδυνον των κρίσεών της. Μίλησε πριν για πλούτο του Αβραάμ, αφήνοντας υπόνοιες για τον τρόπον αποκτήσεώς του. Ποιά είναι αυτή που θα κρίνει τον ήδη κριθέντα από τον Κύριον, ο Οποίος τον ονομάτισε “προϊστάμενον” του Παραδείσου; Αυτό που κάνει είναι “καραμπινάτη” κατάκρισις Δικαίου (άρα Αγίου), άρα ύβρις του Αγίου Πνεύματος. Μου προξενεί κατάπληξιν ότι χωρίς να έχει μελετήσει επαρκώς εκφράζει παντελώς αστήρικτες απόψεις.
Διαφωνώ επίσης και με αυτό που αναφέρει ότι <<ο Τριαδικός Θεός επέλεξε έναν άνθρωπο για το ήθος του (τον Αβραάμ) και του υποσχέθηκε ότι αν Τον ακολουθεί, θα τον κάνει Ισραήλ, δηλαδή δυνατόν, απρόσβλητον στις προκλήσεις των πέριξ ισχυροτάτων γειτονικών εθνών>>. Είναι γνωστό το ΗΘΟΣ του Αβραάμ όπως και ο τρόπος που πλούτισε, μέσα από την Παλαιά Διαθήκη και είναι περιττό να το αναπτύξω. Οπότε γιατί του παρουσιάστηκε και γιατί τον επέλεξε ο Θεός?? Είναι άξιον απορίας….!!
Αναμένω να δω τα χωρία της ΠΔ, τα οποία περιγράφουν το “απρεπές” ήθος του Αβραάμ και τον τρόπον που πλούτισε και να μην θεωρεί περιττόν να το αναπτύξει. Πάλιν όμως ανεπίπτρεπτος κριτική του Παντογνώστου Κυρίου, δείγμα αγνοίας της Πίστεως, οπότε λογική η απορία … για την Ιώ βεβαίως. Κάποιος πολύ πιο μελετημένος από την Ιώ έδειξε εντελώς αμελέτητος, ενώπιον ενός ορθώς διαβασμένου. Δείτε τα > https://youtu.be/m6DDnqWK9mg – https://youtu.be/Z1P0Tl9jtzU . Αν ο “μέγας” Πλεύρης ο πρεσβύτερος την “πατάει” έτσι, πόσο μάλλον η Ιώ! Από που προκύπτει ότι ο πλούτος είναι κατακριτέος. Ας διαβάσει τι λέει ο Απόστολος Παύλος περί Αβραάμ και πλούτου. Ο Χριστός δεν θα κρίνει αν είχε κάποιος πλούτον αλλά το πως τον διεχειρίσθη. Ας ακούσει ένα εκπληκτικόν ηχητικόν απόσπασμα όπου ο μακαριστός γ.Αθανάσιος Μυτιληναίος ερμηνεύει αυτά τα θέματα (https://youtu.be/gIPPL_jUeiY ) και ας προβληματιστεί ο καθένας, πως οδηγείται σε τρομερά επικίνδυνες κατακρίσεις επειδή άκουσε μόνον την βικιπαίδεια, τον Κωστόπουλο του DownTown ή τον κάθε Βελόπουλον ή Λιακόπουλον. Όταν έχει ομιλήσει ο Χριστός ή οι άγιοί Του πρέπει να ισχύει κατ’αντιστοιχίαν του αρχαιοελληνικού «αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω» το “Χριστού ομιλήσαντος, παν στόμα βουλωθήτω”! Θεωρώ ότι αγνοεί βασικότατες έννοιες, όπως “ήθος” και την παραπέμπω σε ένα δικό μου video, ώστε να ξεδιαλύνει κάποιες έννοιες https://www.brighteon.com/24db85be-0b72-403c-846e-dbf5bdf089a7 .
Η πιο προφανής απάντηση είναι ότι δεν ήταν ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ, αυτός που του παρουσιάστηκε, αλλά ο θεός του, ο θεός δηλαδή του ειδωλολάτρη πατέρα του, Θάρα. Γιατί αν δεχθούμε ότι ο Ιουδαϊσμός, ήταν η θρησκεία που λάτρευε τον ΕΝΑΝ Τριαδικό Θεό, τότε δεν μπορεί να μην υπήρχε, ούτε ένας ΔΙΚΑΙΟΣ Χαναναίος, σε όλη την Χαναάν, ώστε να τον επιλέξει ο Θεός, εφόσον θα ήταν ήδη ακόλουθός του οικειοθελώς και δεν χρειαζόταν να τον πείσει να τον ακολουθήσει.
Μάλισταααα…. Δηλαδή πλανήθηκαν όλοι οι άγιοι πατέρες επί 2000 χρόνια, αυτοί που μιλούσαν με τον Χριστόν και η Ιώ βρήκε την αλήθεια. Μα τα ίδια δεν κάνουν και οι ιεχωβάδες, που τάχατες ανακάλυψαν πριν 100 χρόνια το πραγματικό Ευαγγέλιο; Μας αποδεικνύει ως τώρα ότι αγνοεί βασικότατα στοιχεία της Πίστεως, τα οποία είναι ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ και ως τώρα μιλά καθαρά υλικά, κοσμικά και έρχεται να κρίνει τον πνευματικόν χαρακτήρα, τον οποίον απέδωσα εις τον όρον “εβραίος” και που ενώ συμφωνεί ότι δεν είναι έθνος (άρα DNAικός άρα υλικός χαρακτηρισμός, όπως τον ονόμασα) διαφωνεί ότι είναι πνευματικός. Υπάρχει κάποιος άλλος χαρακτηρισμός, τον οποίον αγνοώ; Βοηθήστε με παρακαλώ!
Εξάλλου γεννάται το ερώτημα γιατί να επιλέξει ο ΘΕΟΣ έναν άνθρωπο, έναν λαό, ώστε να τον βάλει υπό την αιγίδα του, για να γίνει ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ, όλων των άλλων??? Ποιός ο Σκοπός της ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗΣ από τον Θεό, ενός ΛΑΟΥ ΔΥΝΑΣΤΗ?? Και μάλιστα προσπαθώντας να τον πείσει να τον λατρεύει με το ζόρι??
Από που προκύπτει ότι ο Θεός επέλεξε έναν λαόν, ώστε υπό την αιγίδα του να γίνει κυρίαρχος όλων των άλλων; Ακριβώς αυτό έγραψα. Ο Θεός δεν πήγε να επιλέξει λαόν αλλά έναν άνθρωπον. Όσον αφορά το ερώτημά της γιατί να επιλέξει ο Θεός έναν λαό, θα την μαλώσω, διότι δεν μελέτησε τι ανέφερα από το Ευαγγέλιο : «Δια τούτο λέγω υμίν ότι αρθήσεται αφ’ υμών η βασιλεία του Θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής» (Ματθ.κα’43). Ο ίδιος ο Χριστός τα λέει, όχι εγώ, Τον αμφισβητεί; Αυθαίρετες και παντελώς αστήρικτες απόψεις, όπου συγχέει τον σιωνισμόν, που μέσα από τον εβραϊσμόν και αλώνοντας αυτόν, προσπαθεί να υποτάξει την ανθρωπότητα. Θεωρώ ότι αγνοεί τον σκοπόν ελεύσεως του Χριστού, ο οποίος κατακεραύνωνε διαρκώς τους φαρισαίους (τους υποταχθέντες στον διάβολον – «ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ» (Ιω.η’44). Ο Χριστός έδωσε την ευλογίαν Του εις την Ρωμανίαν να ποιεί τους καρπούς της Βασιλείας Του, όχι να γίνει ένα κράτος δυνάστης αλλά ένα Αποστολικόν κράτος, μαθητεύον πάντα τα έθνη (κατά το «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ.κη’19). Πού έγινε αυτό κατά τον εναργέστερον τρόπον και σήμερα μας κρατά ακόμα; Μα στην Ρωσία, η οποία σχεδόν μόνη ανθίσταται (κρατικώς) κατά της παγκοσμιοποιήσεως και η οποία εκχριστιανίσθηκε με τις ενέργειες του μεγάλου αυτοκράτορος Βασιλείου Β’ του Μακεδόνος, όταν έδωσε την πορφυρογέννητη αδελφή του Άννα, ως σύζυγον εις τον ρώσο ηγεμόνα Βλαδίμηρον (αξίζει να μελετηθούν τα σχετικά συμβάντα και θαύματα).
Ο Χριστός ως γνωστόν δεν ξεχώριζε κανέναν με βάση την καταγωγή του, ούτε και με το ήθος του, όπως επίσης δεν υποχρέωνε κανέναν να τον ακολουθήσει…!!!!! Διότι ο Τριαδικός Θεός είναι ΕΛΕΗΜΩΝ και Συγχωρεί γιατί είναι ο Θεός της Αγάπης και Πατέρας όλων και δεν ξεχωρίζει τα παιδιά Του, ούτε ευλόγησε τα πλούτη και την συσσώρευση υλικών αγαθών στην επίγεια ζωή, αλλά προέτρεπε στην συσσώρευση ψυχικού πλούτου, με ανταμοιβή στην Βασιλεία των Ουρανών. Ενώ αντιθέτως ο θεός του Αβραάμ έταζε “τα αγαθά του Αβραάμ και του Ισαάκ” και ένα ΕΠΙΓΕΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΙΣΧΥΡΟ με πολύ αργύριο και χρυσό, όπως έκανε και με τον Ιησού Χριστό όταν πήγε στην έρημο, όπου αντιμετώπισε τους πειρασμούς του διάβολου, που είχε το θράσος να τον δελεάσει, δείχνοντάς του, λαμπρά, επίγεια, πάμπλουτα βασίλεια, που θα του έδινε να διαφεντεύσει αρκεί να τον προσκυνήσει… Όμως ο Χριστός ως γνωστόν του απάντησε <<Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά>>..!!
Παντελώς άσχετος η αναφορά. Αφορά την Καινή Διαθήκη, όταν ο Χριστός ήρθε να (συμ)πληρώσει τον Νόμον και επιβεβαιώνει αυτό που έγραψα στο αρχικό άρθρο μου : οι περισσότεροι έχουν άγνοια της ιστορικής συνεχείας και κρίνουν αποσπασματικώς και επομένως με παντελώς εσφαλμένα συμπεράσματα. Η Παλαιά Διαθήκη απευθυνόταν στον αμαθή βάρβαρον και πρωτόγονον άνθρωπον, ο οποίος είχε άγνοια υψηλοτέρων νοημάτων και εννοιών. Αυτά δυστυχώς τα αγνοεί η Ιώ, οπότε πέραν των απαντήσεών μου αδυνατώ να βοηθήσω περαιτέρω. Ας μελετήσει συγγράμματα αγίων φωτισμένων πατέρων, οι οποίοι τα εξηγούν πολύ καλύτερα από εμένα τον αφώτιστον. Να μην επαφιέμεθα εις τον λογισμόν μας και παρασυρόμαστε από τον πονηρόν. Ο Χριστός είπε «χωρίς Εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» και η σημερινή πραγματικότητα το φωνάζει διαρκώς και εντονότερον. Οι σημερινοί δεσποτάδες την έχουν “πατήσει”, πώς να γλυτώσουν κάποιοι μη διαβασμένοι σαν την Ιώ; Προσωπικώς επαφίεμαι όχι σε δικές μου θεολογικές γνώσεις αλλά στο τι λένε οι Γραφές και η Αγία μας Παράδοσις. Δεν μπορώ όμως να μην σχολιάσω αυτό το τρομακτικό, που γράφη η Ιώ : <<Ο Χριστός ως γνωστόν δεν ξεχώριζε κανέναν με βάση την καταγωγή του, ούτε και με το ήθος του>>. Ιώ μου, σκέφθηκες πολύ να το γράψεις; Δηλαδή την Παναγία, πως την επέλεξε ως μητέρα Του; Για την ομορφιά της ή την καταγωγή της; Φυσικά και για το ήθος της την επέλεξε, όπως και τόσους άλλους, που από την κοιλίαν των μητέρων τους είχε “δει” το ήθος τους. Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ, οπότε με βάσει το ήθος μας επιλέγει και μας κρίνει.
Επαναλαμβάνω την παράκλησιν, να μελετήσει η Ιώ το προαναφερθέν video, περί διαφοράς ήθους και ηθικής και να τεκμηρίωνει τους ισχυρισμούς της σε πηγές της Αληθείας, όπως ο Χριστός παροτρύνει «ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν· καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·» (Ιω.ε’39).
Με εν Χριστώ αγάπην και ενδιαφέρον
