Χαίρεται
Ό φαρισαίος που αγίασε …
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ,του δόθηκε η εσωτερική πληροφορία και το δέχθηκε ,ταπεινώθηκε πραγματικά βλέποντας το σκοτάδι που έχουμε όλοι μας ,όλοι ληστές είμαστε .
Αυτά τα κατάλαβε ,τα κατανόησε , ότι σε αυτό τον κοσμικό σκοτεινό δρόμο , της ψεύτικής κοσμικής δόξας και πλάνης βάδιζε.
Κατάλαβε ότι η ιεροσύνη δεν είναι εγγύηση συνεχούς αγιότητας ,δίνει την χάρη την ΑΓΙΟΤΗΤΑ στον ιερωμένο να τελεί τα Μυστήρια
θέλει τον ίδιο αγώνα για όλους , για να κερδηθεί και να παραμείνει αυτή η ΑΓΙΟΤΗΤΑ στην καρδιά .
Ξέχασε τις κοσμικές δόξες, τα πτυχία του ,τις σπουδές , τους θρόνους , τα αξιώματα του και την ψευτική δόξα ,την εξωτερική ευσέβεια ,του παρά αλλήλων δόξαν λαμβάνοντες και αναζήτησε την αληθινή του Θεού.
Δέχτηκε την κλήση το δώρο του Θεού την ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ , πήρε τα βουνά ,ησύχασε , για να σπάσει την πώρωση και το σκοτάδι της καρδιάς του ,που το υ φανερώθηκε το είδε και τρόμαξε .
Συγκλονίστηκε βλέποντας ποιός πραγματικά ήταν και δεν το έβλεπε πρίν μέσα στο ψευτικό φως .
πάλεψε για να δεί τον Χριστό με τα μάτια της καρδιάς του και όχι με τα μάτια που τον έβλεπε στις εικόνες και νόμιζε ότι τον έβλεπε και τότε αφού έσπασε η πέτρα μέσα του ,η τερηδόνα γύρω από την καρδιά του , αληθινά τον ακολούθησε και έγινε ΑΓΙΟΣ.
Μαρκ. 8,34 ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.
Η επίγεια ζωή είναι σταυρική , όσα και υλικά αγαθά να μαζέψω ,όσες και ηδονές να απολαύσω , όσα και καλά να κάνω ,η ουσία είναι ότι είμαι έξω από τον παράδεισο μακριά από τον Θεό μου ,μακριά από την ΑΓΑΠΗ και το ΦΩΣ του .
Για αυτό λέει ο Κύριος ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι, για να σε πάω πίσω στον ουρανό από εκεί που έπεσες ..
ἀράτω τὸν σταυρὸν…
Είμαι και έγινα μέσα στον κόσμο ένα λατομείο από πέτρα ,από μάρμαρο που πρέπει να σπάσει , μία παγοκολόνα που πρέπει να λιώσει .αν δεν σπάσει, αν δεν θερμανθεί , σημαίνει Θάνατος ,σκοτάδι ,ψύχος και το ζώ .
Τα επίγεια αγαθά είναι ξυλοκέρατα ,χαρούπια ,δεν μπορούν να θρέψουν την ψυχή μου ,όσο και αν με ξεγελάνε οι ηδονές ,οι σωματικές απολαύσεις και χαρές είναι χώμα και στάχτη, κάτι άλλο βαθύ, αόρατό μου λείπει .
Κάποιος οδηγός μου λείπει να με ανεβάσει από εκεί που έπεσα .
Αυτός ήλθε να μας πάρει πίσω…
Εδώ κάτω δίνεται η ευκαιρία στην ψυχή μου να πάρει μία τελική απόφαση, μία καρδιακή στροφή πρός τα πάνω
ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν.
Αυτός μόνο θερμαίνει τις καρδίες και σπάει τις πέτρες ,τις συντρίβει και τις κάνει ζωντανά αδέλφια του και τους οδηγεί πίσω .
Βρίσκομαι ανάμεσα σε δύο επιλογές ή ακολουθώ τον Κύριο ,όπως το προβατάκι τον ποιμένα ,για να με οδηγήσει μέσω αυτής της σταυρικής ζωής πίσω ζωντανό στον πατέρα
ή τον αρνούμαι και επιλέγω κάτι διαφορετικό μία δική μου εγωιστική άποψη.
.Ματθ. 25,41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ.
Η ώρα της κρίσης ,θα είναι η ώρα που θα μου αποκαλυφθεί ποιόν επέλεξα με την καρδιά μου για οδηγό ,για ποιμένα ,αλλά και ποιόν αρνήθηκα στην επίγεια ζωή μου .
Δεν τον αρνούμαι με το μυαλό μου ,αλλά με την καρδία μου ,με την ψυχή μου ,εκει μου απλώνει το χέρι του ,εκεί μου χτυπάει την πόρτα και όχι στο εξωτερικό μου σχήμα .
ΠΛΑΝΗ σημαίνει να πιστεύω ότι τον ακολουθώ εξωτερικά με τα λόγια ,με το μυαλό αλλά η ΚΑΡΔΙΑ μου να μην τον ακολουθεί .
Ματθ. 15,8 ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ·
Το εκκλησίασμα ,αυτοί που βρισκόμαστε ,μπαίνουμε ,παραμένουμε και περιφερόμαστε σε έναν ναό ,είτε με ράσο ,είτε χωρίς ,λαός και κλήρος , δεν είναι απαραίτητο ότι είμαστε και η ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Χριστού .
Υποψήφιοι είμαστε ,κλητοί ληστές που κληθήκαμε για να μπούμε ,μετά από αγώνα για να γίνουμε εκλεκτοί στον κατάλληλο χρόνο και αν.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ είναι το σωμα του Χριστοῦ ,αυτοί που είναι συνδεδεμένοι με την κεφαλή τον Χριστό ζούνε και κινούνται ,ακολουθεί η ΚΑΡΔΙΑ τους τον Χριστό και όχι απλά το μυαλό ,στο μιλητό…
Αυτό το αποδεικνύουν με τις αγαθές και ανιδιοτελείς πράξεις τους που υποσυνείδητά κάνουν και όχι επιτηδευμένα και φανερά για το θεαθήναι .
Λουκ. 3,8 ποιήσατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας
Η καρδιακή στροφή πρός τον Χριστό ,το απαρνησάσθω εαυτόν ,δεν λέγεται με τα λόγια ,αλλά αποδεικνύεται με τις πράξεις μου ,με τους καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας.
Καρποί είναι οι πράξεις πρός τον συνάνθρωπο ,την εικόνα του Θεού που έχω απέναντι μου ,αυτές είναι που αποδεικνύουν την βαθιά και αληθινή εσωτερική μου αλλαγή .
Αυτές είναι που υποκινούνται από αυτό που ο κόσμος λέει υποσυνείδητο ,εκεί που έβαλα ή δεν έβαλα τον Χριστό.
Ιω. 6,35 εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ, καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε.
Η στροφή μου πρός τον Χριστό ,με την ΚΑΡΔΙΑ μου και όχι στο μιλητό …
Με έναν τρόπο αποδεικνύεται ,αν έβαλα τον Χριστό ,αν τον έχω και τον συντηρώ μέσα στην καρδιά μου ,στο κέντρο της ύπαρξης μου και όχι απλά στο μυαλό μου .
Όπως ο Χριστός δεν με αφήνει να πεινάσω και να διψάσω υλικά και ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ έτσι και με την δική του δύναμη ,ώθηση και ΧΑΡΗ , ενεργώ πλέον ομοίως , αυτός είναι ο υποκινητής πλέον της όλης μου ύπαρξης ή δεν είναι .
Αν οι καλές μου πράξεις γίνονται φανερά ,ιεραποστολές ,συσσίτια , ελεημοσύνες κ.α , τότε Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί…
Λουκ. 10,37 …. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
Απλά και όχι απλοποιημένα είναι τα πράγματα ,έχεις τον Χριστό στην ΚΑΡΔΙΑ και όχι στο ΜΙΛΗΤΟ.
Μπορεί να τον κηρύττω , να τον προβάλλω ,να τον διακονώ και να τον υπηρετώ με ράσο και χωρίς ,σε έναν ναό στο σπίτι μου ,στον δρόμο καθημερινά είναι στο μιλητό ή από καρδιάς ;
τι κρίμα ; αν δεν έχω καταλάβει πορευόμενος εν σκότει ότι όλα αυτά είναι στο ΜΙΛΗΤΟ γιατί περνάω δίπλα από το απλωμένο χέρι περιφρονητικά..
Λουκ. 10,25 Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;
Λουκ. 10,37 ὁ δὲ εἶπεν· ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ᾿ αὐτοῦ. εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
Αυτός που είναι στον παράδεισο και δεν κοινώνησε ποτέ …
Όταν μου χτύπησε την πόρτα ο άστεγος τρέμοντας από το κρύο ,πεινασμένος ,άνοιξα τον κοίταξα περιφρονητικά και τον έδιωξα ,γιατί εκείνη την ώρα ήμουν απασχολημένος διακονούσα νόμιζα τον Χριστό ….
Ελπίζω να μην κάνεις και εσύ το ίδιο στην ζωή σου ,αλλά να κάνεις το αντίθετο ,το χρηστό ,τότε τον έχεις φίλο, αδελφό ,δάσκαλο ,ποιμένα στην καρδιά σου ,όπως ο ληστής
εγώ μπορεί να τον κοινωνώ κάθε μέρα ,αλλά να μην τον έχω στην καρδιά μου και να μην μπώ στον παράδεισο που είναι ο ληστής ήδη ,αυτός που δεν κοινώνησε ποτέ ..
Ποιο ήταν το MΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΛΗΣΤΗ ;
Λουκ. 23,40 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ λέγων· οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ;
Απεκρίθη δε ο άλλος, τον επέπληττε και του έλεγε· ούτε τον Θεόν συ ο εγκληματίας και ένοχος δεν φοβείσαι, διότι υφίστασαι την ιδίαν καταδίκην με αυτόν τον αθώον;
Λουκ. 23,41 καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπ Και ημείς μεν δικαίως τιμωρούμεθα, διότι απολαμβάνομεν άξια εκείνων που επράξαμεν. Αυτός όμως κανένα ποτέ άτοπον δεν έπραξε”.
Λουκ. 23,42 καὶ ἔλεγε τῷ Ἰησοῦ· μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
Και έλεγεν στον Ιησούν· “ενθυμήσου με, Κυριε, όταν θα έλθης με δόξαν και δύναμιν εις την βασιλείαν σου, ώστε να απολαύσω και εγώ την χαράν και την μακαριότητα αυτής.
Λουκ. 23,43 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾿ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ.
Και είπεν εις αυτόν ο Ιησούς· “σε διαβεβαιώνω, ότι σήμερον θα είσαι μαζή μου στον παράδεισον.
Η αυτογνωσία του .
ότι οι αμαρτίες του οι δεδομένες για όλους μας ανεξαιρέτως και μόνο ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν τον έφεραν σε αυτήν την κατάσταση .
Έτσι ο Θεός άνοιξε τα πνευματικά του μάτια και τα αυτιά ,μπήκε η Χάρις του Θεού στην καρδιά του, έκανε μαζί του διάλογο και τον πληροφόρησε .
ότι αυτός που βλέπεις διπλά σου εσταυρωμένο είναι ο ΚΥΡΙΟΣ της δοξης και Βασιλέας των όλων και και του ζήτησε βοήθεια
μνήσθητί μου, ΚΥΡΙΕ , ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
Πριν κοινωνήσεις φέτος το Πάσχα ,αν δείς εσταυρωμένο …πορεύου καὶ σὺ ποίει ὁμοίως.
Καλή φώτιση και αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
